Кіріспе

Strzelecki Ranges (/s//t//r//ɛ//z/'/l//ɛ//k//i/ ) – Австралияның Виктория штатындағы Батыс Гиппленд және Оңтүстік Гиппленд аймақтарында орналасқан төменгі тау жоталарының жиынтығы. Бұл жоталар поляк саяхатшысы Пауэль Эдмунд Стрзелецкийдің құрметіне аталған, ол 1840 жылы Чарли Тарраның, кішкентай экспедицияның жергілікті халықтан болған жетекшісінің көмегімен осы аймақтан өтті. Олар сонымен қатар Оңтүстік-Шығыс жоталарының биогеографиялық аймағының бөлігін құрайды. "Лир құсының мекені" – 1920 жылдардағы танымал кітапқа сүйенген Strzelecki Ranges аймағының тағы бір атауы.

География

Strzelecki Range әдетте шығыстан батысқа қарай созылып, шамамен 100 км-ге дейін жетеді. Олар терең тілінген құмтас және сазтастардан тұрады, биіктігі 300-ден 500 метрге дейін, ал ең биік нүктесі – Тасси тауы, оның биіктігі 740 метрді құрайды. Солтүстік шекарасында Латроб өзені, ал оңтүстік шекарасында Вилсонс мүйісі, Корнер шығанағы және Ninety Mile Beach жағажайлары орналасқан. Strzelecki Range әртүрлі ландшафттарды ұсынады, оларды жіктеу қиын, бірақ олар негізінен екі бөлікке бөлінеді: батыс және шығыс. Батыс жоталары ауыл шаруашылығы үшін сәтті игерілген, оңтүстіктегі Корумбурра, Фостер және Леонгата сияқты шағын шаруашылықтар мен елді мекендері бар, ал солтүстікте Яррагон, Трафальгар, Уаррагул, Морвелл және Траралгон қалалары Принц жолы бойында созылып жатыр. Шығыс Strzelecki Range қалың орманды, тік тілімделген қыраттар мен жартастарға толы, жауын-шашын мөлшері жоғары. Range-ті қоршаған елді мекендерге солтүстікте Буларра, Черчилль және Гормандейл, оңтүстікте Тоора және Яррам кіреді, ал шығыс шекарасы Лонгфорд және Сейл қалаларымен белгіленген. Мирбу Норт қаласы екі бөліктің арасында орналасқан, негізгі қыраттың бойында жатыр. Мирбу Норт қаласындағы орташа жылдық температура қыста 12,8°C-қа дейін төмендесе, жазда 26,6°C-қа жетеді, ал жылдық жауын-шашын мөлшері шамамен 1040 мм құрайды. Strzelecki Range өте кең болғандықтан, ол бес жергілікті басқару аймағының шегінде орналасқан. Батыс бөлігі негізінен Бау Бау, Оңтүстік Гиппсленд және Басс Кост округтерінде, ал шығыс бөлігі көбінесе ЛаТроб қаласы және Веллингтон округінде орналасқан. Сейлге қарай шығыс жағында Вон Врон және Муллунгдунг, Тарра Булга ұлттық паркі және Холи Плейнс мемлекеттік паркі сияқты үлкен мемлекеттік орман алқаптары бар. Тоорадағы Агнес шарлауығы, 59 метрлік биіктіктен тас тізбегі арқылы құлайтын, ең танымал орын болып саналады. Үлкен Ханкок Викториан плантациясы (HVP) да шығыста орналасқан, ал батыс Strzelecki Range-тің көп бөлігі жеке меншіктегі егістік жерлерді құрайды. Range Мельбурнның оңтүстік-батысындағы Otway Range-ге формасы мен сыртқы түрі жағынан өте ұқсас.

Жергілікті тарих

Шығыс Стржелецкий жоталары Гунай немесе Курнай халқының жеріне, ал батыс жоталарының бір бөлігі Бунуронг ұлтының жеріне кіреді. Аборигендердің Боунвуррунг тілінде бұл жота Толоне деп аталады. Тас шабуырлар, ұсақтау тастары және далалық пештер аборигендердің биік, тығыз орманды жоталарды пайдаланғанына куәлік етеді. Азық-түліктің белгісіздігі мен қатал климат жағдайларына байланысты аборигендердің ылғалды орманды тау жоталарын тұрақты түрде мекендемегеніне сеніледі. Жаз және көктем айларында қысқа сапарлар жиі жасалған.

