Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ливия теңіз күштері (قوات البحرية الليبية) – Ливия қарулы күштерінің теңіз соғыс саласы. 1962 жылдың қараша айында құрылған Ливия әскери-теңіз күштерін Ливия әскери-теңіз күштері штабының бастығы адмирал Мансур Бадер басқарады. Бірінші Ливия азаматтық соғысына дейін, Ливия теңіз күштері жағалауды қорғауға арналған бірнеше зымырандық фрегаттар, корветтер және патрульдік қайықтардан тұратын, бірақ өзін-өзі қорғау мүмкіндігі шектеулі, салыстырмалы түрде шағын флот болатын. Теңіз күштері Ливияның әскери тармақтарының ең кішісі болып келді және жабдық, қосалқы бөлшектер мен оқу үшін әрқашан шетелдік көздерге тәуелді болды. Каддафи кезеңіне жататын флоттың көп бөлігі 2011 жылы жойылды. Екінші Ливия азаматтық соғысы басталғаннан бері, Ливия теңіз күштері Ливия Ұлттық армиясының бақылауындағы жағалау күзеті кемелерін қоспағанда, Триполидегі Президенттік Кеңес басқаратын Ұлттық келісім үкіметімен (GNA) байланысты. Екі кеме Бенгазиде көтерілісшілер тарапынан басып алынды. Теңіз күштері 2012 жылдың мамыр айында, негізінен бақылау және шекараны қорғау мақсатындағы жылдам патрульдік қайықтарды, соның ішінде MRTP 20 жылдам шабуыл қайығын сатып алу процесін бастады. 2012 жылдың маусым айынан бастап Ливия әскери-теңіз күштерін Ливия әскери-теңіз күштері штабының бастығы коммодор Хасан Али Бушнак басқарды. 2012 жылдың маусым айында Ұлыбритания Корольдік теңіз күштері Ливия теңіз күштерімен бірлесіп Ұлыбританиядағы Дартмут теңіз колледжінде бірлескен оқу-жаттығулар өткізді. Халықаралық жағынан танылған Ұлттық келісім үкіметіне адал Рида Иссаның басшылығымен Ливия теңіз кемелері Сирт қаласын ИСИЛ-ден азат ету операциясына қатысты. Ливия теңіз күштері құрлықтағы күштерге көмек көрсетіп, содырлардың теңіз арқылы қашу жолдарын кесті. 2016 жылдың 20 маусымында Еуропалық Одақ мемлекеттері Жерорта теңізіндегі теңіз миссиясы – «София» операциясы 2017 жылға дейін ұзартылғанын және Ливия теңіз күштері мен жағалау күзетін оқытуға көмектескенін мәлімдеді. 2021 жылы теңіз күштері (Хафтар күштерінен басқа) Ливияның жаңа президенті Мұхаммед әл-Менфидің Ұлттық Бірлік Үкіметінен жаңа басшылыққа көшеді.
The Libyan Navy (قوات البحرية الليبية) is the naval warfare branch of the Libyan Armed Forces. Established in November 1962, Libyan Navy has been headed by Admiral Mansour Bader, Chief of Staff of the Libyan Naval Force. Before the First Libyan Civil War it was a fairly typical small navy with a few missile frigates, corvettes and patrol boats to defend the coastline, but with a very limited self defence capability. The Navy has always been the smallest of Libya's military branches and has always been dependent on foreign sources for equipment, spare parts, and training. Most of the Gaddafi era fleet was destroyed in 2011. Since the start of the Second Libyan Civil War, the Libyan Navy is aligned with the Government of National Accord (GNA), led by the Presidential Council in Tripoli, apart from coastal patrol vessels under the control of the Libyan National Army. Two were also captured by the rebels at Benghazi. The Navy began the process of purchasing new boats in May 2012, mainly fast patrol boats for surveillance and border protection purposes, including the MRTP 20 fast attack boat. As of June 2012, the Libyan Navy has been headed by Commodore Hassan Ali Bushnak, Chief of Staff of the Libyan Naval Force. The British Royal Navy along with the Libyan Navy held joint exercises together at Dartmouth Naval College in the UK in June 2012. Libyan Navy ships under the command of Rida Issa, loyal to the internationally recognized Government of National Accord, took part in the operation to liberate the city of Sirte from ISIL. The Libyan Navy assisted ground forces and blocked off sea escape routes for the militants. On 20 June 2016, the European Union states announced that the naval mission in the Mediterranean Sea, Operation Sophia, was extended until 2017, and helped train the Libyan Navy and coast guard. In 2021, the navy (except for the Haftar's forces) will be under new leadership of the new Libyan President, Mohamed al Menfi from the Government of National Unity.
