Кіріспе
Hyde Park Corner, Лондон қаласындағы соғыс ескерткіші – Англияның Лондон қаласындағы Hyde Park Corner орналасқан Бірінші дүниежүзілік соғыс ескерткіші. Чарльз Саржант Джаггер жобалаған, архитектуралық жұмысын Лайонел Пирсон жасаған және 1925 жылы ашылған бұл ескерткіш Бірінші дүниежүзілік соғыста қаза болған Корольдік артиллерияның 49 076 әскерін еске алады. Соғыстың, әсіресе Батыс майдандағы қалыпты жағдайы, артиллерияның соғыста маңызды рөл атқарғанын білдірді, бірақ соғыстан кейінгі жылдары жауынгерлік қимылдардың физикалық ескерткіштері жиі болдырмады. Корольдік артиллерия соғыс естелік қоры (RAWCF) 1918 жылы полктің естелік шараларын ұйымдастыру үшін құрылды. RAWCF бірнеше белгілі сәулетшілерге жүгінді, бірақ артиллерияның бейнеленуіне қатысты талаптарының қатаңдығы олардың ешқайсысының қанағаттанарлық жоба ұсына алмауына себеп болды. Сондықтан олар соғыста жараланған бұрынғы әскері Джаггерге жүгінді. Джаггер 1922 жылы қабылданған жобаны жасады, бірақ құрылысқа дейін бірнеше рет өзгертті. Ескерткіш Портленд тасынан жасалған крест тәрізді негізде орналасқан, оның үстінде гаубицаның (артиллерияның далалық зеңбірегінің бір түрі) өмірлік көлемінен үш есе үлкен мүсіні орнатылған. Джаггер бұл мүсінді Ұлттық соғыс мұражайындағы зеңбірек үлгісіне сүйене отырып жасады. Крестің әр бір басында әскер мүсіні орналасқан: алдыңғы жағында (оңтүстік жағында) офицер, шығыс жағында оқ-дәрі тасушы, батыс жағында жүргізуші, ал артқы жағында (солтүстік жағында) қаза тапқан әскер. Негіздің қабырғалары соғыс кезеңіндегі көріністерді бейнелейтін рельефтік мүсіндермен әсемделген. Гаубица мен қаза тапқан әскердің бейнеленген реализмі, басқа Бірінші дүниежүзілік соғыс ескерткіштерінен, әсіресе таза сәулеттік формалар мен классикалық символизмді қолданған ықпалды Кенотафтан ерекшеленеді. Ескерткіш ашылған кезде жобасына қатысты пікір таласы болды. Кейбір сыншылар қаза тапқан әскердің бейнесін тым шынайы деп санады немесе гаубицаны тасқа бейнелеудің қиын екенін айтты. Дегенмен, ескерткіш басқалардың, соның ішінде бұрынғы әскери қызметкерлердің көңілінен шықты және кейіннен Джаггердің шедевр туындысы және Ұлыбританияның ең көрнекті соғыс ескерткіштерінің бірі ретінде танылды. Ескерткішті 1925 жылдың 18 қазанында Артур ханзада ашты. Кейіннен ескерткішке Екінші дүниежүзілік соғыста қаза болған 29 924 Корольдік артиллерия сарбазының құрметіне арналған жазбалар қосылды. 2011 жылы жылдар бойындағы ауа райының әсерінен және судың енуінен кейін ескерткіш қайта жаңартылды. Ескерткіш I санаттағы мәдени ескерткіш болып табылады және оны English Heritage басқарады; қазір ол өзінің орнын көптеген басқа әскери ескерткіштермен және соғыс естеліктерімен бөліседі.
