Грузия-Осетия қақтығысы: Тарих және қазіргі жағдай
Georgian–Ossetian conflict
Грузин-Осетин қақтығысы: тарихы, себептері, 2008 жылғы соғыс және Оңтүстік Осетияның Ресей бақылауында болуы. Саяси шиеленіс пен бейбітшілік әрекеттері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1918–1920 жылдардағы қақтығыс
1989 жылдан бері Грузия мен жартылай мойындалған Оңтүстік Осетия арасындағы қақтығыс
the conflict from 1918 to 1920
1989–present conflict between Georgia and the partially recognized South Ossetia
Грузия–Осетия қақтығысы – Грузияның бұрынғы автономиялық Оңтүстік Осетия аймағы үшін туындаған этносаяси қақтығыс. Ол 1989 жылы басталды және соғысқа ұласты. Жарияланған оқ ату тоқтату туралы келісімге және көптеген бейбітшілік күш-жігеріне қарамастан, қақтығыс шешілмей келеді. 2008 жылдың тамызында Грузия мен Оңтүстік Осетия сепаратистері арасындағы әскери шиеленіс пен қақтығыстар Ресей–Грузия соғысына әкеп соқты. Осыдан бері Оңтүстік Осетия де-факто Ресейдің бақылауында.
The Georgian–Ossetian conflict is an ethno political conflict over Georgia's former autonomous region of South Ossetia, which evolved in 1989 and developed into a war. Despite a declared ceasefire and numerous peace efforts, the conflict remained unresolved. In August 2008, military tensions and clashes between Georgia and South Ossetian separatists erupted into the Russo Georgian War. Since then, South Ossetia has been under a de facto Russian control.
Өмірбаян
"Оңтүстік Осетия" термині алғаш рет 19 ғасырда пайда болды. Көне дәуірде Оңтүстік Осетия аумағы Грузияның Иберия патшалығындағы Шида Картли аймағының бір бөлігі болды. Орта ғасырларда бұл аумақ түрлі грузин княздықтары мен патшалықтары арасында даулы болды, бірақ 1008 жылы олардың барлығы Грузия Корольдігіне біріктірілді. Осы кезеңде аймақ Картли герцогтығының құрамына кірді. Алан осетиндерінің бұл аймаққа көшіп келуі 13-14 ғасырларда Солтүстік Кавказдағы Алания патшалығының моңғолдарға, содан кейін Тимур әскерлеріне тәуелді болуымен байланысты деп саналады. Олар Орталық Кавказ тауларына шегініп, бірте-бірте оңтүстікке қарай, Кавказ таулары арқылы Грузия Корольдігіне қарай жылжуды бастады. Грузия Корольдігі құлағаннан кейін Оңтүстік Осетия аумағы Картли патшалығының құрамына кірді және оны грузин аристократиясы Мачабели әулеті басқарды, ол Самачабло ("Мачабелилер елі") деп белгілі болды. 17 ғасырда Кабардия князьдерінің ықпалымен осетиндер Солтүстік Кавказдан Картли патшалығына көшіп-қонудың екінші толқынын бастады. Осы кезеңде осетиндер Самачаблода мекендер құра бастады, бірақ олардың саны жергілікті грузиндерге қарағанда әлі де аз болды. 19 ғасырда грузин патшалықтары мен княздықтары Ресей империясының құрамына енді, ал осетиндердің грузин аймақтарына көшіп келуі 19 және 20 ғасырларда да жалғасты. "Оңтүстік Осетия" термині осы кезеңде пайда болды, ал оның алғашқы жазбада қолданылуы 19 ғасырға дейін жетеді. Оған дейін "Солтүстік Осетия" жай ғана Осетия деп аталатын, ал "Оңтүстік Осетия" – Картли немесе Самачабло деп танылатын. "Оңтүстік Осетия" термині 1922 жылы Кеңес үкіметінің Кавбюроның (Ресей Коммунистік партиясы Орталық Комитетінің Кавказ бюросы) ықпалымен Грузия Совет Социалистік Республикасы құрамында Оңтүстік Осетия Автономиялық Облысы құрылғаннан кейін ғана кеңінен таралды.
The term "South Ossetia" first appeared during the 19th century. Throughout antiquity, the territory of South Ossetia was part of a region of Shida Kartli within the Georgian kingdom of Iberia. In the middle ages, the territory was disputed between various Georgian principalities and kingdoms before all of them were unified in the Kingdom of Georgia by 1008. During this period, the territory was part of the Duchy of Kartli. The migration of Alan Ossetians to the region is believed to be connected to the fall of Kingdom of Alania in the North Caucasus in 13th and 14th centuries to the Mongols and later to Timur's armies. They retreated into the mountains of the central Caucasus and gradually started moving south, across the Caucasus Mountains into the Kingdom of Georgia. The territory of South Ossetia became part of the Kingdom of Kartli after the collapse of the Kingdom of Georgia, and it was held by the aristocratic Georgian Machabeli family, becoming known as Samachablo ("Land of the Machabeli"). In the 17th century, under pressure from the Kabardian princes, Ossetians started a second wave of migration from the North Caucasus to the Kingdom of Kartli. During this time, the Ossetians began to form their settlements in Samachablo; however, they were still outnumbered by native Georgians. In the 19th century, Georgian kingdoms and principalities were incorporated into the Russian Empire, and Ossetian migration to Georgian areas continued throughout the 19th and 20th centuries. The term "South Ossetia" appeared during this period, its first documented use dating to the 19th century. Until then, "North Ossetia" was referred to simply as Ossetia, and "South Ossetia" as Kartli or Samachablo. The term "South Ossetia" became widespread only after the South Ossetian Autonomous Oblast was established within the Georgian Soviet Socialist Republic by the Soviet administration under pressure from Kavburo (the Caucasian Bureau of the Central Committee of the Russian Communist Party) in 1922.
