Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мүліктік құқықта бір заттың меншік құқығының бір адамнан екінші адамға өтуі.
In property law, the transfer of ownership of a thing from one person to another
Тапсыру – келісімшарт және мүліктік құқық салаларында қолданылатын құқықтық термин. Екі жағдайда да, тапсыру – бұл бір адамның (тапсырушының) құқықтар мен пайдаларды басқа адамға (иеленушіге) беру процесі. Тапсыру арқылы міндет, жүк немесе зиян иеленушінің нақты келісімі болмаса, берілмейді. Тапсырылатын құқық немесе пайда сыйлық түрінде (мысалы, бас тарту) болуы мүмкін, немесе ақша сияқты келісімшарттық қаралыммен төленуі мүмкін. Құқықтар толыққанды немесе шартты болуы мүмкін, сондай-ақ мүліктік мүдделерді де қамтуы мүмкін. Ипотекалар мен несиелер салыстырмалы түрде қарапайым және тапсыруға ыңғайлы. Тапсырушы үшінші тараптың қарыз алушысы берген ипотекалық қарыз нотасы сияқты құқықтарды тапсыра алады, бұл жағдайда қарыз алушы төлемдерді иеленушіге жүзеге асыруға міндетті болады. Тапсырумен байланысты ұғым – новация, онда барлық тараптардың келісімімен келісімшарттың бір тарапы жаңа тараппен ауыстырылады. Новацияның барлық тараптардың келісімін қажет етуіне қарсы, тапсыру үшін басқа тараптардың келісімі қажет емес. Дегенмен, тапсыру жағдайында келісімшарттағы ереже бойынша тапсыруға қатыспаған тараптың келісімі талап етілуі мүмкін.
Assignment is a legal term used in the context of the laws of contract and of property. In both instances, assignment is the process whereby a person, the assignor, transfers rights or benefits to another, the assignee. An assignment may not transfer a duty, burden or detriment without the express agreement of the assignee. The right or benefit being assigned may be a gift (such as a waiver) or it may be paid for with a contractual consideration such as money. The rights may be vested or contingent, and may include an equitable interest. Mortgages and loans are relatively straightforward and amenable to assignment. An assignor may assign rights, such as a mortgage note issued by a third party borrower, and this would require the latter to make repayments to the assignee. A related concept of assignment is novation wherein, by agreement with all parties, one contracting party is replaced by a new party. While novation requires the consent of all parties, assignment needs no consent from other non assigning parties. However, in the case of assignment, the consent of the non assigning party may be required by a contractual provision.
Процедура
Тағайындау міндетті түрде жазбаша түрде жасалуы қажет емес, бірақ тапсыру шартында құқықтарды беру ниеті көрсетілуі тиіс. Жарамды тапсырудың салдары – тапсырушы мен үшінші тарап борышкер арасындағы тікелей байланысты (яғни, шарттық қатынасты, соның ішінде сотқа талап қою құқығын) жою және борышкер мен тапсыру алушы арасында тікелей байланыс орнату болып табылады. Назар аударуға лайық мысалдар: "Кредит беру туралы ақиқат" заңындағы және "Тұтынушыларға жалға беру туралы" заңындағы, сондай-ақ "Тұрғын үй меншігін қорғау туралы" заңындағы ережелер. Осыған жауап ретінде АҚШ Федералды сауда комиссиясы 433-ші ережені қабылдады, ол ресми түрде "Тұтынушылардың талаптары мен қорғаныстарын сақтау жөніндегі сауда реттеу ережесі" деп аталады, бұл ереже "тұтынушылық несиелік операцияларда [қарызды уақтылы төлеуші] доктринасын тиімді түрде жойды".
The assignment does not necessarily have to be in writing; however, the assignment agreement must show an intent to transfer rights. The effect of a valid assignment is to extinguish privity (in other words, contractual relationship, including right to sue) between the assignor and the third party obligor and create privity between the obligor and the assignee. Notable examples include a provision in the Truth in Lending Act and provisions in the Consumer Leasing Act and the Home Ownership Equity Protection Act. As a response, the United States Federal Trade Commission promulgated Rule 433, formally known as the "Trade Regulation Rule Concerning Preservation of Consumers' Claims and Defenses", which "effectively abolished the [holder in due course] doctrine in consumer credit transactions".
