Эрна́ндо дель Пу́льгар: Кастилия тарихшысы және жазушысы
Hernando del Pulgar
Эрна́ндо дель Пу́льгар (1436-1492): Кастилия патшасының хатшысы, тарихшысы және жазушы. "Claros varones de Castilia" ең белгілі шығармасы. Тарих, биография.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Эрнандо дель Пулгар (1436 – шамамен 1492), сонымен қатар Фернандо де Пулгар деп те аталады, Кастилия патшалығының хатшысы, тарихшы және жазушы. Ол алдымен Кастилияның Энрике IV басқармасында қызмет етті, кейін Изабелла I оны өзінің патшалық шежірешісі қылып тағайындады. Оның ең белгілі еңбегі – "Claros varones de Castilia", сол дәуірдегі ең маңызды ақсүйектер мен дінбасыларының өмірбаяндарынан тұратын жинақ.
Hernando del Pulgar (1436 – c. 1492), also spelled as Fernando de Pulgar, was a Castilian royal secretary, historian, and writer. He first served in the administration of Enrique IV of Castile and later was appointed by Isabel I to serve as her royal chronicler. His best known work, Claros varones de Castilia, presents a series of biographical sketches of some of the most important nobles and prelates of the era.
Өмірбаян
Эрнандо дель Пулгар шамамен 1420 жылы Кастилиядағы Пулгарда дүниеге келген. Оның әкесі Диего Родригес де Толедо патша сарайының хатшысы болған. Пулгар Иоанн II кеңсесінде тәрбиеленген. 1457 жылдан бастап Генрих IV кеңсесінде хатшы қызметін атқарды. Изабелла таққа отырғаннан кейін ол мемлекеттік кеңесші болды, Францияға дипломатиялық миссияға жіберілді және 1480 жылы патшайымның ресми жылнамашысы болып тағайындалды. Осы кезден бастап ол уақытын тарихи құжаттарды дайындауға жұмсады. Ол шамамен 1490 жылы Мадрид маңындағы Виллаверде ауылында қарттықтан қайтыс болды.
Hernando del Pulgar was born around 1420 at Pulgar in Castile. His father, Diego Rodriguez de Toledo, was a court scribe. Pulgar was educated in the chancery of John II. Starting around 1457, he was a secretary in the chancery for Henry IV. After the accession of Isabel he became a councilor of state, was charged with a mission to France, and in 1480 was appointed the official chronicler for the queen. From that point on, he spent his time on the preparation of historical documents. He is said to have died of old age around 1490 in Villaverde, a village near Madrid.
Шығармалары
Оның "Crónica de los Reyes Católicos" еңбегі алғашқы басылымда (1545) Пулгардың қолжазбасына негізделген латын тарихын жазған Антонио де Небрияға бұрыс жатқызылды. Бұл жұмыс оның демеушілері, Испанияның католик монархтары – королева Изабелла мен король Фердинандтың пайдасына жасалған үгіт деп жиі есептеледі. Алайда, ол көбінесе олардың саясатын сынап, монархтардың моральдық және рухани қағидаларды сақтауы керектігін үнемі еске салады. Пулгардың 1486 жылғы "Claros varones de Castilla" атты еңбегі, көрнекті ақсүйектер, дін қызметкерлері және ғалымдардың портреттерінен тұрады және Генрих IV сарайына қызықты үңілуді ұсынады. Бұл портреттер Пулгардың "Letras" (Бургос, 1486) жинағымен бірге жарияланды, ол 32 хаттан тұрады және белгілі де, анонимді жандарға жолданған. Бұл хаттар жинағы 15 ғасырдағы роман тілінде жазылған сирек жинақтардың бірі және Ренессанс дәуірінің гуманистік прозасының үлгісі болып табылады. Пулгар сонымен қатар "Coplas de Mingo Revulgo" еңбегіне түсіндірме (шамамен 1485) жазды, бұл жұмыстың авторы Иниго де Мендоса немесе Пулгардың бауыры болуы мүмкін.
His Crónica de los Reyes Católicos, was wrongly ascribed in the first printed edition (1545) to Antonio de Nebrija, who had composed a Latin history based on Pulgar's manuscript. This work is commonly supposed to be propaganda for his patrons, Catholic Monarchs of Spain Queen Isabella and King Ferdinand. Nevertheless, it is often critical of their policies and admonitory in its insistence that monarchs need to respect moral and spiritual ideals. Pulgar's Claros varones de Castilla (1486), a series of portraits of eminent nobles, ecclesiastics, and men of learning, provides interesting insights into the court of Henry IV. These portraits were published together with Pulgar's Letras (Burgos, 1486), a body of epistolary work composed of 32 letters directed to both well known and anonymous correspondents. This epistolary is one of few 15th century collections composed in a Romance language and are an example of Humanistic prose of the Renaissance. Pulgar also composed a gloss (ca. 1485) on the ''Coplas de Mingo Revulgo'', a work attributed to either Iñigo de Mendoza or Pulgar's brother.