Николас де Пьерола: Перу президенті және саяхатшысы
Nicolás de Piérola
Николас де Пьерола: Перу саяхатшысы, қаржы министрі, 1879-1881жж. және 1895-1899жж. Перу президенті. Биографиясы, өмір жолы мен саяси мансабы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Перу президенті 1800 жылдардың соңында Хосе Николас Балтасар Фернандес де Пьерола и Вильена ("El Califa" ("Халифа" деп аталған); 5 қаңтар 1839 – 23 маусым 1913) – перулік саясаткер және қаржы министрі, Перу Республикасының 23-ші және 31-ші президенті, 1879 жылдан 1881 жылға дейін және 1895 жылдан 1899 жылға дейін қызмет еткен.
President of Peru variously in the late 1800s
José Nicolás Baltasar Fernández de Piérola y Villena (known as "El Califa" ("The Caliph"); January 5, 1839 – June 23, 1913) was a Peruvian politician and Minister of Finance who served as the 23rd and 31st President of the Republic of Peru, from 1879 to 1881 and 1895 to 1899.
Алғашқы жылдар
Николас де Пьерола Перудің оңтүстігіндегі Арекипа қаласында туып, білім алған. Ол Лимаға көшіп, Санто Торибио семинариясында теологияны оқыды, содан кейін заң факультетінде заңгер мамандығын бітірді. Оның ата-анасы 1857 жылы қайтыс болды. Ол Мексика императоры Агустин де Итурбидтің ұлы Агустин Херонимо де Итурбид и Уартетің заңсыз қызы деп есептелетін Дона Иесуса де Итурбидке үйленді. Ол 1914 жылы, Пьероланың қайтысынан бір жыл кейін, 1869 жылы сатып алған Анкаш көшесіндегі үйінде дүние салды.
Nicolás de Piérola was born and educated in the southern Peruvian city of Arequipa. He moved to Lima to study theology at the Seminario de Santo Toribio, and later obtained his law degree from the Faculty of Law. His parents died in 1857. He married Doña Jesusa de Iturbide, believed to be the illegitimate daughter of Agustín Jerónimo de Iturbide y Huarte, the son of Emperor Agustín de Iturbide of Mexico. She passed away in 1914, one year after Piérola's death, in the house in the jirón Áncash he had purchased in 1869.
Экономика министрі
1868-1871 жылдары президент Хосе Балтаның басшылығымен қаржы министрі болды. Ол парламенттен бірнеше компаниямен келіссөздер жүргізу және ең тиімді шарттарды алу үшін кең өкілеттіктер сұрады. Оның келіссөздерінің нәтижесінде француз компаниясы "Дрейфус ағайындыларымен" "Дрейфус келісімі" шартқа қол қойылды. Бұл келісім бойынша Париж қаласындағы Дрейфус компаниясы перуандық гуано экспортына монополия құқығын алды. Алғашында табысты болғанымен, кейіннен Пардо басқармасы кезінде ол қаржыны ұрлауда айыпталды және қызметтен алынды, бірақ Конгресс қолдауын қамтамасыз еткеннен кейін әділетсіз әрекеттерден ақталды.
From 1868 to 1871, he became Minister of Finance under President José Balta. He requested, from the Parliament, broad powers in order to negotiate with several companies and to get the best possible deal. The result of his negotiations, the so called "Hires Dreyfus" treaty was signed with a French company, the "Dreyfus Brothers". The treaty granted the Dreyfus house of Paris the monopoly of the Peruvian guano exports. Though successful at first, he was later accused and impeached under Pardo's administration of misappropriating funds, but was honorably acquitted of dishonest practice after he managed to obtain the support of Congress.
Прадоға қарсы төңкеріс жасауға әрекет
1877 жылғы 6 мамырда Мариано Игнасио Прадо үкіметін құлату мақсатымен Кальяо портында де Пьероланың жақтастары "Хуаскар" броненосесін басып алды. Отставкадағы Әскери-теңіз капитаны Герман Астете басшылығымен, ол Пакоча шайқасына қатысты, онда "Хуаскар" мониторының бастығы ретінде "Аметист" және "Шах" атты екі британдық кемеден қашуға мәжбүр болды. "Хуаскар" шамамен бір айлық саботаж әрекеттерінен кейін екі күннен соң үкіметке берілді. Пьерола бас тартқаннан кейін Кальяоға жеткізілді, бірақ ол Вальпараисоға, содан кейін Еуропаға кетуді жөн көрді.
