Кіріспе

Кейбір сотталған адамдарды белгілеу

Канадада және Англия мен Уэльсте, белгілі бір сотталған адамдар қауіпті қылмыскерлер ретінде тағайындалып, халықты қорғау мақсатында ұзақ немесе белгісіз мерзімге бас бостандығынан айыру жазасына кесілуі мүмкін. Заң бойынша қауіптілік – адамның зиян келтіру мүмкіндігінің заңды түрде анықталуы. Дания, Норвегия және АҚШ-тың кейбір аймақтары сияқты басқа елдерде де осыған ұқсас заңдық ережелер бар. Адамның қауіптілігі туралы мәселе, көбінесе күдікті немесе айыпталушының қылмыстық сот жүйесіндегі жолының әртүрлі кезеңдерінде, халықтың болашақ қауіпсіздігіне қатысты шешімдер қабылданар кезде туындайды. Бұл адамның кепілдікпен босатылуына немесе полиция күзетіне алу қажеттігіне қатысты шешімдерді, содан кейін белгілі бір қылмыстар үшін үкім тағайындауды, оларды қамауда ұстауды (мысалы, қай түрмеге жіберу керектігін), сондай-ақ болашақ сот процестерін, мысалы, шартты түрде босату комиссиясының оларды босатуға жарамдылығын бағалауын қамтиды.

Канада

Канаданың қылмыстық заңдарында қауіпті қылмыскер деп танылған сотталған адам, қылмысы өмір бойына жаза тартуға жазаланса да, белгісіз мерзімге бас бостандығынан айырылу жазасына тартылуы мүмкін. Осы заңның мақсаты – зорлық-зомбылыққа бейімділігіне байланысты қоғамға жіберу үшін тым қауіпті деп саналатын, бірақ басқа заңнамалармен, мысалы, Түзету және шартты түрде босату туралы заңмен, міндетті түрде қамауға алынбайтын қылмыскерлерді ұстау. Қылмыстық кодекстің 761(1) тармақшасына сәйкес, Канаданың Шартты түрде босату жөніндегі кеңесі қауіпті қылмыскер белгісі бар сотталған адамның ісін жеті жыл сайын қарауға міндетті. Жағдайларға қарай шартты түрде босату мүмкін, бірақ сотталған адамды мәңгілік бақылауда ұстау қажет. Алғашқы қараудан кейін, кеңес әр екі жыл сайын кезекті қараулар жүргізуі керек. Канаданың Түзету мекемелерінің мәліметінше, жылына орташа есеппен 24 қауіпті қылмыскер Канада түрме жүйесіне қабылданады. Пол Бернардо – белгілі бір қауіпті қылмыскер. Қауіпті қылмыскер туралы ережелер конституциялық деп танылды: «Кінәлі деп танылған адам «ауыр дене жарақатын келтіру қылмысы» үшін сотталады, бірақ бұл әдеттегіден өзгеше тәртіппен жасалады. Ол болашақта не істейтіні үшін жазаланбайды. Жаза нақты қылмыс жасалғаннан туындайды». 2006 жылдың 17 қазанында Канада үкіметі бас прокурорларға қауіпті қылмыскерлерді анықтауды жеңілдеткен заңнама енгізді. Бұл түзетулердің ішінде, зорлық немесе сексуалдық сипаттағы қылмыс үшін үшінші рет сотталған адам, өзі қауіпті қылмыскер емес екенін дәлелдеуі керек деген талап та бар. Бұл заң 2008 жылы қабылданды. Бұрынғы заңнама бойынша, мемлекет адамның қауіпті қылмыскер екенін дәлелдеуге міндетті болған. Бұл түзету үш зорлық қылмысы үшін сотталған адамдарға жауапкершілікті ауыстырады. Мұндай адамдар енді сотқа үш рет айыпталғанына қарамастан, оларды қауіпті қылмыскерлер деп тануға болмайтынын көрсетуі керек. 2019–2020 жылдарға қарай, қауіпті қылмыскерлер тізімінде 874 адам болды. Олардың 874 сотталған адамының 743-і (85%) қамауда, ал 131-і (15%) шартты түрде босатылды. Канада соттары сотталғандарды «ұзақ мерзімді қылмыскерлер» деп тануға да құқылы. Үкім шығарғаннан кейін тыңдау өтеді, егер судья айыпты босатылғаннан кейін қайтадан қылмыс жасауға бейім деп тапса, жазасын өтегеннен кейін 10 жыл бойы қоғамдық бақылауда болуы қажет.

