Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық инуиттер саяси ұйымы
Canadian Inuit political organization
Inuit Tapiriit Kanatami (инуиттердің жазуымен: ᐃᓄᐃᑦ ᑕᐱᕇᑦ ᑲᓇᑕᒥ, мағынасы "Канадада инуиттер біріккен"), бұрын Канаданың инуиттер тапирисаты (Канаданың эскимостық бауырластығы) деп белгілі болған, Канададағы және Канаданың басқа аймақтарындағы 65 000-нан астам инуиттің мүдделерін білдіретін коммерциялық емес ұйым. Олардың мақсаты – "Канададағы инуиттердің құқықтары мен мүдделерін қорғау және дамыту үшін ұлттық дауыс болып табылу". Жалпы алғанда, ITK Канададағы инуиттердің құқықтарын қорғау үшін жұмыс істейді. ITK-ның еңбегі Нунавуттың құрылуына ықпал етті.
Inuit Tapiriit Kanatami (Inuktitut syllabics: ᐃᓄᐃᑦ ᑕᐱᕇᑦ ᑲᓇᑕᒥ, meaning "Inuit are united in Canada"), previously known as the Inuit Tapirisat of Canada (Eskimo Brotherhood of Canada), is a nonprofit organization in Canada that represents over 65,000 Inuit across Inuit Nunangat and the rest of Canada. Their mission is to "serve as a national voice protecting and advancing the rights and interests of Inuit in Canada." Altogether, the ITK looks to advocate on the behalf of Inuit in Canada. The contributions of the ITK led to the creation of Nunavut.
Тарих
[[Файл:Инуит қауымы, Понд-Инлет. Сол жақтағы қосқабатты қосқабатты жағалаудағы құдық. Дәстүр бойынша, қоғамда шешімдер консенсус арқылы қабылданады. Бірақ шешімдер, әдетте, топтық консенсус арқылы қабылданады. Канаданың солтүстігінде қызығушылық көбейген сайын, одан әрі даму болды. Бұл оқиға Канаданың солтүстігінде инуиттер емес адамдардың көбеюіне әкелді. Бұл оңтүстік канадалықтар федералды және аумақтық азаматтық қызметтерді солтүстіктегі негізгі өнеркәсіптермен бірге иеленді. Бұл лауазымдар батыс білімін талап етті, бұл оңтүстік канадалықтарға инуиттерден артықшылық берді. Оңтүстік Канададан солтүстікке келгендердің саны артып келе жатқанда, олар тұтыну тауарларын талап етті, бұл Инуиттердің білімдері мен өмір сүру дағдыларын солтүстіктегі оңтүстік Канада тұрғындарының өмір сүруіне қажеттіліктен төмен етті. Бұл инуиттер мен инуиттер еместер арасындағы теңсіздікке ықпал етті, солтүстікте әлеуметтік және экономикалық жағынан. 1960 жылдары инуиттерді саяси жүйеге және мемлекеттік қызметке қосуға күш салынды. Мұндай мысалдарға Солтүстік-Батыс аумақтарының үкіметі, аймақтық кеңестер және қала / ауыл кеңестері кіреді. Бұған мысал ретінде Баффин аймақтық кеңесі келтіруге болады, оны негізінен инуиттер басқаратын. 1969 жылы ақ кітап таныстырылды, ол түпкүлдіктің мәртебесін Үндістан актісі бойынша жоюға және жергілікті халықтарды ассимиляциялауға тырысты. Осы уайымдар мен оқиғаларға байланысты инуиттердің саяси ұйымын құруға деген еркі күшейді. Бұл алғашқы кездесуге қатысқан көшбасшылар: Ноа Кумак, Джейкоб Оуэталуктук, Селестино Макпах, Жосия Кадлусяк, Ипеле КиЛабук, Тагак Керли және Мэри Кузинс болды. Ұлттық инуиттік ұйым құру туралы шешім Канада үкіметін "инуиттік нунанаттағы жер мен ресурстарға меншік мәртебесіне" қатысты біріккен дауыспен үгіттеу үшін қабылданды. Маккензи аңғары құбыр желісі мен Джеймс шығанағы жобасы сияқты әлеуетті жобалар инуиттік нунанатқа қауіп төндіре бастағандықтан, басшылар іс-қимыл жасауға шешім қабылдады. Инуиттер Нуньангаты қазіргі уақытта төрт аймақтан тұрады: Инуиалуит қоныстану аймағы (солтүстік Солтүстік-Батыс аумақтары мен Юкон), Нунавут, Нунавик (солтүстік Квебек) және Нунациавут (солтүстік Лабрадор). Инуиттер мәдениеті инуиттер Нуннагантада берік болып қалды, өйткені халықтың 60% -ы инуктут тілінде сөйлеуді жалғастыруда (бірнеше инуиттік тілдер мен диалекттердің ұжымдық атауы) және теңіз сүтқоректілері мен карибуларды аулау арқылы дәстүрлі тағамдарға қол жеткізу. ITK 51 қауымдастықты және Инуит Нунангатта тұратын 65 000 инуитті білдіреді. Инуиттерді білдіретін 5 ұйым құрылды, мысалы, ИТК және Түпкүлкі