Келісімшарт құқықтарын беру
Келісім-шарттық құқықтарды тапсырғаннан кейін, алушыға берілген адамға тиесілі барлық пайдалар беріледі. Мысалы, егер А көлігін B-ге 100 долларға сату шарты жасасса, А пайданы (100 доллар төлеу құқығын) C-ге тапсыра алады. Бұл жағдайда C үшінші тараптың мүддесі емес, себебі шарт C-нің пайдасына жасалмаған. Тапсыру шарт жасалғаннан кейін жүзеге асырылады; ол шарттан бұрын болуы мүмкін емес.
After the assignment of contractual rights, the assignee will receive all benefits that had accrued to the assignor. For example, if A contracts to sell his car for $100 to B, A may assign the benefits (the right to be paid $100) to C. In this case, Party C is not a third party beneficiary, because the contract was not made for C's benefit. Assignment takes place after the contract was formed; they may not precede them.
Қай кезде тапсырмаға рұқсат етіледі
Жалпы құқық тапсырма беру еркіндігін қолдайды, сондықтан келісімшартта тапсырма беруге тікелей тыйым салынбаған жағдайда, тапсырма беруге рұқсат етіледі. Егер тапсырма беру рұқсат етілсе, тапсырушы келісімшарттың екінші тарапымен кеңеспеуге құқылы. Тапсырма беру келісімшарттың екінші тарапының міндеттеріне әсер ете алмайды, сондай-ақ екінші тараптың бірдей сападағы толық орындау мүмкіндігін төмендетпейді. Сондықтан, кейбір орындау түрлерін тапсыруға болмайды, себебі олар келісімшарт тараптары арасында ерекше қарым-қатынас құрайды. Мысалы, заңгерлік қателіктерге байланысты талапты тапсыру жарамсыз, өйткені тапсыру алушы адвокат-клиент қарым-қатынасына жат адам болып табылады, адвокат оған ешқандай міндеттеме алмайды және адвокат пен клиент арасындағы жоғары құпиялылық пен сенімге негізделген қарым-қатынастың қадір-қасиетіне нұқсан келтіруі мүмкін. Айыппұлдар мемлекеттік саясатқа қайшы келеді және түрлі заңдар белгілі жағдайларда тапсыруға тыйым салуы мүмкін. Мысалы, UCC §2 210 мынадай мәлімдеме жасайды:
The common law favors the freedom of assignment, so an assignment will generally be permitted unless there is an express prohibition against assignment in the contract. Where assignment is thus permitted, the assignor need not consult the other party to the contract. An assignment cannot have any effect on the duties of the other party to the contract, nor can it reduce the possibility of the other party receiving full performance of the same quality. Certain kinds of performance, therefore, cannot be assigned, because they create a unique relationship between the parties to the contract. For example, the assignment of a legal malpractice claim is void since an assignee would be a stranger to the attorney client relationship, who was owed no duty by the attorney and would imperil the sanctity of the highly confidential and fiduciary relationship existing between attorney and client. Torts are not assignable as public policy, and various statutes may prohibit assignment in certain instances. For example, UCC §2 210 states the following:
Жабдықты жалға алу келісімшарттарында, әдетте, жалға алушыға жабдықты немесе осы келісімшартты үшінші тарапқа тапсыруға тыйым салатын ережелер болады. Мысалы, "Сізге жабдықты немесе осы келісімшартты сатуға, беруге, жалға беруге немесе кепілге салуға құқық жоқ" деген ереже жалға берушінің кепілдігін және несиелік талаптарын сақтайды, егер жалға алушы келісімшартты басқа тарапқа беруді қаласа. Дегенмен, келісімшартты тапсыру мүмкін, бірақ жаңа тарап (тапсыру алушы) жалға берушінің несиелік бағалау процеінен өтуі және мақұлдау алуы қажет. Егер тапсыру алушы мақұлданса да, ескі жалға алушының (тапсырушының) жеке кепілдігі (бар болған жағдайда) тапсыру алушының несиелік жағдайы өте жақсы болмаса, тоқтатылмауы мүмкін.