Кеңес Одағының алғашқы жылдары
Грузия мен осетиндер арасындағы қақтығыс кемінде 1918 жылға дейін созылып келген. Ресей революциясынан кейін, Грузия Демократиялық Республикасы меншевиктер билігімен тәуелсіздігін жариялады (1918 жылғы 26 мамыр), ал большевиктер Ресейді бақылауға алды. 1918 жылы грузин үкіметі қазіргі Оңтүстік Осетиядағы большевиктердің көтерілісін қатаң түрде басып таңбалады, ал келесі жылы Оңтүстік Осетияның Ұлттық Кеңесін тыйым салды. Сегіз айдан соң, Қызыл Армия Грузияға сәтті шабуыл жасады және Оңтүстік Осетия Автономиялық Облысы құрылды. Кейбір деректер бойынша, большевиктер осетиндерге Грузия Демократиялық Республикасына қарсы күрестегі адалдығы үшін және жергілікті сепаратистерді қолдауы үшін осы автономияны берген, себебі бұл аймақ Қызыл Армияның шабуылына дейін ешқашан дербес бірлік болған емес.
The conflict between Georgians and Ossetians dates back until at least 1918. In the aftermath of the Russian Revolution, the Democratic Republic of Georgia declared independence (26 May 1918) under the Mensheviks, while the Bolsheviks took control of Russia. Georgians suppressed a Bolshevik rebellion in present day South Ossetia with great severity in 1918 and in the next year outlawed the National Soviet of South Ossetia. Eight months later, the Red Army successfully invaded Georgia and the South Ossetian Autonomous Oblast was created. Some believe that the Bolsheviks granted this autonomy to the Ossetians in exchange for their (Bolshevik) loyalty in fighting the Democratic Republic of Georgia and favouring local separatists, since this area had never been a separate entity prior to the Red Army invasion.
Кеңес Одағының соңғы жылдары
1980 жылдардың соңында осетиялық ұлттық ұйым Адамон Нихас (Халықтың дауысы) құрылды. 1989 жылдың 10 қарашасында Оңтүстік Осетия Жоғарғы Кеңесі Грузия КСР Жоғарғы Кеңесінен аймақтың мәртебесін автономиялық республика деңгейіне көтеруді сұрады. Бірақ бұл өтініш 16 қарашада қабылданбады. 1989 жылдың 23 қарашасында грузиндер Цхинвалиде сепаратистік тенденцияларға қарсы наразылық акциясын ұйымдастырды. 1991 жылдың 4 мамырында Оңтүстік Осетия Парламенті Грузиядан бөлініп, Ресей Федерациясының шекарасында орналасқан Солтүстік Осетиямен бірігу ниетін жариялады. Соғыста 2000-нан астам адам қаза болды деп есептеледі. Сепаратистерге бұрынғы кеңестік әскери бөлімдер көмектесті, олар осы кезде Ресей бағынысына өтті. Шамамен 100 000 осетин Грузия мен Оңтүстік Осетиядан қашып кетті, ал 23 000 грузин Оңтүстік Осетиядан кетіп қалды. 1992 жылдың 24 маусымында атысты тоқтату келісімі (Сочи келісімі) жасалды. Бұл келісім соғысты тоқтатты, бірақ Оңтүстік Осетияның мәртебесін шешкен жоқ. Грузия-Осетия қақтығысын реттеу және бейбіт күштерді сақтау жөніндегі Бірлескен Бақылау Комиссиясы, Ресей, Грузия және Осетия әскерлерінен құрылды. Осетияның де-факто үкіметі Тбилисиден тәуелсіз аймақты бақылады. JPKF-тың қызметі негізінен Конфликт аймағында, оның ішінде Цхинвалиден 15 км радиустағы аумақта шоғырланды. Сепаратистер Цхинвали, Ява, Знаури аудандарын және Ахалгоридің бір бөлігін бақылауда ұстады. Тбилисидің орталық үкіметі Ахалгоридің қалған бөлігін және Цхинвали ауданындағы грузин ауылдарын бақылады.
In the late 1980s, the Ossetian nationalistic organization Adamon Nikhas (Voice of the People) was created. On 10 November 1989, the South Ossetian Supreme Soviet asked the Supreme Soviet of the Georgian Soviet Socialist Republic for the status of the region to be upgraded to that of an autonomous republic. However this application was rejected on 16 November. On 23 November 1989, Georgians organized a mass protest in Tskhinvali to oppose separatist tendencies. On 4 May 1991, the South Ossetian Parliament declared its intention to separate from Georgia and to unite with North Ossetia, which was located within the borders of the Russian Federation. More than 2,000 people are believed to have been killed in the war. The separatists were helped by former Soviet military units, who by now had come under Russian command. Approximately 100,000 Ossetians fled Georgia proper and South Ossetia, while 23,000 Georgians left South Ossetia. A ceasefire agreement (the Sochi Agreement) was reached on 24 June 1992. While it ended the war, it did not deal with the status of South Ossetia. A Joint Control Commission for Georgian–Ossetian Conflict Resolution and peacekeeping force, composed of Russian, Georgian and Ossetian troops, was set up. The Ossetian de facto government controlled the region independently from Tbilisi. The JPKF's activities were mainly concentrated in the Conflict Zone, which included an area within a 15 km radius from Tskhinvali. The separatists retained control over the districts of Tskhinvali, Java, Znauri and parts of Akhalgori. The Tbilisi central government controlled the rest of Akhalgori and the Georgian villages in the Tskhinvali district.