The Royal Artillery Memorial is a First World War memorial located on Hyde Park Corner in London, England. Designed by Charles Sargeant Jagger, with architectural work by Lionel Pearson, and unveiled in 1925, the memorial commemorates the 49,076 soldiers from the Royal Artillery killed in the First World War. The static nature of the conflict, particularly on the Western Front, meant that artillery played a major role in the war, though physical reminders of the fighting were often avoided in the years after the war. The Royal Artillery War Commemoration Fund (RAWCF) was formed in 1918 to preside over the regiment's commemorations, aware of some dissatisfaction with memorials to previous wars. The RAWCF approached several eminent architects but its insistence on a visual representation of artillery meant that none was able to produce a satisfactory design. Thus they approached Jagger, himself an ex soldier who had been wounded in the war. Jagger produced a design which was accepted in 1922, though he modified it several times before construction. The memorial consists of a Portland stone cruciform base supporting a one third over lifesize sculpture of a howitzer (a type of artillery field gun), which Jagger based on a gun in the Imperial War Museum. At the end of each arm of the cross is a sculpture of a soldier—an officer at the front (south side), a shell carrier on the east side, a driver on the west side, and at the rear (north) a dead soldier. The sides of the base are decorated with relief sculptures depicting wartime scenes. The realism of the memorial, with the depiction of the howitzer and the dead soldier, differed significantly from other First World War memorials, notably the influential Cenotaph, which used pure architectural forms and classical symbolism. The design was controversial when unveiled; some critics viewed the dead soldier as too graphic or felt that the howitzer did not lend itself to rendition in stone. Nonetheless, the memorial was popular with others, including ex servicemen, and later came to be recognised as Jagger's masterpiece and one of Britain's finest war memorials. The memorial was unveiled by Prince Arthur on 18 October 1925. Dedications were later added to the memorial in memory of the 29,924 Royal Artillerymen killed in the Second World War. It underwent restoration in 2011 after years of weathering and water ingress. The memorial is a Grade I listed building and is managed by English Heritage; it now shares its site with multiple other military monuments and war memorials.
Өмірбаян
1914-1918 жылдар аралығында өткен Бірінші дүниежүзілік соғыста, әсіресе Батыс майданда артиллерия кеңінен қолданылды. Техникалық жетістіктер мен траншеялық соғыстың салыстырмалы түрде тұрақты сипаты осы қаруларды соғыстың маңызды бөлігіне айналдырды: соғыстағы қаза болғандардың жартысынан астамы артиллерияның салдарынан болды. Артиллериялық қарулар мен олардың экипаждары да нысана болды, және соғыс кезінде Корольдік артиллерияның 49 076 мүшесі қаза тапты. Соғыстан кейінгі жылдары көптеген бұрынғы әскерилер, оның ішінде артиллеристер, жоғалтулардың ауқымын қабылдау қиын болды немесе соғысқа бастап әкелген саяси басшылыққа деген сеніміне күмән келді. Соғыс туралы еске түсіретін нәрселерден көбінесе қашытылды: мысалы, 1920 жылдары мүгедек әскерилерге ветерандар шерулеріне қатысуға тыйым салынды, ал бет жарақаты барлар оларды көпшілік алдында жасырды. Бірінші дүниежүзілік соғыс ескерткіштерінде адам бейнесіндегі мүсіндер қолданылған жағдайларда, олар көбінесе Бейбітшілік немесе Жеңіс сияқты