халықтарының құқықтары жөніндегі комитет (COPE). Бұл ұйымдар арасында 1971 жылы құрылған Солтүстік Квебек Инуиттер Ассоциациясы (NQIA), 1973 жылы құрылған Лабрадор Инуиттер Ассоциациясы (LIA), Китикмеот Инуиттер Ассоциациясы, Киватин (қазіргі Кивалик) Инуиттер Ассоциациясы және Баффин өңірлік (қазіргі Кикиктани) Инуиттер Ассоциациясы бар. 2001 жылы Канаданың Инуит Тапирисат ("Инуиттер бірігеді") өзінің атын Инуит Тапирийт Канатами деп өзгертті, яғни "Инуиттер Канадада біріктірілген". Атауы Лабрадор инуиттерінің жерді талап ету туралы келісімге (AIP) қол қойылғаннан кейін өзгертілді.
[[File:Inuit community, Pond Inlet. png|left|thumb|Inuit community, Pond Inlet. Traditionally, community decisions were made by consensus. but decisions were generally made via a group consensus. As interest in Canada's north increased there came further development. This development led to an increase of non Inuit in northern Canada. These southern Canadians occupied the federal and territorial civil services along with the main industries present in the north. These positions required a western education which favoured the southern Canadians over the Inuit. As more and more southern Canadians came north they demanded consumer goods which made Inuit knowledge and survival skills less needed for the survival of southern Canadians in the north. This contributed to an inequality between the Inuit and non Inuit, both socially and economically, in the north. By the 1960s, there was a push to incorporate the Inuit into the political system and civil service. Such examples include the Government of the Northwest Territories, regional councils, and town/hamlet councils. A particular strong example of this was the Baffin Regional Council which was primarily administered by Inuit. In 1969, the White Paper was introduced which sought to terminate aboriginal status under the Indian Act and assimilate indigenous peoples. Based on these concerns and events the will for an Inuit political organization grew. The leaders attending this first meeting were Noah Qumak, Jacob Oweetaluktuk, Celestino Makpah, Josiah Kadlusiak, Ipeele KìLabuk, Tagak Curley, and Mary Cousins. The decision to form a national Inuit organization was made to lobby the Government of Canada through a united voice regarding the "status of land and resource ownership in Inuit Nunangat" As potential projects, such as the Mackenzie Valley Pipeline and the James Bay Project, began to threaten the Inuit Nunangat, leaders decided to take action. Inuit Nunangat is currently made up of four regions: the Inuvialuit Settlement Region (northern Northwest Territories and Yukon), Nunavut, Nunavik (northern Quebec) and Nunatsiavut (northern Labrador). Inuit culture has remained resilient across Inuit Nunangat, as an estimate of 60% of the population continue to speak Inuktut (the collective name for several Inuit languages and dialects), and access traditional foods through the hunting of marine mammals and caribou. ITK represents 51 communities and the 65,000 Inuit residing in Inuit Nunangat. The creation of political organizations such as the ITK and Committee for Original Peoples' Entitlement (COPE), led to the creation of 5 more organizations to represent Inuit. These organizations include the Northern Quebec Inuit Association (NQIA), which was founded in 1971; the Labrador Inuit Association (LIA), which was founded in 1973; the Kitikmeot Inuit Association, the Keewatin (now Kivalliq) Inuit Association, and the Baffin Regional (now Qikiqtani) Inuit Association all founded in the mid 1970s. In 2001, the Inuit Tapirisat of Canada ("Inuit will be united") changed its name to Inuit Tapiriit Kanatami, meaning "Inuit are united in Canada". The name was changed after the signing of the Labrador Inuit Land Claims Agreement in Principle (AIP).