1992-2003 жылдар
1996 жылы "Эргнети" базары ашылып, көп ұзамай грузиндер мен Оңтүстік Осетиялықтардың сауда жасау орнына айналды. 1996 жылы Людвиг Чибиров Оңтүстік Осетиядағы президент сайлауында жеңіске жетті. 1996 жылғы 16 мамырда Мәскеуде "Қауіпсіздікті қамтамасыз ету және сенімді нығайту шаралары" туралы меморандумға қол қойылды, бұл Грузия мен Оңтүстік Осетияның сепаратистері арасындағы жақындасудың бірінші қадамы деп есептелді. Бұдан кейін Грузия Президенті Эдуард Шеварднадзе мен Оңтүстік Осетияның де-факто Президенті Людвиг Чибиров бірнеше рет кездесті. Олар 1996 жылы Владикавказда, 1997 жылы Явада және 1998 жылы Боржомиде кездесті. Бұл кездесулердің нәтижесінде ІЖҚ-ның қайта оралуы, экономикалық даму, мәселелерді саяси жолмен шешу және қақтығыс аймағындағы азаматтарды қорғау мәселелері талқыланып, жағымды өзгерістерге әкелді. Он екі жыл бойы әскери қақтығыс болған жоқ. Бейбіт процесі тоқтап тұрған кезде осетиндер мен грузиндерлер белсенді түрде байланыс жасап, бақылаусыз саудамен айналысты.
In 1996, the Ergneti market was opened and soon became the place where Georgians and South Ossetians traded. In 1996, Lyudvig Chibirov won the presidential elections in South Ossetia. A memorandum on "Measures for providing security and confidence building" was signed in Moscow on 16 May 1996, which was regarded as the first step towards a rapprochement between Georgia and the separatists of South Ossetia. This was followed up by several meetings between the President of Georgia, Eduard Shevardnadze, and the de facto President of South Ossetia, Lyudvig Chibirov. They met in Vladikavkaz in 1996, in Java in 1997, and in Borjomi in 1998. These resulted in some positive developments as the talks about IDP return, economic development, a political solution to the issues, and the protection of the population in the conflict zone. There was no military confrontation for twelve years. While the peace process was frozen, Ossetians and Georgians engaged in lively exchanges and uncontrolled trade.
2004 жылғы жану
2004 жылы Михаил Саакашвили президент болып сайланғанда, оның мақсаты Грузияның бөлінген аймақтарын орталық үкімет бақылауына қайтару болды. Аджариядағы жетістіктен кейін президент Михаил Саакашвилидің үкіметі назарын Оңтүстік Осетияға бұрды. Маусым айында грузиндер контрабандалық тауарлардың маңызды сауда орталығы болған Эргнети базарын жапты. Бұл жағдайды одан әрі шиеленістірді. Грузияның аймақтық әкімшілігі Диди-Ляхвиге дейінгі балама жолды қайта жаңғыртуға кірісті. Келесі күні 50-ге жуық грузин бейбітшілік сақтаушысы Оңтүстік Осетия жасақтары тарапынан қарусызданып, ұсталды. Ұсталған грузин бейбітшілік сақтаушыларының барлығы 9 шілдеде босатылды, үш адамды қоспағанда. 2004 жылдың 11 шілдесінде Грузия президенті Саакашвили: «Оңтүстік Осетиядағы дағдарыс – грузиндер мен осетиндер арасындағы мәселе емес. Бұл Грузия мен Ресей арасындағы мәселе» деді. 2004 жылдың 5 тамызында Ресей Федерациясы Мемлекеттік Думасы «Грузия билігінің саяси әрекеттерімен» байланысты Оңтүстік Осетия мен Абхазия айналасындағы жағдайдың нашарлауына қатысты ресми мәлімдеме жасады. Мәлімдемеде Ресейдің қақтығысқа араласу мүмкіндігі және «ресейлік азаматтардың қауіпсіздігіне қауіп төнген жағдайда тиісті шаралар қолданылатыны» ескертілді. Жүздеген ресейлік еріктілер, көбінесе казактар, қақтығыс одан әрі ушықса, Оңтүстік Осетия халқын қорғауға дайын екендерін мәлімдеді. 10-11 тамыз түнде Цхинвалиден солтүстікке орналасқан грузин және осетин ауылдары атысқа түсіп, бейбіт тұрғындар жарақаттанды. Атысқа Грузия мен Оңтүстік Осетияның ЖБҚҰ мүшелері қатысқан деген ақпарат бар. 13 тамызда Грузия премьер-министрі Зураб Жвания мен Оңтүстік Осетияның де-факто президенті Эдуард Кокойти атысты тоқтату туралы келісімге келді, бірақ екі тарап та оны бірнеше рет бұзды. Шілде және тамыз айларындағы шиеленіс кезінде 17 грузин және 5 осетин қаза тапты. 17 және 18 тамызда Тбилиси мен Цхинвалиде өткен Бірлескен Бақылау Комиссиясының (ББК) төтенше отырыстарында тараптар атысты тоқтату және әскериліктен шығару туралы күрделі ұсыныстарды талқылады. Сонымен қатар, олар соғыстың қайта басталатынын күтіп, бітімгерлік кезеңін әскери орналасуларын жақсарту және қорғанысын нығайту үшін пайдаланды. 19 тамызда атысты тоқтату туралы келісімге қол жеткізілді. 5 қарашада Ресейдің Сочи қаласында Грузия премьер-министрі Зураб Жвания мен Оңтүстік Осетия басшысы Эдуард Кокойти арасындағы жоғары деңгейдегі кездесуде қақтығыс аймағын әскерилендіруден босату туралы келісімге қол жеткізілді. Атысты тоқтатудан кейін де қақтығыс аймағында атыс эпизодтары жалғасты, көбінесе осетиялық тараптан бастау алған.
