AMC Spirit: Америкалық субкомпакт автокөлігінің шолуы

Кіріспе

American Motors Corporation (AMC) шығарған шағын автомобиль.

AMC Spirit – 1979 жылдан 1983 жылға дейін American Motors Corporation (AMC) сатқан субкомпакт автомобиль. AMC Gremlin-ді алмастырған Spirit екі түрлі кузов стилінде қол жетімді болды, екеуі де екі есікті хэтчбектер, бірақ ешқайсысы осылай сатылмады. Оның орнына AMC жаңартылған Gremlin-ді "Spirit Kammback" немесе "седан" ретінде ұсынды, ал артқы жағы көбірек еңіске түскен қосымша модель "Spirit liftback" немесе "купе" ретінде ұсынылды. Бюджеттік шектеулерге байланысты Spirit Gremlin платформасын бөлісті – едені, қозғалтқыштары және көптеген басқа да бөлшектері сол күйінде алынды. AMC сондай-ақ 1981 жылдан 1983 жылға дейін AMC Eagle SX/4 және Eagle Kammback (1981 және 1982 жылдарда ғана) ретінде сатылған Spirit кузовымен төрт дөңгелекті кроссовер нұсқасын ұсынды. Spirit автомобильдері Висконсин және Онтарио штаттарында, сондай-ақ Мексикадағы V. A. M. лицензиясы бойынша өндірілді, онда жаңартылған модельдерде Gremlin атауы сақталды. AMC Spirit-тің жоғары өнімділік нұсқалары жол жарыстарында бақ сынасты. 1979 жылы B. F. Goodrich Нюрбургрингтегі 24 сағаттық жарыста Spirit AMX екі автомобильден тұратын команданы демеушілік етті. Оның мүмкіндіктеріне жақсартылған дыбыс оқшаулау және коррозиядан қорғау, сондай-ақ жеңіл алюминий бамперлер, автоматтік беріліс конвертері, экономика, өнімділік және шығарындылар үшін жоғары компрессиялы алты цилиндрлі жік және поршеньдер кірді. Popular Science журналындағы сынақ AMC-де "Детройттың ең тапқыр инженерлері" бар екенін, олардың "100 долларға 200 долларлық көрініс беру" беделін нығайтқанын көрсетті.

1979 жыл

Алдыңғы Gremlinнің жаңартылған нұсқасы ретінде Spirit, 1978 жылғы Gremlin-де пайда болған приборлар панелін сақтап, DL және Limited модельдерінде ағаш өрнегімен әрлендірілген. Седанмен бірдей доңғалақ базасына ие лифтбек, А тірегінен бастап седанмен толық сәйкес келіп, көлбеу шатырға (артқы орынға арналған кеңістікті шектеумен) және жазық, бірақ терең емес Kammback түйінге ие болды. Арқалық номерлік тақта отын құю қақпағын жасырды. "21 галлондық жанармай багының сыйымдылығы және 25 миль/галлон немесе одан да көп жанармай шығынымен, жүргізуші 500 мильден астам қашықтықты бір құюда жүре алады". Жаңа Spirit, Gremlin-мен салыстырғанда жабдық деңгейі мен қолайлылығы жағынан жақсартылды. Мысалы, DL модельдері жаңартылған интерьер және экстерьер дизайнымен, түске сәйкес доңғалақ қаптарымен, құмақ матадан немесе "спорттық" винилден жасалған ыңғайлы орындықтармен, приборлар тақтасындағы, рульдегі және едендегі дискідегі ағаш әрлеулерімен, флуоресценттік дисплейлі цифрлық сағатпен жабдықталды. Топ комплектациядағы Limited моделінде былғары орындықтар мен әрлеулер, кондиционер, AM/FM радиосы, реттелетін руль, екі сыртқы айна, қолы бар толық ұзындықтағы орталық консоль және тағы да көптеген мүмкіндіктер болды. AMC V8 қозғалтқышы тек лифтбек нұсқасында қол жетімді болды. AMX моделінде AMX логотипі бар қараңғы тор, шыныдан жасалған доңғалақ кеңейткіштері, артқы спойлер, ER60x14 ақ әріпті шиналар, 14x7 дюймдік "Turbocast II" алюминий доңғалақтары, қараңғы әрлеулер, "GT раллиге бағытталған" шасси, едендегі дискілі беріліс, қосымша капот стикері және басқа да спорттық мүмкіндіктер болды. Popular Science журналы төрт цилиндрлі Spirit-ті Chevrolet Chevette, Dodge Omni 024 және импортталған Plymouth Champ-пен салыстырып, Spirit-тің "шасси мен корпусының жан-жақты жаңартылуы оны жаңа көрініспен ұстап тұрғанын" айтты. Импортталған қозғалтқышына қарамастан, ауыр шассиімен ол "экономикалық тұрғыдан ерекше емес, Spirit-тің ерекшелігі – жоғары бағалы автомобильдің сәнділігі".

