Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Италиялық ақын (1914–2005)
Italian poet (1914–2005)
Марио Лузи (20 қазан 1914 – 28 ақпан 2005) – итальяндық ақын.
Mario Luzi (20 October 1914 – 28 February 2005) was an Italian poet.
Өмірбаян
Сесто-Фиорентиноға жақын Кастеллода туған Лузидің ата-анасы, Сиро Лузи және Маргарита Папини, Сампрогнанодан (кейін Семпроняно) шыққан. Ол жастығын Кастеллода өткізді, онда бастауыш мектепке қабылданды. Флоренцияда Галилео классикалық лицейінде оқыды, сондай-ақ Флоренцияда француз әдебиеті бойынша диплом алды, дипломдық жұмысы Франсуа Мориакқа арналған болатын. Бұл Лузи үшін маңызды кезең еді. Ол Пьеро Бигоньяри, Алессандро Паррончи, Карло Бо, Леоне Траверсо және сыншы Оресте Макри сияқты ақындармен танысты. Оның алғашқы кітабы "La barca" 1935 жылы жарық көрді, ал 1938 жылы Парма, Сан-Миниато және Рим қалаларындағы орта мектептерде сабақ берді. 1940 жылы "Avvento notturno" жарияланды; 1945 жылы Флоренцияға оралып, онда ғылыми лицейде сабақ берді. 1946 жылы "Un brindisi e Quaderno gotico" еңбегі Inventario журналының 1-ші санында, 1952 жылы "Onore del vero, Principe del deserto e Studio su Mallarmé" кітаптары жарық көрді. 1955 жылы Флоренция университетінің Саяси ғылымдар факультетінде (Facoltà di scienze politiche) француз әдебиетінен сабақ берді. 1963-1983 жылдар аралығында "Nel magma" (1963), "Dal fondo delle campagne" (1965), "Semiserie" (1979), "Reportage" (1985) сияқты көптеген кітаптар жариялады. 1978 жылы "Al fuoco della controversia" кітабымен Виареджио сыйлығын (Premio Viareggio) жеңіп алды. 1991 жылы "Frasi e Incisi di un Canto Salutare" еңбегі үшін Аристион сыйлығына ие болды; сол жылы Accademia dei Lincei алғаш рет оны әдебиет бойынша Нобель сыйлығына ұсынды. Нобель сыйлығын алмаған, бірақ 1997 жылы елдесі Дарио Фоның жетістігі туралы бір тілшінің сұрауына ол телефонды түсіріп, "Мен тек мынаны айтамын. Мен осыған дейін шыдамымды жоғалттым!" деді. Оның соңғы кітабы "L'avventura della dualità" 2003 жылы жарық көрді. 2004 жылдың қазан айында Италия Республикасының Президенті Чампи оны өмір бойына сенатор ретінде Италия Сенатына тағайындады. Ол бірнеше айдан кейін, 2005 жылдың 28 ақпанында Флоренцияда қайтыс болды.
Born in Castello, near Sesto Fiorentino, Luzi's parents, Ciro Luzi and Margherita Papini, hailed from Samprugnano (later Semproniano). He spent his youth in Castello, where he started his primary school. In Florence he studied at the liceo classico Galileo, and also in Florence he obtained his degree in French literature with a final dissertation about François Mauriac. This was an important period for Luzi. He met poets such as Piero Bigongiari, Alessandro Parronchi, Carlo Bo, Leone Traverso, and the critic Oreste Macrì. His first book, La barca, was published in 1935 and in 1938 he started to teach in high schools in the cities of Parma, San Miniato and Rome. In 1940, he published Avvento notturno; in 1945 he went back to Florence and there he taught at the liceo scientifico. In 1946 he published Un brindisi e Quaderno gotico, in issue 1 of Inventario, in 1952 Onore del vero, Principe del deserto e Studio su Mallarmé. In 1955 he began teaching French literature at Florence University in the Facoltà di scienze politiche (Political Studies Institute). Between 1963 and 1983, he published many books such as Nel magma (1963); Dal fondo delle campagne (1965); Semiserie (1979), Reportage (1985). In 1978, with the book Al fuoco della controversia, he won the Viareggio Prize (Premio Viareggio). He won the Aristeion Prize in 1991 for his work Frasi e Incisi di un Canto Salutare; in the same year he was proposed for the first time by the Accademia dei Lincei for the Nobel Prize in Literature. Ultimately never awarded, when asked for his thoughts by one reporter on his fellow countryman Dario Fo's 1997 success he slammed the phone down: "I'll say only this. I've just about had it up to here!" His last book, L'avventura della dualità, was published in 2003. In October 2004, he was appointed to the Italian Senate as a senator for life by President of the Republic Ciampi. He died in Florence, just some months later, on 28 February 2005.