Бірінші дүниежүзілік соғыстағы «жем банкалары» - қолдан жасалған гранаталар
Jam tin grenade
Бірінші дүниежүзілік соғыста қолданылған «жем банкасы» гранаталары – британ, австралиялық және жаңазеландиялық әскерлердің импровизацияланған құралы. Жарылғыш заттар мен металл сынықтарынан жасалған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Екі цилиндрлі, No. 8 және No. 9 қол гранаталары, сондай-ақ "жем банкалары" деп аталады, бұл Ұлыбритания мен Ұлтақтар Достастығы күштерінің, әсіресе Австралия және Жаңа Зеландия армия корпусының (ANZAC) Бірінші дүниежүзілік соғыста қолданған импровизацияланған жарылғыш құрылғылардың бір түрі. Жем қасы немесе шоқтық еті қасы, ANZAC әскері Бірінші дүниежүзілік соғыстың басында траншеялық соғысқа жарамды жабдықтардың жетіспеуіне жауап ретінде жасаған көптеген гранаталардың бірі болды. Гранатаның ішкі бөлігі жарылғыш заттардан, ал сыртқы бөлігі металл сынықтарынан немесе шарлардан тұрды. Салмағы ауыр үлгі No. 9 гранатасында жарылғыш заттар мен металл сынықтары көбірек болды. Оқды қозғалтқыш немесе темекі тұтандырды. Бастапқыда гранаталарға деген сұраныс ең жоғары болған кезде инженерлер солдаттың жемінен жасалған консервісі бар банкалардан өздерінің гранаталарын импровизациялауға шақырылды, сондықтан осы ат қойылды. Импровизацияланған түрлеріндегі оқиғалар мен жақсырақ гранаталардың жеткізілуі дизайнды ресми түрде кері қайтаруға әкелді. ANZAC әскері тұзақ ретінде жем банкасы гранаталарын пайдаланды, оларды қысымды іске қосу құрылғысына орнатып, оны қозғалтқанша қарусыз қалдыру үшін дене немесе басқа ауыр заттың астына қалдырды. Месопотамиядағы Кут қамалында (1915 жылдың желтоқсанынан 1916 жылдың сәуіріне дейін) генерал Тауншендтің әскеріндегі Корольдік инженерлер Гном айналмалы қозғалтқышының цилиндрлерінен жасалған, сондай-ақ креативті минометтермен қолданылатын жем банкасы миномет снарядтарын импровизациялады (капитан Р. Э. Стейс, RE есімдері тіркелді). (Қозғалтқыш Мартинсайд S.1 барлаушы ұшағынан алынған, бұл ұшақ зақымдалған немесе эвакуацияланбаған болуы мүмкін.)
The double cylinder, Nos. 8 and No. 9 hand grenades, also known as the "jam tins", are a type of improvised explosive device used by the British and Commonwealth forces, notably the Australian and New Zealand Army Corps (ANZAC) in World War I. The jam tin, or bully beef tin, was one of many grenades designed by ANZACs in the early part of the First World War in response to a lack of equipment suited to trench warfare. The grenade was an inner can of explosive with an outer can of metal fragments or bearing balls. The heavier pattern No. 9 grenade contained more high explosive and more metal fragments. The fuse was ignited by a friction device or a cigarette. Initially when demand for grenades was at its greatest, engineers were encouraged to improvise their own grenades from the tins containing the soldier's ration of jam, hence the name. Incidents with the improvised form and the supply of superior grenades led to official withdrawal of the design. Jam tin grenades were used as booby traps by ANZACs, by rigging it to a pressure trigger and leaving it under a body or other heavy object to keep it unarmed until it was disturbed. During the Siege of Kut in Mesopotamia (Dec.1915–Apr.1916), the Royal Engineers in General Townshend's force improvised jam pot mortar shells to be used with equally creative mortars devised from the cylinders of a Gnome rotary engine (credit to Capt. R. E. Stace, RE). (The engine came from a Martinsyde S.1 scout plane, likely damaged or otherwise unable to evacuate.)