As a restyled variant of the previous Gremlin, the Spirit featured distinctly larger rear quarter windows while retaining the instrument panel introduced on the 1978 Gremlin, with a wood grain overlay on DL and Limited models. Riding on the same wheelbase as the sedan, the liftback was identical to the sedan from the A pillar forward and featured a sloping roof (compromising rear headroom) and a hatchback with a more shallow Kammback tail. The rear license plate hid the fuel filler cap. The Spirit offered a generous cruising range with its "fuel tank capacity of 21 gallons and probable fuel mileage of 25 mpg or more enabling the car's driver to travel over 500 miles between fill ups". Standard equipment levels and convenience features were increased on the new Spirit compared to the Gremlin. For example, the DL models featured upgraded trim inside and out, including color keyed wheel covers, custom bucket seats in corduroy fabric or "sport" vinyl upholstery, wood accents on the dashboard, steering wheel, and floor gearshift knob, and fluorescent display digital clock. The top trim Limited model included leather seats and trim, air conditioning, AM/FM radio, an adjustable steering wheel, dual remote outside mirrors, a full length center console with armrest, and many more features. The AMC V8 engine was offered as an option only on the liftback. The AMX featured a flush blackout grille with an AMX emblem, fiberglass wheel flares, rear spoiler, ER60x14 white letter tires on 14x7 inch "Turbocast II" aluminum wheels, blackout trim, "GT rally tuned" suspension, floor shift transmission, an optional hood decal, and other sporty features. Popular Science magazine compared the four cylinder Spirit with the Chevrolet Chevette, Dodge Omni 024, and the imported Plymouth Champ describing the Spirit's "generous updating of the chassis and body have kept it fresh looking." Despite its imported engine, with its heavy chassis it was "no economy standout what is special about the Spirit is the luxury finish with the look of a high priced car."

1980 жыл

3,8 л I6 және 5,0 л V8 қозғалтқыштары 1980 жылғы модельге арналған корпоративтік автопарктердің орташа отын экономиясы стандартын сақтау үшін өндірістен алынды. VW негізіндегі I4 қозғалтқышы, "көліктердің өлшемдері мен салмағына сәйкес келетін" Pontiac компаниясында жасалған 2,5 литрлік I4 қозғалтқышымен ауыстырылды. 4,2 л I6 ең танымал болып қала берді және AMX моделінде қол жетімді жалғыз қозғалтқыш еді. 1980-ші жылдардың қатаң экологиялық талаптарына сәйкес, жанар майды үнемдеу және жұмысты жақсарту үшін компьютерлік басқаруы бар карбюраторлар жасалды.