Өмірбаян
Әскери-теңіз күштерінің басты міндеті – жағалауды қорғау. 1970 жылдары күштер нығайтылды; КСРО алты кеме сатты, олардың екеуінің қызмет ету деңгейі орташа болғанымен, Жерорта теңізінде АҚШ Әскери-теңіз күштеріне басты қауіп-қатерге айналды. Осы уақытта Ливия төрт ресейлік кеме сатып алды, тіпті экспорттық нұсқаларында да жақсы қаруланған және қуатты болды. Тағы төрт кеме Италиядан алынды. Оларда Otomat ұзын қашықтықты зымырандары (ұшу бағытын түзетуге арналған дерек байланысы жоқ Mk. I нұсқасы) және заманауи артиллерия болды. Олар Nanuchka кемелеріне қарағанда әуе шабуылына қарсы кеме ретінде нашар қаруланған, бірақ әдеттегі жылдам шабуылдау кемесінен шамамен екі есе ауыррақ болғандықтан, сонар және жеңіл торпедалармен жабдықталған су астына қарсы күрес (ASW) қабілеттеріне ие болды.
The Navy's primary mission is to defend the coast. A strengthening of the service was made in the 1970s; the Soviet Union sold six s, and though two of them were only averagely serviceable, they became the main threats to the United States Navy in the Mediterranean Sea. In the meantime, Libya bought four Russian s, that even in the export versions were well armed and powerful ships. Another four s were acquired from Italy. These had Otomat long range missiles (in the Mk. I version without datalink for in flight course correction) and modern artillery. They were less well armed as anti aircraft ships than the Nanuchkas but, with a displacement almost twice that of a typical fast attack craft, had anti submarine warfare (ASW) capabilities, with sonar and light torpedoes.
Іс-шаралар
Ливияның әскери-теңіз күштері алғаш рет 1986 жылғы наурызда Сидра шығанағындағы оқиғада АҚШ-тың Алтыншы флотымен кездескен кезде әскери қимылға қатысты, онда бір зымырандық катер мен корвет жойылды, ал басқа кемелер A-6 Intruder ұшағымен зақымдалды. Ерекше жағдай, осы шабуылдардың бір бөлігі Mk.20 Rockeye сияқты кластерлік бомбалармен сәтті орындалды, олар танкіге қарсы қару ретінде әзірленген. 1984 жылғы шілдеде "Гат" паромды Суэц каналынан бірнеше километр оңтүстікке қарай Қызыл теңізге мина салған деп есептеледі. Шамамен он тоғыз кеме зақымдалды, оның ішінде 9 шілдеде алғаш рет соққы алған кеңестік контейнер тасымалдау кемесі болды. Исламдық жиһад ұйымы оқиғаға жауапкершілікті мойнына алды. Алайда, Мысыр президенті Хосни Мубарак бұл мәлімдемеге сенбеді және Муаммар Каддафи мен Ливияны кінәлады. Басқа дереккөздер де келісті, себебі кемеде Ливияның мина қою бөлімінің басшысы болған, француздық шенеуніктер Марсельде тексерген кезде корма есігі зақымдалған және кеме әдетте сегіз күнге жететін сапарды аяқтау үшін он бес күн жұмсаған. Каналдың қауіпсіздігі және одан түсетін табыс жоғалуы туралы алаңдаушылық туғандықтан, Мысыр француз, британ, итальян, голланд және АҚШ әскери-теңіз күштерінен миналарды тазалауға көмек сұрады, бұл күрделі операция болды. Британдықтар 1981 жылдан кейін Ливияға сатылған және Мысырға қиындық туғызу үшін орнатылған кеңестік минаны тапты. Зәуия шайқасының екіншісі. Кемелер (1985)
Libya's Navy first saw military action during an encounter with the United States Sixth Fleet in March 1986 in the Action in the Gulf of Sidra, when one missile boat and a corvette were destroyed, and other ships were damaged by A 6 Intruder aircraft. Unusually, some of these attacks were performed successfully, with cluster bombs like the Mk.20 Rockeye which were designed as an anti tank weapon. In July 1984, the roll on/roll off ferry Ghat is believed to have mined the Red Sea a few kilometres south of the Suez Canal. Approximately nineteen ships were damaged, including a Soviet container ship which was the first to be hit on 9 July. The Islamic Jihad Organisation took responsibility for the incident. However, Egypt's President Hosni Mubarak did not believe the claims and blamed Muammar Gaddafi and Libya. Other sources agreed after it was learnt that the ship took fifteen days to complete a voyage that normally would take eight days, the head of the Libyan minelaying division was on board, and that, when inspected by French officials in Marseilles the aft door was damaged. Due to concerns about the safety and potential lost revenue from the canal, Egypt asked for assistance in sweeping the mines in a complex operation that involved minehunters from the French, British, Italian, Dutch, and US navies. The British located a Soviet made mine, which was most likely sold to Libya after 1981 and was laid to cause problems for Egypt. Second Battle of Zawiya. Ships (1985)