АҚШ саясатында «тепе-теңдік сақтау» – бұл кандидаттың сайлау кампаниясын кеңейту үшін өңірлік, фракциялық жағынан толықтыратын серіктес таңдау стратегиясы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Саяси науқанға кең ауқымды қолдау табу стратегиясы
Strategy to bring broad appeal to a political campaign
АҚШ саясатында «тикетті теңгерту» – саяси кандидаттың, әдетте сол партиядан, сайлауға серіктес таңдау арқылы науқанға кеңірек қолдау әкелуге бағытталған тәжірибе. Бұл термин көбінесе АҚШ вице-президенттік лауазымына үміткерді іріктеу кезінде қолданылады. Тикетті теңгертудің бірнеше жолы бар. Географиялық тепе-теңдікті қамтамасыз ету үшін кандидаттан өзге аймақтан келген адам серіктес ретінде таңдалуы мүмкін. Егер кандидат партияның белгілі бір тобымен байланысты болса, партияны біріктіру мақсатында қарсы топтан серіктес таңдалуы мүмкін. Сол сияқты, серіктестер идеологиялық, жас немесе демографиялық тепе-теңдікті қамтамасыз ету үшін де таңдалуы мүмкін. АҚШ президенттік сайлауында тикетті теңгерту дәстүрлі түрде «түтінге толы бөлме» деген сөз тіркесімен байланысты болды, бірақ 1970 жылы Макговерн-Фрейзер комиссиясының нәтижесінде бастауыш жүйедегі реформалар осы көзқарасты өзгертті. Бостон университетінің профессоры Дуглас Крайнердің сөзіне сүйенсек, Макговерн-Фрейзер реформалары дәстүрлі тикетті теңгерту тәжірибесіне нүкте қойды. Крайнердің айтуынша, қазіргі президенттік үміткерлер аймақтық және идеологиялық тепе-теңдікке бұрынғыдай мән бермейді, және олар үкіметтік тәжірибесі мол, бір-біріне үйлесімді серіктестерді таңдауға көбірек бейім. Егер америкалық сайлаушылар бағалайтын барлық қасиеттерді бір адамда табу мүмкін болмаса, партиялар екі серіктестен бірігіп, болашаққа бағытталған, консервативті, ауылдық және қалалық, энергетикалық және дана басшылықтың жиынтық бейнесін жасауға тырысады, бұл бейне сайлаушылардың басым бөлігінде отандық, этникалық және партиялық адалдық сезімін оятуға шақырылады. Дегенмен, бұл теңгерілген тикеттің теориясы. | Нельсон Полсби және Аарон Уайлдавски, 1991 жыл, Сигельман және Вальбек, 1997 жыл.
In United States politics, balancing the ticket is a practice where a political candidate chooses a running mate, usually from the same party, with the goal of bringing more widespread appeal to the campaign. The term is most prominently used to describe the selection of the U. S. vice presidential nominee. There are several means by which the ticket may be balanced. Someone who is from a different region than the candidate may be chosen as a running mate to provide geographic balance to the ticket. If the candidate is associated with a specific faction of the party, a running mate from a competing faction may be chosen so as to unify the party. Similarly, running mates may be chosen to provide ideological, age, or demographic balance. In U. S. presidential elections, balancing the ticket was traditionally associated with the smoke filled room cliché, but this changed in 1970 with reforms in the primary system resulting from the McGovern Fraser Commission. According to Douglas Kriner of Boston University, the McGovern Fraser reforms brought an end to traditional ticket balancing practices. Now, presidential candidates are less concerned with regional and ideological balance, says Kriner, and are more inclined to pick compatible running mates with extensive government experience. If it is impossible to find one person who combines within his or her heritage, personality, and experience all the virtues allegedly cherished by American voters, the parties console themselves by attempting to confect out of two running mates a composite image of forward looking conservative, rural urban, energetic wise leadership that evokes hometown, ethnic, and party loyalties among a maximum number of voters. That is, at least, the theory behind the balanced ticket.|Nelson Polsby and Aaron Wildavsky 1991 cited in Sigelman and Wahlbeck 1997
Тарих
