Қор жинау науқандары және телеарналардың қаржыландыру жолдары

Кіріспе

Қаражат жинаудың ұзақ кезеңі

Қаржы жинау акциясы – бұл әдетте қоғамдық телерадиостанциялардың жарналарын арттыру үшін пайдаланатын, ұзаққа созылатын қаражат жинау шаралары. "Уәде" деген термин, жарна берушінің белгілі бір мерзім ішінде, тұрақты интервалдармен қаржы жіберу туралы берген уәдесінен туындайды. Қаржы жинау акциясы кезінде, тұрақты және арнайы бағдарламалардан кейін, станция қызметкерлері эфир арқылы жарна беруге шақырады, көрермендерден әдетте телефон немесе интернет арқылы осы үзіліс уақытында өз үлесін салуды сұрайды. Мұндай акциялар әдетте жылына екі-төрт рет өткізіледі, олардың уақыты жергілікті қоғамдық телерадиостанциясы белгілеген кестеге байланысты өзгеріп отыруы мүмкін.

Өмірбаян

Атап айтқанда, АҚШ радиостанцияларында жарна жинау кең таралған. Ұлттық қоғамдық радио (NPR) және Қоғамдық телеарналар қызметі (PBS) сияқты қоғамдық хабар тарату ұйымдары көбінесе өздерінің мүше станциялары төлейтін бағдарламалық төлемдерге тәуелді. АҚШ-тың федералды үкіметі оларға, негізінен, Қоғамдық телерадио хабарларын тарату корпорациясы (CPB) және корпоративтік демеушілік арқылы қаржылай көмек көрсетеді. Американың қоғамдық телерадиокомпаниялары жылына екі-үш рет жарна жинап, әрқайсысы әдетте бір-екі аптаға созылады. Кейбір діни хабар тарату ұйымдары, соның ішінде Educational Media Foundation (K Love және Air1 радио желілерін басқарады) де осындай бағдарламалық төлемдерге қатты сүйенеді. Бұл станциялар тыңдаушылар мен көрермендерден (және қажет болған жағдайда жергілікті корпоративтік демеушілерден) осы төлемдерді ғана емес, сонымен қатар басқа да күнделікті жұмыс шығыстарын қаржыландыруды талап етеді және өз аудиторияларын қайырымдылық жасауға көндіру үшін тұрақты түрде жарна жинау акцияларын өткізеді. Бастапқыда мұндай бағдарламалар классикалық музыка, драма және деректі фильмдер сияқты өнер көрсетілімдерінен тұратын. Алайда, 1980 және 1990 жылдары "жоғары мәдениеттің" көрермендері, негізінен, осындай бағдарламаларға тартылған ұрпақтардың азаюынан тұрақты түрде төмендей бастады. Жастар американдық қоғамда "жоғары мәдениеттің" ықпалының азаюына байланысты әртүрлі себептермен жоғары өнерге қызығушылық танытпады. Мұндай еуроамерикалық, орта жастағы және әулетті демографиялық топты (яғни "бейби-бумерлер" және "X ұрпағы") қызықтыру үшін PBS Суз Орман сияқты спикерлермен өзін-өзі жетілдіру бағдарламалары, ностальгиялық танымал музыка концерттері (соның ішінде Т. Ж. Любинскийдің My Music концерттік сериясы, арнайы жарна жинау үшін шығарылған) және PBS-дің дәстүрлі танымал "қалай жасауға болады" бағдарламаларының арнайы нұсқалары сияқты арнайы бағдарламаларға жүгінді. Бұл тәсілді негізінен Оклахома білім беру теледидар басқармасы (OETA) енгізді, ол өзінің 1987 жылғы жарна жинау акциясы аясында бірқатар танымал музыкалық арнайы бағдарламаларды ұсынды. Лоуренс Велк шоуының ретроспективі 1987 жылы жарна жинау материалы ретінде ұсынылды; оның танымалдығы OETA-ны сериалды қайтадан көрсету құқығын алуға және оны PBS арқылы таратуға итермеледі. Жарна жинау үзілісінің ерекше белгісі - "жарна бөлмесі", онда баяндамашы өз хабарын жеткізеді, ал фондық дыбыс ретінде ерікті адамдар телефон қоңырауларына жауап береді, бірақ кейбір жағдайларда бұл бағдарламаның ойдан шығарылған бөлігі болуы мүмкін (егер жарна бөлмесі бағдарламадан бағдарламаға қатты өзгеше болса және бейтараптандырылса, онда мүше станцияның логотиптері қойылымның ішінде көрсетілмейді), ал еріктілер телефон қоңырауларын жасаған актерлерге ақы төленеді және жүргізушілер бірнеше ай бұрын түсірілген. Көптеген станциялар белгілі бір сомадағы ақшаны кепілдік беру үшін, сондай-ақ, "рахмет" сыйлықтары немесе "премиумдар" деп аталатын, сондай-ақ, жергілікті бизнеспен ұйымдастырылған саяхаттар мен көліктер сияқты үлкен сыйлықтарға арналған ұтысқа қатысу мүмкіндігін ұсынады. Жарналар ай сайын немесе бір реттік жарна ретінде төленуі мүмкін, мысалы, айына 15 доллар немесе 180 доллар.

