Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1941 жылы түсірілген Джозеф фон Штернбергтің фильмі
1941 film by Josef von Sternberg
"Шанхайлық қимыл" – Джозеф фон Штернбергтің режиссерлік жұмысы, Гин Тиерни, Уолтер Хьюстон, Виктор Матур және Она Мунсонның қатысуымен түсірілген 1941 жылғы американдық нуар фильмі. Бұл фильм Джон Колтонның бір аттас Бродвей пьесасының негізінде жасалған, сценарийін Стернберг өңдеп, Арнольд Прессбергер United Artists үшін продюсерлік еткен. Бұл Стернбергтің Голливудта түсірген соңғы фильмі болды: Говард Хьюз оны 1951 жылы "Макао" фильмінің түсірілімі ортасынан, ал өткен жылы "Jet Pilot" фильмінен жұмыстан шығарды. Борис Левен "Ең үздік көркемдік безендіру" номинациясы бойынша "Оскар" сыйлығына ұсынылды, ал Ричард Хейгеман "Ең үздік түпнұсқа музыка" номинациясына ие болды.
The Shanghai Gesture is a 1941 American film noir directed by Josef von Sternberg and starring Gene Tierney, Walter Huston, Victor Mature, and Ona Munson. It is based on a Broadway play of the same name by John Colton, which was adapted for the screen by Sternberg and produced by Arnold Pressburger for United Artists. It was the last Hollywood film Sternberg ever completed: Howard Hughes fired him halfway through production of Macao in 1951, as well as from Jet Pilot the year prior. Boris Leven received an Academy Award nomination for Best Art Direction, while Richard Hageman was nominated for Best Original Music Score.
Сюжет
Гиголо "Доктор" Омар (Виктор Матур) Шанхай полициясына американдық шоу-қыз Дикси Померойды (Филис Брукс) түрмеге қамамауға алмау үшін пара береді; ол оны өзінің бастығы - Аждаһа ханым "Ана" Джин Слингке (Она Мансон) тиесілі казинода жұмыс іздеуге шақырады. Казинода Омар Еуропалық мектепті бітірген әдемі, мәртебелі жас әйелдің (Джин Тирни) назарын аударады. Ол қызық көруге келеді. Сұралғанда, ол өзінің атын "Паппи" Смит деп айтады. Осы арада Джин Слингке өзінің зауытын Қытайдың аз сұранысқа ие аймағына көшіру керектігі туралы хабарланады. Оған қытайлық Жаңа жылға дейін 5-6 апта уақыт беріледі. Джин Слинг өзінің тіршілігіне төнген қауіпті жоя алатынына сенімді және өзінің қол астындағыларына оның артында тұрған адам туралы мүмкіндігінше бәрін табуға бұйрық береді, ол ағылшындық сэр Гай Чартерис (Уолтер Хьюстон), Шанхайдың үлкен аумағын сатып алған бай кәсіпкер. Дикси күтпеген ақпарат көзі болып табылады; Чартерис оны жаңа келген қызы Поппимен кездесуден аулақ болу үшін тастап кетуден бұрын бірнеше рет кешкі асқа шығарып жіберген. Диксидің сипаттамасынан Джин Слинг Чартеристің өзінің өткенінен екенін түсінеді. Осы арада Поппи Омарға ғашық болады және құмар ойындарға және алкогольге тәуелді болады. Қамқор әйел казино иесіне ашық қараса да, Джин Слинг оның несиелеріне үнемі өсіп келе жатқан шығындарын жабуға мүмкіндік береді. Джин Слинг Чартеристі және басқа да маңызды сахабаларды қытайлық Жаңа жыл кешкі қонағына шақырады. Алғашында Чартерс бұған қарсылық білдіреді, бірақ кейін қызығушылығынан бас тартады. Тамақ ішу кезінде ол күйеуінің масқара өткенін әшкерелейді. Сол кезде өзін Виктор Доусон деп атаған Чартерис оған үйленген. Бір күні ол оны тастап, мұрасын алып, жалғыз қалдырады. Ол баласының өліп қалғанын ойлап, өмір сүру үшін не істеу керек болса, соны істеуге мәжбүр болды, ол Шанхайға жеткенше бір жерден екінші жерге айналды. Ол жерде Персиваль Хау оған сенім білдірді және оны қаржылай қолдады, бұл оған қазіргі лауазымына дейін жұмыс істеуге мүмкіндік берді. Ол қайырымдылық үшін Викторияны алып келді. Виктория Омарға деген қызығушылығын ашық көрсетеді және әкесіне күлкі жасайды. Чартерс өзінің қыңыр қызымен бірге шығып бара жатқанда, Ван Элстке келесі күні таңертең кеңсеге келіп, Джин Слингке 20 000 фунт стерлингтік чек алуды және оған "Менің алып кеттім деп мәлімдеген қаражатым әрқашан солтүстік Қытай банкідегі оның атына есепшотта болған" деп айтуды айтады. Осыны естігеніне қарамастан, Виктория