Кіріспе
1891-1892 жылдар аралығында Канаданың премьер-министрі болған Джон Джозеф Колдуэлл Эбботт (1821 жылдың 12 наурызы – 1893 жылдың 30 қазаны) – канадалық заңгер және саяхатшы, Канаданың үшінші премьер-министрі қызметін атқарған. Ол Консервативтік партияның жетекшісі болды. Эбботт қазіргі Сент-Андре-д'Аргентейл қаласында, Квебек провинциясында дүниеге келген. Ол Макгилл университетінде заңды оқып, Монреальдің ең танымал заңгерлерінің біріне айналды, кейіннен Макгиллге заң профессоры ретінде оралып, азаматтық құқық докторы дәрежесін алды. Ол, әсіресе, Сент-Олбанс шабуылының жасаушыларын сәтті қорғағанымен танымал болды. Эбботт жас кезінен бастап саясатқа қатысты, 1849 жылы Монреаль аннексиясы манифестіне қол қойды (кейін өкінді) және 1860 жылы Канада провинциясының заң шығару жиналысына сайланды. Конфедерацияға дайындалу кезеңінде ол ағылшын тілді квебектердің құқықтарын қорғаушы болды. 1867 жылғы федералды сайлауда Эбботт Консервативтік партия мүшесі ретінде Канаданың жаңа Өкілдер палатасына сайланды. Оның кеңсесінен жасырын түрде шыққан телеграмма 1873 жылғы Тынық мұхитындағы дауға себеп болды, бұл Джон А. Макдональдтың бірінші үкіметінің құлауына әкелді. Эбботт 1887 жылы Сенатқа тағайындалды, Сенаттағы Үкімет басшысы болды. Макдональдтың қайтыс болғаннан кейін 1891 жылдың маусымында ол премьер-министр болды. Ол Канаданың туған жерінде дүниеге келген алғашқы премьер-министрі болды, өйткені Макдональд пен Александр Маккензи Шотландияда туған. Эбботт сол кезде 70 жаста болды және денсаулығының нашарлауына байланысты 1892 жылдың қарашасында қызметтен кетті. Ол келесі жылы қайтыс болды.
Sir John Joseph Caldwell Abbott (March 12, 1821 – October 30, 1893) was a Canadian lawyer and politician who served as the third prime minister of Canada from 1891 to 1892. He held office as the leader of the Conservative Party. Abbott was born in what is now Saint André d'Argenteuil, Quebec. He studied law at McGill University and became one of Montreal's best known lawyers, later returning to McGill as a professor of law and earning a Doctor of Civil Law degree. He was perhaps best known for his successful defence of the perpetrators of the St. Albans Raid. Abbott involved himself in politics from a young age, signing the Montreal Annexation Manifesto in 1849which he later regrettedand winning election to the Legislative Assembly of the Province of Canada in 1860. In the lead up to Confederation he was a prominent advocate for the rights of English speaking Quebecers. In the 1867 federal election, Abbott was elected to the new House of Commons of Canada as a member of the Conservative Party. A telegram leaked from his office played a key part in the Pacific Scandal of 1873, which led to the downfall of John A. Macdonald's first government. Abbott was appointed to the Senate in 1887, in order to become leader of the Government in the Senate. He became prime minister in June 1891 following Macdonald's death in office. He was the first native born Canadian prime minister, both Macdonald and Alexander Mackenzie having been born in Scotland. Abbott was 70 years old at the time, and served only until November 1892 when he retired due to ill health. He died the following year.
Ерте өмір
Эбботт Сент-Эндрюс қаласында, Төменгі Канадада (қазіргі Сент-Андре-д'Аргентейл, Квебек) Харриеттің (құрметті аты Брэдфорд) және пастор Джозеф Эбботттың отбасында дүниеге келді, ол Англияның Литтл-Стрикленд қаласынан келген англикан миссионері еді. 1849 жылы Эбботт Мэри Марта Бетунаға (1823–1898) үйленді, ол доктор Норман Бетунның туысы, англикан дін қызметкері және Макгилл университетінің президенті міндетін атқарушы Джон Бетунның қызы, сондай-ақ пресвитериандық пастор Джон Бетунның немересі болды. Олардың төрт ұлы мен төрт қызы болды, олардың көптегені бала-шағасы болмай қайтыс болды. Олардың ең үлкен, тірі қалған ұлы Уильям Эбботт, Конфедерацияның әкесі және Принс-Эдвард аралының премьері болған полковник Джон Гамильтон Грейдің қызына үйленді. Эбботт канадалық актер Кристофер Пламмердің арғы атасы және Канаданың алғашқы әйел дәрігерлерінің бірі, туа біткен жүрек аурулары бойынша сарапшы Мод Эбботттың бірінші туысы болды. Эбботт Оранж орденінің мүшесі және масон болды.