Equipment Lease Agreements typically contain language prohibiting the lessee from assigning the lease to a third party. For example, "You have no right to sell, transfer, assign, sublease, or encumber the equipment or this agreement" protects the Lessor’s collateral and credit underwriting guidelines in the event the lessee ever wants to transfer the lease to another party. However, it is possible to assign the lease, but the new party (assignee) will be subject to the lessor’s credit evaluation process and approval. Even if the assignee is approved, the existing lessee’s (assignor’s) personal guarantee(s), if any, might not be released unless the assignee’s credit stature is extremely strong.
Тиімді тапсырманың талаптары
Тапсырманың күшіне енуі үшін ол қазіргі уақытта жасалуы керек: болашақта тапсырма беру туралы уәде заңдық күші жоқ. Мұндай тапсырма жасау үшін арнайы тіл қолданылуы міндетті емес, бірақ тапсырушы нақты анықталған шарттық құқықтарды алушыға тапсыру ниеті туралы айқын мәлімдеме жасауы тиіс. Болашақта тапсырма беруге берілген уәде заңдық күші жоқ. Бұл тарапқа әлі жасалмаған шарттың артықшылықтарын тапсырудан бас тартуға мүмкіндік берсе де, әділет сот, егер тапсырушы мен алушы арасындағы орнықты экономикалық қатынастар алушының болашақта тиісті шарт жасауын күтуге негіз болса, мұндай тапсырманы күшіне енгізе алады. Шартта белгілі бір құқықтарды, әртүрлі құқықтарды немесе шарттың барлық бөлігін басқа тұлғаға беруге тыйым салатын, тапсыруға тыйым салатын шарт болуы мүмкін. Алайда, мұндай шарт тараптардың кез келгенінің тапсырма жасау құқығын толығымен жоймайды. Оның орнына, ол екінші тарапқа мұндай тапсырма жасалған жағдайда шартты бұзу үшін сотқа шағымдану құқығын береді. Бірақ, егер алушы тапсыруға тыйым салатын шартты білсе немесе шартта "барлық тапсырулар жарамсыз" деп көрсетілген болса, мұндай шартты қамтитын шарттың тапсырылуы күшін жояды. Шарттарды тапсыруды болдырмаудың тағы екі тәсілі – шартты күштен шығару туралы шарт немесе шартты күштен шығару шарты. Біріншісі шарттың екінші тарапына тапсырма жасалған жағдайда шартты күштен шығаруға құқық береді; екіншісі мұндай жағдайда шартты автоматты түрде күштен шығарады.
For assignment to be effective, it must occur in the present: a promise to make a future assignment has no legal effect. No specific language is required to make such an assignment, but the assignor must make some clear statement of intent to assign clearly identified contractual rights to the assignee. A promise to assign in the future has no legal effect. Although this prevents a party from assigning the benefits of a contract that has not yet been made, a court of equity may enforce such an assignment where an established economic relationship between the assignor and the assignee raised an expectation that the assignee would indeed form the appropriate contract in the future. A contract may contain a non assignment clause, which prohibits the assignment of specific rights and some various rights, or of the entire contract, to another. However, such a clause does not necessarily destroy the power of either party to make an assignment. Instead, it merely gives the other party the ability to sue for breach of contract if such an assignment is made. However, an assignment of a contract containing such a clause will be ineffective if the assignee knows of the non assignment clause, or if the non assignment clause specifies that "all assignments are void". Two other techniques to prevent the assignment of contracts are rescission clauses or clauses creating a condition subsequent. The former would give the other party to the contract the power to rescind the contract if an assignment is made; the latter would rescind the contract automatically in such circumstances.
