Эск Пайк тауы – Англияның Лейк Дистрикт аймағындағы, Эскдейлдің бастауында орналасқан көрнекті шыңы. Жолы, табиғаты және Alfred Wainwright сипаттамасы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Лейк Дистрикт аймағында, Камбрия, Англия.
Fell in the Lake District, Cumbria, England
Esk Pike – Англия көлдер аймағындағы фелл, Эскдейлдің бастауын құрайтын төбелердің циркінің бірі.
Esk Pike is a fell in the English Lake District, one of the cirque of hills forming the head of Eskdale.
Топография
Оңтүстік Феллдер Англиядағы ең биік жерді қамтиды, батыста Скафелл мен Скафелл Пайктан басталып, содан кейін Үстіңгі Эскдейлдің солтүстігін айналап Great End, Esk Pike, Bow Fell және Crinkle Crags-ке дейін созылатын жылқықайшы тәрізді жота. Аты айтқандай, Еск Пайк аңғардың басында орналасқан, бірақ бұл ең биік фелл емес. Еск Пайктан солтүстік-батысқа қарай Esk Hause ойысы жатыр, ол көптеген маңызды жолдарды алып жүретін кең қырат. Альфред Уэйнрайт өзінің Лейкленд Феллдеріне арналған суретті нұсқауында осы жерді «нағыз Эск Хаусэ» деп атаған. Төменгі жол – «жалған» Хаусэ – шығыстан батысқа қарай Лэнгдейлден Уасдейлге дейін созылады, жолында тас желден қорғайтын құрылыс орналасқан. Сонымен қатар, Esk Pike және Allen Crags шыңдарына дейін жолдар салынған, және танымал Calf Cove жолы Scafell Pike-қа жетеді, бәрі де Esk Hause-ді тұманды күндері шатастырады. Эск өзенінің басты саласының бастауы Хаусэден оңтүстікке қарай ағып шығады, ал солтүстікке қарай жер бедері күрделірек. Аллен Крэгс негізгі жотадан бөлініп тұр, ал Лангстрат және Гренс Гилл аңғарлары оның екі жағынан төменге қарай құлайды. Бұл екі өзен бірнеше шақырымнан кейін бірігіп, Дервент өзенін құрайды, ол Бороудейл арқылы Дервентвотер мен Кесвикке дейін ағып өтеді. Esk Pike шыңының оңтүстік-шығысында Ore Gap орналасқан, ол оны Bow Fell-ден бөліп тұрады. Бұл жердегі топырақ гематиттың әсерінен қызыл түсті, және альпинистердің әңгімелеріне сүйенсек, осы аймақта магниттік компасқа сенуге болмайды. Ауыстың солтүстігінде Лангстрат өзенін құрайтын Англ Тарн көлі орналасқан. Бұл дөңгелек көл, оның тереңдігінде кішкентай форельдер жасырынып жүреді, және Аспалы түйіндердің төменгі жағында орналасқан. Шыңнан оңтүстікке қарай, Esk Pike жоғарғы Эскдейлдің адам қоныстанбаған шұраттарына қарай ұзын төмен түсетін жотаны созады. Бұл Еск өзенін оның негізгі жоғарғы саласы Лингкоув Бек-тен бөліп тұрады, ол Оре Гэптен бастау алады. Бұл жотаның ұзындығы екі өзеннің Лингкоув көпіріне құйылатын тік жарлы сатылардан өтеді. Ескі ат көпірі, оңтүстіктен келетіндер үшін, әсіресе Эск тасыған кезде маңызды нүкте болып табылады. Оңтүстік жотада кейбір жолдамаларда көрсетілген бірнеше қосалқы шыңдар бар, олардың бастылары – Пик де Бильд 2657 фут (810 м), Скар Латинг 1440 фут (439 м) және Трослхоу Крег 1325 фут (404 м). Скар Латинг ерекше әсерлі, Эск өзенінің иілісінен жоғары тік жартастарды көрсетеді. Маңыздылығы шағын болғанымен, Pianet Knott, жотаның шығыс жағында, аңғардың төменгі бөлігінен де өте тартымды көрінеді.
