Кіріспе

Ағылшын заң жүйесінде теңдік принципін басқаратын қағидалар

Теңдік максимумы – теңдіктің қалай жұмыс істейтінін анықтайтын жалпы қағидалар немесе ережелер жиынтығы болып табылатын заңдық максимумы. Олар жалпы құқықтан өзгеше, теңдіктің ерекшелігін, жеке адамның қажеттіліктеріне жауап беретін, тараптардың мінез-құлқы мен лайықтылығын ескеретін икемді тәсіл ретінде көрсетеді. Бұл максимумдарды Англияның Канцелярия соты және сенімгерлік құқығын қоса, теңдік сот өкімімен басқаратын басқа да соттар әзірлеген. Осы бетте тізілген ең негізгі және тарихи тұрғысынан маңызды максимумдар көбінесе «теңдік максимумы» немесе «әділдік максимумы» деп аталады, бірақ олардың нақты тізімі жоқ. Басқа да заңдық максимумы мен қағидалар сияқты, олар бастапқыда және кейде қазір де латын тілінде айтылады.

Адилетшілік істелгенді істелген деп қарастырады

Кейде "әділдік жасалғандай қарастырады, жасалуы керек болған нәрсені" деп түсіндірілетін бұл қағида, егер жеке тұлғалар өз келісімдері немесе заң бойынша қандай да бір құқықтық маңызы бар әрекетті орындауға міндетті болса, әділдік сол әрекетті, ол іс жүзінде орындалғанға дейін орындалғандай қарастырады. Бұл әділ түрлендірудің құқықтық құбылысын мүмкін етеді. Бұл қағиданың және әділ түрлендірудің салдары мәмілелердегі шығын тәуекеліне қатысты маңызды. Тараптар жылжымайтын мүлікті сату шартына келгенде, сатып алушы әділ құқыққа ие болып есептеледі, ол мәміле аяқталғаннан кейін ғана заңды құқыққа айналады. (Ағылшын тіліндегі мысал үшін Walsh v Lonsdale қараңыз.) Мәмілеге қатысты заңды мүддесі болғандықтан, сатып алушы белгілі бір орындау шараларын талап етуге құқылы болуы мүмкін (бірақ әрқашан емес, төменде қараңыз). Егер ол заңмен қорғауға ұмтылса, онда ол мүліктің құнын арттырған немесе төмендеткеніне қарамастан, бұзу кезіндегі құнына құқылы болады. Сатып алушы мүліктің құны төмендеуі мүмкін екендігі, егер ол сатып алған мүліктің жақсартулары, мысалы, ол әлі де эскроуда тұрғанда өртенсе, шығынға ұшырау тәуекелін көтереді. Кейде проблемалар туындауы мүмкін, себебі қандай да бір қателік немесе жіберу салдарынан сақтандыру полисі талап етілген кезде күшінде болмайды. Егер полис иесінің бұл жағдайда кінәсі болса, мысалы, ол сақтандыру сыйлықақысын уақтылы төлемеген болса, онда сақтандырушының талапты қанағаттандырудан бас тартуы орынды. Алайда, егер сақтандырушы полис иесінен артық кінәлі болмаса, жағдай қиындап кетеді. Мұндай жағдайда әділ шешім жасалуы керек нәрсе жасалғандай қарастырылатын қағиданы қолдану арқылы шығарылуы мүмкін. Яғни, егер жасалуы керек болған нәрсе жасалған болса, жағдай қалай болар еді? Бір жағдайда өмірлік сақтандыру полисінің сыйлықақысы кешіктірілген. Сақтандырушының полис иесіне осы факт туралы ескерту хаты полис иесіне жетпеген, ол полистен кейін көп ұзамай қайтыс болған, нәтижесінде полис күшін жойған. Егер полис иесі хабарлама алған болса, ол немесе оның әйелі полистің күшінде қалуын қамтамасыз ету үшін шаралар қолданған болар еді, өйткені полис иесі сол кезде өлімге шалдыққан және полиспен қамтамасыз етілген сақтандыру оның әйеліне болашақта қажет болар еді. Сақтандырушы осы кезеңде полис иесінің физикалық жағдайына қарамастан, сақталмаған сыйлықақыны төлеуге толық құқылы болғандықтан, сақтандырушы (Бюроның ықпалымен) мәселені полис иесі осылай істегендей қарастыруға келісті. Яғни, оның жесірі полистен қалған сыйлықақыдан кем сақтандыру сомасына құқылы болды. Алайда, басқа да ұқсас жағдайларда осы қағиданы қолдану мүмкін болмады, өйткені полистің қайта жаңғыртылуы туралы жеткілікті айғақ болған жоқ. Бұл әділ принципті қолданудың тағы бір мысалы автокөлік сақтандырумен байланысты. Полис иесіне бұрынғы сақтандырушысынан "талап жоқ" жеңілдігіне құқығы бар екені негізінде сақтандырумен қамтамасыз етілді. Бұл туралы бұрынғы сақтандырушыдан растау қажет болды. Бұл растама келмегенде, оның сақтандыруын алғашқы сақтандыру куәлігін берген брокерлер тоқтатты. Бұл сақтандырушы туралы хабарсыз жасалды, оның мұндай жағдайлардағы әдеттегі тәжірибесі сақтандыруды сақтап, талап жоқ жеңілдігінің дәлелі келгенге дейін толық сыйлықақы төлеуді талап ету болар еді. Мұндай дәлелді полис иесі ақырында алды, бірақ ол брокерлер полисті жойғаннан кейін апатқа ұшырағаннан кейін ғана. Бұл жағдайда да сақтандырушының әдеттегі тәжірибесі орындалғанда не болар еді деп қарастыру әділ шешім болды. Мұндай жағдайда полис иесі апат кезінде әлі де полис сақтап жүрген болар еді. Сақтандырушының өзі ешқандай жағдайда дұрыс әрекет етпеген. Алайда, осы жағдайларда оған талапты қанағаттандыру әділ болды.