Меншік құқығы
Жылжымайтын мүлікке құқық кез келген басқа келісімшарттық құқық сияқты берілуі мүмкін. Дегенмен, мүлікті иелену құқығын берумен байланысты ерекше міндеттер мен жауапкершіліктер туындайды. Тапсыру арқылы тапсырушы мүдделің толық қалдығын алушыға береді. Тапсырушы иелену құқығына ешқандай қайтару құқығын сақтап қалмауы тиіс. Алушының мүддесі, мүлікті иелену құқығына ие болатын келесі адамның мүддесімен тікелей байланысты болуы керек. Егер тапсырушы немесе жалға алушы кез келген уақытты немесе үлесті сақтап қалса, онда бұл тапсыру емес, екінші деңгейдегі жалға беру болып саналады. Алушының жауапкершілігі тапсыру жасалған кезде жасалған келісімшартқа байланысты. Бірақ, әдетте, алушы жалға берушімен мүліктік байланысқа ие болады. Мүліктік байланыспен бірге, алушы келісімшарт бойынша белгілі бір міндеттемелерді орындауға міндетті, мысалы, жалға ақысын төлеу. Сол сияқты, жалға беруші жерді күтіп ұстау немесе жөндеу туралы келісімшарттар бойынша міндеттемелерді сақтайды. Егер тапсырушы жалға берушіге жалға ақысын төлеуді жалғастыруға келісіп, кейіннен төлемді орындамаса, жалға беруші бастапқы келісімшарт бойынша тапсырушыдан да, алушыдан да сотқа шағымдануы мүмкін, себебі мүліктік құқыққа иелік ету арқылы алушы келісімшарт бойынша міндеттемелерді орындауға міндеттенді, мысалы, жалға ақысын төлеу. Жаңадан жалға алудан (Новация) айырмашылығы, онда үшінші тарап бастапқы жалға алушының барлық міндеттемелерін өз мойнына алу үшін жалға беруші мен жалға алушының келісімі қажет, ал тапсыру үшін әрқашан барлық тараптардың келісімі қажет емес. Егер келісімшарт шарттарында тапсыру үшін жалға берушінің келісімі қажет емес делінген болса, онда жалға алушы келісімшартты өзі қалаған адамға тапсыруы мүмкін. Басқаша айтылмаса, жалға алушы өз құқықтарын жалға берушінің келісімінсіз алушыға тапсыруы мүмкін. Көптеген юрисдикцияларда, егер жалға беруші тапсыруға келісім беруден бас тартуға құқылы екендігі туралы шарт болса, жалпы ереже бойынша, жалға беруші келісімді негізсіз ұстай алмайды, егер жалға берушінің өз қалауынша келісімді ұстауға құқығы бар екендігі нақты көрсетілмесе.
Real property rights can be assigned just as any other contractual right. However, special duties and liabilities attach to transfers of the right to possess property. With an assignment, the assignor transfers the complete remainder of the interest to the assignee. The assignor must not retain any sort of reversionary interest in the right to possess. The assignee's interest must abut the interest of the next person to have the right to possession. If any time or interest is reserved by a tenant assignor then the act is not an assignment, but is instead a sublease. The liability of the assignee depends upon the contract formed when the assignment takes place. However, in general, the assignee has privity of estate with a lessor. With privity of estate comes the duty on the part of the assignee to perform certain obligations under covenant, e. g. pay rent. Similarly, the lessor retains the obligations to perform on covenants to maintain or repair the land. If the assignor agrees to continue paying rent to the lessor and subsequently defaults, the lessor can sue both the assignor under the original contract signed with the lessor as well as the assignee because by taking possession of the property interest, the assignee has obliged himself to perform duties under covenant such as the payment of rent. Unlike a Novation where consent of both the lessor and lesse is required for the third party to assume all obligations and liabilities of the original lessee, an assignment does not always need the consent of all parties. If the contract terms state specifically that the lessor's consent is not needed to assign the contract, then the lesee can assign the contract to whomever the lesee wants to. Absent language to the contrary, a tenant may assign their rights to an assignee without the landlord's consent. In the majority of jurisdictions, when there is a clause that the landlord may withhold consent to an assignment, the general rule is that the landlord may not withhold consent unreasonably unless there is a provision that states specifically that the Landlord may withhold consent at Landlord's sole discretion.
