Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Перулік жазушы Альфредо Брайс Эченик (19 ақпан 1939 жылы туған) - Лима қаласында туған перулік жазушы. Ол көптеген кітаптар мен әңгімелер жазған.
Peruvian writer
Alfredo Bryce Echenique (born February 19, 1939) is a Peruvian writer born in Lima. He has written numerous books and short stories.
Алғашқы жылдары
Брайс Перудің жоғарғы санаттағы отбасында дүниеге келді. Ол шотландтық-перулік бизнесмен Джон Уэддл Брайсқа (1817 жылы Эдинбургте дүниеге келген, 9 наурыз 1888 жылы қайтыс болған) – Милфорд Хейвеннің маркиздері мен Аберкон және Вестминстер герцогиняларының арғы атасы. Ол банкир Франсиско Брайс Ароспид пен оның әйелі, бұрынғы президент Хосе Руфино Эченикең немересі Елена Эченике Басомбрионың бес баласының үшінші ұлы және төртінші баласы болды. Брайс бастауыш білімді Inmaculado Corazón мектебінде, ал орта білімді Santa María мектебінде және Лимадағы жігіттерге арналған британдық пансионда алды. Отбасының тілегі бойынша Брайс Эченике Сан-Маркос ұлттық университетінде заң мамандығын оқып, 1964 жылы диплом алды. Бірақ оның әдебиетке деген қызығушылығы басым болды, сондықтан ол көп ұзамай 1963 жылы Эрнест Хемингуэй туралы диссертация қорғап, әдебиет бакалавры дәрежесін алды. 1988 жылы ол перулік азаматтығынан бас тартпай, испан азаматтығын қабылдады.
Bryce was born to a Peruvian family of upper class, related to the Scottish Peruvian businessman John Weddle Bryce (1817 in Edinburgh – 9 March 1888), ancestor of the Marquesses of Milford Haven and of the Duchesses of Abercon and Westminster. He was the third son and the fourth of the five children of the banker Francisco Bryce Arróspide and his wife, Elena Echenique Basombrío, granddaughter of the former President José Rufino Echenique. Bryce studied elementary education at Inmaculado Corazón school, and high school at Santa María school and Saint Paul's College, a British boarding school for boys in Lima. Upon the wish of his family, Bryce Echenique studied law at the National University of San Marcos, where he obtained his degree in 1964. His literary interest nevertheless prevailed and so, shortly afterwards, he completed a parallel Bachelor of Arts in literature with a thesis on Ernest Hemingway in 1963. In 1988 he adopted Spanish nationality without losing his Peruvian one.
Әдеби мансап
Ол француз үкіметінен грант алды, ол, көптеген басқа Латын Америкасы авторлары сияқты, оны 1964 жылы Парижге жеткізді. Сорбоннада ол бір академиялық жыл бойы классикалық және заманауи француз әдебиетін оқыды. 1965-1966 жылдары ол Перуджада, Миконоста және Германияда тұрды, онда Гёте институтының гранты арқасында неміс тілін оқуға мүмкіндік алды. Брайс Францияға оралып, 1967-1968 жылдары Ле-Морейдегі мектепте испан тілін оқытты. Осы жылы ол өзінің алғашқы кітабы «Huerto Cerrado» жариялады, ал келесі жылы Париж Нантер университетінде, ал 1971 жылдан бастап Сорбоннада Латын Америкасы әдебиетінен лекция оқыды. 1970 жылы «Жулиус үшін әлем» атты кітабы жарық көрді. 1972 жылы ол Перудің Ұлттық әдебиет сыйлығымен марапатталды, ал 1973 жылы Винсенс университетінің (Париж VIII) ассистент-лекторы болып кірді. Бірнеше жылдан кейін, 1975 жылы, Брайс Гуггенхайм грантын алды және Винсенс университетінде салыстырмалы әдебиет бойынша магистр дәрежесін алды. 1977 жылы ол Перуға оралып, Анри де Монтерлант тақырыбында диссертация қорғап, Сан-Маркос университетінен докторлық дәрежесін алды. 1980 жылы Монпельеге көшіп, Поль Валери университетінде профессор болып жұмыс істеді. 1984 жылы Брайс Испанияға қоныс аударды, алдымен Барселонада, ал 1989 жылдан бастап Мадридте тұрды. 1997 жылы ол Перуға оралды, қазір сонда тұрады. Оның 1968 жылы жарық көрген алғашқы кітабы «Huerto Cerrado» Кубадағы «Casa de las Américas» әдеби сыйлығының финалисі болды және ол 1950-ші жылдардағы Лимада өсіп келе жатқан Лиманың жоғарғы сыныбының мүшесі Маноло туралы әртүрлі стильдерде және көзқарастарда жазылған әңгімелер жинағы. Одан кейін 1970 жылы жарық көрген оның алғашқы романы «Un Mundo para Julius» үлкен жетістікке ие болды және бүгінде Латын Америкасы әдебиетінің классикасы саналады. Он тілге аударылған бұл роман Перудың бай, жоғарғы сыныбының төрт баласының ең кішісі болып өскен жас жігіттің оқиғасын баяндайды. Юлий билеуші топқа жатса да, ол өзін қоршаған қызметшілермен жақын байланыс сезінеді, бұл оның отбасымен қақтығысқа түсуіне себеп болады. Автор баланың көзімен Перу қоғамындағы зор әлеуметтік теңсіздікті өткір ирониямен көрсетеді.