Теңдікке зиян келтірмей , оны түзетуге болмайды .

Әділетсіздікке ұшыраған адамның құқығы күштірек болады. Күшті құқық – заңдық шара (сот көмегі) талап етуге қабілеттілік. Әділеттілікте мұндай шара әдетте нақты орындау немесе тыйым салу (жауаптылықпен қамтамасыз ету) түрінде болады. Бұл, мысалы, зиянды өтеу сияқты жалпы құқық бойынша қолданылатын шаралардан артық құқық. Латын тіліндегі заңдық максми – ubi jus ibi remedium ("құқық бар жерде, емдеу де болуы керек"). Максми, міндетті түрде, позитивті қағидаларға бағынышты және оны орнатылған заң ережелерін бұзуға немесе сотқа бұрын белгісіз құзырет беруге қолдануға болмайды. Бұл максми тек жалпы мағынада, нақты мағынада емес, күшті. Осы принципке қатысты сот істеріне Ашби мен Уайт (K. B. 1703) және Бивенс пен алты белгісіз агент арасындағы дау (АҚШ, 1971) жатады. Бұл заңдық принципті қолдану Марбериге қарсы Мэдисон ісінде маңызды болды, онда Марбери өзінің комиссиясына қатысты алдымен іс қозғауға негіздерін келтірді, содан кейін Бас судья Маршалл өзінің кең ауқымды шешімін қабылдады. Алайда, Бивенс доктринасы уақыт өте келе, мысалы, Эгберт пен Буль (АҚШ, 2022) ісінде, іс-әрекеттің себептерін заңмен нақты бекітуді талап ету бағытында, қатты шектелді.

Әділдікті сақтап , әділетсізді әділетсіздіктен пайда табуға болмайды .

Бұл принцип қайтару құқығының көп бөлігінің негізі болып табылады. Джехонның Вивианға қарсы (1876) Заң есебі 6 Ch. App. 742 ісінде Лорд-канцлер Хэтэрли «Бұл сот ешқашан адамға бұзушылық арқылы пайда табуға рұқсат етпейді» деді.

АҚШ Жоғарғы Соты да Root v. Railway Company (1881) ісінде «[бұзушының] өз бұзушылығынан пайда табуы әділетсіз болар еді» деп мәлімдеді. Liu v. Securities and Exchange Commission (2020) ісінде Жоғарғы Сот мұны «негізгі принцип» деп атады.