On May 6, 1877, in an attempt to overthrow the government of Mariano Ignacio Prado the ironclad "Huáscar" was seized at Callao port by followers of de Pierola. Led by the retired Navy Captain Germán Astete, it took part in the inconclusive Battle of Pacocha in which, at the helm of the monitor "Huáscar", they were forced to flee by two British ships, the "Amethyst" and the "Shah". "Huáscar" surrendered to the government two days later, after almost one month of sabotage actions. Piérola was taken to Callao after he surrendered, he preferred to remove himself to Valparaíso and later to Europe.
Прадоға қарсы төңкеріс
Пиеролаға 1879 жылы Перуге оралуға рұқсат берілді, Чилимен Тынық мұхиты соғысы (1879–1883) осыған мүмкіндік жасады. Осы мәселелерді талқылау барысында президент Мариано Игнасио Прадо вице-президенті Луис Ла Пуэртаны үкімет басқаруға қалдырып, соғыс үшін қару-жарақ сатып алу және қаржы жинау мақсатымен Еуропаға аттанды. Көптеген перуандықтар (және Қарулы күштердің бір бөлігі) мұны соғыс кезінде басқаруға оның қабілетсіздігінің себебі деп қарастырды. Осы оқиғалардың нәтижесінде Пиерола президент Прадоның елден кеткенін пайдаланып, 21 желтоқсанда өзін "Жоғарғы Бас қолбасшы" деп жариялады. Армияның бір бөлігі оның әрекеттерін қолдағандықтан, ол екі тараптың қатысуымен қанды төңкеріс жасады, оның салдарынан көптеген адамдар қаза тапты. Пиерола 1879 жылғы 23 желтоқсанда толық билікті өз қолына алды.
Piérola was finally allowed to come back to Peru in 1879, taking advantage of the War of the Pacific (1879–1883) with Chile. In the course of these deliberations, President Mariano Ignacio Prado left his vice president, Luis La Puerta in charge of the government and decided to leave for Europe to buy more armament and secure more money for the war. Many Peruvians (and parts of the Armed Forces) took this as an excuse for his inability to govern in the middle of the war. During the course of these events, Piérola took advantage of President Prado's absence and proclaimed himself "Supreme Commander in Chief" on December 21. With part of the Army supporting his actions, he launched a successful coup d'état, with heavy fighting and casualties between both factions. Piérola assumed full power on December 23, 1879.
Жоғарғы Бас қолбасшы
Пьерола астанадағы әскерлердің адалдығын қамтамасыз еткеннен кейін, баспасөзді цензуралаудың аяусыз науқанын бастады. Елорданың ең көне газеті "El Comercio" 3 жыл бойы шықпады. Әскер тазартылды, бірнеше жағдайда еңбек жылдығы ескерілмеді. Пиеролаға адал офицерлер тәжірибесіне емес, тек саяси адалдығына сүйене отырып тағайындалды. Генерал Андрес Авелино Касерес және адмирал Лизардо Монтеро Флорес өздерінің ықпалының күрт азайғанын көрді. Перу армиясы Такна мен Арикадағы бірнеше жеңілістен кейін Пьерола армияның қалған бөлігін астананы қорғауға бұйырды. Осылайша, Перу армиясы және еріктілердің нашар қаруланған азаматтары Лиманы қорғауға дайындалды. Жаудың алдауына ілігіп, Пьерола Чилидің қаланың солтүстігінен шабуыл жасайтынын күтті және үлкен әскер контингентімен Анкон қаласына бет алды. Бірақ, шабуыл оңтүстіктен басталды. Осылайша, және күшейте беру мүмкін болмағандықтан, Перу әскерлері Сан-Хуан және Мирафлорес шайқастарында жеңілді, ал 1881 жылдың қаңтарында Лима қаласы генерал Бакедано әскерлеріне түсті. Лиманың оңтүстік шеткі аудандары, соның ішінде Чоррильостың сәнді жағажай аймағы тоналып, толығымен өртеп тасталды. Чили әскерлері 1881 жылы Лимаға басып кіргеннен кейін Пьерола астананы тастап, Аякучоға қашуға мәжбүр болды, бірақ ол жерде де Перу әскерлеріне басшылық ете алмады. Бәсекелестікке тосқауыл қойғандай, Чили оның үкіметін мойындаған емес. Чили Лимаға өз үкіметін орнатты, ал Пьерола сол жылдың 28 қарашасындағы қақтығыстың ортасында отставкаға кесуге мәжбүр болды. Оның күштерінің қалдығы Андрес Авелино Касерес жинады, ол басып келген Чили әскерлеріне қарсы партизан соғысын жүргізе алды.
