Ричард Мид (1673-1754) – ағылшын дәрігері, жұқпалы аурулар туралы маңызды еңбектердің авторы. Өмірбаяны, білімі және ғылыми жетістіктері туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1673 - 1754 жж. Ричард Мид (Richard Mead, FRS, FRCP, 11 тамыз 1673 – 16 ақпан 1754) – ағылшын дәрігері. Оның "Жұқпалы аурулар туралы қысқаша хабарлама және олардан сақтану жолдары" (1720) атты еңбегі, жұқпалы ауруларды түсінуде маңызды рөл атқарды.
English physician, 1673 – 1754
Richard Mead, FRS, FRCP, (11 August 1673 – 16 February 1754) was an English physician. His work, A Short Discourse concerning Pestilential Contagion, and the Method to be used to prevent it (1720), was of historic importance in the understanding of transmissible diseases.
Өмір
Ричард Мэттью Мидтің (1630–1699) тәуелсіз пастордың он үшінші баласы болып, Лондонның Степни қаласында дүниеге келді. Ол Үтрехтте үш жыл бойы Й.Г. Граевиуспен білім алды. Медицина саласында маман болуды шешкен соң Лейденге барып, Пол Герман мен Арчибальд Питкэрннің дәрістерін тыңдады. 1695 жылы Падуа университетінде философия және медицина ғылымдары бойынша бітіріп, 1696 жылы Лондонға оралып, сәтті тәжірибесін бастады. Оның "Улардың механикалық сипаттамасы" 1702 жылы жарық көрді, ал 1703 жылы Корольдік қоғамға қабылданды және сол жылы қоғамның басылымдарына терісқышыманың (scabies) паразиттік табиғаты туралы мақала жариялады. Сол жылы ол Санкт-Томас ауруханасына дәрігер болып тағайындалды және Хирургтер залында анатомиялық дәрістер оқыды. 1714 жылы Джон Рэдклиф қайтыс болғаннан кейін Мид өзінің саласының танымал басшысы атанды; ол Анна патшайымның өлім төсегінде болды және 1727 жылы Джордж II-нің жеке дәрігері болып тағайындалды, бұрын ол Уэльс ханзадасы кезінде де оған осы қызметін атқарған болатын. Патшаға қызмет еткен кезінде Мид жаңа қайырымдылық мекемесі – Тастамалдар ауруханасын (Foundling Hospital) құруға қатысты. Тастамалдар ауруханасы медициналық емес, тасталған балаларға арналған үй болғанмен, доктор Мидтің қатысуымен ауруханада науқастарға арналған бөлме мен дәріхана ашылды. Ол тіпті сәулетші Теодор Якобсенге балалардың дене шынықтыруына ыңғайлы болуы үшін үлкен аула салуға ықпал еткен деседі. Суретші Аллан Рамзи 1747 жылы доктор Мидтің толық бойы бейнеленген портретын сыйға тартқан, ол оның еңбегінің ұмытылмауына кепілдік береді және Тастамалдар мұражайында тұрақты түрде қойылған. Мид сонымен қатар Корольдік қоғамның мүшесі, Дәрігерлер колледжінің мүшесі және масон болған (бірақ ол қай ложаға кіргені белгісіз). Мид картиналар, сирек кітаптар, классикалық мүсіндер, асыл тастар және зоологиялық үлгілерді жинақтаған, оларды Блумсберидегі үйінің кітапханасында зерттеуге мүмкіндік берген. Оның кітапханасы 10 000 томнан тұрған. 1752 жылы ол Камилло Падерниден Папирустар вилласының қазба жұмыстарының жай-күйі туралы хат алды. Ол қайтыс болғаннан кейін кітап коллекционерлеріне сатуға 56 күн кетті. Оның "Құнды асыл тастар, қола, мәрмәр және басқа да бюсттер мен көне заттардың шынайы және толық жинағы" 1755 жылғы 11-15 наурызда Абрахам Лэнгфордпен Ковент-Гардендегі Ұлы алаңдағы үйінде аукционға сатылды. Мидтің елдік үйі Беркширдегі Олд-Виндзорда орналасқан, бірақ ол 1754 жылы Блумсберидегі үйінде қайтыс болды. Оның лондондық үйі кейіннен Грейт Ормонд-стрит ауруханасының негізін қалады. Мид Храм шіркеуіне жерленген. Вестминстер аббаттығының солтүстік бөлігінде оған арналған ескерткіш орнатылды, оның бюстін Петер Шеймекерс жасаған.