When Mikheil Saakashvili was elected president in 2004, his goal was to return the breakaway regions of Georgia to central control. Following the success in Adjara, President Mikheil Saakashvili’s government turned their attention to South Ossetia. In June, the Georgians shut down the Ergneti market, which was a major trading point for contraband goods. This made the situation more tense. Georgia's regional administration began to restore the alternative road to Didi Liakhvi. The next day around 50 Georgian peacekeepers were disarmed and detained by the South Ossetian militias. The Georgian peacekeepers captured were all released on 9 July, with three exceptions. On 11 July 2004, Georgian president Saakashvili said the "crisis in South Ossetia is not a problem between Georgians and Ossetians. This is a problem between Georgia and Russia." On 5 August 2004, Russian State Duma issued an official statement concerning the aggravation of situation around South Ossetia and Abkhazia in connection "with political actions of Georgian authorities". The statement warned that Russia could get involved in the conflict and would take "appropriate actions in case the lives of Russian citizens were jeopardized". Hundreds of Russian volunteers, mainly Cossacks, stated their readiness to protect the people of South Ossetia should the conflict escalate any further. The tensions increased on the night of 10–11 August, when Georgian and South Ossetian villages in the area north of Tskhinvali came under fire and civilians were injured. Georgian and South Ossetian members of the JPFK are said to have been involved in the exchange of fire. On 13 August, Georgian Prime Minister Zurab Zhvania and de facto South Ossetian President Eduard Kokoity agreed on a ceasefire, which was breached multiple times by both sides. During the tensions in July and August, 17 Georgians and 5 Ossetians were killed. In emergency sessions of the JCC on 17 and 18 August in Tbilisi and Tskhinvali, the sides debated complex ceasefire proposals and demilitarization projects. At the same time, they expected fighting to resume and used the truce to improve their military positions and strengthen defences. A ceasefire agreement was reached on 19 August. At a high level meeting between Georgian Prime Minister Zurab Zhvania and South Ossetian leader Eduard Kokoity on 5 November in Sochi, Russia, an agreement on demilitarization of the conflict zone was reached. Some exchange of fire continued in the zone of conflict after the ceasefire, apparently primarily initiated by the Ossetian side.
Жаңа бейбітшілік шаралары
Грузия Президенті Михаил Саакашвили 2005 жылғы 26 қаңтарда Страсбургте өткен Еуропа Кеңесі Парламенттік Ассамблеясының (ЕКПА) отырысында Оңтүстік Осетия қақтығысын реттеудің жаңа тұжырымын ұсынды. Оның ұсынысына кең ауқымды автономия нысандары, соның ішінде еркін және тікелей сайланған жергілікті басқарудың конституциялық кепілдігі кірді. Саакашвили Оңтүстік Осетия Парламенті мәдениет, білім беру, әлеуметтік саясат, экономикалық саясат, қоғамдық тәртіп, жергілікті басқаруды ұйымдастыру және қоршаған ортаны қорғау сияқты мәселелерді бақылайтынын мәлімдеді. Сонымен қатар Оңтүстік Осетияның ұлттық үкімет құрылымдарында да дауысы болады, сот және конституциялық сот салаларында, сондай-ақ Парламентте конституциялық кепілдікпен өкілдік етеді. Грузия Оңтүстік Осетия тұрғындарының экономикалық және әлеуметтік жағдайын жақсартуға міндеттеме береді. Саакашвили 3 жылдық қақтығысты реттеу кезеңін ұсынды, осы уақыт ішінде халықаралық ұйымдардың жетекшілігі мен ықпалымен грузин және осетин полиция күштері құрылып, осетин күштері біртіндеп біріктірілген Грузия Қарулы Күштеріне енгізіледі. Саакашвили сондай-ақ халықаралық қауымдастық осы қақтығысты шешуде маңыздырақ және көзге көрінетін рөл атқаруы керек екенін айтты. 2005 жылғы ақпан айында Зураб Жванияның ерте қайтысы қақтығысты реттеуде кері соққы болды.
Georgian President Mikheil Saakashvili presented a new vision for resolving the South Ossetian conflict at the Parliamentary Assembly of the Council of Europe (PACE) session in Strasbourg, on 26 January 2005. His proposal included broader forms of autonomy, including a constitutional guarantee of free and directly elected local self governance. Saakashvili stated that South Ossetia's parliament would have control over issues such as culture, education, social policy, economic policy, public order, organization of local self governance and environmental protection. At the same time South Ossetia would have a voice in the national structures of government as well, with a constitutional guarantee of representation in the judicial and constitutional judicial branches and in the Parliament. Georgia would commit to improving the economic and social conditions of South Ossetian inhabitants. Saakashvili proposed a transitional 3 year conflict resolution period, during which time mixed Georgian and Ossetian police forces, under the guidance and auspices of international organizations, would be established and Ossetian forces would gradually be integrated into a united Georgian Armed Force. Saakashvili also said that the international community should play a more significant and visible role in solving this conflict. Zurab Zhvania's premature death in February 2005 was a setback in the conflict resolution.