Әділдік жазаламайды

Лорд-судья Джеймс «Вайс против Фостера» (Бөлім. Қолданба. 1871) ісінде былай деді: «Бұл сот қылмыстық юрисдикция соты емес. Ол адалсыздықпен ұстап тұрылған мүлікті қайтаруға мәжбүрлейді; ол қандай да бір әділ міндетті орындамағандықтан туындаған кез келген шығынның немесе залалдың толық өтемін береді; бірақ ол ешкімді жазалауға құқығы жоқ». Бұл негізінен теңдіктің табиғаты азаматтық, қылмыстық емес болуына байланысты. Қылмыстық теңдік бұрынғысынша Жұлдыз палатасында болған, бірақ ол сот таратылған кезде жойылды. Осы себепті, теңдік әдетте қылмыстың жасалуын тоқтатуға немесе қылмыстық іс қозғауды тоқтатуға бұйрық бермейді. «Йорк мэрі» п. Пилкингтон (Ш. 1742) ісінде Канцлерлік соты «алғашқы және қатаң түрде қылмыстық қудалауды шектеуге құқығы жоқ» екенін айтты. Бұл принцип жазалау немесе үлгілік залал өтеуі, кемінде тарихи тұрғысынан, теңдік шеңберінде қол жетімді емес екенін білдіреді. АҚШ Жоғарғы Соты «Лиу против Бағалы қағаздар және биржа комиссиясы» (2020) ісінде бұл қағиданы қайталады, «әділеттілік принципі» бойынша, құқық бұзушы зардап шеккен адамға әділ өтемақыдан артық төлеу арқылы жазаланбауы керек. «Тильгман против Проктор», 125 U. S. 136, 145–146 (1888). Бұл сондай-ақ «теңдік мүліктің жоғалуына қарсы» деген принципке де қатысты (төменде қараңыз). Алайда, көптеген юрисдикцияларда теңдік өсиеттегі «террорлық ескерту» шарттарын тоқтатуға құқығы жоқ (өсиетке шағымданған бенефициарлар оларға бөлген мүлікті жоғалтады).

Әділдікті іздеген әділдікті жасауы керек

Әділ өтемақы алу үшін өтініш беруші тарап өзінің барлық міндеттемелерін орындауға дайын болуы керек. Әділет сотына жүгінуші, жауапкер сияқты, осы соттың билігіне бағынады. Бұл қағида "таза қолдар" қағидасымен де байланысты болуы мүмкін (төменде қараңыз).

Өзге де міндеттемелерді орындау ниеті

Жалпы алғанда, егер заң опцияны пайдалану сияқты толық орындауды талап етпесе, жалпы міндеттеменің шамалы орындалуы жеткілікті деп есептеледі. Мақала авторлары қарызкердің кредиторына өз қарызына тең немесе одан асатын мұра қалдыруын мысалға келтіреді. Әділеттік мұндай сыйлықты міндеттемені орындау деп қарастырады, сондықтан кредитор мұраны да, қарызды да талап ете алмайды. Егер талапкер бір нәрсе жасауға міндетті болса, бірақ басқа нәрсе жасаса, оның іс-әрекеті қажетті іс-әрекетке жеткілікті жақын деп есептелуі мүмкін. Міндеттеме алған талапкердің кейінірек жасаған іс-әрекеттері сол міндеттемені орындаған болып түсіндіріледі.

Жеке тұлғадағы (яғни объектілерге емес, адамдарға қатысты) үлестік актілер

Англияда заң соттары мен канцлерлік соттың құзыреті арасында ерекшелік болды. Заң соттары мүлікке де, жеке тұлғаларға да құзыреттілікке ие болды, ал олардың мәжбүрлеу күші меншік құқықтарын реттеу мүмкіндігінен туындады. Әділ соттар жеке тұлғаларға құзыреттілікке ие болды. Олардың мәжбүрлеу күші патша билігінің өкілеттігімен құқық бұзушыны сотқа шақырып, оның бостандығын (немесе ақшасын) оның кінәсін жойғанға дейін алып тастау қабілетінен туындады. Бұл ерекшелік екі сот арасындағы билік бөлінісін сақтауға көмектесті. Дегенмен, әділ соттар да талапкер «мүліктік мүддесін» дәлелдеуі керек деген қағиданы қалыптастырды. Бұл олардың көмек көрсету өкілеттігіне шектеу болды. Бұл әділ соттар мүлікті өз құзырына алды дегенді білдірмейді. Керісінше, талапкерден тек эмоциялық немесе ар-ұятының қоздырылуына байланысты өтініштерден гөрі, маңызды құқықтарды талап етуі қажет болды.