1982 жыл

1982 жылы “Рух” машинасына енгізілген өзгерістер көбінесе механикалық болды. Жаңа 5 жылдамдықты қолмен басқару жұмыс істететін қорап опция ретінде ұсынылды, осылайша “Spirit GT Америкада 5 жылдамдықты қораппен қол жетімді алғашқы пони-карға айналды”. Жаңа, төмен кедергілі алдыңғы дискілі тежегіштер стандартты жиынтыққа кірді. Олар бірге, 1982 жылғы EPA есебі бойынша, 2.5 литрлік “Spirit” машинасының тас жолда тиімді жүруіне мүмкіндік берді. Автоматты қораппен жабдықталған машиналар үшін Chrysler өндірісіндегі үш жылдамдықты TorqueFlite қатынастары жақсы жанармай үнемдеуі үшін кеңейтілді. American Motors Company инновация жолында әрқашан тәуекелге баратын компания болды және 1982 жылғы “Spirit” моделін ерекше теледидарлық жарнама кампаниясында насихаттады. Өз машиналарын бәсекелес машиналардан ерекшелеу үшін және “нағыз американдықтар” Ziebart тотыққа қарсы жабынымен және бес жылдық тотыққа қарсы кепілдікпен келеді дегенді көрсету үшін, жарнамаларда жаңа “Spirit” машинасы 30 фут (9 метр) тереңдіктегі тұзды суға түсірілді. GT жиынтығы “Spirit” машинасының соңғы жылында DL жиынтығынан бөлек, жеке модельге айналды. Жарнамаларда “Spirit DL” және “Spirit GT” машиналарының стандартты жабдықтарының жоғары деңгейі көрсетілді, олар тиісінше 5 995 және 6 495 АҚШ долларына сатылды. “Spirit GT” нұсқасы Ford Mustang машинасының лифтбек нұсқасымен салыстырылды. 1983 жылғы модель үшін AMC жаңа Renault Alliance машинасының тұсаукесерін жасады, ол 14 жылдық платформасы бар “Spirit” машинасына қарағанда әлдеқайда заманауи, кеңістікті тиімді пайдаланатын, жанармайды үнемдеуге бағытталған және алдыңғы дөңгелекті субкомпакт автомобиль болды. “Spirit” машинасы AMC компаниясы 1984 жылы Alliance негізіндегі Encore хетчбек машиналарын шығарғаннан кейін өндірістен алынды. Сонымен қатар, алдыңғы дөңгелекті Renault Fuego машинасы, “жақсы жасалған спорттық купе”, AMC дилерлері “Spirit GT” машинасына балама ретінде сатылды. Fuego ерекше стильге ие, төрт орындық, жанармайды үнемдеуге бағытталған (АҚШ EPA бойынша тас жолда) және автомобильдік бұқаралық ақпарат құралдарында жақсы бағаланды.

Spirit AMX

Spirit liftback-тің AMX нұсқасы 1979 және 1980 жылдары 1968 жылдан 1970 жылға дейінгі түпнұсқа екі орынды AMX-тің естелігін сақтау мақсатымен ұсынылды. Spirit AMX моделі арнайы кузов түсіне сәйкес келетін фендерлік кеңейткіштер және алдыңғы ауа бөгеті, алдыңғы және артқы тұрақтандырғыштармен "Раллиге бағытталған" шасси, жоғары күш-қуатты руль механизмі, алдыңғы және артқы үш жақты реттелетін "Strider" Gabriel (фирмалық атауы) амортизаторлары, 10x1.2 дюймдік (254x30.5 мм) артқы барабанды тежегіштері бар ауыр міндетті жартылай металл алдыңғы дискілі тежегіштер, бірегей AMX радиатор торы, ER60x14 Goodyear "Flexten" GT радиалды RWL (көтерілген ақ әріптері бар) дөңгелектері бар "Turbocast II" 14x7 дюймдік алюминий дискілер, артқы спойлер, арнайы стикер жинағы, капот пен есіктерге жапсырмалар, "Rallye Gauge" жинағымен автоматты немесе механикалық беріліс қорабы (барлығы сегіз индикатор, соның ішінде кіріктіру коллекторының вакуум өлшегіші), сондай-ақ қолғап бөлімінде AMX белгісі бар алюминийдан жасалған панельдер. Автомобиль "шын мәнінде жылдам болмаса да, "агрессивті сыртқы түрімен" көзге түсетін еді". Spirit AMX – инновациялық концепция және инженерлік тұрғыдан жақсы орындалған, AMC-нің төмен бюджеттегі шығармашылық ойлау және білікті инженерлік шешімдерін көрсететін еңбек". Spirit AMX екі модельдік циклдан кейін тоқтатылып, оның орнына ұқсас Eagle SX/4, спорттық торт дөңгелекті көлігі келді. Бұл модель AMX атауын тағынған соңғы автомобиль болды және AMC жанкүйерлері арасында танымал болды. Кейбір иелері автомобильдерді өзгертеді, себебі үлкен көлемді AMC қозғалтқышын орнату оңай.

