Кіріспе
Британдық зерттеуші (1929–2001) Себастьян Эдвард Фаркхарсон Сноу, (21 қаңтар 1929 – 20 сәуір 2001), Мидхерст, Сассекс қаласында туған, ағылшын саяхатшысы, Амазонка өзенін зерттеуімен белгілі. Ол Нинокоча ("Бала көлі") – мұздық көлінің, Амазонканың ең толы саласы Мараньонның бастауы екенін дәлелдеді. Бұл жаңалық емес, себебі бұл аймақты зерттеген бұрынғы француз зерттеушілері де Нинокочаның Амазонканың түпкі көзі екенін жақсы дәлелдермен көрсеткен. Сноу мен Браун географтардың бұрыннан-ақ кеңінен мойындаған пікірін ғылыми тұрғыдан растады. Дегенмен, осы экспедиция Сноудың өміріндегі ең маңызды жетістігі болып саналды, нәтижесінде екеуі де Корольдік географиялық қоғамның мүшелері болып сайланды. 1973 жылы Аргентинаның Ушуая қаласынан Патагониядан Аляскаға дейін, Панамерикан тас жолымен 15 000 шақырымдық саяхатын бастады. Дариен ойпатынан өту кезінде оның серігі – жас канадалық Уэйд Дэвис болды, кейін ол этноботаник және жазушы ретінде танымал болды. Денсаулығының нашарлауына байланысты Дариен ойпатын өткеннен кейін сапарына үзіліс берді, бірақ бірнеше айдан кейін Коста-Рикада тоқтаған жерінен саяхатын жалғастырды. Алайда, Сноу сапарының екінші жартысын аяқтамады, бірнеше аптадан кейін тоқтатты. Сноудың басқа да оқиғаларына Лапландия арқылы мотоциклмен саяхаттауы, Таяу Шығыстың көп бөлігін жаяу аралауы, сондай-ақ Чимборазо, Котопакси және Сангай тауларына шығуы кірді. Интернетте Сноу туралы кем дегенде үш некролог табылды. Барлығында Браун да есімдері аталады.
Sebastian Edward Farquharson Snow, (21 January 1929 – 20 April 2001), born in Midhurst, Sussex, was an English adventurer who is notable for his explorations of the Amazon River. he was eventually able to prove that the Ninococha ("Child Lake"), a glacier lake, was the source of the Marañón, the Amazon's most voluminous tributary. This was not ground breaking news, however, since Ninococha's status as the ultimate source of the Amazon was something previous French explorers to the region had posited on good evidence. Snow and Brown merely confirmed empirically what was already widely believed by geographers. Nevertheless, this expedition remained Snow's chief claim to fame during his lifetime, earning both men election as fellows of the Royal Geographical Society. Beginning in 1973 in the Argentinian city of Ushuaia, Snow set out to walk the length of the Americas, from Patagonia to Alaska along the Pan American Highway, a distance of some 15,000 miles. His travel companion during the gruelling and dangerous traversal of the Darién Gap was a young Canadian, Wade Davis, later to gain fame in his own right as an ethno botanist and author. Severe health problems forced him to take a break shortly after crossing the Darién Gap, but a few months later Snow resumed his journey from the precise point in Costa Rica at which it had been interrupted. However, Snow never completed the second half of his journey, abandoning it only a few weeks later. Snow's other adventures included motorcycling through Lapland, travelling on foot through much of the Middle East, and climbing Chimborazo, Cotopaxi, and Sangay. At least three online obituaries to Snow may be traced. All those cited mention Brown too.
Саяхат кітапшалары
"Менің Амазонкадағы оқиғаларым" кітабында оның 1952–1953 жылдары Амазонка бассейнін зерттеуі сипатталған. Джон Браунның осы сапар туралы есебі "Амазонкаға қарсы екі адам" деп аталды және ол 1952 жылы Ходдер мен Стоутон баспасынан жарық көрді. "Рюкзакпен жүруші" Патагониядан Коста-Рикаға жасаған саяқатын баяндайды. "Басқаларының жарты ондығы" атты кітабында оның Оңтүстік Америкаға жасаған тағы алты экспедициясы туралы айтылған.