Серіктестік құқықтары
Сондай-ақ, серіктестіктегі серіктің тиесілі үлесін алу құқығын басқа тұлғаға беруге болады. Бірақ, осы құқықты алған адам серіктестіктің қызметін жүзеге асыруға байланысты құқық берген тұлғаның ешқандай құқығын иелене алмайды. Ол серіктестік мәселелері бойынша дауыс беруге, серіктестіктің кітаптарын тексеруге немесе серіктестік мүлкін иеленуге құқылы емес; керісінше, оған тек кірісті бөліп алу құқығы беріледі, егер қалған серіктестер операциялық, басқару және қаржылық мүдделері бар жаңа толық серіктес тағайындалуына келіспесе. Егер серіктестік таратылса, құқық алған адам тарату кезіндегі үлестіруден құқық берген тұлғаның үлесін талап ете алады.
A person can also assign their rights to receive the benefits owed to a partner in a partnership. However, the assignee can not thereby gain any of the assignor's rights with respect to the operation of the partnership. The assignee may not vote on partnership matters, inspect the partnership books, or take possession of partnership property; rather, the assignee can only be given the right is to collect distributions of income, unless the remaining partners consent to the assignment of a new general partner with operational, management, and financial interests. If the partnership is dissolved, the assignee can also claim the assignor's share of any distribution accompanying the dissolution.
Зияткерлік меншік құқықтары
Интеллектуалдық меншік, оның ішінде патенттер, авторлық құқықтар және тауар таңбаларының меншік құқығын беруге болады, бірақ патенттер мен тауар таңбаларын беруге қатысты ерекше талаптар бар. АҚШ-та патентті беру заңмен реттеледі, патенттік құқықтар "жазбаша құжат" арқылы беріледі. Патентке меншік құқығы басқа қаржылық мәмілелер нәтижесінде, мысалы, бірігу немесе иеліктен шығару арқылы, сондай-ақ заң бойынша, мысалы, мұрагерлік процесінде немесе банкроттық жағдайында берілуі мүмкін. Патентті беру туралы мәліметтерді АҚШ Патент және тауар таңбалары кеңсесінде тіркеуге болады. Мұндай тіркеу міндетті емес болғанымен, егер берілген құқық USPTO-да үш ай ішінде немесе келесі берілген құқыққа дейін тіркелмесе, ол бұрынғы, тіркелмеген берілген құқық туралы хабарламасыз келесі құқық иесі үшін жарамсыз болып саналады. Тауар таңбасына қатысты, таңба иесі таңбамен байланысты ізгі ниетті (goodwill) берусіз таңбаның меншік құқығын беруге құқылы емес. Компаниялар кейде қызметкерлерден компанияда жұмыс істеген кезде жасаған барлық интеллектуалдық меншікті беруді сұрайды. Бұл әдетте Еңбек келісімшарты шеңберінде жасалады, бірақ кейде Меншік ақпарат және өнертабыстар туралы келісім (PIIA) деп аталатын арнайы келісім арқылы да жасалады.
Ownership of intellectual property, including patents, copyrights, and trademarks, may be assigned, but special conditions attach to the assignment of patents and trademarks. In the United States, assignment of a patent is governed by statute, Patent rights are assignable by an "instrument in writing". Title in a patent can also be transferred as a result of other financial transactions, such as a merger or a takeover, or as a result of operation of law, such as in an inheritance process, or in a bankruptcy. An assignment of a patent can be recorded with the United States Patent and Trademark Office. Although such recording is not required, if an assignment is not recorded at the USPTO within three months or prior to a subsequent assignment, the assignment will be void against a subsequent assignee without notice of the earlier, unrecorded assignment. With respect to a trademark, the owner of the mark may not transfer ownership of the mark without transferring the goodwill associated with the mark. Companies sometimes request from employees that they assign all intellectual property they create while under the employment of the company. This is typically done within an Employment Agreement, but is sometimes done through a specific agreement called Proprietary Information and Inventions Agreement (PIIA).
