Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Француз ақыны және драматургы (1825–1901)
French poet and dramatist (1825–1901)
Анри, Борнье виконты (; 25 желтоқсан 1825, Лунель – 28 қаңтар 1901, Париж) – француз ақыны және драматургы.
Henri, vicomte de Bornier (; 25 December 1825, Lunel – 28 January 1901, Paris) was a French poet and dramatist.
Өмірбаян
Ол 1845 жылы заңгерлік мамандықты оқу үшін Парижге келді, бірақ сол жылы «Алғашқы жапырақтар» атты өлеңдер жинағын жариялады, ал «Француз комедиясы» оның «Лютердің үйлену тойы» атты пьесасын қабылдады. Ол жарты ғасыр бойы қызмет еткен Арсенал кітапханасында 1889 жылы директор болып тағайындалды. 1875 жылы оның «Роланның қызы» атты батырлық драмасы «Француз театрында» қойылды. Пьесаның сюжеті сатқын Ганелонның ұлы Джеральдтың Роландтың қызына ғашық болуына байланысты. Патриоттық тақырып және Джеральд кейіпкерінің асыл қасиеттері, оның шынайы тегін білгеннен кейін Бертадан бас тартуы, пьесаға үлкен жетістік әкелді. Құрмет пен махаббат арасындағы қақтығыс және пьесаның ұлы сезімі Корнейльмен салыстыруға себеп болды. Шын мәнінде, сыншылардың атап өткеніндей, өлеңдері тақырыбына сай болғанда, бұл шығарма шедевр болар еді. Де Борньенің көптеген басқа да туындыларының арасында мыналарды атауға болады: «Дмитрий» (1876), Виктор де Йонсьердің операсының либреттосы; және «Аттиланың үйлену тойы» (1880) және «Мұхаммед» (1888) атты драмалар. Бұл соңғы пьесаның қойылуына түрік елшісінің өтініші бойынша тыйым салынды. 1890 жылы оның ислам пайғамбары Мұхаммед туралы «Махамет» пьесасы Осман сұлтаны Абдул Хамид II-нің бұйрығымен толығымен тыйым салынды. Анри де Борнье 1879 жылдан 1887 жылға дейін «Жаңа шолу» журналын сынға алды. Оның «Толық өлеңдері» 1894 жылы жарық көрді. Ол 1901 жылдың қаңтарында қайтыс болды.
He came to Paris in 1845 with the object of studying law, but in that year he published a volume of verse, Les Premieres Feuilles, and the Comédie Française accepted a play of his entitled Le Mariage de Luther. He was given a post in the library of the Arsenal, where he served for half a century, becoming director in 1889. In 1875, his heroic drama in verse, La Fille de Roland was produced at the Théâtre Français. The action of the play turns on the love of Gerald, son of the traitor Ganelon, for the daughter of Roland. The patriotic subject and the nobility of the character of Gerald, who renounces Berthe when he learns his real origin, procured for the piece a great success. The conflict between honor and love and the grandiose sentiment of the play inevitably provoked comparison with Corneille. The piece would indeed be a masterpiece if, as its critics were not slow to point out, the verse had been quite equal to the subject. Among the numerous other works of de Bornier should be mentioned: Dmitri (1876), libretto of an opera by Victorin de Joncières; and the dramas, Les Noces d'Attila (1880) and Mahomet (1888). The production of this last piece was forbidden in deference to the representations of the Turkish ambassador. In 1890, his play Mahomet on Islamic prophet Muhammad was completely banned by the orders of Ottoman Sultan Abdul Hamid II. Henri de Bornier was critic of the Nouvelle Revue from 1879 to 1887. His Poésies complètes were published in 1894. He died in January 1901.