оған қарсы шығып, басқа қонақтар кеткен жерге қайта кіреді. Ол қызды алуға тырысқанда, оған Джин Слинг қарсы шығады. Содан кейін ол олардың сәбиін тірідей тауып, оны Чартерис тауып, Қытайдан алыс жерге алып келген ауруханаға орналастырғанын айтады. Виктория - Джин Слингтің қызы. Джин Слинг Викториямен жалғыз сөйлесуге тырысады, ол оның анасы екенін айтады, бірақ жас әйел оны қорлауды жалғастыра бергенде, Джин Слинг оны өлтіреді. Аждаһа ханым Хауге бұл жағдайдан парамен құтылу мүмкін емес екенін айтады. Сыртта Чартериспен бірге тұрған мықты кули соңғы сөзін "Сізге қытайлық Жаңа жыл ұнай ма?" деп қиыстырып айтады. Шартерс не болғанын түсінеді.
Gigolo "Doctor" Omar (Victor Mature) bribes the Shanghai police not to jail the broke American showgirl Dixie Pomeroy (Phyllis Brooks); he invites her to seek a job at the casino owned by Dragon lady "Mother" Gin Sling (Ona Munson), his boss. In the casino, Omar attracts the attention of a beautiful, privileged young woman (Gene Tierney), fresh from a European finishing school. She is out for some excitement. When asked, she gives her name as "Poppy" Smith. Meanwhile, Gin Sling is informed that she must move her establishment to the much less desirable Chinese sector. She is given five or six weeks, until Chinese New Year, to comply. Gin Sling is confident that she can thwart this threat to her livelihood, and orders her minions to find out everything they can about the man behind it, Englishman Sir Guy Charteris (Walter Huston), a wealthy entrepreneur who has purchased a large area of Shanghai that contains her gambling parlor. Dixie proves to be an unexpected source of information; Charteris had taken her out to dinner a number of times, before dumping her to avoid her meeting his newly arrived daughter, Poppy, whose real name is Victoria Charteris. From Dixie's description, Gin Sling realizes Charteris is someone from her past. Meanwhile, Poppy falls in love with Omar and becomes addicted to gambling and alcohol. Though the spoiled woman is openly contemptuous of the casino owner, Gin Sling allows her credit to cover her ever growing losses. Gin Sling invites Charteris and other important dignitaries to a Chinese New Year dinner party. Charteris at first declines, but then curiosity gets the better of him. At the dinner, she exposes his disgraceful past. Charteris, then calling himself Victor Dawson, had married her. One day, he abandoned her, taking her inheritance, leaving her destitute and alone. Thinking her baby had died and forced to do whatever she had to in order to survive, she wandered from place to place, until she reached Shanghai. There, Percival Howe had faith in her and backed her financially, allowing her to work her way up to her current position. To cap her revenge, she has Victoria brought in. Victoria openly flaunts her attraction to Omar and ridicules her father. As Charteris takes his wayward daughter out, he tells Van Elst privately to come to his office the next morning to pick up a £20,000 check for Gin Sling and tell her "the funds she claims I took are, and always have been in an account in her name" in a north China bank. Despite hearing this, Victoria defies him and goes back inside where the other guests have left. When he tries to retrieve her, he is confronted by Gin Sling. He then reveals that their baby had been found alive and put in a hospital where Charteris found her and brought her up far from China. Victoria is Gin Sling's own daughter. Gin Sling then tries to talk to Victoria alone, revealing that she is her mother, but when the young woman continues insulting her, Gin Sling shoots her dead. The Dragon Lady then remarks to Howe that this is something she cannot bribe her way out of. The muscular coolie, standing outside with Charteris, delivers the bitingly ironic last line "you likee Chinese New Year?" as Charteris realizes what has happened.