Нюрбургрингтегі AMX

1979 жылдың қазан айында Б. Ф. Гудрич Германияның аңызға айналған Нюрбургрингте өткен FIA Group One 24 сағаттық жарысында екі AMX көлігін демеушілік етті. 1979 жылғы V8 қозғалтқышымен жабдықталған Spirit AMX Еуропалық 1-топтық Туристік автомобиль жарыстары үшін бұдан бұрын гомологацияланған болатын. Бұл жарысқа алғаш рет американдық автомобильдер қатысты. Олар BMW, Ford, Opel, VW, Renault және Audi компанияларының кішкентай қозғалтқышты, бірақ шапшаң қарсыластарымен күш сынасты. Жарыс трассасында көлік жүргізу тәжірибесі болмағандықтан және жаттығулар тұманға байланысты қысқартылғандықтан, команда жалпы есепте 20-шы және 21-ші орындарға ілікті. Жеңіске жету мақсатымен No1 Джонсон/Шоу/Бролин көлігіне жылдамдықты жақсарту тапсырылды. Көліктерді дайындау және команданың жарыс тәжірибесі "The Ultimate Challenge" атты деректі фильмде көрсетілген. No1 AMX Nürburgring жарыс машинасы "жарыстан кейін бірнеше ай бойы көрмелік көлік ретінде пайдаланылды, содан кейін шамамен 25 жыл бойы сақтауға қойылды" және оның спидометрінде шамамен 4000 миль (6437 км) көрсеткіші бар. No2 жарыс машинасы бірнеше жыл бойы жарыс жолына оралды, бірақ 25 жылдан кейін бастапқы жүргізушілермен қайта табысты.

IMSA жарыстары

AMC Spirits Халықаралық Мотор Спорт Ассоциациясының (IMSA) Чемпион Шамдар Шақыруы және Жарыс Акциясы класында да жарысқа қатысты. AMC-дің негізінен техникалық көмек сияқты шектеулі қолдауымен, AMC Spirits "Team Highball" командасымен дайындалды және Амос Джонсон мен Деннис Шоу басқарды. 1979 жылғы World Challenge for Endurance Drivers жарысына бірнеше AMC Spirits қатысты. Джо Варде мен Дейв Коварт басқарған Spirit 6 сағаттық Талладега жарысын үшінші орында аяқтады (AMC Concord бірінші, AMC Gremlin екінші, AMC Pacer төртінші орынды иеленді), ал жарысқа 49 машина қатысты. 1979 жылдың 1 сәуірінде тағы бес AMC Spirits жарыс жолына шықты. Жарысқа старт алған 72 машинаның ішінде тағы 11 Spirit жарысқа қатысты.

Турбо-бағдаршамы

Екі AMC AMX Pace машинасы 1980 және 1981 жылғы автожарыс маусымында Чемпионат автожарыс командаларында (CART) жыл сайын төрт ресми қауіпсіздік машинасы ретінде қызмет етуге дайындалды. Мақсаты – сол кездегі өндірістегі модельдерге негізделген, төрт ірі американдық автомобиль компаниясының әрқайсысы үшін бір-бір темп-кар жасау еді. Екеуі де Spirit liftback кузовын пайдаланды, ал PPG Industries көрсеткен біріншісі 1979 жылғы Spirit AMX өндірістік үлгісі болды, ақ, қызыл, көк және қара түстерге боялған, фаралары жабық, алдыңғы бампері мен ауа бөгеті біріктіріліп, тегістелген. Бұл машинаның қазіргі жағдайы белгісіз. Турбокомпрессормен және жанармаз инжектормен жабдықталған I6 қозғалтқышы Turbo Systems Inc. компаниясымен жасалған. Көлік Goodyear Eagle GT 245/50x16 төмен профильді шиналарымен және Gotti алюминий қорытпасы доңғалақтарымен жабдықталған. Автомобиль 1981 жылғы 7 маусымда Милуоки 150 жарысында ресми темп-кар ретінде дебют жасады, бұл 14 жарыстан тұратын серия болды. Содан бері коллекционерлер оны күтіп келеді және AMX Turbo автомобиль көрмелерінде жиі көрсетіледі.