Америка президенттік сайлауының алғашқы күндері президент пен вице-президент техникалық түрде бір бюллетеньде сайланды, ең көп дауыс алған адам президент, ал екінші дауыс алған адам вице-президент болып жарияланды. Бұл жүйе қиындық тудырғандықтан, 1804 жылы Президент пен Вице-президентті әртүрлі бюллетеньдер арқылы сайлауды көздейтін Он екінші түзету қабылданды. Америка Азамат соғысына дейінгі сайлаулардың көпшілігінде солтүстік және оңтүстік өкілдері жұптасып сайланды немесе керісінше. Азамат соғысынан кейін Солтүстік пен Оңтүстік арасындағы географиялық тепе-теңдік бұрынғыдай маңызды болмаса да, 20-ғасырға дейін, әсіресе Демократиялық партияда маңызды фактор болып қала берді. 20-ғасырда сайлаушылар алқасына қызығушылықтың артуы көптеген президенттік үміткерлерді халық саны көп штаттардан вице-президенттік үміткерлерді таңдауға итермеледі. Олар осы штаттардағы сайлаушыларды өз штаттарынан шыққан жетекші тұлғаны қолдау арқылы ықпал етуді үміттенеді. 20-ғасырдың соңында идеологиялық тепе-теңдік маңызға ие болды, өте либералды немесе консервативті президенттік үміткер көбінесе орташа вице-президенттік үміткермен немесе керісінше жұптасып, кеңірек қолдау табуға тырысты. 20-ғасырдың соңында гендер, дін, жас және басқа да мәселелер сияқты басқа факторлар да маңызды рөл атқара бастады. Бұл үрдіс соңғы уақыттарда да жалғасуда, бірақ ол бұрынғыдай болжамды емес. 1992 жылы Арканзас штатының Билл Клинтон, демократтардың орталық қанатынан саналатын, көршілес Теннесси штатының либералды Аль Горды өзінің серігі ретінде таңдады. Алайда, екеуі де оңтүстік ақшыл протестанттар және "бейбі бумер" ұрпағынан шыққан еді, көптеген саяси сарапшылар оларды саяси идеологияда ұқсас деп санайтын. Бұл билетті теңестіруге көп көмектеспеді. 2000 жылы Аль Гор Коннектикут штатынан шыққан еврей демократы, центрист Джо Либерманды таңдады, ол президент Клинтонның Моника Левинскимен болған даулы қарым-қатынасы үшін алғашқылардың бірі болып сынға алған еді. Төрт жылдан кейін Массачусетс штатының Джон Керри Солтүстік Каролинаның Джон Эдвардсын таңдады, бұл оңтүстік сайлаушыларына үндеу ретінде қарастырылды, себебі олар Керри сияқты солтүстік-шығыс өкіліне Эдвардстың географиялық тепе-теңдігі болмаса қолдау көрсетпеуі мүмкін еді. Сонымен қатар, Эдвардс Сенаттағы алғашқы мерзімін өткеріп жатқандықтан, көптеген адамдар оны жас және тәжірибесіз "сырттан келген" деп санады, ал 60 жастағы, төрт мерзімдік сенатор Керри мұндай бейнеге ие бола алмады.
In the earliest days of American presidential elections, the President and Vice President were technically elected on the same ballot, with the person receiving the most votes becoming the President and the person with the second most votes becoming the Vice President. When this system proved unwieldy, the Twelfth Amendment was passed in 1804 providing that the President and Vice President be elected on different ballots. Most elections before the American Civil War featured a Northerner paired with a Southerner or vice versa. After the Civil War, geographical balance between North and South became less critical but would remain a factor well into the 20th century, especially in the Democratic Party. In the 20th century, an increased interest in the Electoral College led many presidential candidates to choose vice presidential candidates from populous states with large numbers of electoral votes. It was hoped that voters in this state could be swayed by having a favorite son on the ticket. Later in the 20th century, ideological balance became more prominent with a very liberal or conservative presidential candidate often paired with a more moderate vice presidential candidate or vice versa to bring more widespread appeal. Other factors came to prominence in the late 20th century such as gender, religion, age and other issues. The trend has continued in recent times, although it is less of a predictable science. In 1992, Bill Clinton of Arkansas, seen as a more moderate Democrat, chose the more liberal Al Gore of neighboring Tennessee as his running mate. However, they were both white Protestant southerners from the baby boomer generation, and most political analysts saw them as similar in political ideology. This brought little in the way of ticket balancing. In 2000, Al Gore chose the centrist Joe Lieberman, a Jewish Democrat from Connecticut who had been one of the first people to criticize President Clinton for his scandal with Monica Lewinsky. Four years later, John Kerry of Massachusetts chose John Edwards of North Carolina, which was widely seen as an appeal to Southern voters who traditionally would not have supported a Northeasterner such as Kerry without the geographic balance that Edwards could bring. Also, Edwards, still serving his first term in the Senate, was regarded by many as an "outsider" with a youthful appeal; two characteristics that Kerry, a 60 year old four term Senator, was unable to acquire.