2006 жылы грузиндік тікұшаққа жасалған шабуыл
2006 жылдың 3 қыркүйегінде Оңтүстік Осетия күштері Грузияның қорғаныс министрі Ираклий Окруашвилиді тасымалдап бара жатқан Грузияның МИ-8 тікұшағына атыс ашты, ол сепаратистер бақылауындағы аумақтан ұшып өткен кезде. Тікұшақ Грузия үкіметі бақылауындағы аумаққа қауіпсіз қонды. Оңтүстік Осетия билігі Грузия тікұшағы олардың әуе кеңістігіне кіргенін және жерге атыс жасағандарын мәлімдесе де, грузиндер тікұшақтан атыс болды деген айыптаманы жоққа шығарды. Оңтүстік Осетияның шенеуніктері шабуылға өз әскерлерінің жауапты екенін растады, бірақ Окруашвилидің бортында болғаны туралы алдын ала ақпарат болғандықтан ұшақ нысанаға алынғанын жоққа шығарды. "Бізге Окруашвилидің де, [Грузия президенті Михаил] Саакашвилидің де қазасы керек емес, өйткені олар бізге тәуелсіздікке қол жеткізуге көмектеседі", - деді Оңтүстік Осетияның ішкі істер министрі Михаил Миндзаев.
On 3 September 2006, the South Ossetian forces opened fire at a Georgian MI 8 helicopter carrying Defense Minister of Georgia, Irakli Okruashvili, when it flew over the separatist held territory. It landed safely in Georgian government controlled territory. Although the South Ossetian authorities reported that the Georgian helicopter had entered their air space and fired shots at the ground, the Georgians denied the charge that shots had come from the helicopter. The South Ossetian officials confirmed their troops were responsible for the attack, but denied the claim that the aircraft was targeted because of prior intelligence that Okruashvili was on board. "We are not interested in having either Okruashvili or [Georgian president Mikheil] Saakashvili killed, as they are helping us to achieve independence," declared South Ossetian Interior minister Mikhail Mindzayev.
2006 жылғы қазан оқиғасы
2006 жылдың 31 қазанында Оңтүстік Осетия полициясы Грузияның Ява ауданында болған қақтығысты хабарлады, оның барысында олар 4 ер адамнан тұратын топты жойды. Топтан тәркіленген қару-жараққа автоматтар, мылтықтар, гранатометтер, гранаталар және жарылғыш заттар кірді. Сонымен қатар, жауынгерлердің иелігінен экстремистік уахаби әдебиеттері, Ява ауданының карталары және ресейлік бейбітшілік сақшыларының формалары табылды. Бұл жайттар Оңтүстік Осетия билігін жауынгерлердің саботаж және террористік шабуылдар жасауды жоспарлап отыр деген қорытындыға жеткізді. Оңтүстік Осетия билігі бұл ер адамдарды Грузияның Панкиси шатқалынан келген чечендер деп анықтады. Оңтүстік Осетия Грузияны аймақтағы террористік шабуылдарды жүзеге асыру үшін чечен жалдамалыларын пайдаланды деп айыптады. Грузия бақылауындағы аудандарда осетин оппозициясы Дмитрий Санакоевты балама президент етіп сайлады және болашақ федеративтік келісім туралы Грузиямен келіссөздер жүргізуге дауыс берді. Грузияны қолдайтын үкімет сепаратистік биліктен елеулі қолдау ала алмады.
On 31 October 2006, the South Ossetian police reported a skirmish in the Java, Georgia district, in which they killed a group of 4 men. The weapons seized from the group included assault rifles, guns, grenade launchers, grenades and explosive devices. Other items found in the militants' possession included extremist Wahhabi literature, maps of Java district and sets of Russian peacekeeping uniforms. Those findings led the South Ossetian authorities to conclude that the militants were planning to carry out acts of sabotage and terrorist attacks. The South Ossetian authorities identified the men as Chechens from Georgia's Pankisi Gorge. South Ossetia accused Georgia of hiring the Chechen mercenaries to carry out terrorist attacks in the region. In the areas under Georgia's control, the Ossetian opposition organized rival polls electing Dmitry Sanakoyev as an alternative president and voted for negotiations with Georgia on a future federal agreement. The pro Georgian government was never able to draw significant support away from the separatist authorities.
Грузияның жаңа бастамасы
2007 жылдың 29 наурызында Ресей Сыртқы істер министрлігі мәлімдеме жасап, Тбилисидің бөлінген Оңтүстік Осетияның бір бөлігінде уақытша әкімшілік бірлік құру жоспары "бұрыннан әлсіз жағдайды одан сайын нашарлатады" деп ескертті. 2007 жылдың 10 мамырында Дмитрий Санакоев Грузия Президентінің жарлығымен Оңтүстік Осетияның Уақытша әкімшілік бірлігінің басшысы болып тағайындалды. Келесі күні Санакоев Грузия Парламентіне сөз сөйлеп, қақтығысты шешу жоспарының негізгі қағидаларын баяндады. Оған жауап ретінде Оңтүстік Осетия сепаратистері қақтығыс аймағындағы грузин ауылдарын жаппай блокадаға алды, ал Эдуард Кокойти грузин арнайы жасақтарының және "балама президент" Дмитрий Санакоев басқаратын Оңтүстік Осетияның уақытша үкіметінің таратылуын талап етті. 2007 жылдың 24 шілдесінде Тбилисиде Грузия мемлекеті шеңберінде Оңтүстік Осетияның мәртебесін анықтау үшін алғашқы мемлекеттік комиссия отырысы өтті. Грузия Премьер-министрі Зураб Ногайдели төрағалық еткен комиссия құрамына грузин парламентарийлері, Грузиядағы осетин қауымдастығының өкілдері және бірнеше грузин құқық қорғау ұйымдарының өкілдері кірді. Келіссөздер Санакоев әкімшілігімен жүргізілді. Санакоевтің қолдаушылары Кокойтиге қарсы "Кокоти Фандараст" ("Осетин тілінде «Кокойтиге қош сау бол!»") атты науқанды бастады.