The Southern Fells include the highest ground in England, a horseshoe which begins with Scafell and Scafell Pike in the west and then curves around the north of Upper Eskdale to take in Great End, Esk Pike, Bow Fell and Crinkle Crags. As the name suggests, Esk Pike stands at the head of the valley, although it is not the highest of these fells. To the north west of Esk Pike is the depression of Esk Hause, a broad saddle carrying a number of important paths. The ‘true’ Esk Hause—so named by Alfred Wainwright in his influential Pictorial Guide to the Lakeland Fells—is the north–south route from Borrowdale to Eskdale. A lower path—the ‘false’ Hause—runs east–west from Langdale to Wasdale, passing a stone windshelter. There are also paths climbing to the summits of Esk Pike and Allen Crags, together with the popular Calf Cove route to Scafell Pike, all contributing to make Esk Hause a confusing place in mist. The source of the main branch of the Esk flows south from the Hause, while to the north the topography is more complex. Allen Crags stands adrift from the main ridge, with the valleys of Langstrath and Grains Gill falling on either side. These combine some miles downstream to form the River Derwent, flowing through Borrowdale to Derwentwater and Keswick. South east of the summit of Esk Pike is Ore Gap, the col separating it from Bow Fell. The soil here is red due to haematite, and climbing lore suggests that magnetic compasses cannot be trusted in this locality. North of the gap is Angle Tarn, a feeder of the Langstrath. This round tarn occupies a corrie beneath Hanging Knotts, small trout lurking in its depths. Southward from the summit, Esk Pike throws out a long descending ridge into the uninhabited fastness of Upper Eskdale. This divides the Esk from its major upper tributary, Lingcove Beck, which has its beginnings at Ore Gap. in length, this ridge falls over a series of craggy steps to the confluence of the two streams at Lingcove Bridge. An old Packhorse Bridge, this is a focal point for those approaching from the south, particularly when the Esk is in spate. The south ridge has a number of subsidiary tops which are recognised by some guidebooks, the principal summits being Pike de Bield 2657 feet (810 m), Scar Lathing 1440 feet (439 m) and Throstlehow Crag 1325 feet (404 m). Scar Lathing is particularly impressive, presenting sheer cliffs above a bend in the Esk. Although of minor significance Pianet Knott on the eastern side of the ridge also has a very striking appearance from lower down the valley.
Геология
Еск Пайк формациясының қабатталған вулканикалық сазтастар мен күлтетастары жоғарғы бөлігін құрайды, олар андезит және гибридтелген андезит порфирінің ішкі кірігісімен кесіліп өтеді.
Laminated volcaniclastic claystones and siltstones of the Esk Pike Formation form the upper reaches, crossed by an intrusion of andesite and hybridized andesite porphyry.
Саммит
Басты аймақ өте таслы, көзге түсетін ақшыл тастар көп. Ore Gap-тен бірнеше қадамдармен жоғары көтеріледі, ал Esk Hause-тен келген жол қиын да тозыққан. Ең биік шыңындағы тік таста орналасқан шағын үйінді ең жоғары нүктені көрсетеді. Esk Pike-дің Eskdale үстіндегі орталық орны Scafells-тің тамаша көрінісін ұсынады, сондай-ақ Шығыс және Солтүстік Fells-тері де әдемі панорама құрайды. Дервентуотер мен Виндермирдің бір бөлігі осы көріністі аяқтайды. Оңтүстікке қарай, Pike de Bield тауынан Эск өзенінің жоғарғы ағысын жақыннан көруге болады.
The summit area is extremely stony, striking pale rocks being much in evidence. A series of steps rise up from Ore Gap whilst the approach from Esk Hause is rough and eroded. A small cairn on the highest craggy outcrop marks the highest point. Esk Pike's central position above Eskdale gives it glorious views of the Scafells, with the Eastern and Northern Fells also forming a fine panorama. Derwentwater and a section of Windermere complete the scene. A little to the south, Pike de Bield provides an intimate view of the upper Esk.
Көтерілу
Еск Пайкқа қашықтықта орналасқандықтан, кембрий стандарттары бойынша көтерілулер айтарлықтай қашықтықты қамтиды. Братрилькельдтен Эскдейл жолындағы альпинист Оре Гэп, Эск Хаусе және оңтүстік қырқасы арасынан таңдау жасай алады. Бұл опциялардың бәрі Бороудейл аймағында орналасқан, сондықтан бастау нүктесін таңдау мүмкіндігі бар: Сеатхвейттен Эск Хаусеге немесе Стоунтвейттен Оре Гэпке қарай баруға болады. Грейт Лэнгдейлден де кіруге болады, Олд-Отельден Россет Гилл арқылы көтеріліп. Көптеген жаяу жүргіншілер Бау-Фелге Бап арқылы көтеріліп, немесе Бороудейлден Глармара және Аллен Крэгстері арқылы шыңға тікелей емес жолмен жетеді.
Being far from any roads, all ascents of Esk Pike involve considerable distance by Cumbrian standards. From Brotherilkeld on the Eskdale road the climber can choose between Ore Gap, Esk Hause and the south ridge, all of these options being around Borrowdale gives a choice of starting points, either making for Esk Hause from Seathwaite, or Ore Gap from Stonethwaite. Access is also possible from Great Langdale, ascending Rossett Gill from the Old Hotel. Many walkers will reach the summit indirectly having climbed Bow Fell first via the Band, or perhaps climbed from Borrowdale over Glaramara and Allen Crags.