аллегориялық тұлғаларды бейнеледі. Сол кезде әскер мүсіндері сирек кездесетін. Егер қолданылса, сарбаздар әскери киіммен таза және әдемі түрінде бейнеленді, жараланған немесе шаршаған күйде емес. Корольдік артиллерия соғыс еске алу қоры (RAWCF) 1918 жылы құрылды, ол офицерлер мен қатардағы әскерилерден құралды. RAWCF-тің мақсаты соғыста қаза тапқан артиллеристерді еске алу болды. Жарақат алған сарбаздарға үй сатып алу немесе ел бойынша бірнеше шағын ескерткіштер салу туралы әртүрлі ұсыныстар талқыланғаннан кейін, RAWCF Корольдік артиллерияның қаза тапқан әскери қызметшілеріне арналған бір ғана ескерткіш салуға шешім қабылдады. 1899-1902 жылдар аралығында өткен Оңтүстік Африка соғысында қаза тапқандарға арналған ескерткіштер қиялсыздық үшін сынға ұшырады, ал RAWCF мүшелері Корольдік артиллерияның осы соғысқа арналған ескерткішінен көңілі толмады. Осы мәселелердің нәтижесінде белгілі суретші сэр Эдвард Пойнтер болашақ соғыс ескерткіштерін салуға көбірек көңіл, уақыт және қаржы жұмсау қажеттігі туралы ұсыныстар жасады, оларды RAWCF қабылдады. RAWCF Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін қарастырылып жатқан ұлттық еске алу шарасына қатысу мүмкіндігін алдымен зерттеді, бастапқыда қор қаражатының аз бөлігін ғана нақты ескерткішке жұмсауды жоспарлады. Бэкингем сарайының маңында немесе Моллде ұлттық ескерткіш салу жоспарлары айтылды. Тағы бір ұсыныс – Вестминстер аббаттығына біріктірілген ескерткіштік галерея, онда Корольдік артиллериясы және басқа полктер үлес қосатын еді, бірақ бұл тиісті органдардан мақұлдау алуы қиын болады деп тез қабылданбады. Ұлттық ұсыныстар тоқтап қалды, өйткені жеке полктер біркелкі тұтастай өздерінің ерекшелігін сақтай алмайды деп алаңдады – бұл RAWCF үшін өте маңызды болды. RAWCF өзінің жеке ескерткіші үшін орналасқан жерді Хайд-парк бұрышында немесе Бэкингем сарайы бақтарының шетінде іздеуді бастады. RAWCF артиллерия ескерткіші ретінде «күмәнданбай танылатын» дизайн іздеді және болашақ суретші соғыста қызмет еткен кіші офицердің кеңесін алуын талап етті. Содан кейін комитет архитекторлар сэр Эдвин Лютиенс, Герберт Бейкер және сэр Астон Уэббпен (полктің Бур соғысына арналған ескерткішін жобалаған) байланысқа түсті. Лютиенс үш үлгі жіберді, олардың әрқайсысының құны 15 000 фунт стерлингтен кем (1919 жылғы шамамен 15 000 фунт стерлинг қазіргі жылдарда шамамен <есептелген сомаға> тең), бірақ бірнеше комитет мүшелері оларды Кенотафқа тым ұқсас деп санады және артиллерияға жеткіліксіз мән берді. Жұмыс басқармасы Лютиенстің жобаларын мақұлдамайтынын мәлімдегенде, олардың барлығы айналасына тым биік болады деп айтқанда, қосымша мәселелер туындады. RAWCF гаубицаны жобаларға айқын түрде енгізуді талап еткеннен кейін, Лютиенс бас тартты. Бейкер бір қызмет ескерткіштері тұжырымдамасымен келіспейді, бірақ 25 000 фунт стерлингтен астам сомаға ұсыныс ұсынды (1919 жылғы шамамен 25 000 фунт стерлинг қазіргі жылдарда шамамен <есептелген сомаға> тең), ол қабылданбады және ол жобадан бас тартты. Вебб ұсыныс ұсынудан бас тартты және де бас тартты. Ол Бірінші дүниежүзілік соғыста жаяу әскерде қызмет етті және Галлиполи мен Нойве-Эглис шайқастарында жарақат алды, содан кейін Әскери крестпен марапатталды. Соғыс аяқталғаннан кейін Джаггер соғыс ескерткіштерін жобалауға қатысты, ол оның суретшілік беделінің негізін құрады. Оның алғашқы маңызды ескерткіш жобасы – Хойлак және Батыс Кирби соғыс ескерткіші. Сол жердегі мүсіндердің реализмі және қаталдығы Джаггерді соғыс ескерткіштерін жобалаушылар арасында ерекшелендірді. Дегенмен, ол 1921 жылы Корольдік академияда көрмеге қойылғаннан кейін жоғары бағаланды