Кіріспе

Ван Сяньцзи (王獻之, 344–386), әдепті аты Сыңжын (子敬), Шығыс Цзинь әулетінің әйгілі қытай каллиграфы. Ол атақты Ван Шичжидің жетінші және ең кіші ұлы болды. Ван әкесінің өнерге деген талантын мұраға алды, оның бірнеше бауырлары белгілі каллиграфтар болғанмен, тек Сяньцзи ғана әкесінің мәртебесіне жете алды, содан кейін бұл екеуі «Екі Ван (二王 èr wáng)» деген атаққа ие болды. Ван Сяньцзи (кейде «Кіші Ван» 小王 деп те аталады) стилі әкесінің («Үлкен Ван» 大王) стилінен гөрі әлдеқайда ағыншылды және көркемдікпен ерекшеленеді, бірақ әкесінің құрылымдық беріктігі бәрібір теңдессіз. Сяньцзидің ең танымал жетістігі – «ағынмен жазылатын қаріп» (行草) қарібін жетілдіргені, бұл жазу стилі, аты айтқандай, қаріп және ағын қаріптерінің ерекшеліктерін біріктіреді. «Қазбас» (鴨頭丸) жазуы осы техниканың көрнекті мысалы. Сяньцзидің тағы бір жетістігі – Хань дәуірінің соңындағы Чжан Цзиге (張芝) есімді каллиграфқа тарихи түрде (бірақ мүмкін дұрыс емес) жатқызылатын «бір штрихпен жазу» техникасын кеңінен қолдану, ол бірнеше таңбаны (әдетте үштен төртке дейін) бір штрихқа біріктіреді немесе күрделі таңбаны қиын, ирек штрихпен бейнелейді. Тан әулетіне дейін Ван Сяньцзидің ықпалы мен беделі әкесінен асып түсті. Ван Шичжи Сяньцзидің талантын ерте байқап, жеті жасында оны каллиграфияға үйреткен. Бір әңгіме бойынша, Ван Шичжи бірде Сяньцзидің жазып жатқанда қағазын артынан тартып алуға тырысқан, бірақ сәтті болмаған. Сяньцзидің мықты ұстауына таң қалған Ван Шичжи: «Осы ұлымның аты дәңгеренеді!» деген. Ван Сяньцзи ересек болған соң да жаттығуларын үздірмей, әкесі сияқты шебер болды. Сяньцзи 42 жасында, өмірінің гүлденген шағында қайтыс болды. Салыстырарлық ешкенде, оның әкесі ең танымал туындыларын, соның ішінде ең белгілі туындысын (бірақ бұл авторлығы даулы) – «Орхидея павильонындағы өлеңдерге алғы сөз» (蘭亭集序) тек қырық және елу жасқа келгенде жазды. Ван Шичжи, Чжун Яо (鐘繇) және Чжан Цзимен бірге Ван Сяньцзи «Каллиграфияның төрт қадірлісі» (書中四賢 shūzhōng sìxián) ретінде танылады.