Географиялық тепе-теңдік
Географиялық тепе-теңдік саясаттың басынан бері маңызды рөл атқарып келді. Азамат соғысына дейін солтүстікке кандидат әдетте оңтүстік өкілімен жұптасатын, немесе керісінше. Азамат соғысынан кейін географиялық тепе-теңдіктің бұл деңгейі бұрынғыдай маңызды болмаса да, әлі де үлкен рөл атқарады. Қазіргі заманда оңтүстік, Орта Батыс және Таулы аймақтардағы сайлаушылар географиялық тепе-теңдік болмаса, Солтүстік-Шығыс және Батыс жағалауынан келген кандидаттарды қолдауға көбінесе құлшынбайды, және керісінше. Мысалы, 1952 жылы Нью-Йорк штатының Дуайт Д. Эйзенхауэрі Ричард Никсонды өзінің серігі етіп таңдады, өйткені ол Калифорниядан шыққан еді. 1960 жылы Никсон Кеннедидің Жаңа Англиядағы күшін әлсірету үшін Массачусетс штатының Генри Кэбот Лоджті таңдады. Массачусетс штатының Джон Ф. Кеннеди оңтүстік сайлаушыларын қызықтыру үшін Техас штатының Линдон Джонсонды өзінің серігі етіп таңдады. Жеңіске жету үшін көп дауыс қажетті сайлауларда, кандидаттың сайлаушылар алқасындағы маңызды штаттардағы сайлаушыларға ұнауына қатысты үлкен мәселелер туындайды. Қазіргі уақытта Америка көбінесе «қызыл» және «көк» штаттарға бөлінеді, бірақ бұл шекаралар абсолютті емес. Пенсильвания және Мичиган сияқты маңызды «көк» штаттар, жағдайларға байланысты, республикалық кандидатқа қолдау білдіруге көшуі мүмкін. Сол сияқты, Солтүстік Каролина және Джорджия сияқты маңызды президенттік «қызыл» штаттар да дұрыс кандидаттар тізімі болса, адалдығын өзгерте алады. Осы штаттардың бірінен шыққан «жергілікті ұл» кандидаттың қолдауы, осы штатты бір жақтан екінші жаққа бұруға жеткілікті болуы мүмкін. АҚШ Конституциясы президент пен вице-президенттің әртүрлі штаттардан болуын талап етпейді, бірақ белгілі бір тепе-теңдік болуын қажет етеді, өйткені сайлаушылар алқасының мүшелері өз штаттарынан екі адамға дауыс бере алмайды. Мысалы, 2000 жылғы сайлауда, егер республикалық вице-президенттікке үміткер Дик Чейни, Техаста тұрғаннан кейін, туған штаты Вайомингке қайтып оралмағанда және онда тұруын жаңартпағанда, Техас штатының сайлаушылары Джордж Бушқа президенттікке және Чейниге вице-президенттікке дауыс бере алмас еді. Техастың 32 сайлау дауысы шешуші болғандықтан, ешбір кандидат вице-президент болу үшін жеткілікті дауыс жинамаған болар еді, ал Сенат ең көп дауыс жинаған екі кандидаттың біреуін (Чейни немесе Джо Либерман) таңдауға мәжбүр болар еді.