Акциялардың тәркіленуін жек көреді

Бүгінде ипотекаға алған адам өзінің мүліктік үлесін «сақтық» деп атайды. Дегенмен, осы ұғымның бастауы қазіргі қолданыспен керісінше болған. Ортақ құқық бойынша ипотека – мүлікті беру еді, сонымен бірге, егер иесі кепілдік берілген қарызды белгілі бір күні («заң күні») немесе одан бұрын төлесе, онда осы шарт күшін жояды, әйтпесе толық күшінде қалады деген шарт қосылған. Қарызды «заң күнінен» кейін төлеуге тырысса, кредитор мүлікті қайтаруға міндетті болмайды. Сондықтан қарызкер сотқа жүгініп, заңсыз мүлікті тәркілеуге әрекет етіліп жатқанын айтып, соттан қарызды пайызбен қоса төлегеннен кейін мүлікті қайтаруға бұйрық беруді сұрайды. Әдетте, соттар осындай өтініштерді қанағаттандырып, «заң күнінен» бері өткен уақытқа мән бермейді. Кредитор көп уақыт өткенін (және мүліктің жағдайы жақсарған) айтып, ипотекалық келісімді күштен шығарудың әділетсіздігін дәлелдеу арқылы қорғануға тырысады. Төлемді тоқтатуға бағытталған басқа да шаралар, мысалы, әділеттілік принципіне қайшы келу, қолданылды. Бұл жағдай кредиторлардың жылжымайтын мүлікті несиеге кепіл ретінде қабылдауға деген құлшынысын төмендетті. Кредитор мүлікті жылдар бойы талассыз иеленгенге дейін немесе жағдай өзгергенін көрсеткенге дейін сата алмайтындықтан, жылжымайтын мүлік кепілінің құны айтарлықтай төмендеді. Бұл мәселені шешу үшін заңгерлер «тәркілеу туралы заң жобасын» жасады, осы арқылы ипотека алушы ипотека берушіге белгілі бір мерзімге дейін қарызды төлемеген жағдайда (ипотекада көрсетілген «заң күнінен» кейін), ипотека берушінің мүлікке қатысты барлық құқықтары, меншік үлесі және төлеу мүмкіндігі жойылатынын соттан талап етуге мүмкіндік алды. Аталған мәселені толық аяқтау үшін, ипотекалық қарыз алушы төлемді мерзімінде төлемеген жағдайда және ипотека беруші ипотеканы жеделдетіп, қарыздың барлық сомасын дереу төлеуді талап еткенде, қарыз алушы өткен төлемдерді төлеп, ипотеканы қайта жаңартуға құқығы жоқ екенін түсіну қажет. *Graf v. Hope Building Corp.* ісінде Нью-Йорк апелляциялық соты мұндай жағдайда тәркілеу болмайтын, тек ипотека берушінің еркімен келісілген әділ шарттың орындалуы ғана болатынын атап өтті. ХХ ғасырдың соңында Нью-Йорктің төменгі соты *Graf* ілімін осы деңгейге дейін әлсіретті, осылайша ол енді заң болып табылмайды, және соттың қанағаттандырылмаған талаптарды кешіруге құқығы бар екендігі анықталды, егер мұндай шешім әділетті болса. Әрине, қазір маятник кері бағытта қозғалғандықтан, соттардан жаңадан кеңейтілген төлем мүмкіндігінің шектерін түсіндіруді күтуге болады, және *Graf v. Hope Building Corp.* ісін әлсіреткен істердің арбитраждың ипотеканы орындау құралы ретінде өсуімен бірге келуі кездейсоқ емес.

Теңдік бос іс-әрекетті талап етпейді

Сонымен қатар: Әділдік сотты бекер және нәтижесіз іс жасауға міндеттемейді. Егер сот шартты өзгертуді қабылдап, содан кейін жеңімпаз тарапқа оны өзгертілген күйінде орындау мүмкіндігін бермесе, бұл бекерге жасалған әрекет болар еді.

"Бірыңғай" дегенге кіретіндер таза қолмен кіруі керек.