The eleventh of thirteen children of Matthew Mead (1630–1699), an Independent minister, Richard was born at Stepney, London. He studied at Utrecht for three years under JG Graevius. Having decided to follow the medical profession, he then went to Leiden and attended the lectures of Paul Hermann and Archibald Pitcairne. In 1695 he graduated in philosophy and physic at Padua, and in 1696 he returned to London, entering at once on a successful practice. His Mechanical Account of Poisons appeared in 1702, and, in 1703, he was admitted to the Royal Society, to whose Transactions he contributed in that year a paper on the parasitic nature of scabies. In the same year, he was elected physician to St. Thomas' Hospital, and appointed to read anatomical lectures at the Surgeon's Hall. On the death of John Radcliffe in 1714, Mead became the recognised head of his profession; he attended Queen Anne on her deathbed, and in 1727 was appointed physician to George II, having previously served him in that capacity when he was prince of Wales. While in the service of the king, Mead got involved in the creation of a new charity, the Foundling Hospital, both as a founding governor and as an advisor on all things medical. The Foundling Hospital was a home for abandoned children rather than a medical hospital, but it is said that through Dr. Mead's involvement, the Foundling was equipped with both a sick room and a pharmacy. He is even supposed to have influenced the architect, Theodore Jacobsen, into incorporating a large courtyard to promote the children exercising. A full size portrait of Dr Mead, donated by the artist Allan Ramsay in 1747, ensures that his contribution will not be forgotten, and is permanently displayed at the Foundling Museum. Mead was also a Fellow of the Royal Society, a Fellow of the College of Physicians and a Freemason (although it is not known to which lodge he belonged). Mead was a collector of paintings, rare books, classical sculpture, gems and zoological specimens, which he made available for study at the library in his Bloomsbury house. His collection consisted of 10,000 volumes. In 1752 he received a letter from Camillo Paderni, concerning the progress at the excavations of the Villa of the Papyri. After his death, it took 56 days to auction them to book collectors from England and abroad. His "Genuine and Entire Collection of Valuable Gems, Bronzes, Marble and other Busts and Antiquities" was auctioned by Abraham Langford at his house in the Great Piazza, Covent Garden on 11 15 March 1755. Mead's country estate was at Old Windsor in Berkshire, but he died at his house in Bloomsbury in 1754. His London home later formed the basis of Great Ormond Street Hospital. Mead was buried in Temple Church. A monument to him was placed in the north aisle of the nave of Westminster Abbey, with a bust by Peter Scheemakers.
Діни көзқарастар
1755 жылы (авторының өлімінен кейін) Мидтің «Medica Sacra; немесе Киелі кітаптарда айтылған ең таңғажайып ауруларға түсіндірме» атты еңбегі жарық көрді. Ол туысы Джозеф Медтің «Шайтандар туралы ілім» және бір кезде емдеген Исаак Ньютонның «Хронология» еңбегін пайдаланып, пұтқа табынушылыққа байланысты шайтан туралы идеялардың христиандыққа енгенін дәлелдеді. Артур Эшли Сайкс сияқты, Мид Жаңа өсиетте шайтанмен зардап шеккендерді түрлі ауруларға шалдыққан адамдар деп түсіндірді:
In 1755 was published (posthumously) Mead's Medica Sacra; Or, A commentary on the most remarkable diseases, mentioned in the Holy Scriptures. He made use of the work of his relative Joseph Mede's Doctrine of Demons and also of his once patient Isaac Newton's Chronology to argue that pagan ideas regarding demons had entered Christianity. Like Arthur Ashley Sykes and others, Mead understood those afflicted by demons in the New Testament to refer simply to those suffering from a variety of illnesses:
Матай ішіндегі 8-тараудың 28-34 аяттарында Исаға «шайтанның» сөйлегені айтылады, бұл оның жансыз еместігін көрсетеді. Шайтан өзін тұлғаландырып, Исаға өзінің аты «Легион» екенін айтып, жақын малдарға қоныстануын сұрады. Иса «Барыңдар!» деді, сосын олар малға кіргеннен кейін Матай олардың тау бетімен жүгіріп кеткенін жазды.
That the Daemoniacs, daimonizomenoi, mentioned in the gospels, laboured under a disease really natural, though of an obstinate and difficult kind, appears to me very probable from the accounts given of them. Yet, Verses 28 34, in the Gospel of Mathew, Chapter 8, specifically state that Jesus was spoken to by the 'demon', disproving its inanimateness; it personified itself by telling Jesus that his name was "Legion", and asked Him to relocate him into the nearby pigs. Jesus replied "Go", and after entering them Mathew records they then ran over the mountainside.
Мүмкін болатын кемшіліктері
Мед Лоренс Стерннің "Тристрам Шэнди" романында сатиралық тұрғыда бейнеленеді, онда ол қысқаша доктор Кунастрокий ретінде пайда болады: «—Др. Кунастрокий, сол ұлы адам, бос уақытында есектің құйрығын тараудан және тістерімен өлі түктерін жұлып алудан зор ләззат алмай ма, әйтсе де ол әрқашан қалтасында пинцет алып жүрген?» Кунастрокий есімі, әрине, жыныстық мағынадағы әзіл, мүмкін Вольтердің "Кандид" романындағы Кунегундасына (1759) сілтеме жасаған. Стерннің корреспонденттерінің бірі кейіннен оның Мидтің жомарт жыныстық қызметтер үшін ақы төлеу салдарынан банкротқа ұшырағаны туралы кең таралған қаңқуларды қайта жаңғыртқанына шағымданды. Стерн өзін қорғап, оның мінезіндегі ең сырттай айтылған әдемі әдетке ғана сіңізгенін мәлімдеді, бұл әдет бұрыннан-ақ өлім тізімі бойынша әрбір үй қызметшісі мен шалға белгілі болған.
Mead is satirised in Laurence Sterne's novel, Tristram Shandy, where he briefly appears as Dr Kunastrokius: "—Did not Dr. Kunastrokius, that great man, at his leisure hours, take the greatest delight imaginable in combing of asses' tails, and plucking the dead hairs out with his teeth, though he had tweezers always in his pocket?" The name Kunastrokius is clearly a sexual pun, perhaps referencing Voltaire's Cunegund of Candide (1759). One of Sterne's correspondents later complained that he was reviving widespread rumours that Mead had gone bankrupt due to paying for elaborate sexual favours. Sterne defended himself on the grounds that all he did was "most distantly hint at a droll foible in his character known before by every chamber maid and footman within the bills of mortality".