Кіріспе

Бұрынғы саяси топ Консервативті саяси топ Жас Англия Виктория дәуіріндегі саяси топ болды. Оның идеалданған феодализмге негізделген саяси хабары бар: абсолютті монарх және мықты қалыптасқан шіркеу, әулиелердің қайырымдылығы оның әлеуметтік ұйымның патерналистік формасының негізі ретінде. Оның ресми емес мүшелігі көбінесе Итон мен Кембриджде бірге оқыған тори аристократтарының оқшау тобымен шектелген, олардың арасында Джордж Смайт, Лорд Джон Маннерс, Генри Томас Хоуп және Александр Бейли Кокрейн болды. Топтың басшысы және бас кейіпкері Бенджамин Дизраэли болды, ол аристократиялық ортадан шыққан, мемлекеттік мектепте немесе университетте білім алмаған. Жас Англия консервативті және романтикалық түрді жариялады әлеуметтік торизм. Ричард Монктон Милнс Жас Англия атауын шығарды, бұл жас Англия мен ғасыр ортасындағы жас Ирландия, жас Италия, жас Германия және жас Еуропа топтарының арасындағы байланысты білдіреді. Алайда, бұл саяси ұйымдар, жас Англия сияқты ұлтшыл болғанымен, едәуір көпшілік қолдау тапты және (Жас Италияның жетекші ұйымдастырушысы Джузеппе Мацциниді ұстанған) әлеуметтік либералды және саяси теңдікті және кеңінен республикашылды.

Кеңейту

Ауылдағы баяндамалар мен памфлеттерді тарату арқылы Жас Англия төменгі таптарға еуропалықтарға бағындыруға тырысты. Алайда, жас Англияның әлеуметтік көзқарасын бейнелейтін бірнеше трактаттар, поэзия және романдар білімді, діни және әлеуметтік саналы консервативті "Жаңа ұрпаққа" бағытталған. Олар жас ағылшындар сияқты индустрияландырудың дезгируализациялық әсерінен қорқып, Бентам философиясының аморальдылығын сезінді, олар Викториялық әлеуметтік әділетсіздіктер үшін бірдей кінәлады. Осылайша, жас Англия Оксфорд қозғалысын, евангелистік қозғалысты және Роберт Пил мен Лорд Эшлидің әлеуметтік торизмін, сондай-ақ әдеби ортағасырлықты тудырған индивидуалистік және рационалистік радикализмге бірдей реакциядан рух алды: Уолтер Скотт, Роберт Саути, Кенелм Генри Дигби және Томас Карлайлдың еңбектері "қараңғы оқылып", ертеден сіңірілді. Жас Англияның трактатаризммен байланысы Джон Генри Ньюменнің ізбасары Фредерик Фабердің (1814-1863) Лорд Джон Мэннерс пен Джордж Смайтке ертедегі әсерінен басталады. Оксфорд қозғалысының негізін қалаушылар сияқты Викториялық радикализмге қарсы шығып, бәсекелестік экономикалық өзін-өзі анықтауды негізге алды, Жас Англияның негізін қалаушылар утилитарлық этиканы қабылдамады, артықшылықты тапты өзінің моральдық басшылығын тастағаны үшін айыптап, шіркеуді кедейлерге, соның ішінде қайыр-садақа беруге деген міндеттерін елемегені үшін айыптап отырды. Трактаторлардың діни өткенге деген құрметіне реакциялық саяси күн тәртібін қосуға мүмкіндік беріп, Жас Англия Англияның христиандық феодалды өткенінде жаңа Викториялық әлеуметтік тәртіптің үлгісін тапқанын мәлімдеді. Евангелизм сияқты, Жас Англия Викториялық сананың орта таптық дағдарысына қарсы тұру құлшынысын көрсетті. Жас Англияның қайта жанданған мемлекеттік шіркеу туралы жоспары ағылшын дінбасылары туралы Колеридждің тұжырымдамасына сәйкес келді.

Саяси рөлі

Өздерінің саяси іс-әрекеттерінде Жас Англия парламенттегі одақ құрудың тиімділігіне арқа сүйеді және 1840 жылдары өзін саяси тұрғыдан естіді. Жас Англияның көпшілігі Қоғамдық палатада әлеуметтік торилер мен радикалдармен уақытша коалиция арқылы жүзеге асырылды. Жаңа кедейлер заңына қарсы күресте олар әлеуметтік торилермен бірге, кейде бентамшылдарға қолдау көрсетті, мысалы, 1844 жылы жас Англия радикалдыларға еңбек дауларын шешуші судьялардың өкілеттігін күшейтетін заң жобасын жеңуге көмектесті.

Құлдырау

Оның әлсіз және тар саяси базасына куәлік етіп, Жас Англия 1847 жылдан кейін бірнеше жыл өткен соң, Дизраэли Парламент коалициясынан шынымен бас тартқаннан кейін, өлім жазасын алған жоқ. Дизраелидің келіспеушіліктері негізінен оның ұзақ уақыттан бері консервативті қарсыласы Пилмен болды, дегенмен оның жас Англияның әлеуметтік-саяси идеалдарын қолдауын оның романында "Танкред" немесе "Жаңа крестовый поход" романында байқалады. Кем дегенде екі жыл бұрын Дизраэлидің саяси оппортунизмі "Жас Англияның" сенімін бұзған болатын. 1845 жылы Дизраэли Майнут грант заңына қарсылық білдірді, бұл заң жобасы Ирландиядағы Майнут қаласындағы Рим-католик семинариясының қаржысын тұрақты түрде арттырды. Сонымен қатар, 1846 жылы Дизраэлидің Астық заңдарын жоюға қарсы шығуы оны жер иелері аристократиялық мүдделермен тығыз байланыстырды.

Мұра

Философиялық жағынан ұқсас болған Социал-торизмнен айырмашылығы, Жас Англия 1880-жылдардың социалистік қайта өркендеуіне қарсы тұруға және қарсы тұруға аман қалмады. Ең жақсы жағдайда Жас Англия Викторияның ортасындағы реформалық заңнамаға ықпал етті, бірақ оның терең консервативті әлеуметтік көзқарасын ішінара жүзеге асыру үшін қажетті халықтық қолдауды алуға жақындамады. Маннерс, Смайт және Дизраэлидің утопиялық, неофеодалдық армандары Викториялық сананың дәл сол дағдарысын көрсетеді, ол сол сияқты саяси солшылдықтың утопиялық Оуэниттік социализмін рухтандырды. Оуэндіктер сияқты, жас Англия да тез арада сәтсіздікке ұшырады, бірақ жаңа демократиялық дәуірде тым амбициялық консервативті, ол экспериментсіз, тыныш сәтсіздікке ұшырады. Карл Маркс Коммунистік манифестінде реакциялық социализмнің үлгісі ретінде жас Англияны келтіреді.

Негізгі дереккөздер

Морроу, Джон, Эд. Жас Англия: Жаңа буын: негізгі мәтіндердің таңдауы (Бернс және Оутс, 1999).