Тагак Керли
Тагак Керли 1944 жылы Саутгемптон аралында, Нунавутта туған, инуиттік саясаткер және инуиттердің құқықтарын қорғаушы. Керли ИТК-нің құрылтайшы мүшесі және алғашқы президенті болды. Ол жер мен мәдениетпен тығыз байланысты болған, дәстүрлі инуиттік өмір салтында тәрбиеленген. ИТК президенті лауазымына орналасу алдында ол инуиттер қауымдастықтарындағы даму және тұрғын үй мәселелерін бірінші кезекте қарастырған. 1966 жылдан 1970 жылға дейін ол Канаданың Түпкүлгілік қатынастар және солтүстік істер департаментімен (бұрынғы Үндістан істері және солтүстік даму департаменті) даму қызметкері ретінде жұмыс істеді. ICNI үлкен аборигендер құқықтары коалициясының бір бөлігі болды. 1981 жылы бұл коалиция Конституция бойынша бірінші министрлердің федералды-облыстық конференциясында Конституцияның 35-бабын бұған дейін алып тасталғаннан кейін қайта қалпына келтіру үшін табысты жұмыс істеді. 1983 жылы федералды-облыстық бірінші министрлердің конституциялық мәселелерді талқылау жөніндегі конференциясында түпкүлдіктердің конституциялық мәселелерін талқылау үшін үш рет бірінші министрлердің кездесуін өткізу туралы келісімге қол қойылды. Бұл ұсыныс кейін күрделілігіне байланысты қабылданбады. 1977 жылы Солтүстік-Шығыс Теңізінің Инуиттер жері бойынша талап қою комиссиясы (ILCC) тағы бір ұсыныс жасады. Бұл ұсыныс саяси тұйыққа тұрып, ақыр соңында ILCC таратылуына әкелді. 1979 жылы Нуньавут жерлерін иемдену жобасы (NLCP) жерлерді иемдену процесін жалғастырды. Сол жылы өткен ITC отырысында мүшелері Нунавуттың саяси дамуы туралы келісімге келді. Бұл жерді иемдену туралы ұсыныс болды, ол бұрынғы талаптардың элементтерін біріктірді. 1990 жылы қағидаттық келісімге қол жеткізілді, ол 1993 жылы келісімді Нунтауттың жер талаптары туралы келісім және Нунтаут заңы арқылы ратификациялауға әкелді (Nunavut аумағын құрды).
Tagak Curley, born in 1944 in Southampton Island, Nunavut, is an Inuk politician and advocate of Inuit rights. Curley was a founding member of ITK and the first president. He was brought up in a traditional Inuit lifestyle, having strong connections to the land and culture. Before he took on the role of ITK president, he worked careers that dealt first hand with issues surrounding development and housing in Inuit communities. From 1966 to 1970, he worked with the Crown Indigenous Relations and Northern Affairs Canada (formerly known as the Department of Indian Affairs and Northern Development) as a development officer. The ICNI was a part of a larger Aboriginal Rights Coalition. In 1981, this coalition successfully lobbied the Federal–Provincial Conference of First Ministers on the Constitution to reinstate Section 35 into the Constitution after it was previously removed. At the 1983 Federal–Provincial Conference of First Ministers on Aboriginal Constitutional Matters it was agreed to hold three more subsequent First Ministers' meetings to discuss aboriginal constitutional matters. This proposal was later rejected due to complexity. A further proposal was set up by the NWT Inuit Land Claims Commission (ILCC) in 1977. This proposal was halted due to political deadlock which ultimately led to the dissolution of the ILCC. In 1979, the Nunavut Land Claims Project (NLCP) continued the land claims process. That same year's ITC meeting, members agreed to the Political Development in Nunavut. This was a land claims proposal that blended elements of previous claims. In 1982, the Tunngavik Federation of Nunavut (TFN) was formed in order to take over land claims negotiations from the NLCP. In 1990, an agreement in principle was reached which eventually led to the 1993 ratification of the agreement via the Nunavut Land Claims Agreement and the Nunavut Act (which created the territory of Nunavut).