және Англия бойынша және шетелдік шайқас далаларында басқа тапсырыстарға әкелді. Басқа мысалдардың ішінде Лондонның Паддингтон станциясындағы Ұлы Батыс теміржолы соғыс ескерткіші, Портсмут соғыс ескерткіші және Брюссельдегі Англо-Бельгиялық ескерткіші бар, бірақ Корольдік артиллерия ескерткіші оның ең маңызды туындысы болып саналады. Бұл жұмыстардың көпшілігі бір уақытта жобалау кезеңінде немесе құрылыс кезеңінде болды. Джаггер RAWCF-пен оның суретші ретіндегі беделіне және жаяу әскер офицері ретіндегі қызметіне байланысты хабарласқан. Американ суретшісі Джон Сарджент, Джаггердің меценаты болған, комитетті жас суретшіні қарастыруға ынталандырған болуы мүмкін. RAWCF комитетінің мүшесі генерал сэр Джон Дю Кейн өзінің әріптестерін Джаггерді қарастыруға шақырып, ескерткіш Джаггердің беделін қалыптастыратын жұмыс болады және суретші өзінің ең жақсы жұмысын жасайды деп сендірді. RAWCF одан реалистік мүсіннің моделін ұсынуын сұрады, онда пьедесталға қойылған сарбаздар тобы болуы керек. RAWCF реалистік дизайнның кеңірек тартушылық күшіне ие болады және қарапайым артиллеристердің талғамын қанағаттандырады деп сенді – тек офицерлердің талғамын емес, сонымен қатар болашақ ұрпақтар үшін дәуірдің тарихи жазбасын жасады. Джаггер ескерткіштің тас құрылысын жобалау үшін архитектор Лионел Пирсонды шақырып алды, және 1921 жылдың маусым және шілде айларында RAWCF және билік органдары ұсынысты қарастырды. Комитетке есеп берген Джаггер дизайн соғыс оқиғаларына батыл түрде назар аударуы керек деп сенгенін айтты, сонымен қатар ол «бұл әр түрлі жағынан соғыс ескерткіші болуы керек» деп атап өтті. Жобалау процесі кезінде комитет Джаггерге көптеген ұсыныстар ұсынды. Ол артиллерия процедураларына және гаубицаның сыртқы түріне қатысты техникалық мәселелер бойынша олардың кеңесін қуана қабылдады, бірақ өзінің суретшілік тәуелсіздігін қорғады және жұмыстың сапасына нұқсан келтіретінін сезген ұсыныстарды қабылдамайтын. Комитетте дизайн көпшілікке, әсіресе әйелдерге шок тудыруы мүмкін деген алаңдаушылық болды, бірақ RAWCF ақыры дизайнды қабылдауға және 25 000 фунт стерлингтік жоспарланған құнға 50-15 дауыспен келісті. Джаггер 1924 жылдың басында тағы бір өзгеріс жасады, ескерткіштің төртінші жағына басқа үш жақтағы сарбаздармен үйлесетін өлген сарбаздың мүсінін қосты. Ұсыныс даулы болды. Өлген сарбаздың мүсіндері қабірлерде және (аздаған дәрежеде) соғыс ескерткіштерінде сирек кездеспесе де, көз деңгейінде өлген сарбаздың мүсіні Бірінші дүниежүзілік соғыс ескерткіштерінде ерекше және драматикалық ерекшелік болды – архитекторлар көбінесе абстрактілі, классикалық дизайнды (мысалы, Кенотаф) ұнатты немесе өлімді аллегория арқылы бейнеледі. Джаггер қосылуға қатысты, тіпті қосымша фигураның құюын өзі төлеуге дайын болды. Джаггердің жұмысы жоспарланғаннан ұзаққа созылды, өйткені қызметкерлердің жетіспеуі, жоспарға әр өзгерісті мақұлдау қажеттігі және учаскедегі практикалық мәселелер болды. Оның үш мүсінге үлгі болған адамдардың есімдері белгілі – жүргізуші үшін Уильям Фостен, тағы бір бұрынғы артиллерист...
Дизайн және символика
