Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ежелгі римдік генерал және мемлекет қайраткері
Ancient Roman general and statesman
Квинт Сервилий Кепион – римдік мемлекет қайраткері және генерал, б.з.д. 106 жылы консул, б.з.д. 105 жылы Цизальпій Галияның проконсулы болған. Ол Квинт Сервилий Кепионның әкесі және Сервилияның әкесі болды.
Quintus Servilius Caepio was a Roman statesman and general, consul in 106 BC, and proconsul of Cisalpine Gaul in 105 BC. He was the father of Quintus Servilius Caepio and the grandfather of Servilia.
Консулдық қызмет және Араузио
106 жылы консулдық қызметін атқару кезінде ол атақты оратор Люций Лициний Красс көмегімен дау тудыратын заң қабылдады, соның арқасында сотқа қатысушылар қайтадан сенаторлардың арасынан, емес, теңдестіктердің арасынан таңдалатын болды. Дегенмен, бұл заң б.з.д. 104 немесе 101 жылдары Гай Сервилий Глаукияның заңымен күшін жойған болуы мүмкін. Консулдық қызметтен кейін ол Галлияға жіберілді, онда ежелгі Тулуза қаласы – Толосаны басып алды. Ол онда шамамен 50 мың алтын және 10 мың күміс таяқшаларын тапты, олар б.з.д. 279 жылы Балқанға жасалған галл шабуылы кезінде Скордискілердің Дельфи ғибадатханасынан ұрлаған аңызға толы алтын-күмістер еді. Толосаның байлықтары Римге қайтарылды, бірақ күміс ғана жетті; алтынды Каепионың өзі жалдаған қарақшылар тобы ұрлап кеткен деген қауесет тарады. Толоса алтыны ешқашан табылған жоқ, және ол Сервилий Кепиондардың соңғы мұрагері Марк Юний Брутка жеткен делінеді. 105 жылы Цимбрлердің оңтүстікке қарай көшіп келуі кезінде Каепиоға көшіп келе жатқан тайпаны жеңу үшін әскер берілді. Цимбрлерді жеңу міндеті сол жылғы консул Гней Маллиус Максимуске де жүктелді, ол “жаңа адам” (novus homo) атанды. Консул Каепионнан жоғары дәрежеде болғанымен, Каепион консулмен және оның әскерімен ынтымақтасудан бас тартты. Ол екі рим әскерінің бірін Араузио шайқасына бастап, жоғары офицерімен ынтымақтасудан бас тартқандықтан, екі әскер де талқандалып, жеңіліске ұшырады. Каепион Максиммен және оның әскерімен бірге орналасудан бас тартты; шайқас басталғанда, екі рим әскері де сан жағынан көп басым Цимбрлердің күшімен басылып алынып, жеңіліске ұшырады, нәтижесінде шамамен 60-80 мың рим сарбазы қаза тапты.
During his consulship in 106 BC, he passed a controversial law, with the help of the famous orator Lucius Licinius Crassus, by which the jurymen were again to be chosen from the senators instead of the equites. However, it appears this law was overturned by a law of Gaius Servilius Glaucia in either 104 or 101 BC. After his consulship, he was assigned to Gaul, where he captured the town of Tolosa, ancient Toulouse. There, he found some 50 thousand bars of gold and 10 thousand bars of silver which were legendarily stolen from the temple of Delphi by the Scordisci in the Gallic invasion of the Balkans in 279 BC. The riches of Tolosa were shipped back to Rome, but only the silver arrived; the gold was stolen by a band of marauders, rumoured to have been hired by Caepio himself. The Gold of Tolosa was never found, and was said to have been passed all the way down to the last heir of the Servilii Caepiones, Marcus Junius Brutus. During the southern migration of the Cimbri in 105 BC, Caepio was assigned an army to defeat the migrating tribe. Also tasked to defeat the Cimbri was the consul for that year, Gnaeus Mallius Maximus, who was a novus homo ("new man"). While the sitting consul outranked Caepio, Caepio refused to cooperate with the consul and his army. Leading one of the two Roman armies into the Battle of Arausio, this refusal to cooperate with his superior officer, led to the destruction of both armies. Caepio refused to camp with Maximus and his troops; when the battle began, both Roman armies were overrun and defeated by the massively numerically superior Cimbri force, resulting in the deaths of some 60 to 80 thousand Roman soldiers.
