Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық саяси қайраткер (1966 жылы туған)
Canadian political figure (born 1966)
Рон Уэйн Джонсон (18 қараша 1966 жылы туған) – Канадалық саяси қайраткер, 1995 жылдан 1999 жылға дейін Онтарио провинциясының Заңнамалық Ассамблеясының депутаты болды, Брантфорд сайлау округін прогрессивті консерваторлар партиясынан өкілдік етті.
Ron Wayne Johnson (born November 18, 1966) is a Canadian political figure who served as a member of the Legislative Assembly of Ontario from 1995 to 1999, representing the division of Brantford as a Progressive Conservative.
Өмірбаян
Джонсон Брантфордта дүниеге келді және Брантфорд орта мектебінде, Лэмбтон колледжінде, Макмастер университетінде және Канаданың көлік академиясында білім алды. Сайлауға дейін ол "Брант Ньюс" атты апталық қоғамдық газеттің редакторы болды. 1993 жылғы федералды сайлау кезінде ол және басқа қоғамдық газеттердің өкілдері премьер-министр Ким Кэмпбеллмен дөңгелек үстел отырысына қатысты.
Johnson was born in Brantford, and was educated at the Brantford Collegiate Institute, Lambton College, McMaster University, and the Transport Canada Training Institution. Prior to his election, he was the editor of a weekly community newspaper called Brant News. During the 1993 federal election, he and other community newspaper representatives took part in a roundtable discussion with Prime Minister Kim Campbell.
Облыстық саясат
Джонсон 1995 жылғы провинциялық сайлауда Онтарио заң шығарушы құрамына сайланды, бұрынғы провинциялық парламент мүшесі (МПП), либерал Дейв Нойманды жеңді. Жаңа демократиялық партияның өкілі Брэд Уорд үшінші орын алды. Прогрессивті консерваторлар Майк Харрис басшылығымен бұл сайлауда көпшілік үкімет құрды, ал Джонсон заң шығарушы құрамға үкіметтік тіреуші ретінде кірді. Ол қызмет еткен бірінші жылы 403-ші тасжолды аяқтауды қолдап, лоббилік жұмыс жүргізді. 1997 жылы Джонсон Харрис үкіметінің 152-заңына қарсы дауыс беруді қарастырды. Бұл заң әлеуметтік қызметтерді қаржыландыру жүйесін провинциядан муниципалитеттерге ауыстырды, және Джонсон Брантфорд тұрғындары үшін мүлік салығының артуына алып келуі мүмкін деп алаңдады. Аға министрлермен кездесуден кейін, заңға түзетулер енгізілген соң, ол заңды қолдауға бейім екенін мәлімдеді. Джонсон заң шығарушы құрамда маңызды рөл атқармады және оның жиі қатыспауы сыналды. 1998 жылғы газет басылымында ол «заң шығарушы құрамдағы ең нашар қатысушылардың бірі» деп сипатталды, ал басқа прогрессивті консервативті МПП-лар оның нәтижелерін ашық қысымға алды. 1997 жылы ол барлық заңнамалық комитеттерден шығарылды, ал кеңсесі жертөледегі бұрышқа көшірілді. 1999 жылғы провинциялық сайлауда қатыспау шешімі таңқалырлық болған жоқ. 1999 жылғы маусымда «Брантфорд Экспозитор» газеті Джонсон туралы өткір редакциялық мақала жариялап, «оны қайта сайлау мүмкін емес, себебі ол жұмысын тиісті деңгейде атқармады» деді. Газет редакторы Джонсонды сайлаушылардың алаңдаушылықтарын елемегені үшін және заң шығарушы құрамда болғаннан гөрі гольф алаңдарында көбірек уақыт өткізгені үшін айыптады, сондай-ақ оның 39 000 долларлық еңбекақысын алуы туралы хабар «ашуды тудырды» деді. Ол 2002 жылы Майк Харрис зейнеткерлікке шыққаннан кейін өткен партия басшылығы сайлауында Крис Стоквеллдің кандидатурасын қолдады. Кейін ол 2004 жылы партияны басқаруға Франк Клейстің, ал 2009 жылы Тим Худақтың кандидатурасын қолдады.
Johnson was elected to the Ontario legislature in the 1995 provincial election, defeating former Liberal Member of Provincial Parliament (MPP) Dave Neumann. New Democratic Party incumbent Brad Ward finished third. The Progressive Conservatives won a majority government in this election under the leadership Mike Harris, and Johnson entered the legislature as a government backbencher. He lobbied in support of completing Highway 403 during his first year in office. Johnson considered voting against the Harris government's Bill 152 in 1997. This bill transferred the cost of social services from the province to municipalities, and Johnson expressed concern that it could result in higher property taxes for Brantford residents. He later announced that he would likely support the bill due to its amendment, after a meeting with senior cabinet ministers. Johnson did not play a major role in the legislature and was often criticized for his absences. A 1998 newspaper report described him as "among the worst attendees in the legislature," and other Progressive Conservative MPPs openly teased him for his record. He was dropped from all legislative committees in 1997, and his office was relocated to a basement corner. There was little surprise when he chose not to run in the 1999 provincial election. The Brantford Expositor ran a scathing editorial about Johnson in June 1999, stating there was "no way [he] could win re election because he simply had not done the job." The paper's editor accused Johnson of ignoring the concerns of his constituents and spending more time on golf courses than in the legislature, adding that it was "galling" to learn he would collect $39,000 in severance pay. He supported Chris Stockwell's bid to lead the Ontario Progressive Conservatives in the party's 2002 leadership contest, which was called after Mike Harris's retirement. He later backed Frank Klees's bid to lead the party in 2004, and supported Tim Hudak in 2009.
Федералды саясат
Джонсон 1990-шы жылдардың ортасында Канаданың оңшыл Прогрессивті консервативтік партиясы мен одан да оңшыл Реформа партиясы арасындағы одақты қолдады. Ол 1996 жылы Калгариде өткен, партиялардың ресми одақ құруға шақырған жиналысқа қатысты және 1997 жылғы федералды сайлауда екі партияға да қаржылық көмек көрсеткенін мәлімдеді. 1993 жылы ол Онтарионың жас прогрессивті консервативтерінің (YPC) жоспарланған конференциясының тең төрағасы болды және осы қызметінде Реформа партиясының лидері Престон Мэннингті делегаттар алдында сөз сөйлеуге шақырды. Алайда, бұл идея YPC басшылығы тарапынан қабылданбады, нәтижесінде конференция кейінге шегерілді және Джонсон лауазымынан алынды.
Johnson supported an alliance between the centre right Progressive Conservative Party of Canada and the more right wing Reform Party of Canada in the mid 1990s. He attended a 1996 meeting in Calgary that called for a formal alliance of the parties, and indicated that he contributed money to both parties in the 1997 federal election. He was the co chair of a planned conference for Ontario's Young Progressive Conservatives (YPCs) in 1993, and in this capacity invited Reform Party leader Preston Manning to speak to the delegates. This idea was rejected by the YPC leadership, which postponed the conference and removed Johnson from his position.
Кейінгі өмірі
Заң шығарушы органнан қызметтен тоқтағаннан кейін Джонсон Торонтодағы фармацевтикалық компанияның корпоративтік даму директоры лауазымына орналасты.
After standing down from the legislature, Johnson was hired as director corporate development for a pharmaceutical company in Toronto.