Piérola, after securing the loyalty of the troops that were in the capital, launched a ruthless campaign to censor the press. "El Comercio", the oldest newspaper in the capital, did not appear for 3 years. The Army was purged, and in several cases the seniority was ignored. Officers loyal to Pierola were put in charge based only in their political allegiance rather than experience. General Andrés Avelino Cáceres and Admiral Lizardo Montero Flores viewed their influence severely diminished. After several defeats that the Peruvian Army suffered in Tacna and Arica, Piérola ordered what was left of the Army to protect the capital. In this way, the Peruvian army and poorly armed citizens that volunteered to the fight were set up to defend Lima. Fooled by the enemy, Piérola expected a Chilean assault from the north of the city, and marched with a large contingent of troops to the city of Ancón. At the end, the Chilean assault was launched from the south. In this way, and with no reinforcements available, the Peruvian forces were defeated in the battles of San Juan and Miraflores, and the city of Lima fell in January 1881 to the forces of General Baquedano. The southern suburbs of Lima, including the upscale beach area of Chorrillos, were sacked and burned to the ground. After Chilean forces invaded Lima in 1881, Piérola had to abandon the capital and leave for Ayacucho, yet was unsuccessful commanding Peruvian forces from there also. To make matters worse, Chile had never recognized his government. Chile installed its own Government in Lima, and Piérola was soon forced to resign in the midst of the conflict on November 28 of that same year. What remained of his forces was gathered by Andrés Avelino Cáceres, who was able to launch a guerrilla war against the invading Chilean forces.
Касереске қарсы төңкеріс
Алайда, бұл Пьероланың соңы емес еді, өйткені ол 1882 жылы өзі құрған Перу Демократиялық партиясының басшысы ретінде бірнеше жылдан кейін Перу президенті екенін көрсетті. 1894 жылы Лиманы басып алу үшін күресшілермен бірігіп, Перудің Азаматтық партиясымен одақтасып, Ремиджио Моралес Бермудездің қайтысынан кейін үкіметті басып алған Андрес Авелино Касересті құлатты. Касерес Моралес Бермудездің вице-президентінің қызметке кіруіне кедергі келтірген болатын. Пьерола Касересті құлатуға қол жеткізіп, 1895 жылы тағы да Перу президенті болды. Саясаткердің екінші төңкерісі өте даулы болды, себебі ол мессиялық және зорлық-зомбылыққа толы болды: Пьероланың Лимаға жеңіспен кіруі тиіс болған оқиғада мыңнан астам адам қаза тапты.
However, this was not the end of Piérola as he would prove himself president of Peru years later as the leader of the Democratic Party of Peru, which he had founded in 1882. In 1894, after associating his party with the Civil Party of Peru to organize guerillas with fighters to occupy Lima, he ousted Andrés Avelino Cáceres, who had taken control of the government after the death of Remigio Morales Bermúdez, whose Vice President was prevented by Cáceres from taking office. Pierola was successful in overthrowing Cáceres and once again became president of Peru in 1895. The politician's second coup became very controversial for it was realized in a messianic and very violent fashion: over a thousand people were murdered in what was supposed to be Pierola's triumphal entry into Lima.
