Шеффилд қаласының Уикер астындағы теміржол виадугі
Wicker Arches
Шеффилдтегі Wicker Arches теміржол виадугі – 1848 ж. салынған тарихи құрылыс. Манчестер, Шеффилд және Линкольн теміржолының бөлігі, архитектуралық ескерткіш.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Оңтүстік Йоркширдегі темір жол виадугы, Англия.
Railway viaduct in South Yorkshire, England
Викер аркалары Англияның Шеффилд қаласында Дон аңғары арқылы созылған ұзын темір жол виадугін құрайды. Олар атын виадуктың басты аркасынан өтетін Викер көшесінен алған. Шеффилд парквесі салынып біткенге дейін бұл қаладан шығысқа қарайғы басты бағыт болған. Бұл құрылыс ІІ* санаттағы ескерткіш болып тіркелген.
Wicker Arches form a long railway viaduct across the Don Valley in the City of Sheffield, England. They take their name from the thoroughfare Wicker, which passes through the main arch of the viaduct and was, until the completion of the Sheffield Parkway, the main route eastwards from the city to the M1. It is a Grade II* listed structure.
Тарих
Виадук 1848 жылы Манчестер, Шеффилд және Линкольншир теміржолын бұрынғы аялдамасы Бриджхаустен ұзарту үшін салынды. Қажетті талаптарды сэр Джон Фаулер (Форт көпірінің инженері және дизайнері) белгіледі, бірақ қаладағы маңызды орнына байланысты, ол егжей-тегжейлі жобалауды жүзеге асыру үшін Weightman, Hadfield және Goldie архитектуралық фирмасын тартты. Жобаны Miller, Blackie және Shortridge құрылыс компаниясы салды, ол 41 аркадан тұрады. Викерді кесіп өтетін арка 9 метр биіктіктегі кеңістік қамтамасыз етеді және 22 метрге (72 метрге) дейін созылады. Арқаның екі жағында шамамен 4 метр биіктіктегі кіші аркалар орналасқан, олардың үстінде тасқа қашалған әшекейлер бар. Көптеген аркалар қазір ғимараттармен жасырылған. Бұл құрылыс ресми түрде Шеффилд Виктория виадугы деп аталады, бірақ бұрын Викер виадугы деп те аталып келген. Кейіннен Great Central Railway теміржолының бөлігі болған виадук Шеффилд Виктория станциясын қолдады. Викер аркалары арқылы қатынайтын басты магистральдық жолаушылар пойыздары 1970 жылдың қаңтарында Шеффилд Виктория станциясының және Манчестерге қатынайтын қызметінің жабылуына байланысты тоқтатылды. Алайда, виадук Пенистон арқылы Хаддерсфилдке дейін жергілікті қызметтерді тасымалдауды жалғастырды, бірақ 1980 жылдары олар Барнсли арқылы бағытталды. Содан кейін, көпір арқылы жүзеге асылатын жалғыз жолаушылар тасымалы – Шеффилд Уэднесдей футбол клубының Хиллсборо стадионында өткен ойындарға Уадсли көпіріне экскурсиялық пойыз қатынасы болды. Бұл қызмет 1996 жылы тоқтатылды. Виктория станциясының ғимараттары мен платформалары 1989 жылы бұзылды. Дегенмен, жүк тасымалы қызметі қазіргі кезде виадук арқылы бір ғана теміржол желісімен Стоксбридж болат зауытына жетуді жалғастыруда. Аркалар 1990 жылы қалпына келтірілді және II* санаттағы ескерткіш болып табылады. Олар 2007 жылы қауіп төндіретін ғимараттар тізіліміне енгізілді. 2002 жылы Five Weirs Walk құрылысын жүргізу үшін Cobweb Bridge виадуктың астына ілінді. 2006 жылдың көктемінде екі батыс аркасы және Брансуик жолындағы көпір алынып тасталды, олар Шеффилдтің ішкі айналма жолының соңғы кезеңін салуға байланысты бір болаттық құрылыммен ауыстырылды. Ортаңғы арка Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде жарылмаған бомбаға тап болды, бірақ құлап түспеді және жөнделді. Жөндеуді қала орталығынан алысқанда орталық арканың астынан өтетін кезде көруге болады. Ол арканың сол жағында орналасқан. Шеффилд университетінің Rag Magazine журналы "Twikker" аты "The Wicker" атауынан алынған, ал 1991 жылғы мұқабасында Викер аркалары бейнеленген.
The viaduct was built in 1848 to extend the Manchester, Sheffield and Lincolnshire Railway from its previous terminus at Bridgehouses. The requirements were laid down by Sir John Fowler (engineer and designer of the Forth Bridge), but because of its prominent position in the city, he employed a firm of architects, Weightman, Hadfield and Goldie, to manage the detailed design. The design was then constructed by Miller, Blackie and Shortridge, and consisted of 41 arches. The arch which crosses the Wicker provides 30 feet (9 m) of headroom and spans 72 feet (22 m). On either side are smaller arches around 12 feet (4 m) high, with heraldic decoration in the stonework above them. Many of the arches are now concealed by buildings. The structure is officially named the Sheffield Victoria Viaduct, and has in the past been called the Wicker Viaduct. Later a part of the Great Central Railway, the viaduct supported Sheffield Victoria Station. Main line rail passenger services crossing the Wicker Arches ceased in January 1970 with the closure of Sheffield Victoria and its service to Manchester, but the viaduct still carried the local services to Huddersfield via Penistone until they too were diverted, via Barnsley, in the 1980s. The only other passenger services to cross the bridge thereafter were football excursion trains to Wadsley Bridge for matches played at Sheffield Wednesday's Hillsborough ground. This traffic ceased in 1996. The Victoria station buildings and platforms were demolished in 1989; however, freight services continue to use the, now single, line across the viaduct to reach the Stocksbridge Steel works. The arches were restored in 1990 and are a Grade II* listed building. They were added to the Buildings at Risk Register in 2007. In 2002, the Cobweb Bridge was suspended underneath the viaduct to allow the construction of the Five Weirs Walk. In spring 2006, the two westernmost arches and the bridge over Brunswick Road were removed and replaced by a single steel span in connection to the building of the final phase of Sheffield's Inner Ring Road. The central arch was hit by an unexploded bomb during the Second World War but did not collapse and was repaired. The repair can still be seen today when going under the central arch away from the city centre. It is on the left hand side of the arch. The Sheffield University Rag Magazine Twikker is named after The Wicker, and its 1991 cover featured the Wicker Arches.