Флорида тұз батпағының тышқаны (Microtus dukecampbelli) – АҚШ Флорида штатына ендемік болатын сирек кездесетін кеміргіш. Географиясы, эволюциясы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Кеміргіштердің түрі
Species of rodent
Флорида тұзды батпақты тышқан (Microtus dukecampbelli) – Солтүстік Америкаға тән, АҚШ-тың Флорида штатында ғана кездесетін тышқан.
The Florida salt marsh vole (Microtus dukecampbelli) is a North American vole endemic to the state of Florida in the United States.
Таксономия
Бұрын оны шығыс далалық тышқаншасы (M. pennsylvanicus) түрімен бір түр деп есептеген, бірақ жақында жүргізілген генетикалық зерттеулер оның шығыс және батыс (M. drummondii) далалық тышқаншаларынан бұрынғы екенін көрсетіп, осылайша ерекше түр екенін дәлелдейді.
It was formerly thought conspecific with the eastern meadow vole (M. pennsylvanicus), but more recent genetic studies indicate that it is basal to both the eastern and western (M. drummondii) meadow voles, and thus represents a distinct species.
Тарату
Қалдықтар мен субкопаельді материалдарға сәйкес, Флорида тұзды батпақты құсқұйрығы бұрын АҚШ-тың оңтүстік-шығысында кеңінен таралған. Бірақ, қазіргі уақытқа дейін 5000 жыл бұрынғы климаттық өзгерістер шөптесі даладан орманды мекендерге өтуге себеп болғандықтан, ол Флоридада ғана кездесетін сирек түрге айналды. Қазіргі таңда ол Леви округіндегі Уаккасса шығанағындағы жалғыз тұзды батпаққа ғана шектелген.
According to fossil and subfossil material, the Florida salt marsh vole formerly had a wide range throughout the southeastern United States, but by 5,000 years before the present, due to climatic changes prompting a transition from grassland to forest habitats, it became an uncommon species restricted to Florida. It is now restricted to just a single salt marsh in Waccasassa Bay in Levy County.
Тіршілік ету ортасы
Ол Distichlis spicata өсімдіктерінің арасындағы Juncus roemerianus өсімдіктерінің жиектерінде, көшу белгісі бар жоғары тұзды батпақта табылған. Ол Spartina alterniflora басымдығымен ерекшеленетін аймақтардан қашады.
It is found in a transitional high salt marsh, near the edges of patches of Juncus roemerianus in patches of Distichlis spicata. It appears to avoid areas dominated by Spartina alterniflora.
Қауіптер
Бұл Солтүстік Америкадағы ең қауіп төндіріп, қорғауға алынған және жақсы зерттелмеген сүтқоректілердің бірі. Өте тар таралған аймағына байланысты, түр климаттың өзгеруінен, оның ішінде күшті тропикалық дауылдар мен ұрагандар, сондай-ақ теңіз деңгейінің көтерілуі салдарынан жойылу қаупінде. Техас және Луизиананың шығанақ жағалауындағы далалық құрттың (M. ochrogaster) ұқсас қалдық популяциялары, 20 ғасырдың басында көптеп кездесетін болған, кейіннен жойылып кеткен. Флориданың тұзды батпақты құрты да осы тағдырға ұшырауы мүмкін. 1979 жылдан бері салыстырмалы түрде аз жекелеген дарақтар байқалды, 1992 жылы 1025 тұзақпен жүргізілген зерттеуде бір ғана дарақ ұсталды. Халық тығыздығы гектарына 70 дарақтың астында болуы мүмкін. Осылайша, түрді сақтау өте маңызды мәселе. АҚШ Балық және жабайы табиғат қызметі оны жойылу қаупі төнген түр деп санайды, ал NatureServe оны өте қауіпті деп бағалайды. Түрдің белгілі жалғыз орны жеке меншікте, бірақ аймақтағы кез келген қызмет АҚШ Армиясының Инженерлік корпусымен шектеледі. Түр жақын орналасқан Уаккасса шығанағы қорығы мемлекеттік саябағының қоғамдық жерлерінде де кездесуі мүмкін.
It is one of the most threatened, restricted, and poorly known mammals in North America. Due to its extremely small range, the species is at major risk of extinction from the effects of climate change, including severe tropical storms and hurricanes, and potentially sea level rise. Similar relict populations of the prairie vole (M. ochrogaster) on the Gulf Coast of Texas and Louisiana, which were reportedly abundant in the early 20th century, have since been extirpated, and the Florida salt marsh vole could potentially follow the same fate. Relatively few individuals have been sighted since 1979, with a 1992 survey with 1025 traps only catching a single individual. The population density is likely lower than 70 individuals per hectare. The species is thus of heavy conservation concern. It is considered Endangered by the U. S. Fish and Wildlife Service and Critically Imperiled by NatureServe. The only known site for the species is on private land, although any activities in the area are restricted by the U. S. Army Corps of Engineers. The species could potentially occur on public land at the nearby Waccasassa Bay Preserve State Park.