He received a grant from the French government which, like many other Latin American authors of the boom period, led him to Paris in 1964. At the Sorbonne he studied classic and contemporary French literature for one academic year. Between 1965 and 1966 he subsequently lived in Peruggia, Mykonos and Germany, where he moved to study German thanks to a grant from the Goethe Institut. Bryce returned to France and taught Spanish in a school at Le Maurais from 1967 to 1968. This year, he published his first book Huerto Cerrado and the next year became a lecturer of Latin American literature at Paris Nanterre University and since 1971 at the Sorbonne. In 1970 he had been published A World for Julius. In 1972 he was awarded the Peruvian National Prize for Literature and in 1973 he entered as an assistant lecturer to the University of Vincennes (Paris VIII). A few years later in 1975, Bryce received a Guggenheim grant and obtained a master's degree in comparative literature from Vincennes. In 1977, he returned to Peru and received his doctoral degree from San Marcos University with a thesis on Henri de Montherlant. In 1980 he moved to Montpellier, where he entered the Paul Valéry University as a professor. In 1984, Bryce settled down in Spain living first in Barcelona and since 1989 in Madrid. In 1997, he returned to Peru, where he currently lives. His first book Huerto Cerrado published in 1968, was a finalist for the Casa de las Américas literary prize awarded in Cuba and is a collection of short stories written in different styles and points of view about a young protagonist, Manolo, a member of Lima's upper class, as he comes of age in 1950s Lima. This was followed by his first novel, Un Mundo para Julius, published in 1970 that became a big success and counts today as one of the classics of Latin American literature. The novel, which has since been translated into ten languages, tells the story of a young boy who grows up as the youngest of four children of a rich, Peruvian upper class family. Although Julius actually belongs to the ruling classes he feels a stronger bond with the servants which surround him and this brings him into conflict with his family. With biting irony the author exposes, through the eyes of a child, the great social differences in Peruvian society.
Соңғы жетістіктер
Un mundo para Julius Брайс Эченик үшін өте жемісті әдеби мансабының басталуын білдіреді, ол бүгінгі күнге дейін жиырмаға жуық роман мен әңгімелер жинағын жазды. "Мен ХХ ғасырдың екінші жартысының жазушысымын". Осы мәлімдемеге және Латын Америкасының "бум" буынының басқа авторларымен кеңістіктік және уақытша жақындығына қарамастан, Брайс Эченик кейде "жаңа байлар" деп атаған әріптестерінен саналы түрде алшақтап қалады. Бір сыншы айтқандай, оның стилі сиқырлы реализмге қарағанда иронияға көбірек сәйкес келеді, бұл автор 1999 жылғы "Таранның тонзиллиті" романында көрсетілген. Роман көбінесе хаттар түрінде жазылған, кедей перуани ақыны мен Сальвадордың ықпалды отбасының қызы арасындағы қиын романтикалық қарым-қатынастың оқиғасын баяндайды. Альфредо Брайс Эченик өзінің кейіпкерлері сияқты, ондаған жылдар бойы туған қаласы Лимадан алыс өмір сүрді және ол 1999 жылы ғана оралды. Сол жылы оған Universidad Nacional Mayor de San Marcos университетінің құрметті профессоры атағы берілді.
Un mundo para Julius marks for Bryce Echenique the start of an extremely productive literary career, in which he has until today written nearly twenty novels and story volumes. "I am an author of the second half of the 20th century." Despite this declaration and his spatial and temporal closeness to other Latin American authors of the boom generation, Bryce Echenique keeps a conscious distance from his colleagues who he sometimes refers to as "nouveau riche". That his style, as one critic once said, corresponds more to an ironic than a magic realism, is also shown by the author in one of his latest novels: La amigdalitis de Tarzán from 1999. Largely in the form of letters, the novel relates the story of the hindered romantic relationship between a poor Peruvian troubadour and the daughter of an influential Salvadoran family. Similar to his heroes, Alfredo Bryce Echenique also lived for decades far from his home city of Lima to which he only returned in 1999. Also that year he was granted an honorary degree by the Universidad Nacional Mayor de San Marcos.
Плагиат туралы мәлімдемелер
2007 жылдың наурызында перулік дипломат Освальдо де Риверо Перудің Лима қаласындағы El Comercio газетінде Брайстің 2005 жылдың наурызында "Quehacer" журналында жарияланған өзінің мақаласының дерлік толық көшірмесі болған "Potencias sin poder" мақаласын жазды деп айыптады. Брайс мақаланың оның хатшысы тарапынан қате жіберілгенін мәлімдеді. Кейін Хуан Карлос Бонди Брайс Аргентинаның La Nación газетінде 1996 жылдың желтоқсанында жарияланған Анхель Эстебанның "Amistad, bendito tesoro" мақаласын плагиаттағанын анықтады. Брайс Грэм Э. Фуллер мен Герберт Мороттың мақалаларын да плагиаттады деген айыптамалар бар. Журналистика профессоры Мария Соледад де ла Серда өзінің зерттеуші журналистика курсы аясында жүргізген зерттеулер нәтижесінде тағы 16 плагиат дерегін анықтады.
In March, 2007, Peruvian Diplomat Oswaldo de Rivero wrote an article for the newspaper El Comercio of Lima, Peru accusing Bryce of writing an article "Potencias sin poder" that was an almost exact copy of one written by de Rivero in the magazine "Quehacer" in March, 2005. Bryce responded saying the article had been submitted in error by his secretary. Juan Carlos Bondy subsequently found evidence that Bryce had earlier plagiarized the article "Amistad, bendito tesoro" by Ángel Esteban that had appeared in La Nación of Argentina in December, 1996. Bryce has also been accused of plagiarizing articles by Graham E. Fuller and Herbert Morote. Journalism professor María Soledad de la Cerda found sixteen other instances of plagiarism which were found as a result of research for her course in investigative journalism.