Geographic balance has played an important part of politics since the beginning. Before the Civil War, a Northern candidate was almost always paired with a Southern running mate or vice versa. Since the Civil War, this level of geographical balancing is less critical, but still plays a big role. In modern times, voters in the South, Midwest, and Rocky Mountains region are less inclined to support Northeasterners and West Coasters without some sort of geographic balance and vice versa. For example, in 1952 Dwight D. Eisenhower of New York chose Richard Nixon as his running mate in part because he was from California. In 1960, Nixon chose Henry Cabot Lodge Jr. of Massachusetts to blunt Kennedy's strength in New England. John F. Kennedy of Massachusetts chose Texan Lyndon Johnson to appeal to Southern voters. In elections which are expected to be close, great concern is placed on a running mate's ability to appeal to voters in key states with critical numbers of votes in the Electoral College. In modern times, America is generally split along red state/blue state lines, but these lines are not absolute. Key "blue states" like Pennsylvania and Michigan could be swayed to shift support toward a Republican candidate under the right conditions. Likewise, key presidential "red states" such as North Carolina and Georgia may shift allegiances for the right ticket. A "favorite son" on the ticket from one of these states could garner enough support to swing it from one column to another. The United States Constitution does not require a president and vice president to be from different states, but does demand some balance, because Electoral College voters cannot vote for two people from their state. For example, in the 2000 election, if Republican vice presidential nominee Dick Cheney, who lived in Texas, had not moved back to his home state of Wyoming and reestablished residency there, then the electors from Texas would not have been able to vote for both Texas Governor George W. Bush for president and Cheney for vice president, and because Texas's 32 electoral votes would have been decisive, no candidate would have received enough votes to become vice president and the Senate would have had to pick one of the top two vote getters (either Cheney or Joe Lieberman).
Басқа факторлар
Кейде үміткерлер белгілі бір демографиялық топқа сүйінуге тырысады немесе өзінің кемшілігін жою үшін нақты бір кандидатты таңдайды. Уолтер Мондейлдің 1984 жылы Джеральдин Феррароны таңдауы әйел сайлаушыларға үндеу ретінде кеңінен танылды, және 2008 жылы Джон Маккейн Сара Пейлинді, ал 2020 жылы Джо Байден Камала Харристі таңдағанда да осылай болды. Барак Обаманың Джо Байденді өзінің серігі етіп таңдауы көбінесе Обаманың сыртқы саясат тәжірибесінің жетіспеуін, Сенаттың Сыртқы қатынастар комитетінің төрағасы болған Байденмен толықтыру жолы ретінде қарастырылды. 2016 жылы саяси тәжірибесі жоқ бизнесмен Дональд Трамп, карьералық саясаткер, Индиана штатының губернаторы Майк Пенсті таңдады. Кейде үлкен президенттік үміткерлер өзінен бір буын жас адамды серік етіп таңдайды, көбінесе жастарды қызықтыру үшін, олар үлкен үміткерлерді «көне» немесе «қалыптан шыққан» деп санайды. Джордж Буш 64 жаста болғанда 1988 жылы 41 жастағы Дэн Куэйлді таңдады. Митт Ромни 2012 жылы 42 жастағы Пол Райанды таңдағанда 65 жаста еді. 2020 жылы Джо Байден 77 жаста болғанда 55 жастағы Камала Харристі таңдады. Керісінше, жас президенттік үміткер өзінен үлкен және тәжірибелі адамды серігі ретінде таңдауы мүмкін. Джордж Буш 2000 жылы саяси жаңағы және сырттан келген адам ретінде қарастырылды, ол өзінің серігі ретінде Вашингтондағы саясаттың шебері Дик Чейниді таңдады.