On 29 March 2007, the Russian Foreign Ministry warned in a statement that Tbilisi's plan to set up a temporary administrative unit in the part of breakaway South Ossetia would "shatter an already fragile situation". On 10 May 2007, Dmitry Sanakoyev was appointed as head of the Provisional Administrative Entity of South Ossetia by the President of Georgia. The next day, Sanakoyev addressed the Parliament of Georgia, outlining his vision of the conflict resolution plan. In response the South Ossetian separatists enforced mass blockade of Georgian villages in the conflict zone and Eduard Kokoity demanded the withdrawal of Georgian special task troops and South Ossetia's interim government headed by "alternative president" Dmitry Sanakoyev. On 24 July 2007, Tbilisi held its first state commission to define South Ossetia's status within the Georgian state. Chaired by Georgian Prime Minister Zurab Noghaideli, the commission included Georgian parliamentarians, representatives of the Ossetian community in Georgia and representatives of several Georgian human rights organisations. The talks were held with Sanakoyev's administration. Sanakoyev's supporters launched a campaign against Kokoity named "Kokoity Fandarast" ("Goodbye Kokoity" in Ossetian language).
2007 жылғы Цителубани зымыраны оқиғасы
2007 жылдың 6 тамызында Тбилисиге жақын Тсителбуни ауылына зымыран құлап, бірақ жарылмады. Грузияның ресми өкілдері Ресейдің SU-24 Fencer шабуылдық ұшағының әуе кеңістігін бұзып, Raduga Kh-58 радиолокациялық басқарылатын ракетасын атқандығын мәлімдеді. Ресей бұл айыптауларды жоққа шығарды. АҚШ, Швеция, Латвия және Литвадан келген қорғаныс мамандарының тобы 15 тамыздың кешкі уақытында ұшақтың Ресейден Грузияның әуе кеңістігіне үш рет кіріп, қайтадан шыққандығын хабарлады.
On 6 August 2007, a missile landed, but did not explode, in the village of Tsitelubani, some from Tbilisi. Georgian officials said that Russian attack aircraft, an SU 24 Fencer, violated its airspace and fired Raduga Kh 58 anti radar tactically guided missile. Russia denied the allegations. The group of defense specialists from the United States, Sweden, Latvia and Lithuania stated late on 15 August that the plane flew from Russian to Georgian airspace and back three times.
Соғысқа дейінгі қақтығыстар
2008 жылғы тамызға дейінгі оқиғалар 2008 жылғы ресей-грузия дипломатиялық дағдарысы туралы мақалада сипатталған.
Events prior to August 2008 are described in 2008 Russo Georgian diplomatic crisis.
2008 жылғы Оңтүстік Осетиядағы соғыс
Грузия мен Ресей арасындағы қарым-қатынастардың шиеленісуі 2008 жылдың сәуір айында басталды. 2008 жылдың 14-15 маусымында Оңтүстік Осетия және Грузия күштері арасында минометтен оқ жаудыру және атыс-шабыс болғаннан кейін қақтығыс күшейді. Оңтүстік Осетия Грузия бақылауындағы Цхинвали маңындағы ауылдардан миномет атысын бастағанын және олардың күштері Грузия күштерінің атына жауап беріп жатқанын мәлімдеді. Грузия бірінші оқ атқан жоқ екенін айтты, керісінше Оңтүстік Осетия Грузия бақылауындағы Эргнети, Никози және Приси ауылдарына шабуыл жасады деді. 2008 жылдың 1 тамызында Оңтүстік Осетия сепаратистері Грузия әскери көлігіне оқ атқаннан кейін жағдай одан әрі ушықты. Нәтижесінде Грузияның бес бейбіт сақшысы жараланды. Жауап ретінде грузин снайперлері кешкі уақытта Оңтүстік Осетия милициясына шабуыл жасады. Осетия сепаратистері 1 тамызда Грузия ауылдарын атқылауды бастады, ал Грузияның бейбіт сақшылары мен аймақтағы басқа да әскерлер оған кейде жауап берді. Грузияның Оңтүстік Осетиядағы ауылдары мен бекіністеріне осетиялықтардың шабуылдарынан кейін келесі аптада бірнеше ауыр оқиғалар орын алды. 2008 жылдың 7 тамызында сағат 19:00-де Грузия президенті Михаил Саакашвили бір жақты атысты тоқтату және жауап беруден бас тарту туралы жарлық шығарды. Бірақ Оңтүстік Осетия сепаратистері Оңтүстік Осетия жанжал аймағында орналасқан грузин ауылдарына шабуылдарын күшейтті. Грузия әскерлері оққа оқпен жауап берді және 8 тамыз түнінде Оңтүстік Осетияның өзін-өзі жариялаған Республикасының астанасы Цхинвалиге қарай жылжыды. Ресейлік әскери сарапшы Павел Фельгенгауэрдің айтуынша, осетиялықтар грузиндерді қасақана ашуға тырысып, Ресей грузиндердің жауабын алдын ала жоспарланған әскери шабуылға сылтау ретінде пайдалануы мүмкін. Грузия барлау қызметінің және бірнеше ресейлік БАҚ-тың хабарлауынша, ресейлік армияның бір бөлігі (бейбітшілік сақшылары емес) Роки туннелі арқылы Оңтүстік Осетия аумағына Грузияның әскери операциясы басталғанға дейін жеткен. 