Pledge drives are especially common among U. S. stations. Public broadcasting organizations like National Public Radio (NPR) and the Public Broadcasting Service (PBS) are largely dependent on program fees paid by their member stations. The federal government of the United States provides some money for them, primarily through the Corporation for Public Broadcasting (CPB), and corporate underwriting. American public broadcasting services hold pledge drives about two to three times each year, each one usually lasting one to two weeks. Some religious broadcasting organizations, including Educational Media Foundation (which operates the K Love and Air1 radio networks), also rely heavily on such program fees. These stations require funding in turn from listeners and viewers (as well as, if necessary, local corporate sponsors) for not only these fees, but also other daily operating costs, and stage regular pledge drives in an attempt to persuade their audiences to contribute donations. Originally, such programming consisted of arts presentations such as classical music, drama, and documentaries. However, the audience for supposedly "high brow" fare began declining steadily during the 1980s and 1990s, due to the attrition of the generations to whom such programming mainly appealed. Younger people were less interested in the higher arts, for a variety of reasons having to do with the eclipse of "high culture" in American society. In order to appeal to such a largely Euro American, middle aged and affluent demographic (the so called "Baby Boomers" and "Generation X"), PBS has resorted to specials such as self help programs with speakers such as Suze Orman, nostalgic popular music concerts (including T. J. Lubinsky's My Music concert series, produced specifically for pledge drive airings), and special versions of PBS' traditionally popular "how to" programs. This approach was largely pioneered by the Oklahoma Educational Television Authority (OETA), which introduced a number of popular music specials as part of its 1987 pledge drive. A retrospective on The Lawrence Welk Show was originally introduced as pledge drive material in 1987; its popularity prompted the OETA to acquire rerun rights to the series and distribute it through PBS. A hallmark of pledge breaks is the "pledge room", where the speakers deliver their message as volunteering individuals answer ringing telephones in the background, though in some cases, it may actually be a fictionalized part of the program (noticeable if the pledge room is drastically different from program to program and is neutralized, featuring none of the member station's logos within the set dressing), with the volunteers actually paid actors feigning telephone calls and the hosts having been filmed months before. Small prizes such as mugs, tote bags, various DVD sets, and books (known as "thank you" gifts or, euphemistically, as "premiums"), as well as entries into drawings for larger awards such as trips and vehicles donated by local businesses, are also offered by many stations in return for pledging certain amounts of money. The pledges can be done by either paying per month or a one time contribution, e. g. $15 a month or $180.