Sometimes candidates will try to appeal to a particular demographic group, or will try to make up for a perceived weakness, through the choice of a particular running mate. Walter Mondale's selection of Geraldine Ferraro in 1984 was widely seen as an appeal to female voters, and the same was true in 2008 when John McCain chose Sarah Palin, and in 2020 when Joe Biden picked Kamala Harris. Barack Obama's selection of Joe Biden as his running mate was often considered a way to augment Obama's lack of foreign policy experience with Biden, who was the chair of the Senate Foreign Relations Committee. In 2016, businessman Donald Trump who had no political experience chose a career politician, Indiana Governor Mike Pence. Occasionally, older presidential candidates have intentionally chosen someone a generation younger as their running mates, mainly to garner younger voters who often see older candidates as "uncool" or "out of touch". George H. W. Bush was 64 when he chose 41 year old Dan Quayle in 1988. Mitt Romney was 65 years old when he picked Paul Ryan who was 42 years old in 2012. Joe Biden was 77 years old when he chose Kamala Harris who was 55 years old in 2020. Conversely, a young presidential nominee might pick an older and more experienced person to be their running mate. George W. Bush was considered a political novice and outsider when he chose Dick Cheney, a consummate Washington insider, as his running mate in 2000.
Сипаттардың үйлесімділігі
Билеттерді теңгертудің көп бөлігі бір ғана мәселеге шектелмейді, бірақ кандидатқа сырттан келтіретін жалпы күштің факторы болып табылады. Джон Кеннеди 1960 жылы Линдон Джонсонды тек оңтүстік аймағынан шыққандығы үшін ғана емес, сондай-ақ басқа да себептермен таңдады. Джонсон сол кезде Кеннедиге қарағанда консервативтірек саналды, бұл билетті идеологиялық тұрғыдан теңгерді. Джонсон Техас штатын және оның маңызды сайлаушы дауыстарын демократтарға жеткізе алатын еді, бұл Кеннеди мен техастық емес кандидаттарға оңай берілмейтін мүмкіндік. Кеннеди католик дінінде болды, ал оның діні, әсіресе протестанттық Оңтүстік штаттарында, жасырын бірақ маңызды мәселе болып саналды. Джонсонның протестант болуы билеттің Оңтүстікте танымалдылығын арттырды. Кеннеди Жаңа Англияның жоғарғы топқа жататын отбасынан шыққан, ал Джонсон қарапайым және ауылдық жерлерде өскен. 1952 жылы 61 жастағы Дуайт Эйзенхауэр өзінің кандидаттығына 39 жастағы Ричард Никсонды таңдады. Никсонның жасы және коммунизмге қарсы күрестегі беделі науқанға қосымша күш берді. 72 жастағы, орталық көзқарастағы республикашыл Джон Маккейн 2008 жылы президенттікке кандидат болғанда, өзінің кандидаттығына 44 жастағы, қатаң консерватор Сара Пейлинді таңдады, бұл жас, жыныс және саяси көзқарас бойынша билетті теңгеруге бағытталған әрекет болды. Тіпті билетті теңгеру ашық түрде байқалмаған жағдайларда да, билетке қосымша факторлар әкелінеді. Билл Клинтон мен Ал Гор екеуі де ақ нәсілді, протестант, бейбітшіл буын өкілдері және оңтүстік штатының тұрғындары болғанмен, Ал Гор Вьетнам соғысының қатысушысы болды, ал Клинтон республикашылдар тарапынан Вьетнам дәуіріндегі әскерге шақырудан "құтылғандығы" үшін қатты сынға ілікті. Гордың әскери тәжірибесі Клинтонның әскери басшылыққа қабілетіне қатысты сынды жұмсартуға көмектесті.
Most ticket balancing is not limited to a single issue but is a factor of the overall strength that the running mate brings to a campaign. Lyndon Johnson was chosen by John F. Kennedy in 1960 not only because he was a Southerner, but for other reasons as well. Johnson was perceived at the time as being more conservative than Kennedy which balanced the ticket ideologically. Johnson was likely to deliver Texas and its critical electoral votes to the Democrats, something that Kennedy and a non Texan might not be able to accomplish. Kennedy was a Catholic and his religion was a subtle but important issue, especially in the largely Protestant Southern states. The fact that Johnson was a Protestant helped the ticket's appeal in the South. Kennedy was part of an upper class New England family, while Johnson came from more humble and rural beginnings. In 1952, Dwight D. Eisenhower, who was 61 at the time, chose Richard Nixon, age 39, to be his running mate. Nixon's relative youth and solid anti communist credentials gave an additional boost to the campaign. When 72 year old moderate Republican John McCain ran for president in 2008, he chose 44 year old staunch conservative Sarah Palin as his running mate, in an effort to balance the ticket by age, gender and political philosophy. Even in circumstances where ticket balancing is not overt, there are subtle components that are brought to the ticket. Although Bill Clinton and Al Gore were both white, Protestant, baby boomers, and Southerners, Al Gore was a veteran of the Vietnam War while Clinton was heavily criticized by Republicans because he "dodged" the Vietnam Era draft. Gore's military record helped soften some of the criticism about Clinton's ability to lead the military.