Жер аудару
Римге оралғаннан кейін Каепион Ассамблея тарапынан проконсулдық лауазымынан шұғыл түрде айырылды. Люций Кассий Лонгин ұсынған заң бойынша, егер Сенат оның империумын қайтарып алған болса, кез келген адам Сенаттағы өкілдігінен айырылды. Осы заңға сәйкес Каепион Сенаттағы орнынан айырылды. Содан кейін ол Толоса алтынын ұрлағаны үшін сотқа тартылды, бірақ көптеген сенаторлар төрелік алқасының құрамында болғандықтан ақталды. Одан кейін, плеб трибундары Гай Норбан мен Луций Аппулей Сатурнин оны "әскерін жоғалтқаны" үшін соттады. Оратор Луций Лициний Красс оны қорғағанмен, Каепион кінәлі деп танылды және оған ең ауыр жаза берілді: ол азаматтығынан айырылды, Римнен сегіз жүз миль қашықтықта от пен су пайдалануға тыйым салынды, шартты түрде 15 мың талант (шамамен 825 000 фунт) алтын айыппұл салынды және жер аударылғанға дейін достары мен туыстарымен кездесуге немесе сөйлесуге тыйым салынды. Рим қазынасының барлық қаржысынан асып түскен зор айыппұл ешқашан өндірілмеді. Одан кейін болған оқиғалар туралы екі нұсқа бар: біреуі бойынша, Каепион түрмеде қайтыс болды және оның жазалаушылардың қолынан келген денесі Гемония сатыларында көрсетілді; алайда, көбірек қабылданған нұсқаға сәйкес, ол өмірінің қалған бөлігін Кіші Азиядағы Смирна қаласында жер аударылып өткізді.
Upon his return to Rome, Caepio was stripped of his proconsulship by the Assembly. A law proposed by Lucius Cassius Longinus stripped any person of his seat in the Senate if he had had his imperium revoked by the Senate. Based on this law, Caepio was stripped of his seat in the Senate. Then, he was tried in the courts for the theft of the Tolosa gold, but with many senators on the jury, he was acquitted. He was then tried for "the loss of his army" by two tribunes of the plebs, Gaius Norbanus and Lucius Appuleius Saturninus. Despite being defended by the orator Lucius Licinius Crassus, Caepio was convicted, and was given the harshest sentence allowable: he was stripped of his citizenship, forbidden fire and water within eight hundred miles of Rome, nominally fined 15,000 talents (about 825,000 lb) of gold, and forbidden to see or speak to his friends or family until he had left for exile. The huge fine — which greatly exceeded the amount in the Roman treasury — was never collected. Two versions detail what happened thereafter: according to one, Caepio died in prison and his body, mangled by the executioner, was put on display on the Gemonian stairs; however, according to the more commonly accepted version, he spent the rest of his life in exile in Smyrna in Asia Minor.
Отбасы
Кейпио, әйел алған болуы мүмкін, ол – Кейсилия Метелла, және олардың кем дегенде үш баласы болған: Квинт Сервилий Кейпио есімді ұлы және кем дегенде екі қызы; Сервилия, Марк Ливий Друздың әйелі, сондай-ақ, мүмкін, Катулдың әйелі Сервилия (бірақ Катулдың әйелінің шын мәнінде оның қарындасы болған болуы да мүмкін). Оның әйелі Квинт Цецилий Метелл Македонскийдің қызы болуы мүмкін.
Caepio was likely married to a Caecilia Metella with whom he had at least three children, a son named Quintus Servilius Caepio, and at least two daughters; Servilia, the wife of Marcus Livius Drusus and possibly Servilia, the wife of Catulus (although it is possible that Catulus' wife was actually his sister). His wife may have been a daughter of Quintus Caecilius Metellus Macedonicus.