Өнер көрсету

АМК Гремлиндің жоғары өнімділікке ие болу үшін оңай өзгертілуі мен төмен құны, сондай-ақ олардың беріктігін пайдаланып, Spirit көліктері дрэг-рейсинг жарыстарында қолданылды. Hot Rod журналында айтылғандай, "Бұл кішкентай көліктер өте тамаша, және олар дәстүрлі "мықты" көліктер болмаса да, өнімділік жағынан жеткілікті күшті". Көбінесе AMC бөліктерін пайдалана отырып, AMC Spirit көшеде де, әртүрлі жарыс алаңдарында да (соның ішінде 1/4 мильді 12.8 секундта өту) өте жақсы көрсеткіштерді көрсетуге қабілетті, ал дайын көліктің құны шамамен 10 000 долларға жетеді. Кейбір Spirit иелері өз көліктерін AMC V8 қозғалтқыштарымен жаңартып, 11.88 секундтық уақытпен дрэг-рейсингте жарысқан. AMC Spirit көліктері Factory Street класында 10.62 секундтық уақытпен 126.27 миль/сағ жылдамдыққа жеткен. Кейбір Spirit иелері өз көліктерін AMC қозғалтқыштарын пайдаланып, кәсіби жарыстарға қатысу үшін күшті өзгертіп жақсартқан. Басқа да қозғалтқыштар да орнатылған.

Стирлингтік тәжірибелік қозғалтқыштар

AMC Spirit машинасы баламалы қозғалтқыш пен отын эксперименттері үшін сынақ көлігі ретінде пайдаланылды. Стирлинг қозғалтқышы 1970-ші жылдардың соңында әзірленген баламалы жылу қозғалтқыштарының арасында теориялық тұрғыдан ең тиімдісі саналды. Автомобильдік Стирлинг қозғалтқышы (ASE) бағдарламасы бір үлкен қозғалтқыш әзірлеу шартынан және шағын технологиялық жұмыстардан тұрды. Бұған практикалық баламаларды әзірлеу және көрсету үшін 1979 жылғы AMC Spirit инженерлік сынақ көлігін құрастырған MOD 1 Стирлинг қозғалтқышы кірді. Америка Құрама Штаттарының Энергетика департаментімен (DOE), Ұлттық Аэронавтика және Ғарыш Әкімшілігімен (NASA) серіктестік жасап, AMC компаниясының толық меншігіндегі AM General еншілес компаниясымен келісімшарт бойынша салынған Spirit көлігі "P 40" қуатымен сынақтан өтті, 50000 мильден астам (80467 км) жүріп, орташа отын тиімділігіне қол жеткізді. Spirit көлігі бензин, дизель немесе этил спиртінің қоспасын пайдалана алды. 1981 жылғы 53 кВт қуатты Стирлинг қозғалтқышымен жабдықталған AMC Spirit көлігінің өнімділігі, шығарындылары, отын үнемдеуі және салқындату жүйесінің жеткіліктілігі бағаланды, бірақ бастапқыда қозғалтқышты сынау үшін құрастырылған көлік жеткілікті өнімділік көрсетпеді. Бағдарламаның басында қолданылған Стирлинг қозғалтқыштары 36 секундта жылдамдыққа ие болса, ал AMC Spirit-ке орнатылған жаңартылған Mod I қозғалтқышы 26 секундта жылдамдыққа ие болды. 1984 жылдың сәуір айында General Motors Research Laboratories (CMRL) тәуелсіз бағалау үшін автомобильдерді сынақтан өткізді. Сынақтар көрсеткендей, бұл типтегі қозғалтқышты жолаушылар көлігі үшін қуат жүйесі ретінде дамытуға болады және ол жақсы нәтижелер бере алады. Алайда, 1977 жылдан бері бірдей қуаттылықтағы оттық тұтандырғыш қозғалтқыштарда да жетістіктерге қол жеткізілді, сондай-ақ АҚШ-тағы автомобильдердің корпоративтік орташа отын үнемдеуі (CAFE) де өзгеріп отырды. Стирлинг қозғалтқышы отын тиімділігі жағынан кемшілік көрсетті және оны жаппай өндіруге қатысты алаңдаушылықтар туды. 1980 жылғы AMC Concord көлігі де P 40 қозғалтқышымен жабдықталды және жұртшылыққа Стирлинг қозғалтқышы мен ASE бағдарламасы туралы ақпарат беру үшін пайдаланылды. Эксперименттер Стирлинг қозғалтқышының автомобильдің негізгі қуаты ретінде емес, ұзақ қашықтықтағы электр көлігін қуаттандыруға көбірек қолайлы екенін көрсетті. Тәжірибелердің MOD 1 және MOD 2 кезеңдерінде сәтті болғанымен, зерттеулерді қаржыландыруды қысқарту және автоөндірушілердің қызығушылығының болмауы Автомобильдік Стирлинг қозғалтқышы бағдарламасын коммерцияландыруға бөгет болды.