Корольдік артиллерия ескерткіші Лондонның орталық бөлігіндегі Хайд-парк бұрышының «жапырақты көлік аймағы» деп аталған жерінде орналасқан. Бұл айналма жолға және оның айналасына үстемдік ететін бірнеше соғыс ескерткіштерінің бірі; ол Веллингтон аркасына тікелей қарсы орналасқан, ал солтүстік жағында Веллингтон герцогының тағы бір ескерткіші – ат мүсіні орналасқан. Айналадағы басқа ескерткіштерге автоматты мылтық корпусының ескерткіші, Австралия және Жаңа Зеландияның соғыс ескерткіштері және Комонвелл мемориалдық қақпалары кіреді. Корольдік артиллерия ескерткішінің ұзындығы 43 фут, ені 21 фут және биіктігі 30 фут (13 метрге 6 метрге 9 метр); тұғыры және оның үстінде орналасқан БЛ 9,2 дюймдік гаубицаның өмірлік мөлшерден асып түсетін репликасы Портленд тасынан жасалған. Плинт римдік крест пішіндес. А. Б. Бертон қорытынды шеберханасында құйылған қола мүсіндер әр қолдың ұшында орналасқан: артиллерия капитаны алдыңғы жағында үлкен плащ ұстап тұр (оңтүстікке қарап, гаубицаның түтігінің астында); шығыс жағында оқ тасымалдаушы; батыс жағында ауыр плащ киген жүргізуші; солтүстік жағында, үстіне плащы лақтырылған және кеудесіне қалқан қойылған өлі солдат. Тастан ойылған рельефтерде Бірінші дүниежүзілік соғыстың әртүрлі әскери көріністері бейнеленген – әр жағында екі, бірі екіншісінен үлкенірек, сондай-ақ артиллерияның оқ белгісімен Royal Arms. Шығыс жағындағы рельефтерде ауыр артиллерия мен гаубица экипажының әрекеттері көрсетілген; батыс жағында ат артиллериясы мен кіші рельефте сигнал беруші және телефонист қатысқан әрекет бейнеленген. Ескерткіштің батыс және шығыс жағындағы басты жазуда: «1914–1919 жылдардағы Ұлы соғыста патша мен ел үшін өмірін берген Корольдік артиллерия полкінің барлық шендегі қырық тоғыз мың жетпіс алты адамын мақтанышпен еске аламыз» деп жазылған. Өлген сарбаздың астында «Бұл жерде өлімнің патшалық серіктестігі болды» деген жазу бар, бұл Уильям Шекспирдің Генрих V романынан алынған цитата, оны Джаггердің өзі ұсынған. Бірінші дүниежүзілік соғыстың көптеген ескерткіштері осы тәсілге сын айтылып, архитектуралық формаларды тазалап, «әдемі өлім» идеалын сақтап қалды, бұл тәсілді Лютенстің Саутгемптон кенотафында, оның Whitehall-дағы әйгілі кенотафының алдында көруге болады. Бұл ескерткіштер көрерменді нақты әлемнен алып тастау және оларды идеалданған өзін-өзі құрбан ету сезіміне баулу үшін абстрактілі дизайнды жиі қолданды. Бұл ескерткіштердегі сарбаздар жиі Гомерлік жауынгерлер ретінде бейнеленген, ал классикалық идеалдар мен символдар танымал болып қала берді, бұл Фрэнсис Дервент Вудтың Корольдік артиллерия ескерткішіне жақын орналасқан автоматты мылтық корпусының ескерткішінде көрінеді. Өлген сарбаздар көрсетілген жерде, олар бейбітшілік пен тыныштық бейнесі ретінде бейнеленген, көбінесе көрерменнен физикалық жағынан алыс, биік платформада, бүкіл әсер әдетте кенотафтағы рәсімдерді қоршап тұрған үнсіздікпен күшейтілген. Корольдік артиллерия ескерткіші мүлдем басқаша әсерді жасауға тырысты. Джаггер өзінің кейіпкерлеріне реалистік көзқараспен қарады, басқа ескерткіштердің классикалық символикасымен немесе тіпті Джаггердің соғысқа дейінгі шығармаларымен салыстырғанда, әскери күштің егжей-тегжейлі бейнелерін қабылдады. Ескерткіште үш тік қола мүсін назар аударудың орнына, жай-күйде тұрғаны көрсетілген; жүргізуші парапетке сүйеніп, оның плащы созылған қолының үстінде асылып, шаршау немесе ойлану ұстанымын білдіреді. Беті жасырылған, ауыр жүк тасыған құлаған сарбаздың мүсіні тынығып жатқанға қарағанда шаршағандай көрінеді, зор күшпен төмен тартылғандай. Сонымен қатар, ескерткіштің үлкен мөлшері, оның ішінде үлкен қару мен өмірлік мөлшерден асып түсетін қола мүсіндер күш пен қуат сезімін тудырады; мүсіндер қалың, сенімді және беделді. Бұл шығармадағы еркектік сезімін арттырады, гаубицаның фалликалық бейнесінен бастап, мергендердің мықты, мықты фигураларына дейін. Қола мүсіндердің дизайнындағы реалистік сипатына қарамастан, комментаторлар ескерткіштің адамгершіліксіз аспектілерін жиі атап өтеді. Оның үлкен мөлшері мен гаубицаның негізгі бөлігі бақылаушыны алыстатып, сурет тарихшысы Джон Главис Смит айтқандай, солдаттарды