Мақсаттар
Инуиттердің құқықтарын қорғаудағы үнемі алға жылжуларына байланысты ИТК-ның мақсаттары жылдар бойы өзгеріп келді. Бастапқыда ұйымның негізгі назары инуиттердің жерін сақтауға бағытталған болатын, 1970-ші және 1980-ші жылдары инуиттер федералды үкіметпен төрт жер дауы туралы келісімге келді. 1975 жылы Джеймс Бэй және Солтүстік Квебек келісімі мен қосымша келісімдерге қол жеткізілді; 1984 жылы Инувиалуиттің соңғы келісімі жасалды; 1993 жылы Нунавут жер дауы туралы келісімге келісім шарттары бекітілді; ал 2003 жылы Лабрадор инуиттерінің жер дауы туралы келісімге қол қойылды. ИТК сияқты инуиттік ұйымдардың құрылуы Канада үкіметімен ішкі және халықаралық мәселелерді талқылау үшін серіктестік орнатуға көмектесті.
The goals of ITK have changed over the years as they have continued to make progress in defending Inuit rights. In the beginning the organizations main focus was on the preservation of Inuit land, throughout the 1970s and 1980s Inuit have negotiated four land claim agreements with the federal government. In 1975, the James Bay and Northern Quebec Agreement and Complementary Agreements (JBNQA) was reached; in 1984 the Inuvialuit Final Agreement was reached; in 1993 the Nunavut Land Claims Agreement was settled; and finally in 2003 the Labrador Inuit Land Claims Agreement was settled. The creation of Inuit organization, such as the ITK, have aided in forming a partnership with the Government of Canada to discuss domestic and international issues.
Бейкер көлінің ауылы / Үнді істер министрі
1979 жылы ITC Солтүстік-Батыс территориясындағы Бейкер көліндегі минералды зерттеулерді тоқтату үшін сотқа шақыру талап етті. Бейкер көлінің аңшылар мен аң аулаушылар қауымдастығы, ITC және сол кезде Бейкер көлінде тұрған және аң аулаған 112 инуит азаматы Канаданың федералды үкіметін «Бейкер көлінің қаласы қарсы Үндістер ісі министрі» ісінде сотқа берді. Бұл іс аборигендердің құқықтары, әсіресе карибуға аң аулау құқығы туралы мәселелерді көтерді. Арыз берушілер аймақтағы кен өндіру қызметін тоқтатуды және Бейкер көлінің инуиттердің аң аулау және балық аулау құқығына ие екендігін жариялауды талап етті. Іс соңында Канада Федералды сотының судьясы Пэт Махони Нунавутта аборигендік құқықтардың бар екенін мойындады.
In 1979, the ITC was seeking an injunction to stop the mineral exploration at Baker Lake, Northwest Territories. The plaintiffs, Baker Lake Hunters and Trappers Association, the ITC and the 112 Inuit who lived and hunted in Baker Lake at the time, took the Canadian federal government to court in Hamlet of Baker Lake v. Minister of Indian Affairs. The case raised questions concerning aboriginal rights, more specifically their right to hunt caribou. The plaintiffs sought to stop the mining activities happening in the area and for a declaration to be made that Baker Lake was subject to an Inuit aboriginal title to hunt and fish. The case concluded by Judge Pat Mahoney of the Federal Court of Canada recognized the existence of Aboriginal Title in Nunavut.
Инукшук жобасы
1970 жылдардың соңында ITC Инукшук жобасын іске қосты, ол Инукшук есіммен аталды және бұл инюиттердің теледидар хабарларын таратуға алғашқы қатысуы болды. 1980 жылы Инукшук жобасының нәтижесінде Инуит теледидар хабар тарату корпорациясы (IBC) құрылды. IBC Нунавутта орналасқан, көптеген бағдарламалары инуктитут тілінде таратылатын теледидар компаниясы. IBC-де Нунавуттың ең көрнекті медиа тұлғалары мен көшбасшылары еңбек етіп келеді.
In the late 1970s, the ITC launched the Inukshuk Project, named for the Inuksuk, which was the first involvement of Inuit on broadcast television. From the Inukshuk Project, the Inuit Broadcasting Corporation (IBC) was created in 1980, a television broadcasting company based in Nunavut, in which the majority of programs are broadcast in Inuktitut. The IBC has employed some of Nunavut's most distinguished media personalities and leaders.
