Артур Ран: Француз саяхатшысы және жазушысының өмірі мен қызметі
Arthur Ranc
Артур Ранс – француз саяхатшысы, жазушысы, саяси қайраткер. Наполеон III-ке қарсы қастандыққа қатысып, Алжирге жер аударылды. Париж қоршауында тыңшылар желісін ұйымдастырды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Артур Ранк (20 желтоқсан 1831 – 10 тамыз 1908) – француздық сол қанатты саясаткер және жазушы. Пуатье, Виенна қаласында туып, құқық білімі алған. 1853 жылы Наполеон III-ге қарсы қастандыққа қатысқандығы үшін ақталған, бірақ көп ұзамай құпия қоғамға мүше болғандығы үшін түрмеге қамалған. 1855 жылы империяға қарсы құпия әрекеттерге қатысқандығы үшін тұтқындалып, сотсыз Алжирге жер аударылды. 1859 жылғы кешірім арқасында Парижге оралып, жазған қатыгез мақалаларымен полицияның назарына ілікті. Париж қоршауы кезінде қаладан ауа шармен шығып, Гамбеттаға қосылды, оның үшін тыңшылар желісін құрды, арқылы генерал Трошу Париж маңындағы пруссиялық әскердің күші мен орналасуы туралы хабардар болды. 1871 жылғы ақпанда Ұлттық Ассамблеяға сайланды, бірақ бейбіт келісімге қол қоюдың орнына отставкаға кетті. 1870 жылдың күзінде Париждің 9-шы округінің мэрі болып сайланды, ал наурызда сол округтен Коммунаға сайланды, бірақ әкімдер мен Коммуна арасында келісімге келу мүмкін емес екенін түсінген соң отставкаға кетті. Шілдеде Париж қалалық кеңесінің мүшесі болды, ал 1873 жылы Рона департаментінен Ұлттық Ассамблеяға қайта сайланды және сол қанаттағы өкілдердің қатарына қосылды. Сайлаудан бір ай өткен соң Париж губернаторы оны Коммунадағы рөлі үшін соттауды талап етті. Бұл талап көпшілік дауыспен мақұлданғандықтан, ол Бельгияға қашып кетті, онда Коммуна кезіндегі әрекеттерін қорғайтын памфлет жариялады. Сотқа келмегендігі үшін өлім жазасына кесілді және 1879 жылға дейін Бельгияда тұрды, содан кейін Греви жариялаған кешірімге енді. Шет елде жүргенде «Француз Республикасы» газетімен белсенді ынтымақтастығын жалғастырды. 1873 жылы Поль де Кассанакпен дуэльге қатысты және Жорж Клемансоның екіншісі ретінде бірнеше рет болды. Республиканы Буланжист қозғалысына қарсы белсенді түрде қорғады және Дрейфус ісіне де батыл қатысты. Пиккар-Генри дуэлінде полковник Пиккардың екіншісі болды. Ол Клемансодан кейін «Аврора» газетінің редакторы болды, онда Золаның «Жакюз!» атты ашық хаты жарияланған, сондай-ақ Республикалық Журналистер қауымдастығының президенті болды. 1903 жылы Корсикадан сенатор болып сайланды және 1908 жылдың тамызында қайтыс болды. Таза саяси туындыларынан басқа, Артур Ранк Екінші Империяның саяси романдарын, «Sous l'empire» (1872) және «Le roman d'une conspiration» (1868) жариялады.
Arthur Ranc (20 December 183110 August 1908) was a French left wing politician and writer. Born in Poitiers, Vienne, he was educated for the law. Implicated in a plot against Napoleon III in 1853, he was acquitted, but shortly afterwards was imprisoned for belonging to a secret society; for his share in anti imperialist conspiracies in 1855 he was arrested and deported to Algeria without a trial. The amnesty of 1859 permitted him to return to Paris, where he soon drew the attention of the police to his presence by his violent articles. During the siege of Paris he left the city in a balloon and joined Gambetta, for whom he organized a system of spies through which General Trochu was kept informed of the strength and disposition of the Prussians around Paris. He was elected to the National Assembly in February 1871, but resigned rather than subscribe to the peace. He had been elected mayor of the 9th arrondissement of Paris in the autumn of 1870, and in March was sent by the same district to the Commune, from which he resigned when he found no reconciliation was possible between the mayors and the Commune. In July he became a member of the municipal council of Paris, and in 1873 was returned to the National Assembly for the department of the Rhône, and took his place on the extreme Left. A month after his election the governor of Paris demanded his prosecution for his share in the Commune. The claim being granted by a large majority, he escaped to Belgium, where he issued a pamphlet defending his action during the Commune. On his failure to appear before the court he was condemned to death, and remained in Belgium until 1879, when he was included in the amnesty proclaimed by Grevy. During his exile he continued his active collaboration in La Republique francaise. In 1873 he fought a duel with Paul de Cassagnac, and he acted as second to Georges Clemenceau more than once. He energetically defended the republic against the Boulangist agitation, and took an equally courageous part in the Dreyfus affair. In the Picquart Henry duel he was second to Colonel Picquart. He succeeded Clemenceau as editor of the Aurore, in which Zola's open letter J'Accuse ! had appeared, and was president of the Association of Republican Journalists. In 1903 he became senator for Corsica, and died in August 1908. In addition to his purely political writings, Arthur Ranc published political novels of the Second Empire, Sous l'empire (1872) and Le roman d'une conspiration (1868).