Дания

Данияда кісі өлтіру, өрт қою, шабуыл жасау, зорлау, балаларды жыныстық тұрғыдан зорлау немесе тонау сияқты қауіпті қылмыстар жасаған қылмыскерлерге "мерзімі белгіленбеген қамау жазасы" (forvaringsdom) берілуі мүмкін. Бұл жаза көбінесе бұзық мінезді адамдарға (мысалы, антиәлеуметтік жеке тұлғалық бұзылысы барларға) тағайындалады. Ұсталғандар әдетте Герстедвестер мекемесінде ұсталады. Мерзімімен кешірім туралы қараулар жүргізіледі және қылмыскерлер шамамен 14 жыл 7 айдан кейін босатылады.

Англия мен Уэльс

Англия мен Уэльсте қауіпті қылмыскерлерге жаза тағайындау 2020 жылғы Жазалау туралы заңмен реттеледі. Бұрын, 2003 жылғы Қылмыстық әділет туралы заңның тиісті тараптарымен реттелген, бірақ 2020 жылғы Жазалау туралы заңмен осы тараптар күшін жойғаннан кейін өзгерді. Сот, қылмыскердің әлемнің кез келген жеріндегі соттардан алған бұрынғы соттылықтарын, сондай-ақ оның мінез-құлқының үлгісі туралы ақпаратты, оның ішінде қазіргі сотталып жатқан немесе бұрын сотталған қылмыстарды ескере алады. Сот ескере алатын бұрынғы іс-шараларға қарулы күштерде болған жағдайда тәртіптік шаралар немесе соттылықтар, сондай-ақ кез келген азаматтық сот ісі жатады. Сот, күдіктінің қоғамға қандай деңгейде қауіп төндіретінін және олардың қанша уақыт бойы қауіпті болып қалатынының "сенімді бағасы" бар-жоғын қарастыруы тиіс.

Сот үкімдері

Lang және басқалар [2005] EWCA Crim 2864 шешімінде, адам қауіпті деп танылуы үшін, оның құрайтын қаупі айқын болуы керек. Кез келген ауыр қылмыс жасалуы болжамдалса, осының өзі қауіптілік бар деген тұжырымға негіз болмауы тиіс. Johnson [2006] EWCA Crim 2486 шешімінде, бұрын сотталғандығының болуы осындай қорытындыға міндетті түрде әкелмейді, ал бұрын сотталмағандығы айыпталушының қауіпті деп танылуына кедергі жасамауы керек. R v Considine; R v Davis [2007] EWCA Crim 1166 шешімінде, қауіптілікті бағалаудағы басты сөз – «ақпарат» болып табылады, яғни ол дәлелдермен, айыпталушының бұрынғы соттылықтарымен немесе мінез-құлқының үлгілерімен ғана шектелмейді. Дегенмен, Ньютон отырысында тек қана қауіптілікті бағалау мақсатында, айыпталушының сотта қаралып жатқан қылмысқа ұқсас, жеке қылмыс жасағанын анықтауға болады.

Америка Құрама Штаттары

Америка Құрама Штаттарында "қауіпті қылмыскер" заңдары әр штат бойынша анықталады және сот үкімі кезінде қолданылады, сондықтан күшейтілген "қауіпті қылмыскер" жазасы бастапқы заңсыз әрекеттен туындайды. "Қауіпті қылмыскер" жазасына сотталған адам әдетте "қауіпті қылмыскер" жазасы болмағанда алған жазасына сәйкес келетін ең төменгі мерзімге қамалады, содан кейін бостандыққа шығуға жарамдылығын анықтау үшін оның психикалық жағдайы қарастырылады. Балама ретінде, сот отырысы бір мезгілде психикалық ауру адамның өзін-өзі бақылаудан айырылуына байланысты қауіпті болып қалатынын анықтаса, адам азаматтық міндеттемеге тартылуы мүмкін. Бұл мәселе Канзас штаты мен Хендрикс (1997) ісінде туындады, онда сот шектеулі міндеттемеге рұқсат берді; бірақ Канзас штаты мен Крейн (2002) ісінде сот осы мәселе бойынша өз шешімін кері қайтарып, міндеттеме стандарттарын күшейтті және дәлелдеу талаптарын арттырды. Әртүрлі штаттық және федералдық жыныстық қылмыскерлерді тіркеу заңдары жыныстық қылмыскерлерге қатысты сот үкімінен кейінгі қосымша талаптарды қояды.