Канадалық адам құқықтары жөніндегі комиссияның Соберман баяндамасы
1990 жылы ITC индейлер істері және солтүстік даму департаментіне (DIAND) инуит отбасыларының көшірілуі туралы шағым берді. 1953 және 1955 жылдары Канада үкіметі Солтүстік Квебектегі Инукжуактан алыс солтүстікке Солтүстік Арктикаға көшіру аясында отбасыларды көшіруге шешім қабылдады. DIAND Канада үкіметі дұрыс әрекет етті және инуиттерді көшіру үшін кешірім сұрамайды деп тапты. Кейін ITC Канаданың адам құқықтары жөніндегі комиссиясына шағымданды, олар тергеуді бастады. ITC үш нәрсені сұрады: Канаданың Арктикадағы аумақтық егемендігіне деген талабын мойындау; Инуиттердің Грайс-Фиорд пен Резолютте шеккен қиындықтары үшін кешірім сұрау; және оларға жасалған әділетсіздіктер үшін өтемақы. ХҚКК баяндамасында Үкіметке Арктиканың биік аймағына көшірілген инуиттердің үлесін мойындау және оларға көпшілік алдында алғыс айту; көшіруді жоспарлаудағы кемшіліктер үшін кешірім сұрау; және Солтүстік Квебекке қайта оралуға ниет білдірген инуиттерге көшіруден кейін ең көп дегенде үш жыл ішінде қайта оралуға мүмкіндік беруді уәде еткенін мойындау ұсынылды.
In 1990, the ITC made a complaint to the Department of Indian Affairs and Northern Development (DIAND) concerning the relocations of Inuit families. In 1953 and 1955, the Canadian Government decided to relocate families from Inukjuak in Northern Quebec to the far north as part of the High Arctic relocation. The DIAND found that the Government of Canada acted appropriately and would not apologize for the relocation of Inuit. ITC then appealed to the Canadian Human Rights Commission (CHRC), and they proceeded to investigate. The ITC asked for three things, recognition of their contribution to the Canadian claim to territorial sovereignty in the High Arctic; an apology for the hardship that Inuit suffered in Grise Fiord and Resolute; and compensation for the wrongs done to them. The CHRC report recommended that the Government should acknowledge and publicly thank the contribution of the Inuit relocated to the High Arctic; apologize for the shortcomings in planning the relocation; and acknowledge that it promised those Inuit who wished to go back to Northern Quebec the opportunity to do so within, at most, three years of being relocated.
Инуиттердің білім беруі жөніндегі ұлттық стратегия
1976 жылы ИТК өзінің алғашқы жер құқығын федералды үкіметке ұсынды, онда білім беру реформасы ұсыныстың алдыңғы қатарында болды. Инуиттердің білім беруіне қатысты ұлттық стратегияны 2006 жылы ITK-ның бұрынғы президенті Мэри Саймон бастады. Бұл 2008 жылы Солтүстік-Батыс аймақтарында инуит білім беруі туралы саммитке әкеледі. Стратегияның мақсаты - инуит балаларының өз тілдеріне, мәдениеттеріне және мүмкіндіктеріне деген сенімін арттыру. Инуиттердің 25%-дан азы ғана мектепті бітіреді. Олар Инуит Нунангаты бойынша білім беру нәтижелерін жақсартудың үш негізгі бағытын атап өтті: балаларға мектепте тұруларына көмектесу; Инуит тілінде және Канаданың кем дегенде бір ресми тілінде сауаттылыққа жету үшін екі тілді оқу бағдарламасын ұсыну және Инуит мәдениеті, тарихы және дүниетанымына қатысты оқу ресурстары; біздің мектептерде және ерте балалық бағдарламаларда білім беру көшбасшылары мен екі тілді педагогтардың санын арттыру. ICPC-нің мақсаты - инуиттер мен Корольдіктің ортақ мақсаттарын жүзеге асыру. Комитеттің басқа мүшелеріне федералды министрлер, төрт аймақтық жер талап ету ұйымдарының президенттері, Ұлттық инуиттік жастар кеңесі, Пауктуутиттік инуиттік әйелдер кеңесі және Канаданың инуиттік айналалық кеңесі (бақылаушылар ретінде) президенттері кіреді. Климаттың өзгеруіне қарсы күрес үшін ИТК өзінің ұлттық климаттық стратегиясында бес салаға назар аударды. Бес бағыт: әлеуетті арттыру, денсаулық сақтау және қоршаған орта, азық-түлік жүйелері, инфрақұрылым және энергетика. Федералды үкімет стратегиялық жоспардағы бес бағытқа берілетін көп жылдық қаржыландыру жоспарында стратегияға 1 миллион доллар қаржы бөлуге уәде берді. 