Канаданың ірік-құралдық үкімет жүйесі және жергілікті халықтардың рөлі
Consensus government in Canada
Канададағы консенсус үкіметі: Солтүстік-Батыс Территориялар, Нунавут және Нунатсиавуттағы үнді миссионерлік халықтар арасындағы келісім негізіндегі басқару жүйесі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Консенсустық үкімет – Канадада консенсустық шешімдер қабылдау арқылы басқарудың бір түрі. Ол Канаданың үш федералды аумағының екеуінде (Солтүстік-Батыс Аймақтары мен Нунавут) сондай-ақ Ньюфаундленд және Лабрадор провинциясындағы Нунациявут автономиялық аймағында қолданылады. Бұл аумақтардың халқының көп бөлігі – жергілікті халықтар. Бұл жүйе 1970 жылдардан бастап Солтүстік-Батыс Аймақтарында қалыптасты, ал 1999 жылы құрылғаннан кейін Нунавут та қабылдады.
Consensus government is a form of government by consensus decision making in Canada used in two of Canada's three federal territories (Northwest Territories and Nunavut) as well as in Nunatsiavut, an autonomous area in the province of Newfoundland and Labrador. The population of these jurisdictions are majority Indigenous peoples. The system developed in the Northwest Territories beginning during the 1970s, and was adopted by Nunavut when it came into existence in 1999.
Шығуы мен дамуы
1905 жылы Альберта және Саскачеван провинциялары сол кездегі үлкен Солтүстік-Батыс территориясынан бөлінді. Юкон территориясы 1898 жылы Юкон алтын кендерін басқаруды жеңілдету үшін құрылған, ал Онтарио мен Квебекке солтүстік жерлердің үлкен аумақтары берілді. Қалған жерлер еуропалықтармен қоныстандырылмаған, көбінесе ден, метис және инуиттер мекендеген және көп басқаруды қажет етпеген деп есептелді. Солтүстік-Батыс территорияларының комиссары, Оттавадағы Үндістер және Солтүстік істер министріне есеп беретін лауазымды тұлғаға, толық басқару билігі берілді. Жергілікті халық және солтүстік даму мәселелерінде білімді, құрметті тұлғалардан тұратын заң шығару кеңесі уақыт-уақыт шақырылатын. Солтүстік-Батыс территорияларының 2-ші кеңесі көбінесе Оттавада жиналатын және аумақ үшін жарлықтар қабылдады. 1950-1960 жылдары аумақтың кейбір тұрғындары кеңеске тағайындалды немесе сайланды. Бұл сайланған мүшелер бастапқыда жергілікті емес, бірақ саны артып, ден, метис және инуиттерден құралды. Мүшелер атқарушы кеңесте лауазымдарға иеленіп, Оттавадан тағайындалған әкімшілерді алмастыра бастады және биліктің децентрализациясын талап етті. Үндістер және Солтүстік істер министрі бірнеше хат арқылы комиссардың өкілеттіктерін біртіндеп шектеді және ассамблеяның өкілеттіктерін бекітті. 1980 жылы сайланған толық құрамымен алғашқы атқарушы кеңесті Джордж Брэден басқарды, содан бері келісімдік үкімет жүйесі қалыптасты.
In 1905, the provinces of Alberta and Saskatchewan were separated from the then much larger Northwest Territories. The Yukon Territory had been created in 1898 to facilitate governance of the Yukon goldfields, and both Ontario and Quebec were granted large areas of northern lands. The remaining lands were considered to be unsettled by Europeans, largely inhabited by Dene, Métis and Inuit, and not requiring much governance. The Commissioner of the Northwest Territories, a functionary reporting to the Minister of Indian and Northern Affairs in Ottawa, was given plenary governing authority. A legislative council was convened from time to time of worthy notables, learned in matters involving the natives and northern development. The 2nd Council of the Northwest Territories met sporadically, typically in Ottawa, and passed ordinances for the benefit of the territory. Beginning during the 1950s and 1960s, some residents of the territory were appointed or elected to the council. These elected members were initially non native, but in growing number, were Dene, Métis and Inuit. Members began to secure positions on the executive council, replacing appointed Ottawa administrators, and began to insist on a devolution of authority. In a series of letters, the Minister of Indian and Northern Affairs gradually curtailed the authority of the commissioner and affirmed the authority of the assembly. The first fully elected executive council elected in 1980 was led by George Braden, and the system of consensus government developed from that date.