Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс білім реформаторы (1571–1635)
Вольфганг Ратке (сондай-ақ Вольфгангус Ратихий немесе Вольфганг Ратих) (18 қазан 1571 – 27 сәуір 1635) – неміс білім реформаторы.
German educational reformer (1571–1635)
Wolfgang Ratke (also Wolfgangus Ratichius or Wolfgang Ratich) (18 October 157127 April 1635) was a German educational reformer.
Ерте өмір
Ол Холштейндегі Вильстерде дүниеге келді, ерте қайтыс болған Андреас Ратке мен 1613 жылғы 19 мамырда 66 жасында қайтыс болған Маргарет Росттың ұлы. Ол Йоханнеумның ғылым мектебінде (Gelehrtenschule des Johanneums) және Росток университетінде білім алды.
He was born at Wilster, Holstein, the son of Andreas Ratke who died early and Margarete Rost who died aged 66 on 19 May 1613. He was educated at the Gelehrtenschule des Johanneums and the University of Rostock.
Білім беру жүйесі
Голландияда (1603–11 жж.) болған кезінде ол тілдерді жылдам оқытудың жаңа әдісін жасады. Оның білім беру жүйесі Фрэнсис Бэконның философиясына негізделген, принциптері заттардан атауларға, ерекшеден жалпыға және ана тілінен шетел тілдеріне көшуді қамтиды. Оның түйінді идеясы – Бэконның индукция теориясы табиғат заңдылықтарын қалайша ұстанды, яғни, ақыл білімді жеке мысалдар арқылы жалпылама түсініктерге қарай табиғи жолмен игереді. Ол, ең бастысы, барлық пәндерді оқытуда ана тілінің дұрыс қолданылуын жақтады және латын мектебі үлгісінде ана тіліндегі мектеп ашуды талап етті.
While sojourning in Holland (1603–11), he devised a new method for teaching languages quickly. His system of education was based upon Francis Bacon's philosophy, the principle being that of proceeding from things to names, from the particular to the general, and from the mother tongue to foreign languages. His fundamental idea was that the Baconian theory of induction was following nature, meaning that there is a natural sequence along which the mind moves in the acquisition of knowledge, through particulars to the general. He advocated, above all, the use of the vernacular as the proper means for approaching all subjects, and demanded the establishment of a vernacular school on the basis of the Latin school.
Орындау бойынша жұмыстар
Ол Оранж князін өз ісіне тартуға тырысты, бірақ нәтижесіз болған соң Германияға кетті. 1618 жылы Аугсбургте және басқа да жерлерде мектептер ашты. Кётенде князь Людвиг фон Анхальт оған өз идеяларымен басқарылатын мектеп ашуға жағдай жасады; алайда, дін қызметкерлерімен туындаған қиындықтар оны сегіз айға түрмеге қамауға себеп болды. 1620 жылы Магдебургте тағы бір мектеп ашқаннан кейін, ол көшпенді болып кетті. Аугсбург пен Кётеннен басқа, ол Амстердам, Базель, Страсбург, Франкфурт, Ваймар және тағы да басқа қалаларда оқыту әдісін қолданды. Оның идеялары сол кезге қарағанда алға басты, бірақ оған басқару қабілеті жетіспеді, ал оның мінезі көмекшілерді де, демеушілерді де жіберді. Оның замандастары мен кейінгі ұрпақтарына тигізген әсері, өз жоспарын іске асырудағы сәтсіздіктеріне қарағанда әлдеқайда зор болды. Оның еңбегі, одан да сәтті шыққан Коменнің еңбегімен салыстырғанда көлеңкеде қалды. Ол 1635 жылы Эрфуртта қайтыс болды.
He tried to enlist the Prince of Orange in his cause, but failing, he went to Germany. In 1618 he opened schools at Augsburg and elsewhere. In Köthen, Prince Ludwig von Anhalt furnished him with the means of opening a school to be conducted according to his own ideas; however, difficulties with the clergy led to his imprisonment for eight months. After starting another school at Magdeburg in 1620, which failed, he became a wanderer. In addition to Augsburg and Köthen, he put his method of instruction into operation in Amsterdam, Basel, Strassburg, Frankfurt, Weimar, and various other places. His ideas were advanced for his time, but he lacked executive ability, and his personality alienated both assistants and patrons. His influence upon his contemporaries and posterity was much greater than would be supposed from the failure of his own attempts to put his plan in practice. His work was overshadowed by that of the more successful Comenius. He died at Erfurt in 1635.