Мариано Игнасио Прадо: Перу президентінің өмірі мен қызметі

Кіріспе

Перу президенті, 1800 жылдары әр түрлі кезеңдерде қызмет еткен

Мариано Игнасио Прадо Очоа (18 желтоқсан 1825 – 5 мамыр 1901) – Перу армиясының генералы, Перудің 17-ші (1865–1868) және 21-ші (1876–1879) президенті болған.

Өмірбаян

1825 жылдың 18 желтоқсанында Хуанукода дүниеге келген ол Хуанукода, содан кейін Лимада оқыды. Ол ерте жасында әскерге қатысып, Перудің оңтүстік провинцияларында қызмет етті. 1865 жылы Прадо президент Хуан Антонио Песетті құлату үшін төңкеріс жасады, өйткені ол үлкен испан флотының қаупінен Чинча аралдарының егемендігін Испанияға беріп, Испанияға үлкен өтемақы төлеуге келісім берген. Вице-президент Педро Диес Кансеко сол жылы жаңа сайлаулар өткізілгенге дейін уақытша президент болды, ода Прадо жеңіске жетті. 1866 жылы испан флоты шабуыл жасады және Кальяодағы Дос-де-Майо шайқасында генерал Прадоның басшылығымен жеңілді. Оның 12 жасар ұлы, кейіннен батыр атанған Леонсио Прадо шайқасқа қатысты. Прадо Чили, Боливия және Эквадормен одақ құрды, олардың барлығы Испанияны жеңген әскерлерді ұсынды. Ол кезде Перуде небары бірнеше әскери кеме болды, олар бұрын испан флотын 1866 жылы Чилидегі Абтао шайқасында кері шегінуге мәжбүр еткен. Алғыс ретінде Чили Прадоға Чили армиясының генералы деген құрметті атақ берді. Ол 1874 жылдан 1875 жылға дейін Депутаттар палатасының төрағасы болды. Мануэль Пардоның президенттік мерзімі 1876 жылы аяқталғаннан кейін, Прадо сол жылдың 2 тамызында қайтадан президент болып сайланды. Оның екінші мерзімі Чилимен болған Тынық мұхиты соғысымен (1879–1884) белгіленді. Прадо Тачна мен Тарапаканың қорғанысын белсенді басқарды (онда ол Боливия президенті Хиларион Дазамен кездесті), сол жерде жиналатын әскерлерге басшылық етуді көздеді. Бұрынғы президент Пардо армияны 2000 сарбазға дейін қысқартты және оны жаңғыртуға қол жеткізе алмады. Президент Прадо елдің қорғанысын ұйымдастыру үшін Лимаға оралды. 1879 жылы Перу конгресі президент Прадоға Нью-Йоркте қару-жарақ іздеуге және Брестте (Франция) әскери кемелерге рұқсат берді. 18 желтоқсанда ол Уильям Р. Грейспен кездесу үшін Нью-Йоркке кетті, ол W. R. Grace компаниясының негізін қалаушы (1854 жылы Лимада құрылған) және президент Прадоның досы болды. Нью-Йоркке келгеннен кейін, Николас де Пьероланың 23 желтоқсанда астана Лиманы басып алғаны туралы хабарды алды. Николас де Пьерола көп жылдар бойы билікті басып алуды жоспарлап, Чилимен соғыс басталғанға дейін Сантьягодан Лимаға оралған. Пьерола Прадоның сапарынан оның елден қашқандығын мәлімдеу үшін пайдаланды. Бұл және одан кейінгі айыптаулар жалған екені дәлелденді. Пьерола соғыс күшін тиімсіз басқарды және Чили әскері Лиманың оңтүстігіндегі Барранкоға түскенде астананы тастап кетті. Лима басып алынғанмен, Чилимен соғыс генерал Касерес басшылығымен жалғасты. Соғыстың осы кезеңінде генерал Прадоның ұлы Леонсио Чили әскерімен ұсталды және өлім жазасына кесілді. Генерал Прадо Чилимен соғыста үш ұлын жоғалтты. 1883 жылдың 20 қазанында келісімге қол қойылды, ал 1929 жылы Тачна Перуға қайтарылды. Прадо генерал Касереспен ақталып, Перуға оралды. Генерал Прадо саясатқа кірмес бұрын байлық жинаған табысты кәсіпкер болды. Оның әйелі Магдалена Угартече бай кәсіпкер отбасынан шыққан. Оның Перу мен Чилидегі кен өндірісі және басқа да түрлі кәсіпорындарда үлесі болды. 1901 жылы денсаулығына байланысты Парижге барып, қайтыс болды. Оның ұлы Мануэль Игнасио Прадо Угартече Перудің екі рет президенті болды.

Born in Huánuco on 18 December 1825, he studied in Huánuco and then in Lima. He entered the army at an early age and served in the provinces of Southern Peru. In 1865, Prado led a coup to overthrow President Juan Antonio Pezet who under the threat of a large Spanish fleet surrendered sovereignty over the Chincha Islands and agreed to pay a large indemnity to Spain. Vice President Pedro Diez Canseco became Provisional President until new elections were held later that year and which Prado won. In 1866 the Spanish fleet attacked and was defeated under General Prado's command at the Battle of Dos de Mayo in Callao 1866. His 12 year old son and later hero Leoncio Prado participated in the battle. Prado had put together an alliance with Chile, Bolivia and Ecuador all of whom supplied troops that defeated Spain. At the time only Peru had a few naval vessels which earlier had forced the Spanish fleet to retire at the Battle of Abtao, Chile in 1866. In gratitude, Chile conferred Prado with the honorary title of General of the Army of Chile. He served as the President of the Chamber of Deputies from 1874 to 1875. After Manuel Pardo's presidential term ended in 1876, Prado was elected president again on 2 August that year. His second term was marked by the War of the Pacific (1879–1884) which broke out with Chile. Prado took active command of the defenses of Tacna and Tarapacá (where he met Bolivian president Hilarión Daza), with the intention of taking command of the armies assembling there. Former President Pardo had downsized the army to 2,000 soldiers and had failed to modernize. President Prado returned to Lima to organize the defense of the country. In 1879, the Congress of Peru authorized President Prado to leave the country in search of arms in New York and naval vessels in Brest, France. On 18 December he left for New York to meet with William R. Grace founder of W. R. Grace (founded in Lima in 1854) and friend of President Prado. Upon his arrival in New York, he was informed that Nicolas de Pierola had taken control of the capital Lima on 23 December. Nicolas de Pierola had been plotting to take over for many years and had returned to Lima from Santiago just before the war with Chile broke out. Pierola used Prado's trip to claim Prado had fled the country. These and subsequent accusations were proven false. Pierola mismanaged the war effort and deserted the capital when Chile troops landed in Barranco, south of Lima. Despite the occupation of Lima, the war with Chile continued led by General Cáceres. During this phase of the war General Prado's son Leoncio was captured and executed by Chile. General Prado lost three sons in the war with Chile. An armistice was signed on 20 October 1883, and a final peace treaty was signed in 1929 with the return of Tacna to Peru. Prado was exonerated by General Caceres and returned to Peru. General Prado was also a successful businessman who accumulated his fortune prior to entering politics. His wife Magdalena Ugarteche came from a wealthy business family. He had holdings in various enterprises including mining in Peru and Chile. For health reasons he went to Paris in 1901 where he died. His son Manuel Ignacio Prado Ugarteche was two times President of Peru.