The AMC Spirit served as a test vehicle for alternative engine and fuel experiments. The Stirling engine was considered theoretically to be the most efficient of the alternative heat engines under development during the late 1970s. The Automotive Stirling Engine (ASE) Program consisted of one large engine development contract and a small technology effort. This included a MOD 1 Stirling powered 1979 AMC Spirit engineering test vehicle built by Mechanical Technology to develop and demonstrate practical alternatives. In partnership with the United States Department of Energy (DOE), National Aeronautics and Space Administration (NASA), and built under contract by AMC's AM General wholly owned subsidiary, the United Stirling AB's "P 40" powered Spirit was tested extensively for over 50000 mile (80467 km) and achieved average fuel efficiency up to The Spirit could use gasoline, diesel, or common ethanol fuel mixtures. A 1981 AMC Spirit powered by a 53 kW Stirling engine was also evaluated for performance, emissions, fuel economy, and cooling system adequacy, but originally assembled as a transient test bed for the engine, the vehicle lacked sufficient performance. The Stirling engines used early in the program delivered an acceleration time of 36 seconds, while the early upgraded Mod I engine installed in an AMC Spirit took 26 seconds. The cars were tested by General Motors Research Laboratories (CMRL) in April 1984, to provide an independent evaluation. The tests demonstrated that the type of engine "could be developed into an automotive power train for passenger vehicles and that it could produce favorable results." However, progress was achieved with equal power spark ignition engines since 1977, and the Corporate Average Fuel Economy (CAFE) achieved by automobiles in the U. S. did not stand still. The Stirling engine still showed a shortfall in fuel efficiency and concerns about the ability to mass produce it. A 1980 AMC Concord was also fitted with a P 40 engine and used to inform the public about the Stirling engine and the ASE program. The experiments showed the Stirling engine could be better to power an extended range electric vehicle rather than serving as the primary power for an automobile. Although successful in the MOD 1 and MOD 2 phases of the experiments, cutbacks in funding further research and lack of interest by automakers ended possible commercialization of the Automotive Stirling Engine Program.

VAM үлгілері

Мексика үкіметіне тиесілі автомобиль жасаушы Vehiculos Automotores Mexicanos (VAM) 1979 жылдан (седан) және 1980 жылдан 1983 жылға дейін AMC лицензиясы бойынша седан және лифтбек Spirit үлгілерін құрастырды. Үкіметтік ережелерді орындау үшін VAM көліктерінің кемінде 60% жергілікті компоненттерден жасалуы тиіс еді. Мексикада жасалған "AMC" көліктері АҚШ және Канададағы баламаларынан сыртқы және ішкі безендірілуімен, сондай-ақ модельдерінің атауымен ерекшеленді. Мысалы, Spirit 2 есікті седаны "Gremlin" деп аталды. Spirit лифтбек үлгілері "Rally" деп аталды. Бұл Мексикадағы екі Spirit кузов стилі VAM өнімдерінің құрамындағы екі жеке бағыт болды, седан экономикалық сегментке бағытталған, ал лифтбек көбінесе өнімділікке бағытталған. "Rally" негізіндегі Spirit, 1978 жылғы АҚШ ішкі нарығындағы AMC Concord AMX-ке негізделген VAM-ның American Rally AMX жоғары өнімділік үлгісінің жалғасы болды, ал "Gremlin" негізіндегі Spirit бұрыннан бар модельдің жаңа буыны ретінде сипатталуы мүмкін. Барлық VAM қозғалтқыштары AMC жобасымен жасалған, бірақ Мексика штатындағы Лерма қозғалтқыш құрастыру зауытында өндірілген. Олар төмен октанды отынға және биік таулы аймақтарға бейімделу үшін өзгертілді. Бұл өзгерістерге әртүрлі цилиндр бастары мен газ шығару жүйесінің конструкциялары кірді. VAM-ның жергілікті қозғалтқышы – AMC Straight 6 қозғалтқышының кеңейтілген диаметрі және кеңейтілген поршеньдері (диаметрі, иілімі), сондай-ақ ерекше цилиндр басы мен газ шығару жүйесінің дизайны бар нұсқасы болды. V8 және төрт цилиндрлі қозғалтқыштар Мексикада қолжетімді болған жоқ.