Жеке жарақаты бар құқық бұзушылықтар
Стандартты ереже бойынша, жеке зиян келтіру туралы азаматтық талаптар қоғамдық мүдделерге қайшы келетін болғандықтан, оларды басқаға беруге болмайды. Мұндай талаптар негізінде қозғалған сот процесінен туындаған түпкілікті келісімдер мен сот шешімдерінен оларды ажырату қажет, оларды басқаға беру мүмкін.
The standard rule is that personal injury tort causes of action are nonassignable as a matter of public policy. These should be distinguished from final settlements or judgments resulting from lawsuits brought on such causes of action, which may be assignable.
Заңдық абайсыздық
Көптеген юрисдикцияларда, алаяқтық немесе заңгерлік қателіктерге байланысты талаптарды қамтитын міндеттемелер қоғамдық мүддеге қайшы келетін болғандықтан жарамсыз деп есептеледі.
In the majority of jurisdictions, assignments involving fraud or legal malpractice causes of action are void as against public policy.
Бәсекеге жол бермеу туралы келісімдер
Сот шешімдері бойынша, бір кәсіпорынның екіншісіне берілуі жағдайында, қызметкердің бәсекелестікке қатыспау туралы міндеттемесі басқаға берілуі мүмкін.
Case law has held that an employee's covenant not to compete is assignable where one business is transferred to another.
Банкроттық құқығындағы табыстау
Жалпы тапсыру немесе тапсыру – банкроттық құқығындағы ұғым, онда төлемсіз жағдайға түскен шаруашылық субъектісінің мүлкі банкроттыққа орнына қойылмайтын нұсқа ретінде біреуге беріледі.
A general assignment or assignment is a concept in bankruptcy law in which an insolvent entity's assets are assigned to someone as an alternative to a bankruptcy.
Теңгерімді тағайындау
Теңдік бойынша міндеттеме – бұл құқықтарды теңдік негізінде беру немесе тапсыру.
An equitable assignment is an assignment, or transfer of rights, in equity.
Жалпы қағидалар
Мүлікті әділ түрде беру үшін, "қалыпты" нақты және шартсыз ниеттен басқа, көптеген талаптар бар. Бұл талаптар заңмен белгіленген құқық берудің негізгі сипаттамалары болып табылады: Абсолютті құқық беру (шартсыз тапсыру: алдын ала шарттар немесе қарыздың бір бөлігі абсолютті емес) және құқық беру жазбаша түрде жасалуы және беруші тұлға қол қоюы керек, әсіресе бұл жылжымайтын мүлікке қатысты. Меншікті капиталда болашақ мүлікті беру тегін болмайды. Берген тұлға келісім үшін сыйақы алуы тиіс, әйтпесе беру күшін жояды. Бұл иеленушінің осы болашақ мүлікке құқығы бар екенін, кез келген мүлік иесінің мүлікке деген құқығы сияқты, білдіреді. Әділеттілікте, бұл принциптер беруші мен алушыны қорғауға бағытталған. Норман v Федералды салық комиссары ісінде,
There are numerous requirements that exist for an equitable assignment of property, outside the 'standard' clear and unconditional intention to assign. These requirements are fundamental characteristics of a statutory assignment: Absolute assignment (an unconditional transfer: conditions precedent or part of a debt are not absolute) and the assignment must be made in writing and signed by the assignor, and in particular, this applies to real property. Assigning future property in equity cannot be gratuitous. The assignor must receive consideration for the agreement, otherwise the assignment will be ineffective. This means the assignee has an interest in this future property, in the same manner any owner has over property. In equity, these principles operate to protect both the assignor and the assignee. In Norman v Federal Commissioner of Taxation,