Өндіріс
1930 жылдары пьесаны фильмге түсіруге бірнеше әрекет жасалды, олардың бірі Сесил Б. Демиллдің, ал тағы бірі 1930 жылдардың басында Эдвард Смоллдың United Artists студиясында болды. 1940 жылға қарай, пьесаны түсіруге бұрын 32 рет әрекет жасалғаны естілді. Цензураны баю үшін жасалған өзгерістердің бірі – жапондық ханзада Осима кейіпкерін доктор Омармен алмастыру, нәсілдер араласуын көрсетуден сақтану мақсатында. Фильм түсірілімі 1941 жылдың 11 тамызында басталды. Титрлерде актерлер тізімінде, қосымша актерлерді құрметтейтін соңғы карточка бар: "Және 'ХОЛЛИВУДТЫҚ ЭКСТРАЛАРДЫҢ' үлкен құрамы, олар ешқандай мақтау немесе есімді күтпей, күні-түні өздерінен бәрін аямай жұмыс істеуге дайын, ал ең жақсы күндері олар мақтауға лайық". Кей Люк казинодағы қабырғадағы суретті салған.
There were several attempts to turn the play into a film in the 1930s, one of them by Cecil B. DeMille, and another in the early 1930s by Edward Small at United Artists. By 1940, it was estimated there had been 32 previous attempts to film the play. Among the changes made to appease the censor was the replacement of the Japanese character of Prince Oshima with Dr Omar to avoid depicting miscegenation. Filming began on August 11, 1941. In the listing of actors in the opening credits is an ending title card honoring the extras reading, "And a large cast of 'HOLLYWOOD EXTRAS' who without expecting credit or mention stand ready day and night to do their best—and who at their best are more than good enough to deserve mention." Keye Luke painted the mural displayed in the casino.
Қабылдау
Variety журналы оны «Шығыстың біршама жалықтыратын және тұманды драмасы» деп сипаттады. «Виктор Матур, шын мәнінде, Тиернидің ар-намысын қорлаған араб жаулап алушысы рөлінде ерекше өнер көрсетті. Хьюстонның шеберлігі бұл шатақтастықта жоғалып кетіп, Мэнсон болса оның кейіпкері үшін жасалған макияж сияқты бетпердеге еніп бара алмайды. 2005 жылы киносыншы Денис Шварц фильмге жағымды баға беріп, «Жозеф фон Штернбергтің («Қызыл императрица» / «Көк періште» / «Ібіліс – әйел») Голливудтағы соңғы керемет фильмі 1925 жылғы Джон Колтонның пьесасы негізінде жасалған, оның Breen Office цензурасынан қабылдану үшін 30-дан астам түзетулерге ұшырауы тиіс болды. Жазушы Жюль Фуртманға жатқызылатын, жарық көрмеген цензураланған нұсқада, «Мама Джин Слинг» деп аталатын нашар кейіпкер «Мама Құдайға қарғыс» деп аталып, казино емес, жезөкшехана басқарады. Барлық қиылымдардан кейін қалған нәрсе – адамзаттың жер бетіне құлдырауының метафорасы болған сюрреалистік барокколық әсемдік. Бұл казино Дантенің «Тозақ» сияқты безендірілген. Күштеп жасалған өзгерістерге қарамастан, бұл әлі де шектен шыққан әуесқойлық пен жыныстық бұзықтықтың шедеврі, ол өзін шығыстық мотивтермен орап, нұрландырмай, керісінше, құпиялылыққа толуын көздейді».
Variety described it as "a rather dull and hazy drama of the Orient." "Victor Mature, as the matter of fact Arab despoiler of Tierney’s honor, provides a standout performance. Huston’s abilities are lost in the jumble, while Munson cannot penetrate the mask like makeup arranged for her characterization." In 2005, film critic Dennis Schwartz gave the film a positive review, writing, "Josef von Sternberg's (The Scarlet Empress/The Blue Angel/The Devil is a Woman) last great Hollywood film is based on a 1925 play by John Colton that required over 30 revisions ordered by the Breen Office censors before it was deemed acceptable. In one unreleased censored version, attributed to writer Jules Furthman, the blemished noirish character named Mother Gin Sling is instead named Mother Goddamn and runs a brothel instead of a casino. What remains from all the cuts is the surreal baroque setting a gesture to the descent of mankind into the bowels of the earth a casino designed like Dante's Inferno. Despite the forced changes, this is still a delirious masterpiece of decadence and sexual depravity that surrounds itself with Eastern motifs that are meant to mystify rather than enlighten."