8 тамызда сағат 10:00-ге дейін Грузияның 1500 сарбазы Цхинвали қаласының орталық бөлігіне жетті. Сол күні "Коммерсант" газетіне берген сұхбатында грузин дипломаты Цхинвалиді басып алу арқылы Грузияның грузин азаматтарының өлтірілуіне төзбейтінін көрсетуді көздегендерін айтты. Ресей Грузияны Оңтүстік Осетияға қарсы агрессия жасады деп айыптап, 8 тамызда бейбітшілік операциясы деген желеумен Грузияға кең ауқымды шабуыл жасады. Абхаз күштері Грузия бақылауындағы Кодори шатқалына шабуыл жасап, екінші майдан ашты. Ресей әскерлері Грузияның Зугдиди, Сенаки, Поти және Гори қалаларын (кейін өрт тоқтату келісіміне қол жеткізілгеннен кейін соңғысы) басып алды. Ресейдің Қара теңіз флоты Грузия жағалауын блокадалады. Соғыс аяқталғаннан кейін Цхинвали маңындағы грузин ауылдары қирады. Соғыс салдарынан 192 000 адам үйсіз қалды, соғыс аяқталғаннан кейін көптеген адамдар үйлеріне оралды, бірақ бір жыл өткен соң шамамен 30 000 этникалық грузин үйсіз қалды. "Коммерсант" газетінде жарияланған сұхбатында Оңтүстік Осетия жетекшісі Эдуард Кокойти грузиндердің оралуына рұқсат бермейтінін мәлімдеді. Франция президенті Николя Саркози 2008 жылдың 12 тамызында атысты тоқтату туралы келісімге қол қойды. 17 тамызда Ресей президенті Дмитрий Медведев Ресей әскерлерінің келесі күні Грузиядан шығатынын жариялады. Ресей әскерлері Абхазия мен Оңтүстік Осетияға жақын орналасқан буферлік аймақтардан 8 қазан күні шығарылды және олардың бақылауы Грузиядағы Еуропалық Одақтың бақылау миссиясына берілді.
Tensions between Georgia and Russia began escalating in April 2008. Fighting began in the night of June 14 15th 2008 when mortar fire and an exchange of fire broke out between South Ossetian and Georgian forces. South Ossetia claimed that mortar fire was launched from Georgian controlled villages on Tskhinvali, the South Ossetian capital, and that their forces were responding to fire from Georgian forces on the outskirts of the capital. Georgia denied firing the first shot, saying instead that South Ossetia had attacked the Georgian controlled villages of Ergneti, Nikozi and Prisi. Fighting further escalated when South Ossetian separatists fired upon a Georgian military vehicle on 1 August 2008. The explosion wounded five Georgian peacekeepers. In response, Georgian snipers assaulted the South Ossetian militiamen during the evening. Ossetian separatists began shelling Georgian villages on 1 August, with a sporadic response from Georgian peacekeepers and other troops in the region. Serious incidents happened in the following week after Ossetian attacks on Georgian villages and positions in South Ossetia. At around 19:00 on 7 August 2008, Georgian president Mikheil Saakashvili announced a unilateral ceasefire and no response order. However, South Ossetian separatists intensified their attacks on Georgian villages located in the South Ossetian conflict zone. Georgian troops returned fire and advanced towards the capital of the self proclaimed Republic of South Ossetia, Tskhinvali, during the night of 8 August. According to Russian military expert Pavel Felgenhauer, the Ossetians were intentionally provoking the Georgians, so Russia would use the Georgian response as a pretext for premeditated military invasion. According to Georgian intelligence, and several Russian media reports, parts of the regular (non peacekeeping) Russian Army had already moved to South Ossetian territory through the Roki Tunnel before the Georgian military operation. The centre of Tskhinvali was reached by 1,500 men of the Georgian ground forces by 10:00 on 8 August. One Georgian diplomat told Kommersant on the same day that by taking control of Tskhinvali they wanted to demonstrate that Georgia wouldn't tolerate killing of Georgian citizens. Russia accused Georgia of aggression against South Ossetia, and launched a large scale invasion of Georgia under the guise of peacekeeping operation on 8 August. Abkhaz forces opened a second front by attacking the Kodori Gorge, held by Georgia. Russian forces occupied the Georgian cities of Zugdidi, Senaki, Poti and Gori (the last one after the ceasefire was negotiated). Russian Black Sea Fleet blockaded the Georgian coast. with Georgian villages around Tskhinvali being destroyed after the war had ended. The war displaced 192,000 people, and while many were able to return to their homes after the war, a year later around 30,000 ethnic Georgians remained displaced. In an interview published in Kommersant, South Ossetian leader Eduard Kokoity said he would not allow Georgians to return. President of France Nicolas Sarkozy negotiated a ceasefire agreement on 12 August 2008. On 17 August, Russian president Dmitry Medvedev announced that Russian forces would begin to pull out of Georgia the following day. Russian forces withdrew from the buffer zones adjacent to Abkhazia and South Ossetia on 8 October and control over them was transferred to the European Union Monitoring Mission in Georgia.