Көп жағдайда, әділдікке жүгінушінің таза ниетпен келуі керек деп айтылады (немесе керісінше, әділдік тарапқа өз ісінен пайда табуға рұқсат етпейді). Яғни, егер сіз біреудің іс-әрекеті бойынша көмек сұрасаңыз, бірақ өзіңіз дұрыс емес әрекет жасаған болсаңыз, онда сіздің қолыңыз таза емес және сіз іздеген көмекті алмауыңыз мүмкін. Мысалы, егер сіз жалға алушыны шығарып жібергіңіз келсе, онда сіз жалға алушының құқықтарын бұзбауыңыз керек. Дегенмен, "таза қол" талабы "жаман адам" әділдікке жүгіне алмайды дегенді білдірмейді. "Әділдік өтініш білдірушілердің өмір бойы кінәсіз болғанын талап етпейді". "Таза емес қол" қорғанысы тек өтініш берушінің заңсыз әрекеті мен ол қорғауға тырысатын құқықтары арасында байланыс болған жағдайда ғана қолданылады. D & C Builders Ltd v Rees ісінде шағын құрылыс фирмасы Рис аты-жөні бар бір жұптың үйінде жұмыс істеді. Есеп 732 фунт стерлингке жетті, оның 250 фунтын Рис төлеген. Құрылысшылар қалған 482 фунт стерлингті талап еткенде, Рис жұмыстың кемшілікті екенін мәлімдеді және тек 300 фунт төлеуге дайын екенін айтты. Құрылысшылар қаржылық қиындыққа тап болғандықтан (Рис білгендей), олар "есептің тоқтатылуы" үшін 300 фунтты мәжбүрлі түрде қабылдады. Ақшаны қабылдау туралы шешім әдетте шарттық құқық бойынша міндетті болып табылмайды, содан кейін құрылысшылар Риске қалған соманы талап ету үшін сотқа жүгінді. Рис сот уәде беру міндеттемесін қолдануы керек деп мәлімдеді, бұл уәделер өтемақымен қамтамасыз етілмеген жағдайда да міндетті болуы мүмкін. Алайда, Лорд Деннинг Рис құрылысшылардың қаржылық қиындықтарынан әділетсіз пайдаланып, сондықтан "таза ниетпен" келмегенін айтып, осы міндеттемені қолданудан бас тартты.

Әділдік әділдікті сүйсінді , жартылай емес

Егер әділет сотына теңдік бойынша негізді талап ұсынылса және талапкердің сонымен қатар ақшалай шығынға ұшырағаны анық болса, әділет соты заңдық шара қолдануға құқылы, мысалы, ақшалай өтемақы төлеу. Сондықтан теңдік тек теңдік шараларын берумен шектелмейді, сонымен қатар толық және жан-жақты өтеулер жиынтығын ұсынады.

Сотталғандардың көптігін болдырмау үшін , сот төрелігі өз құзырына алады .

Осылайша, "егер әділеттік соты барлық тараптарды алдына келтірсе, ол іс тақырыбына қатысты тараптардың барлық құқықтарын анықтап шешеді, көптеген сот процестерін болдырмау мақсатында". Осы принцип аралық талас, топтық сот процесі және сирек қолданылатын Бейбітшілік туралы өтініш рәсімдерінің негізі болып табылады.

Бағалы қағаздар еріктіге көмек көрсетпейді

Әділеттілік тұрғысынан ерікті адам – өзіне көрсетілген немесе күтетін пайдаға ешқандай төлем жасалмаған адам. Мысалы, егер А адамы бұрынғы әңгімелер мен достық қарым-қатынас негізінде Б адамының өсиеті бойынша мүлікті алуды күтсе, бірақ Б адамы бұл туралы өсиетке жазбастан бұрын қайтыс болса, А адамы Б-ға ешқандай үлес қоспағандықтан, әділеттіліктен көмек сұрай алмайды. Бұл қағида реституция үшін өте маңызды. Реституция бастапқыда арнайы талаптар деп аталатын бірқатар сот өкімдері ретінде дамыды, олар кейіннен заң соттарына қосылды және әділеттілік негізіндегі қалпына келтірудің икемді құралдары болды. Реституция адамдар бір-біріне пайда келтірген кезде (мысалы, ақша беру немесе қызмет көрсету) заңды түрде күшін жойған келісімшарттарға сәйкес қалпына келтіру құралы болуы мүмкін. Дегенмен, әділеттілік қағидасына сәйкес, реституция ерікті адамға немесе "артық араласушыға" қалпына келтіруге мүмкіндік бермейді. Егер адам эстоппель (өздеріне зиян келтіретін уәдеге сүйену) арқасында пайда тапса, ол осы қағида мақсатында ерікті деп есептелмейді.