Басқа саяси жарыстар
Кейбір штаттарда губернатор мен вице-губернатор бір тізім бойынша сайланады. Губернаторға өзінің серігін таңдауға рұқсат берілген штаттарда, ол президенттік саясаттағыдай, штат ішінде тепе-теңдікті қамтамасыз ететін кандидатты таңдауы мүмкін. Мысалы, қалалық аймақтан шыққан саясаткер ауылдық аймақтан серік таңдауы мүмкін, немесе ер саясаткер әйел серік таңдауы мүмкін. Серік таңдау тұжырымдамасы көбінесе АҚШ-қа тән болғанымен, басқа елдерде де ұқсас үлгілерді кездестіруге болады. Мысалы, пропорционалды өкілдік сайлау жүйесінде партиялар тізімінде партия ішіндегі әртүрлі топтардың өкілдігін қамтамасыз етуге тырысады. Кейбір елдер (мысалы, Ирак) тізімде әйелдердің немесе этникалық азшылықтардың белгілі бір саны болуын талап ету арқылы немесе (мысалы, Ливан) вице-президенттер мен премьер-министрлердің президенттен өзге этникалық топқа жатуын талап ету арқылы тепе-теңдікті қамтамасыз етеді.
In some states, the governor and the lieutenant governor are elected on the same ticket. In states that allow the governor to choose his running mate, he/she may choose a candidate that provides balance within the state just as in presidential politics. For example, a politician from an urban area may select a running mate from a rural area, or a male politician may select a female running mate. Although the concept of a running mate is relatively specific to the United States, analogous patterns could be found in other countries. For example, in proportional representation with party lists, parties will tend to make sure that a variety of factions within the party are represented in the list candidates. Some countries (such as Iraq) enforce balance by legally requiring that a list contain a minimum number of female or ethnic minority candidates, or by requiring (such as Lebanon) that vice presidents or prime ministers be of a different ethnic group than the president.
Президенттің өлімі
Сайлаулар ойын-сауық үшін пайдаланылатын бұқаралық ақпарат құралдарының жарнамалық жүйесінің көп бөлігін қабылдады, бірақ сайлау тізімі – «достық сурет» емес. Вице-президенттік лауазымы сирек ғана саяси маңызы бар болып табылады, алайда американдық президенттердің бірнеше рет қызмет бабында қайтыс болған, соның ішінде қастандыққа ұшыраған немесе табиғи себептерден өлген жағдайлар болды. Бұл жағдайлар, басқа елдердегідей кезектен тыс сайлау шаруасын өткізудің орнына, сайлау тізімін теңгермелеу үшін серік-ұсынылушының болуының артықшылықтары мен кемшіліктерін көрсетеді. Авраам Линкольннің серігі Эндрю Джонсон оңтүстік өкілі болды және радикалды республикашылармен ортақ құндылықтары болмады, сондықтан Қайта құру Линкольннің көзқарасын оңтүстік демократы жеткізгеннен басталды. Кәсіпкерлікке жақтас, ескі мектептің республикашылы Уильям МакКинлиден кейін жас, күшті Теодор Рузвельт табыс етті, ол монополияға қарсы заңдарды белсенді түрде қолдады. ХХ ғасырда вице-президенттер өз алдағы президенттерінің саясатын дұрыс жалғастырған жағдай тек екі рет болды. Гарри С. Трумэн Франклин Д. Рузвельттің саясатын жалғастырды, ал Линдон Б. Джонсон Джон Ф. Кеннедиге қарағанда осы салаларда одан да көп жетістіктерге қол жеткізді. 2008 жылы умерен сенатор Джон Маккейннің консерватор Сара Пейлинды сайлау тізіміне қосуы (кейбір пікірлерге сәйкес) тізімге зиян келтірді, себебі адамдар 72 жастағы Маккейннің өзінің мерзімін толық аяқтамауы мүмкін деп алаңдады. Дегенмен, көптеген консерваторлар Пейлиннің таңдалуынан жігерленді.
