Кіріспе
Бенджамин Бриттеннің операсы. «Венециядағы өлім», Op. 88 – Бенджамин Бриттеннің екі актілі, соңғы операсы. Опера Томас Маннның «Венециядағы өлім» повесі негізінде жазылған. Ағылшын либреттосын Майфнуи Пайпер жазды. Алғаш рет 1973 жылдың 16 маусымында Англияның Альдебург қаласына жақын орналасқан Снейп Малтингсте орындалды. Көбінесе өткір және қатал ноталар «елеусіз Венецияның» әсерлі дыбыстарын қамтиды. Тадзио баласы үнсіз бишімен бейнеленеді, оған гамелан сияқты перкуссиялық қосымшалар сүйемелдейді. Операның музыкасы нақты, тікелей және сезімтал түрде қарапайым.
Death in Venice, Op. 88, is an opera in two acts by Benjamin Britten, his last. The opera is based on the novella Death in Venice by Thomas Mann. Myfanwy Piper wrote the English libretto. It was first performed at Snape Maltings, near Aldeburgh, England, on 16 June 1973. The often acerbic and severe score is marked by some haunting soundscapes of "ambiguous Venice". The boy Tadzio is portrayed by a silent dancer, to gamelan like percussion accompaniment. The music of the opera is precise, direct and movingly understated.
Құрастыру тарихы
Бриттен көп жылдар бойы повесть туралы ойланып, 1970 жылдың қыркүйегінде Пайперге және автордың ұлы Голо Маннга жүгіну арқылы жұмысты бастады. Warner Brothers пен Томас Манн мұрагерлері арасындағы 1971 жылы Лучино Висконтинің фильмін жасау туралы келісімдерге байланысты, Бриттенге фильм шыққан кезде оны тамашаламау кеңес берілді. Операның алғашқы қойылымының режиссері Колин Грэмнің сөзіне сүйенсек, фильмді көрген композитордың кейбір әріптестері Тадцио мен Ашенбах арасындағы қарым-қатынасты "тынықсыздық пен артық сезімталдыққа толы" деп санады. Бұл Тадцио мен оның отбасы және достарының рөлін сөйлейтін бишілермен бейнелеу туралы шешімге әсер етті. Иан Бостридж шығармадағы "өнердегі формализм және даңқты суретшінің осалдықпен қатарлы ұлылығы" тақырыптарын атап өтті.
Фильм
1981 жылы Тони Палмер операны Венецияда түсірілген фильмге бейімдеді. Питер Пирс аурудың кесірінен қатыса алмағандықтан, австралиялық тенор Роберт Гард басты рөлді орындады, бірақ қалған маңызды рөлдерді олардың авторы болғандар (Джон Ширли Квирк және Джеймс Боуман) орындады, ал Англия камералық оркестрін бастапқы дирижер Стюарт Бедфорд басқарды.