Седан

VAM негізіндегі Spirit седаны 1970-ші жылдардың бірінші жартысында AMC Gremlin-мен бірдей модельдік конфигурацияда қол жетімді болды, оның ішінде Gremlin X деп аталатын спорттық модель де бар еді. Мексикада бұл модель опциялық жиынтық емес, жоғары жабдықталған нұсқа болып саналды. АҚШ-тағы седанға негізделген Spirit DL және Spirit Limited модельдері, сондай-ақ бұрынғы буынның AMC Gremlin GT және AMC Gremlin Custom модельдері қол жетімді болған жоқ. Төрт цилиндрлі қозғалтқыш, руль колоннасына орнатылған жылдамдық қоробкасы және бірнеше аксессуарлар да ұсынылмады.

1979 жыл

Екі VAM нұсқасы да қолмен басқарылатын алдыңғы дискілік тежегіштермен, алдыңғы стабилизатормен, еденге орнатылған үш жылдамдықты қолмен беріліс қорабымен, 3,31:1 артқы дифференциал қатынасымен және Картер YF бір баррельді карбюраторы, 266 градус бұрышпен кэмшафт және 8,0:1 сығылу қатынасы бар I6 қозғалтқышымен жабдықталған, олар 3900 айналымда жұмыс істеуге арналған.

1980 жыл

1980 жылғы модельдерде енді құлыпталатын жанармай бак қақпағы, реттелетін бас тірегі бар бүктелетін жоғары арқалы жеке орындықтар, сондай-ақ жылытқыш тіпті қолмен берілісі бар базалық модельде де стандартты жабдық ретінде келді. Жаңа мүмкіндіктер: артқы орындықтың бөлінген арқасы, 180 км/сағ / 110 миль/сағ жылдамдық көрсеткіші, жаңа орындық дизайндары, 258 қозғалтқыш үшін жеті қанаты бар икемді желдеткіш, әрбір комплектация деңгейі үшін жаңа руль дизайны және екі нұсқа арасында ортақ VAM радиатор торы дизайны. X модельіне жаңа бүйірлік стикер дизайны және қара түсті доңғалақ қақпақтары енгізілді. Gremlin X үшін қосымша жабдықтар тізіміне жаңа AM/FM стерео радиосы, электр антеннасы және аралық сүрткіштер кірді. Жаңа иесі көбінесе Jeep көліктеріне, VAM дилерлік желісіне және өндіріс орындарына назар аударды. Renault VAM-ның жолаушылар көлігінің өндірісін өзінің өнімдерімен бәсекелеспеу үшін азайтты. 1983 жылғы қалған VAM көліктерінің басты мақсаты – барлық қолда бар қорларды барынша тиімді пайдалану, бұрынғы сатып алу компанияларымен жасалған келісімдерді орындау және жеке тапсырыстарды жеткізу болды. 1983 жылғы Rally AMX, 1982 жылғы модельдің, атап айтқанда жылдың екінші жартысында шығарылған модельдің дерлік толық көшірмесі. Екеуінің арасындағы жалғыз айырмашылық – Gremlin және American модельдерімен ортақ артқы пепельница дизайнының болуы (консольге орнатылған пепельница жойылғандықтан), импортталған құрылғының орнына жергілікті өндірілген приборлар панелі және бастапқыда Rally SST модельдерінде қолданылған хромдалған шаршырақ есік айналары (басқару элементтері әлі де опция ретінде қолжетімді). 1982 жылғы екі қосымша жиынтық та осы жылы қолжетімді болды.

VAM-ді жинау мүмкіндігі

VAM Spirit негізіндегі Rally моделі – бұл марканың ең танымал нұсқасы және сонымен бірге ең көп жиналатын модельдердің бірі. Тағы ізделіс жолындағы нұсқаларға 1980–1981 жылғы Rally GT, одан кейін бір жылдық Rally SST және көлемі аз 1982–1983 жылғы AMX, көбінесе екі опциялық жиынтығы бар модельдер кіреді. 1983 жылғы модель – 1969 жылы Rambler American екі есікті седанынан бастау алған, мексикалық түпкілікті спортты модель "VAM Rally" тарихының соңғы беті болды. 1980–1983 жылғы VAM Rally-ге ең ұқсас AMC машинасы – 1983 жылғы Spirit GT, бірақ Rally SST Spirit Limited-те өзінің баламасын тапты. Spirit купе базалық моделі, Spirit негізіндегі AMX және Eagle SX/4 Мексикада қолжетімді болған жоқ.