Әскери қызмет
Эбботт жергілікті милицияда "жастық шағынан бері" қызмет етті, 1847 жылы 2-ші Монреаль милициясы батальонында энсин болып тағайындалды. 1849 жылы ол Монреаль аннексия манифестіне қол қойды, онда Канаданың АҚШ-пен бірігуі талап етілді, нәтижесінде милициядағы лауазымынан алынған еді. Алайда, 1850 жылы ол қайта қызметке орналасып, 4-ші Монреаль милициясы батальонының капитаны болып тағайындалды. 1861 жылғы Трент дауы кезінде 300 адамнан тұратын, 11-ші Аргентейль рейнджерлері деп белгілі болған батальонды жинақтауы, ол кейін "жастық кезіндегі қателіктер" деп атаған нәрсені өтеу үшін де, өзінің саяси беделін арттыру үшін де, сондай-ақ елдің қауіпсіздігіне деген алаңдаушылығын білдіру үшін де жасалған болуы мүмкін. 1862 жылдың 14 наурызында ол 11-ші (Аргентейль мылтық) ерікті милициясының майоры болып тағайындалды, ал 21 наурызда подполковник болып жоғарылатылды. Ол Фениан шабуылдары кезінде бірнеше рет шекарадағы полкке қолбасшылық етті. 1866 жылдың 8 наурызында олар белсенді қызметке шақырылып, Аргентейльдің әртүрлі ауылдарында орналасты. 1866 жылдың 11 маусымында Рейнджерлер Корнуоллға, содан кейін Сент-Жан-сюр-Ришельеге қызмет етуге шақырылды, ал Монреальден келген тілші былай деп мәлімдеді: "Мен жексенбі күні түстен кейін әскерлерді арнайы пойызбен Сент-Джонсқа [Сент-Жанға] жіберуге болатынын білдім; және олармен бірге шығуға рұқсат алуға қол жеткіздім. Алға жіберілген әскерлер жақында Корнуоллды күзеткен күштің бір бөлігі болды, полковник Фан басқаратын 25-ші полктің бір бөлігі және лейтенант полковник құрметті мырза Эбботт басқаратын Аргентейль рейнджерлері." Эбботт 1883 жылдың 22 маусымында 11-ші батальонға қолбасшылық етумен полковник лауазымынан зейнетке шықты. 1889 жылдың наурыз айында саяси қарсыластары оның 1849 жылғы "сенімсіздігі" үшін оны қынжырлап сынады, ол өзінің әскери қызметін, сондай-ақ 11-ші Аргентейль батальонының офицері және кейіннен командирі ретіндегі лауазымын, жастық қателігі кешірілгенінің дәлелі деп түсіндірді.
"I learned on Sunday afternoon that troops were to be sent to St. Johns [Saint Jean] by special train; and managed to procure permission to come out with them. The troops sent forward were a part of the force recently garrisoning Cornwall, a portion of the 25th Regt. under Col. Fan, and the Argenteuil Rangers under Lieut. Col. The Hon. J. J. C. Abbott." Abbott retired from the militia as a Lieutenant Colonel, commanding the 11th Battalion, on June 22, 1883. Taunted by his political opponents in March 1889 for his “disloyalty” in 1849, he explained that he considered his military service, and his commission as an officer and later commanding officer of the 11th Argenteuil Battalion of militia, to be evidence that his youthful error had been forgiven.