Elections have acquired much of the mass media publicity system used for entertainment, but a ticket is not a "buddy picture." Although the vice presidency has only rarely been an office with real political significance, several times American presidents have died in office, either through assassinations or natural causes. These conditions reveal the merits and failures of having a running mate to balance the ticket instead of calling a snap election, as other countries do. Abraham Lincoln's running mate, Andrew Johnson, was a Southerner who did not share values with the Radical Republicans, so Reconstruction started with Lincoln's point of view being expressed by a Southern Democrat. William McKinley, an old school pro business Republican, was succeeded by the young, energetic Theodore Roosevelt who actively championed anti trust laws. Only twice in the twentieth century have vice presidents followed the heritage of their departed presidents fairly well. Harry S. Truman continued Franklin D. Roosevelt's policies, and Lyndon B. Johnson accomplished more in the same general areas than John F. Kennedy. In 2008, the selection of the conservative Sarah Palin by moderate senator John McCain damaged the ticket (according to some), as people were concerned that the 72 year old McCain might not live out his term. Many conservatives were energized by the choice of Palin, however.
Нигерия
Нигерияда партиялар президенттік және вице-президенттікке кандидаттарды ұсынуда географиялық теңгерімді ("аймақтарға бөлу") қолданады, солтүстік және оңтүстік өкілдерін, сондай-ақ христиан мен мұсылманды таңдайды. Оңтүстік көбінесе христиан, ал солтүстік көбінесе мұсылман болғандықтан, бұл ең көп кездесетін географиялық-діни комбинация. Бір дінге жататын билеттер, христиан-христиан немесе мұсылман-мұсылман билеттері, көбінесе дау тудырады және мұндай билет Нигерияның діни қауымдастықтары арасындағы билік тепе-теңдігін бұзады деген айыптауларға әкеледі. 2023 жылғы президент сайлауында All Progressives Congress (APC) партиясының кандидаттығына үмітттенген оңтүстік мұсылманы Бола Тинубу географиялық және діни теңгерімге қол жеткізу мүмкін емес екенін айтты. Тинубудың пікірінше, APC партиясында білікті солтүстік христиандары жоқ еді. Партия ішіндегі сайлауды жеңгеннен кейін ол солтүстік мұсылманы Кашим Шеттиманы өзінің серігі етіп таңдады, бұл діни үйдестік туралы пікір қақтығыстарын тудырды.
In Nigeria, it is common for parties nominating candidates for president and vice president to apply both geographic balance (called "zoning"), picking a northerner and a southerner, and religious balance, picking a Christian and a Muslim. As the south is mainly Christian and the north is mainly Muslim, this is the most common geographic religious permutation. Same religion tickets, whether a Christian–Christian ticket or a Muslim–Muslim ticket, are controversial and often lead to accusations that such a ticket would disrupt the power balance between Nigeria's religious communities. When Bola Tinubu, a southern Muslim, was running for the nomination of the All Progressives Congress (APC) as their candidate in the 2023 presidential election, he said that having both geographic and religious balance would be impossible. In Tinubu's opinion there were no qualified northern Christians in the APC, and after winning the party's nomination he ended up picking Kashim Shettima, a northern Muslim, as his running mate, sparking a controversy over religious identity.
Филиппин
Филиппинде, президенттік жүйесі АҚШ-тан алынған, 1935 жылдан 1969 жылға дейінгі ірі партиялардың барлық президенттік тізімдері Лузоннан бір адамды және Висаядан немесе Минданаодан бір адамды қамтыды, бұл халық арасында «Солтүстік-Оңтүстік» (немесе «Оңтүстік-Солтүстік») билеті деп белгілі болды. Бұл 1986 жылғы сайлаудан бастап тоқтатылды.
In the Philippines, which had derived the presidential system from the United States, all presidential tickets from major parties from 1935 to 1969 involved someone from Luzon and someone from either the Visayas or Mindanao, which was popularly known as the North South ticket (or South North ticket). That has been abandoned since the 1986 election.