Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мичио Морисима (森嶋 通夫) – жапондық гетеродокс экономисті және қоғамдық қайраткер, 1970 жылдан 1988 жылға дейін Лондон экономика мектебінің сэр Джон Хикс атындағы экономика профессоры болды. Ол сонымен қатар Осака университетінің профессоры және Британ академиясының мүшесі еді. 1976 жылы ол Мәдениет орденімен (文化勲章, Bunka kunshō) марапатталды.
Michio Morishima (森嶋 通夫) was a Japanese heterodox economist and public intellectual who was the Sir John Hicks Professor of Economics at the London School of Economics from 1970 to 1988. He was also professor at Osaka University and member of the British Academy. In 1976 he won the Order of Culture (文化勲章, Bunka kunshō).
Мансап
Бастапқыда тарихи романда жазушы болуға ниеттенген Морисима университете әлеуметтік ғылымдарды оқыды, Ясума Такаданың жетекшілігімен экономика және социологияны зерттеді. Киото университетінде Морисима негізгі неоклассикалық экономикалық теория және Маркс экономикасы бойынша қатаң оқытылды. Математикалық қабілеті жоғары болғандықтан, 1946 жылы Киото университетін бітіріп, Осака университетінде де сабақ берді. Ол Ясума Такадамен бірлесіп Осака университетінің Әлеуметтік және Экономикалық зерттеулер институтын (ISER) құрды. 1960 жылы Пенсильвания университетінің экономика факультетінің Нобель сыйлығының лауреаты Лоуренс Р. Клейнмен бірге «Халықаралық экономикалық шолу» (қазір Penn баспасы) журналын құрды, ол әлемдегі экономика саласындағы маңызды журналдардың біріне айналды. 1965 жылы ол Эконометрикалық қоғамның алғашқы жапон президенті болды. Әр түрлі мәліметтерге сүйенсек, Джон Хикс Морисиманың Англиядағы мансабын ынталы түрде қолдады. 1968 жылы ол Ұлыбританияға көшіп, Эссекс университетінде оқытты, содан кейін 1970 жылы LSE-де жетекші профессорлық қызметке ие болды. Кейін ол Suntory Toyota Foundation және Suntory және Toyota International Centres for Economic and Related Disciplines (STICERD) LSE-де құрылуына әкелген жобаны бастады. Ол STICERD-тің алғашқы төрағасы болды. 1991 жылы LSE-нің құрметті мүшесі болып сайланды.
Originally desiring a career as a historical novelist, at the university Morishima pursued social science, studying both economics and sociology under Yasuma Takada. At Kyoto University, Morishima was rigorously trained in both mainstream neoclassical economic theory and Marxian economics. Mathematically gifted, in 1946, he graduated from Kyoto University and taught there in addition to Osaka University. He started Institute of Social and Economic Research (ISER) of Osaka University with Yasuma Takada. In 1960 he established with Nobel laureate Lawrence R. Klein from the Economics Department of the University of Pennsylvania the International Economic Review (today published by Penn), which grew to become one of the leading journals in economics in the world. In 1965, he became the first Japanese president of the Econometric Society. By all accounts, John Hicks was a committed advocate of Morishima's careership in England. In 1968, he immigrated to Britain, teaching at University of Essex, then accepting an endowed chair at the LSE in 1970. Later, he started the project that led to the establishment of the Suntory Toyota Foundation and the Suntory and Toyota International Centres for Economic and Related Disciplines (STICERD) at LSE. He was STICERD's first chairman. In 1991 he was elected Honorary Fellow of the LSE.
Үлестер
Морисиманың Дэвид Рикардо, Карл Маркс және Леон Вальрастың маңызды еңбектеріндегі экономикалық идеяларды жаңаша қарастырып, біріктіретін үш томдық жұмысы, қазір көбінесе ұмытылған, Солтүстік Америкадағы 1970 жылдарғы Жаңа солшыл қозғалысының радикалды саяси экономикасының ең жоғалған жетістіктерінің бірі болып саналады. Оның жалпы тепе-теңдік теориясына, классикалық саяси экономикаға және капитализмге деген терең қызығушылығы осы жұмыстың қозғаушы күші болды. LSE-де оқылған лекциялар негізінде жазылған бұл кітаптар, фон Нейманның 1937 жылғы көп салалы өсім моделін жалпы тепе-теңдік моделімен үйлестіруге бағытталған. Осы теоретиктердің еңбектерін Рикардолық деп есептей отырып, оның үш кітабы оларды фон Нейманның тәсілімен толықтыру арқылы олардың арасындағы теориялық ұқсастықтар мен айырмашылықтарды ашып көрсетуге тырысты.
Morishima's three volume work reinterpreting and synthesizing economic ideas in the major writings of David Ricardo, Karl Marx, and Léon Walras, now largely forgotten, represents one of the high points of the radical political economy of the 1970s New Left in North America. His intense interest in general equilibrium theory, classical political economy, and capitalism drove this work. Based on LSE lectures, these books worked towards the accommodation of von Neumann's 1937 multi sectoral growth model to a general equilibrium model. Considering the work of these theorists to be Ricardian, his three books worked to show that the modification of them along von Neumann lines elucidates the theoretical similarities and differences between the positions.