Дау

Қатысушылар жинағының тарихының көп бөлігінде даулы болып келді. Қаржы жинау акциялары станциялар үшін ақша жинаудың тиімді тәсілі болғанымен, көбінесе көрермендер мен тыңдаушыларды жақтырмайды, себебі олар әдетте коммерциялықсыз контенттің үнемі тоқтатылуына және станцияның тұрақты бағдарламаларының лайфстайл және музыкалық арнайы бағдарламаларға тоқтатылуына наразы болады. Қаржы жинау кезінде көрермендер саны көбінесе төмендейді; осыған байланысты көптеген телеарналар осы қаржы жинау кезеңдерінде арнайы телешоулар көрсетеді. Бұл практика 1970-жылдардың ортасында саяси қысым мен сол кездегі экономикалық төмендеулер, сондай-ақ инфляцияның өсуі салдарынан CPB қаржыландыруының қысқартылуынан басталды. Станциялардың бюджетіндегі мемлекеттік қаржыландыру үлесі уақыт өте келе төмендегендіктен, мұндай бағдарламалар оларды әдетте тек сирек (немесе мүлдем) қоғамдық теледидар көретін адамдарды көндіру үшін және бағдарламалар арасындағы өтініштерге жауап ретінде ақша беруге ынталандыру үшін одан да күрделі болды. Форматқа қатысты сын да болды, оның ішінде PBS мүше станцияларының кестесіне әдетте кірмейтін немесе ұсынылған бағдарлама тек бай және/немесе егде жастағы аудиторияға (мысалы, Doo Wop 50) тартылуға бағытталған және басқа аудиториялардың көру қажеттіліктерін мүлдем ескермейтін жағдайлар. Станциялар PBS Kids балалар бағдарламалары кезінде қаржы жинау акцияларын теңестіруге немесе толығымен жоюға мәжбүр болды, себебі олардың мәні бойынша, балалар түсінбейтін немесе үлес қоса алмайтын нәрсе үшін күнделікті тәртіптің бұзылуы жас көрермендерді басқа желілердегі немесе интернеттен трансляцияланатын коммерциялық балалар бағдарламаларына итеруі мүмкін. Жалпы алғанда, бұл құбылыс американдық қоғамдық радиостанцияларында одан аз байқалады, себебі бұл ортадағы жаңалықтар мен әңгіме бағдарламаларының жоғары танымалдылығы және радио тыңдаушыларының теледидардан гөрі оңай бұзылатын тұрақты үлгілері, сондай-ақ қатаң кепілдік беру ережелері және радиодағы теледидар форматтары мен жүргізушілеріне төзімсіздік. Бұл PBS мүше станцияларының кейде күнделікті түстен кейін және демалыс күндері түстен кейін, апта күндері күндіз немесе демалыс күндері таңертеңгі уақытта, балалар бағдарламалары әдетте жоспарланған кезде қаржы жинау акцияларын өткізуімен қарама-қарсы. Алайда, қоғамдық телерадио хабарларын таратудың күрт кеңейтілген медиа ортасынан туындаған қатал бәсекелестікке байланысты, басқа станциялар, әсіресе радио, жыл бойы тұрақты станцияны анықтау үзілістерінде жарналар сұрату арқылы қаржы жинау акцияларын толығымен жоюға немесе олардың ұзақтығын айтарлықтай қысқартуға тырысты. Радиода, мысалы, ATC бағдарламалары ақша жинау "шақыруларын" ұзарту үшін жоспарланған оқиғаларының біреуін жай ғана жоюы мүмкін. Соңғы тенденция бойынша, кейбір станциялар қаржы жинау акциясына дейінгі апталарда берілген жарналардың әр күні үшін қаржы жинау акциясы бір күнге қысқартылатынын жариялап жатыр. Сонымен қатар, кейбір радиостанциялар кейіннен қаржы жинау үшін әлеуетті ірі донорларды анықтау үшін өздерінің қаржы жинау науқаны кезінде перспективалық скринингті қолдана бастады. Ұсыныстарды қысқартқан тағы бір қызмет – PBS-тің Passport стриминг қызметі, ол ай сайынғы немесе жылдық жарнамен PBS бағдарламаларының бірнеше жылдық толық трансляциясына қол жеткізуді қамтамасыз етеді, бір реттік премия емес.

Pledge drives have been controversial for most of their existence. While pledge drives are an effective method of raising money for stations, they usually annoy viewers and listeners, who find the regular interruption of what is ordinarily commercial free content and the station's regular programming being suspended for lifestyle and music specials to be a nuisance. Audience numbers often decline during pledge drives; to compensate, most television stations air special television shows during these fundraising periods. This practice began in earnest in the mid 1970s due to CPB funding cutbacks that were the result of political pressures and the recessions of the time, as well as increasing inflation. As the proportions of government funding in stations' budgets continued to decline over time, such programs became more elaborate in order to sway people who would otherwise watch public television only sporadically (or not at all) to tune in, and possibly donate money in response to appeals during program breaks. There has also been criticism of the format depending on controversial self help writers or lecturers not usually a part of any regular PBS member station's schedule, or if the presented program is targeted to appeal only to a wealthy and/or older demographic (as seen with Doo Wop 50) while completely ignoring the viewing needs of other audiences. Stations also have had to reckon with balancing out or dispensing with pledge drives entirely during PBS Kids children's programming, as due to their very nature, the disruption of a routine, for a matter children are unable to understand or contribute to, could drive push those young viewers towards commercial children's programming on other networks or Internet streaming. Generally speaking, the phenomenon is less pronounced on American public radio stations, primarily because of the high popularity of the news and talk programs on that medium and the routine based patterns of radio listeners that are much more easily disrupted than those of television, along with stricter underwriting guidelines and less tolerance for the television formats and hosts on radio. Much of the focus is placed upon the "drive time" NPR news programs Morning Edition and All Things Considered, which have the highest ratings of all public broadcasting in the U. S. This is in contrast to PBS member stations sometimes holding their drives during prime time daily and on weekend afternoons, and not during the daytime on weekdays or weekend mornings, when children's programming is typically scheduled. However, in light of intense competition public broadcasting faces from a greatly expanded media environment, other stations, especially radio, have aimed to eliminate pledge drives altogether, or significantly reduce their length, by asking for contributions throughout the year during regular station identification breaks. On radio, such programs as ATC may have one of their planned stories deleted simply to extend the length of the fund raising "pitches". In a more recent trend, some stations also advertise that pledge drives will be shortened by one day for every day's worth of contributions donated in the weeks leading up to a drive. Additionally, some radio stations have started using prospect screening during their pledge drive to identify potential major donors for later fundraising activities. Another service which has cut down pledge drives is the introduction of PBS's Passport streaming service, which provides a tangible and continuing item (full streaming access to several years of PBS's programs) with a monthly or yearly contribution, rather than a one time premium.