Уиндхам Льюис пен Ричард Невинсонның кубистік соғыс суреттеріне ұқсас түрде жекешелендіруге мүмкіндік береді. Тастан ойылған рельефтерде агрессивті, жаушыл қасиет бар, бұл олардың дизайнындағы адамдардың есебінен беткі бөлшектерге назар аударудың салдары. Бұл бейнелеу цензура салдарынан соғыстың графикалық бейнелеріне үйренбеген жұртшылыққа шок келтірді. Ашылудан кейін британдық газеттерде ескерткіш туралы қызу пікірталас болды. The Times сынға ұшырады, оны кенотафпен қорысқан, ал The Daily Mail ескерткіштің құнына назар салып, ақша жарақат алған ветерандарға көмектесуге жұмсалуы мүмкін екенін айтты. Роджер Фрай сияқты модернистер ескерткіштің негізгі құрылымын консервативті деп сынады. Газеттерге берген сұхбаттарында соғыстан келген ардагерлер мүсінді қарап, артиллериядағы уақыттарының шынайылығын қола мүсіндердің бейнелегенін айтты. The Illustrated London News ескерткіште таң атқанға дейін жиналған адамдардың шағын рәсім өткізгенін хабарлады, газет бұл ескерткіштің сапасы туралы айтатынын мәлімдеді. Ескерткіш 21 ғасырда одан да жоғары беделге ие болды. Архитектура тарихшысы Гавин Штамп оның сапасын Комонвелл соғыс зираттары комиссиясының ескерткіштерімен салыстырды, ал 2004 жылы сурет сыншысы Брайан Сьюэлл Корольдік артиллерия ескерткішін «20 ғасырдың ең ұлы мүсіні» деп атады. Historic England ескерткіштің Ұлттық мұра тізіміне енгізгенде, ескерткіш «Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін ерекше ескерткіштердің бірі ретінде халықаралық деңгейде танылған» деп мәлімдеді және «өмірлік мөлшерден асып түсетін мәйіттің қосылуы ерекше батыл және британдық ескерткіштерінің ешқайсысында теңдессіз» екенін атап өтті.
Кейінгі тарих
Ашылу алғашқыда 1925 жылдың 28 маусымына жоспарланған еді, бірақ 1925 жылдың басында Джаггердің ең қабілетті көмекшісі қызметтен кетіп, жұмысты Джаггер жалғыз аяқтауға мәжбүр болды. Ол RAWCF-ке сападан құрбандық бермейінше, уақытында аяқтау мүмкін емес екенін хабарлады. Мемориал төрт ай кешігіп, 1925 жылдың 18 қазанында Принц Артур және Армияның бас капелланы Альфред Джарвис ашты. Кешігуге қарамастан, RAWCF және Джаггер өте жақсы қарым-қатынаста ажырасты, комитет соңғы мемориалға ерекше риза болды. Мемориалдың ашылуы Джаггерге соншалық әсер етті, ол алты айға барлық басқа жобаларын тоқтатты, денсаулығын қалпына келтірді. Бастапқыда мемориалға қарама-қайшы пікірлер болғанымен, ол Джаггердің кәсіби беделін одан әрі нығайтты. 1926 жылы ол Корольдік британдық мүсіншілер қоғамының алтын медалін алды және сол жылдың соңында қоғамға мүше болып қабылданды. 1949 жылы мемориалдың оңтүстігіне баспалдақтардың орнына жазық тұғырға қола тақталар орнатылды. Дарси Брэдделл жобалаған қосымша Екінші дүниежүзілік соғыста қаза тапқан 29 924 Корольдік артиллерия сарбазын еске алады. Оларды Елизавета (кейіннен Елизавета II патшайым) ашты. 1970 жылы мемориал II дәрежелі* тізімдік ғимарат деп танылды, ал 2014 жылдың шілдесінде Бірінші дүниежүзілік соғыстың жүз жылдығына арналған Лондонның бес мемориалының бірі ретінде I дәрежеге көтерілді. Тізімдік мәртебе ғимаратты бұзу немесе өзгертуден заңдық түрде қорғайды. II* дәрежесі «өте маңызды және ерекше қызығушылық тудыратын ғимараттарға» беріледі және тізімдегі ғимараттардың шамамен 5,5 пайызын құрайды; I дәрежесі «ең үлкен тарихи қызығушылыққа» ие құрылыстарға арналған және тізімдегі ғимараттардың шамамен 2,5 пайызын құрайды. Тізімге енгізілген мәліметтерде оның Хайд Парк Корнер аралындағы көптеген ескерткіштермен (олардың көптегені де тізімде бар), соның ішінде Веллингтон аркасы және басқа да соғыс ескерткіштерімен байланысты топтық құндылығы көрсетілген.