Заң мансабы
Эбботт 1847 жылы Монреальдегі МакГилл колледжінің (қазіргі МакГилл университеті) азаматтық құқық бакалавры дәрежесін алып, сол жылы Монреаль қаласындағы No. 374, Э. Р. атты Әйкелдік ложасында қабылданып, масондық дәрежеге ие болды. 1867 жылы азаматтық құқық докторы (DCL) дәрежесін алды. Оның заңгерлік тәжірибесінің көп бөлігі корпоративтік құқыққа қатысты болды; алайда, оның ең танымал сот ісі – Америка Азаматтық соғысы кезінде Канада аумағынан Вермонт штатының Сент-Олбанс қаласына шабуыл жасаған он төрт, кейін босатылып, қайта ұсталған төрт Конфедерация агентін қорғау болды. Эбботт Конфедерация өкілдерінің қылмыскерлер емес, соғысушылар екенін және оларды экстрадициялаудың қажеті жоқ екенін сәтті дәлелдеді. 1853 жылы МакГиллде коммерциялық және қылмыстық құқықтан лекция оқуды бастады, ал 1855 жылы заң факультетінің профессоры және деканы болды, оның студенттерінің арасында Канаданың болашақ премьер-министрі Уилфрид Лориер де болды. Ол 1880 жылға дейін осы лауазымда қызмет етті. Эбботт 1891 жылы премьер-министр болып тағайындалғаннан кейін көп ұзамай Канада экономикалық төңкеріске ұшырады; сол жылы ол тағы бір қиындыққа тап болды – Макгриви-Лангевин жанжалына қатысты мәселелер анықталды, онда консервативтік үкіметтегі бұрынғы қоғамдық жұмыстар министрі Гектор Луис Лангевин мердігер Томас Макгривимен бірлесіп үкіметтің қаржысын жымқыруға сөз байласты. Партиясының саяси беделіне келген зиянға қарамастан, Эбботт Макдональдтың қайтысынан кейін оны күтіп тұрған үкіметтік істердің жиналуын шешіп, мемлекеттік қызмет реформасы және қылмыстық кодекстің қайта қаралуы сияқты мәселелермен айналысты. 1892 жылы ол АҚШ-пен өзара тиімділік туралы жаңа шарт жасасуға тырысты, бірақ келісімге келе алмады. Оның өкілеттігі кезінде 52 қосымша сайлау өтті, оның 42-сі консерваторлардың жеңісімен аяқталды, осылайша олардың көпшілігі 13 орынға артты – бұл Эбботттың премьер-министр ретінде тиімділігінің айғағы болды. Премьер-министр болып тағайындалғаннан кейін бір жыл өткен соң Эбботт кеңсесін Томпсонға беруге тырысты, бірақ тори фракциясындағы католиктерге қарсы көзқарас салдарынан бұл ұсыныс қабылданбады.
Мұра
Джон Эббот колледжі Квебек провинциясының Сент-Анн-де-Бельев қаласында, Эбботтың шағын поместьесіне (Буабриан) жақын орналасқан және оның құрметіне аталған. 1938 жылы Канада үкіметі оны Ұлттық тарихи маңызы бар тұлға деп таныды. Оның "ең есте қаларлық" саяси пікірі – "Мен саясатты жек көремін". Толық цитатасы: "Мен саясатты және оның қалыпты шаралары деп есептелетін нәрселерді жек көремін. Мен танымал болуды, қоғамдық жиналыстарды, сөз сөйлеуді, партиялық кеңестерді және саясаттың қажетті бөлігі деп білетіннің бәрін жек көремін – тек өз білімімнің шегінде қоғамдық жұмысты жақсырақ атқарудан басқа". 1999 жылы Жан Кретьеннің үкім ету кезеңіне дейінгі Канада премьер-министрлерін қарастырған Дж. Л. Гранаштейн мен Норман Хиллмер канадалық тарихшылардың премьер-министрлерді бағалау сауалнамасын қосты. Эбботтың қызмет мерзімі қанағаттанарлықсыз деп есептелді және ол 20 премьер-министрдің арасында 17-орынды иеленді (сол кездегі мәлімет бойынша). 2016 жылы сауалнама қайта өткізілгенде, Эббот 5 баллдық шкала бойынша 1,8 ұпай жинап, он "қысқа мерзімді" премьер-министрдің арасында 7-орынға шықты.