2020 жылдың наурыз айында татуласу тақырыбында жергілікті әйелдер мен қыздарды жоғалту және өлтіру туралы ұлттық тергеудің әділдікке шақыруларымен күресу үшін іс-қимыл жоспарын әзірлеу және іске асыру үшін назар аударылды. Бұл жобаның атауы "Атиги" болып табылады. Онда 20 инуит өкілдері жұмыс істейді және "Атиги" жобасына арналған парка дизайнын жасайды. Директор автоматты түрде босатылады: егер ол он сегіз жасқа толмаған болса; Канададағы немесе басқа елдегі сотпен әрекетке қабілетсіз деп танылса; банкроттық мәртебесіне ие болса; немесе директордың өліміне байланысты. Оның орнын 2015 жылдың 17 қыркүйегінде Нуннавут штатының Кембридж шығанағында 54% дауыспен сайланған Натан Обид бағынды. Натан Обид 2018 жылы Солтүстік-Батыс аймақтарындағы Инувик қаласында тағы да 3 жылдық мерзімге көпшілік дауыспен қайта сайланды.
In 1976, the ITK proposed their first land claims to the federal government in which education reform was at the forefront of the proposal. The National Strategy on Inuit Education was launched in 2006 by Mary Simon, former President of ITK, as a national education initiative focused on improving outcomes in Inuit education and being on par with the rest of Canada. It would lead to a summit in the Northwest Territories about Inuit education in 2008. The objective of the strategy is to increase the confidence of Inuit children in their language, culture and opportunities. Less than 25% of Inuit student who are enrolled in school actually graduate. They list three core areas to improve education outcomes across Inuit Nunangat: supporting children to help them stay in school; providing a bilingual curriculum to achieve literacy in the Inuit language and at least one of Canada's official languages, and learning resources that are relevant to the Inuit culture, history and worldview; increasing the number of education leaders and bilingual educators in our schools and early childhood programs. The purpose of the ICPC is to pursue goals that are common to both the Inuit and the Crown. Other members of the committee include select federal ministers, the presidents of the four regional land claims organizations, and the presidents of National Inuit Youth Council, Pauktuutit Inuit Women of Canada, and the Inuit Circumpolar Council Canada (as observers). To combat climate change the ITK focused on five areas in their national climate change strategy. The five areas being: capacity building, health and environment, food systems, infrastructure and energy. The federal government has pledged $1 million for the strategy in a multi year funding plan which will go to the five areas in the strategy plan. In March 2020, it was also made a focus, under the heading of Reconciliation, for an action plan to be developed and implemented to contend with the calls to justice of the National Inquiry on Missing and Murdered Indigenous Women and Girls. The collaboration is known as Project Atigi in which 20 Inuit representatives will be working and creating parka designs for Project Atigi. A director will automatically be removed if: they are less than eighteen years of age; declared incapable by a court in Canada, or in another country; has the status of bankrupt; or on the director's death. He was succeeded by Natan Obed, who was elected with 54% of the vote on 17 September 2015, in Cambridge Bay, Nunavut. Nathan Obed was re elected by majority of votes for another 3 year term in 2018, in Inuvik, Northwest Territories.
Инуиттік тапириттік канатамидің президенттері
Жоқ, жоқ. АтауыМұрағат мерзімі 1 Тагак Керли (құрылтайшы президент) 1971 1974 Джеймс Арвалюк 1974 1973 Майкл Амарук 1977 19784 Эрик Тагуона 1978 1975 Мишель Амарук 1979 19816 Джон Амаголик 1981 19857 Рода Иннуксук 1985 19888 Джон Амаголик 1988 19919 Розмари Куптана 1991 199710 Мэри Силлет 1997 199811 Окалик Эгейсиак1998 200012 Джозеф Кусугак2000 200613 Мэри Симон2006 201214 Терри Аудала2012 201515 Натан Обед2015 қазіргі