2008 жылғы соғыстан кейін
2008 жылдың 26 тамызында Ресей Оңтүстік Осетия мен Абхазияны тәуелсіз мемлекеттер деп ресми түрде мойындады. 2015 жылы Халықаралық қылмыстық сот прокуроры сот судьяларынан осы қақтығысқа байланысты болған, күдікті соғыс қылмыстары бойынша тергеу жүргізуге рұқсат сұрады. Бұл іске Оңтүстік Осетиядан грузин этносын қуып шығару кампаниясы аясында жасалған қылмыстармен қатар, грузин және Оңтүстік Осетия күштерінің бейбіт сақшыларға жасаған шабуылдары да кіреді. Ресей және осетиялық әскерлер Грузия шекарасын кеңейтіп, грузиндерді үйлерінен шығарып тастады. Соғыстан кейін Оңтүстік Осетияның Ресей құрамына қосылуы туралы бірнеше ұсыныс түсті. Соңғысы 2022 жылға дейін жасалған.
On 26 August 2008, Russia officially recognized both South Ossetia and Abkhazia as independent states. In 2015, the prosecutor of the International Criminal Court requested authorisation from the court's judges to begin an investigation into the alleged war crimes in relation to the conflict. This case includes alleged crimes committed as part of a campaign to expel ethnic Georgians from South Ossetia as well as attacks on peacekeepers by Georgian and South Ossetian forces. Russian and Ossetian troops expanded the border into Georgia, evicting ethnic Georgians from their homes. There have been several proposals on South Ossetia joining Russia following the war. The latest dates back to 2022.
2019 жылғы Чорчана-Цнелиси дағдарысы
2019 жылдың 24-25 тамызында Оңтүстік Осетияның әкімшілік шекара сызығында жағдай шиеленісіп, Грузия полициясы Ресей-Оңтүстік Осетия тарапынан жүргізіліп жатқан демаркация жұмыстарына жауап ретінде Чорчана және Цнелиси ауылдары арасында бекет орнатты. 29 тамызда Чорчана маңында әскери техника мен адам күшінің қозғалысы байқалды. Оңтүстік Осетияның ресми өкілі Егор Кочиев грузиялық полиция бекетін дереу таратуды талап етіп, әйтпесе Оңтүстік Осетия "заңдық шараларға” барып қана қоймайтынын ескертті. Грузияның ресми өкілдері Грузия "ультиматум тілін" қабылдамайтындарын мәлімдеді. Грузияның Мемлекеттік қауіпсіздік қызметі бекеттің Грузия бақылауындағы аумақта орналасқандығын және Грузия аумағында полиция бекеттерін қайда орналастыруға Грузия үкіметінің құқығы бар екенін айтты. Грузияның Сыртқы істер министрлігі Оңтүстік Осетияның де-факто билігін провокацияларды және заңсыз демаркация жұмыстарын тоқтатуға шақырды. 29 тамызда Оңтүстік Осетияның ресми өкілдері Грузия үкіметімен Инциденттерді алдын алу және оларға жауап беру механизмі (IPRM) форматында өткен кездесуден күрт шығып кетті. Қыркүйек айында Оңтүстік Осетия билігі Грузия үкіметімен бақылаудағы аумақтармен барлық өткізу пункттерін жапты, бұл аймақтағы гуманитарлық ахуалды нашарлатты және Ахалгори ауданында қалған 2500 грузин халқының өмірін қауіпке тікелей ұшыратты. Тбилиси, Мәскеу және Цхинвали өкілдері бірқатар "техникалық кездесулер" барысында жағдайды талқылауды жалғастырды, бірақ қауіпсіздік бойынша күрделі мәселелер шешілмей қалды. Грузия билігі Грузия бақылауындағы аумақта полиция бекеттерін орналастыру туралы кез келген келіссөздерге бармауға қатысты.
On 24–25 August, 2019, tensions mounted at the administrative boundary line in South Ossetia as the Georgian police erected a checkpoint between the villages of Chorchana and Tsnelisi in response to ongoing Russian–South Ossetian demarcation works. On 29 August, movement of military equipment and personnel was noticed near Chorchana. South Ossetian official Egor Kochiev demanded immediate dismantling of Georgian police checkpoint, otherwise warning that South Ossetia would take "legal measures". Georgian officials responded by saying that Georgia does not accepts "the language of ultimatums". The State Security Service of Georgia stated that the checkpoint was erected on Georgian controlled territory and its up to Georgian government to decide where to place police checkpoint on Georgian territory. The Ministry of Foreign Affairs of Georgia called on de facto South Ossetian authorities to stop provocations and unlawful demarcation works. On 29 August, South Ossetian officials abruptly left the meeting with Georgian government conducted in Incident Prevention and Response Mechanism (IPRM) format. In September, the South Ossetian authorities closed all crossing points with the Georgian government controlled territory, aggravating humanitarian situation in the region and placing some 2,500 ethnic Georgians remaining in the Akhalgori district at a particular risk. Representatives of Tbilisi, Moscow and Tskhinvali continued discussing the situation during a series of "technical meetings", but serious security challenges remained. Georgian officials have refused to have any talks about placement of police checkpoints on Georgian controlled territory.
Қазіргі кезде
2023 жылдың 6 қарашасында Ресей Федерациясының шекара қызметкерлері Грузия азаматын өлтіріп, тағы біреуін Кирбали ауылының жанындағы шекара аймағында ұстады.
On 6 November, 2023, Russian Federation Border Guards murdered a Georgian civilian and detained another near the border in the vicinity of Kirbali village.