Норман Парамор: британдық рекорд продюсер және дирижер өмірі мен қызметі
Norrie Paramor
Нормэн Парамор: британдық продюсер, EMI Columbia Records-та 1952-ден бастап жұмыс істеген. Клифф Ричард, Фрэнк Ифилд сияқты жұлдыздармен ынтымақтастық. Хип-хоттар тізіміндегі рекордсмен!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын жазбалар продюсері (1914–1979)
English record producer (1914–1979)
Өндіруші
"Продюсер" термині Paramor жазбалар шығара бастаған кезде кеңінен қолданылмағанмен (көбінесе "Артист және репертуар менеджері" немесе A&R менеджері деп аталған), ол 1952 жылы EMI-дің Columbia Records компаниясының жазулар директоры болып тағайындалғанда бұл қызметті іс жүзінде бастады. Клиф Ричард пен The Shadows үшін продюсер болғаннан бөлек, ол Руби Мюррей, Эдди Калверт, Майкл Холлидей, Хелен Шапиро, Фрэнк Айфилд, Фрэнки Воган, The Mudlarks, The Avons және Рикки Валанс сияқты көптеген әртістердің жазбаларын шығарды. "Гиннес рекордтар кітабына" сәйкес, Paramor мен EMI-дің еншілес лейблі Parlophone-дегі әріптесі Джордж Мартин 18 жылдан кейін, Paramor қайтыс болғаннан соң, Сэр Элтон Джонға арналған "Candle in the Wind 97" шығарғанға дейін Ұлыбританиядағы ең көп сатылған No.1 хит-синглдарды бірлесіп жасаған рекордты ұстады. Бұл Мартин продюсерлік еткен The Beatles-тің екінші синглы "Please Please Me" ескерілмеген, ол сол кездегі барлық басқа қолжетімді чарттарда бірінші орын алған болатын, бірақ Record Retailer чартында орын алмағандықтан, British Hit Singles кітабында да көрсетілмеген. British Hit Singles 1960 жылдан бері осы Record Retailer чартын дереккөз ретінде пайдаланады.
Although the term "producer" was not in circulation at the time Paramor started producing records (the usual term being Artiste and Repertoire Manager, or A&R man), he effectively began this role in 1952 when he became Recording Director for EMI's Columbia Records. As well as being producer for Cliff Richard and the Shadows, he produced records for Ruby Murray, Eddie Calvert, Michael Holliday, Helen Shapiro, Frank Ifield, Frankie Vaughan, the Mudlarks, the Avons, and Ricky Valance, among others. Per The Guinness Book of British Hit Singles, Paramor and George Martin his opposite number at EMI sister label Parlophone jointly held the record for having produced the most UK Number 1 hit singles until Martin produced "Candle in the Wind 97" for Sir Elton John, 18 years after Paramor died. This ignores The Beatles' second single "Please Please Me", produced by Martin, which was recognised as a number one hit by every other publicly available chart of the time, but not by Record Retailer and therefore not by British Hit Singles, which uses that chart as its source from 1960.
Композитор және дирижер
1955 жылы ол Норман Парамор және оның оркестрін құрды, ал 1956 жылы EMI-нің тағы бір еншілес компаниясы Capitol Records шығарған «Әлемнің импорттық сериясынан» ең көп сатылған альбомдардың бірін жазды: «In London in Love», сопрано Патрисия Кларк қатысқан, ол көптеген келесі сатылатын альбомдарда пайдаланылды. Бұл оның оркестрлік қолтаңбалық дыбысына айналды және «Күз», «Amor Amor», «Лондонда», «Тағы да ғашық бол», «Жылы және құлшыныспен», «My Fair Lady» және «Moods» сияқты көптеген туындыларында орын алды. Парамор фильмдерге де музыка жазды, оның ішінде «Жасқаралы айып» (1959), «Экспрессо Бонго» (1959), «Жас буын» (1961), «Менің сүйкімді қызым жоқ» (1961), «Қорқынышпен толған қала» (1961), «Бір жұп шалбар» (1962), «Екі плюс екі – алты» (1962), «Жабайы және еркін» (1962), «Жылдам әйел» (1963), «Қайғыға ұшыраған дәрігер» (1963), «Әке де келді!» (1963) және «Маған жақсы көретін ұлым» (1970). Ол 1962 жылы Хелен Шапиро үшін «Let's Talk About Love» хит әнін бірлесіп жазды. 1962 жылы Парамор Дэвид Фросттың «Норри Параморға құрмет» атты сатиралық британдық телебағдарламасында баяндалды. Скетчте, ол лайықты емес ән жазу авторлығы мен гонорарларын алғаны, «жалпы әуендерді жалпы сөздермен жазуы» және «барлығын жалпыға бірдей етуі» айтылды. 1968 жылы ол Корольдік Альберт залында өткен «Евровидение» ән байқауының музыкалық директоры болды, бұл алғаш рет түсті форматта көрсетілді. Сол жылы ол Клифф Ричард орындаған Ұлыбританияның «Congratulations» әнін де дирижерлік етті. 1970 жылы ол BBC Midland Radio Orchestra-ның тұрақты дирижері болды және өмірінің соңына дейін осы лауазымды сақтап қалды. Оның он жылдан астам уақыттан бері бірінші нөмірлі синглы. Парамор мен Ричард 1958 жылдан 1972 жылға дейін кәсіби тұрғыда бірлесіп жұмыс істеді.
In 1955, he formed Norman Paramor & His Orchestra and in 1956 they recorded one of the biggest selling albums from the Capitol of the World import series, released by another subsidiary of EMI, Capitol Records: In London in Love, featuring the soprano Patricia Clarke, who was used in many subsequent selling albums. This became his trademark orchestral signature sound, and was featured on Autumn, Amor Amor, In London, In Love Again, Warm and Willing, My Fair Lady, and Moods, among others. Paramor also composed music for films, including Serious Charge (1959), Expresso Bongo (1959), The Young Ones (1961), No My Darling Daughter (1961), The Frightened City (1961), A Pair of Briefs (1962), Two and Two Make Six (1962), The Wild and the Willing (1962), The Fast Lady (1963), Doctor in Distress (1963), Father Came Too! (1963), and My Lover, My Son (1970). He co wrote the 1962 hit song "Let's Talk About Love" for Helen Shapiro. In 1962, Paramor was the subject of "A Tribute to Norrie Paramor" by David Frost on the satirical British television programme That Was the Week That Was for, the sketch claimed, taking undeserved songwriting credits and royalties, "writing ordinary tunes with ordinary words" and "[making] everything ordinary." In 1968, he was the musical director for the Eurovision Song Contest, staged at the Royal Albert Hall, the first to be broadcast in colour. He also conducted the UK entry that year, "Congratulations", performed by Cliff Richard. In 1970, he became the resident conductor for BBC Midland Radio Orchestra, a post he held until his death. his first number one single in more than ten years. Paramor and Richard had worked together professionally from 1958 to 1972.