Теңдік кемелсіз сыйлықпен толықтырмайды

Егер донор аударымды жүзеге асыру үшін қажетті барлық заңды талаптарды орындамаған болса, яғни сыйлық толыққанды емес сыйлық болса, әділеттілік алушыға көмек көрсетуге тырыспайды. Бұл қағида – еріктіге көмектеспеу принципінің бір бөлігі. Дегенмен, бұл қағидада белгілі бір жеңілдетулер бар, соның ішінде Re Rose ісінде донордың «мүліктен айырылу және беру үшін бар күшін салған» жағдайлары, сондай-ақ формальды талаптарды орындаудан бас тарту тәсілі ретінде әділетсіздік принципін қолдану (бұл жақында қолданыла бастап, дау тудырып отыр). Strong v Bird (1874) LR 18 Eq 315 ісіндегі ерекшелікке назар аударыңыз. Егер донор мұрагерлік бойынша тағайындалған алушыны өсиет орындаушы ретінде тағайындаса, және донор кейіннен қайтыс болса, әділеттілік толыққанды емес сыйлықты толықтырады.

Акциялар тең болса, заң басым болады

Әділдік тараптардың талаптары тең деп танылса немесе ешқайсысына да зардап келтірілмеген жағдайда нақты шаралар қолданбайды. Осы қағиданың маңызы – канцлерлерге жүгінушілер көбінесе заң соттарының формальды талаптары мен олардың іс жүргізушілерге ұсынған икемсіздігіне байланысты шағымданатын. Заң шығарушы ретінде заң соттары мен заңнамалық органдар, өздері құрған заңның шектері арқылы жеке тәртіпке және дауларды жекеше шешуге әсер ететін белгілі бір статус-квоны қалыптастырды. Әділдік осы статус-квоны өзгерте алады, заңдық көмектің немесе қорғаныстың нақты шектерін ескермейді. Бірақ әділдік принциптерін қолданатын соттар мұндай қадамға баруға тартынады. Осы қағида соны көрсетеді. Егер заң талап қою құқығын анық жоққа шығарса немесе тараптар арасындағы теңдік саяси тұрғыдан тең деп танылса, әділдік көмек көрсетпейді; егер заң көмек берсе, онда талапкер әділдік емес, заң жолымен іс қозғауға міндетті болады. Бұл қағида бұрын айтылған "әділдік заңды қалайды" дегенмен байланысты.

Әділдік заңның алаяқтық үшін пайдаланылуына жол бермейді

Әділеттік тарапқа заңмен белгіленген формальдықтың болуына немесе болмауына сүйенуге жол бермейді, егер мұндай әрекет арсыздыққа және әділетсіздікке әкелсе. Мұндай жағдай құпия сенімдерде (траста) және құрылған сенімдерде (траста) кездесуі мүмкін.

Теңдік сенімгерлік қордың сенімгерлік қордың болмауынан құлдырауына жол бермейді

Егер сенімгер тағайындалмаса, сенімгерлік мүлікке заңды құқығы бар адам сенімгер ретінде қарастырылады.

Акция алушыны нақты меншік иесі ретінде қарастырады

Ескі ортақ құқықтағы шектеулерге байланысты, мысалы, сенімді сақтаушы сенімгерлік мүлікті алып қашса, бенефициарлар ешқандай өтемалдама ала алмады. Бұл мәселені шешу және сенімгерлік мүліктің күтілген алушыларын қорғау үшін, Әділет (Equity) бенефициарларды сенімгерлік мүліктің нақты (соңғы) иелері деп қарастырды.

Тең теңдіктер арасында уақыт реті бойынша біріншісі басым болады

Уақытты заңды және әділ талаптармен салыстыра отырып, «жалпы құқық бойынша, егер екі талап та заңды болса, ертерек талап кейінгі талапқа қарағанда басымдыққа ие болды. Сол сияқты, егер екі талап та әділ болса, дәл осы принцип сақталды. Уақыт бойынша реттілік жалпы құқық бойынша ғана маңызды болды, егер [бір тараптың] заңды талабы болса және мүлікке қатысты бәсекелес ертерек талап әділ сипатта болса».