Төрағалық
1895 жылғы Перу сайлауында Пьероланың бағдарламасына Civilista партиясының бірнеше өкілі кіргендіктен, оған ешқандай қарсы кандидаттар болған жоқ. Ол 4310 жарамды дауыстан 4150 дауыс алып, Президент болып сайланды. Жалпы, оның президенттігі "Аристократиялық Республика" дәуірін ашты, осы кезеңде экономикалық және саяси "элита" елдің жалғыз және күдіксіз билеуші тобы болды. Бұл кезеңде Перудің қираған экономикасын жаңғырту үшін қаржы, әскери, діни және азаматтық реформалар жүргізілді. Оның ең сәтті реформаларының бірі – британ фунт стерлингімен тең құндылығы бар "Libra Peruana" алтын валютасын енгізу болды, бұл Перуге беспрецеденттік ақша-кредиттік тұрақтылық сыйлады. Ел экономиканы баяу, бірақ тұрақты түрде реформалауға кірісті, бұл рецессияны азайтуға және мемлекеттің тиімді жаңғыруына мүмкіндік берді. Ол сонымен қатар жапон азаматтарының Перуға көшіп келуіне де демеушілік етті. Осылайша, оның екінші мерзімі 1899 жылы сәтті аяқталды және сол жылы Civilista партиясының белгілі өкілі Эдуардо Лопес де Романья президент болып сайланды.
For the Peruvian Elections of 1895, Piérola's platform included several members of the Civilista Party, and thus he was not challenged by any other candidate. He was elected President after receiving 4150 votes out of 4310 valid votes. It is generally accepted that his Presidency inaugurated the "Aristocratic Republic", a period in which the economic and political "elite" was the sole and undisputed ruling class of the country. This period was marked with the reconstruction of a devastated Peru by initiating fiscal, military, religious, and civil reforms. One of his most successful reforms was the issuing of the "Libra Peruana", gold currency of the same value as the British Sovereign, which gave Peru unprecedented monetary stability. The country started a slow but steady economic reform that effectively minimized the recession, while at the same time allowed an effective modernization of the State. He also sponsored the immigration of Japanese citizens to Peru. Thus, his second term was successfully completed in 1899 and, in the same year, Eduardo López de Romaña, a prominent member of the Civilista Party, was elected president.
Төрайымнан кейінгі кезең
1900 жылы Пьерола саясатқа қайта оралуға ниеттенді, бұл жолы Лима қаласының мэрі лауазымына кандидат болды. Бұл кеңінен саяси қателік деп есептелді, себебі ол Агустин Эльгуера басқаратын тәуелсіз коалициядан жеңіліске ұшырады. 1904 жылы ол президенттікке қайта кандидат болды, бірақ сайлау өтетінге дейін үміткерліктен бас тартты. Оның саясаттағы ықпалы азайды және ол ағалары Карлос, Исаия және Амадеоның президент Аугусто Б. Легуияны құлату әрекетін қолдап, тағы бір саяси қателік жасады. Оның саяси ықпалы соңғы жылдары одан әрі төмендеді. 1913 жылы Лима қаласында қайтыс болды. 1990 жылғы президенттік сайлауда оның шөбересі Николас де Пьерола Балта (сонымен қатар президент Хосе Балтаның немересі) кандидат болды. Сенімсіз дереккөз: күні=2016 жылдың сәуір айы.
In 1900, Pierola intended to return to politics, this time running for the Mayorship of Lima. This was widely seen as a terrible political mistake, since he was defeated by an independent coalition led by Agustín Elguera. He ran again for the presidency in 1904, but withdrew before the election took place. His influence in politics faded away and he made another political mistake by supporting his brothers Carlos, Isaías and Amadeo in their attempt to overthrow President Augusto B. Leguía. His political influence continued to decline during his final years. He died in Lima in 1913. In the 1990 presidential election, his great nephew Nicolás de Piérola Balta (also a great grandson of President José Balta) was a candidate. Unreliable source: date=April 2016