Еуропалық зерттеушілер

Еуропалықтардың тұрақты қоныстануына дейін Стрезелкидің оңтүстік жағалауына теңіз түлкісі аулаушылар мен ваттл қабығын жинаушылар келді, бірақ олар қоныстанған жоқ. 1803-1863 жылдары туған, Шотландиядан келген иммигрант, ауыл шаруашылығымен айналысқан және зерттеуші Сэмюэл Андерсон 1835 жылы Басс өзенінде жерсіз шаруашылық қонысын құрды, бұл Викториядағы (бұрын Порт-Филлип ауданы деп аталған) үшінші тұрақты қоныс болды. Стрезелецкий жоталарын алғаш зерттеген адам – 1839 жылы Жаңа Оңтүстік Уэльстен жайылым іздеп келген Ангус Макмиллан. Дегенмен, Стрезелецкий жоталары поляк зерттеушісі Пауэл Эдмунд Стрезецкийдің (сондай-ақ Пауль Эдмунд де Стрезецкий деп те танылған) есімімен аталады. 1840 жылы Австралияның ең биік тауы – Косцюшкоға көтеріліп, оған есім бергеннен кейін, ол оңтүстікке қарай Гиппсленд аймағына сапар шекті. Порт-Филлип шығанағына бет алған оның тобы Стрезелецкий жоталарының солтүстік-шығыс жағынан кіріп, 22 күн бойы қиын және тығыз орманнан өтіп, ақырында Батыс Порт шығанағындағы Коринеллаға аш және шаршаған күйі жетті.

Өсімдіктер

Шығыс таулар бастапқыда 90 метр биіктіктегі тау күлдері (Eucalyptus regnans) мен мирт буғысы және ағаш папоротниктерінің салқын ылғалды ормандарымен жабылған. Батыс Strzeleckis тауларының етегінде messmate (Eucalyptus obliqua), перде (E. radiata) және тау сұр иіс (E. cypellocarpa) құрамындағы құрғақ аралас ормандар жиі кездесетін. 1976 жылы Торпдейл маңында Хон Джим Балфур «Әлемдегі ең биік ағашқа» ескерткіш ашты. Бұл ағашты 1881 жылы геодезист Джордж Корнтвейт кесілгеннен кейін 375 фут (114,3 метр) өлшеген. Бұл оқиға 1918 жылдың шілдесінде «Виктория табиғатты зерттеушісі» журналында жарияланды және Викторияның ең биік ағашы туралы ең сенімді мәліметтердің бірі саналады. 19-шы және 20-шы ғасырлардың басында ауыл шаруашылығы үшін жерлерді тазарту және ағаш кесу іс-әрекеттерінің салдарынан Strzelecki тауларының жалпы биоаймағындағы жергілікті өсімдік жамылғысы күрт азайды, бастапқы көлемінің тек 19% ғана қалды, көбінесе шығыс бөлігінде. Батыс Гиппслендте, Уаррагул маңында жер қоныстану шамамен 1862 жылдан басталып, оңтүстікке қарай 1870 жылға қарай басталды. Адамдар барлық бағыттан келіп, таралып, соңғы бөлігі Тарвин аңғарына жақын қоныстанды. Олардың алдында алып ағаштарды кесіп, өнімдерін нарыққа жеткізудің қиын міндеті тұрды. Қыс мезгілінде жолдар нашарлап, лайлы сазға айналды. Ең қиын учаскелерде кішкентай бөренелерден жасалған жолдар салынды. Гранд Ридж жолы 1920 жылдары Country Roads Board тарапынан салынды, ол барлық жергілікті солтүстік-оңтүстік жолдарды бір ұзын шығыс-батыс жолаққа біріктірді, бірақ көп пайдасы болмады. Дегенмен, 1930 жылдардағы Ұлы депрессия кезінде жұмыссыздықты жеңілдету жұмыстары арқылы жол жақсартылып, туристік бағыт ретінде насихатталды. Ағаш өнеркәсібі де үміт болды, бірақ Мельбурнның ағаш материалдары 1950 жылдардың ортасына дейін Орталық биік жерлерден жеткілікті түрде қамтамасыз етіліп келді. Жоба 60 жылдан астам уақыт бойы инвестициялардың өзгеруімен жүргізілді, бірақ 1993 жылы Викториялық Платациялар Корпорациясы құрылғаннан кейін аяқталды. Компания содан кейін ЛаТроб аңғарындағы Мэривейлде Крэфт қағазын өндіру үшін зауыт құруға кірісті, ол 1939 жылдың қазан айында өндіріске енгізілді. Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғанға дейін Орман комиссиясы Стрезелкині орманға айналдыру және қалпына келтіру және ағаш өнімдерін қамтамасыз ету бойынша қосымша жоспарлар жасауды бастады. Оған APM компаниясы қосылды. Компания 1951 жылы APM Forests Ltd еншілес компаниясын құру туралы хабарлады және зауытқа жұмсақ және қатты ағаш целлюлозасын жеткізу үшін үлкен орманды қалпына келтіру жоспарын жасады. Олар сондай-ақ жаңа диірменді қамтамасыз ететін плантацияларды құру үшін жер сатып ала бастады. Бұл кезде жұмсақ ағаштар әлі де көп мөлшерде импортталып жатты және жұмсақ ағаштар жергілікті ормандарға тигізетін қысымды жеңілдетіп қана қоймай, Австралияны ағаш ресурстары бойынша өзін-өзі қамтамасыз етуге көмектеседі деп сенді. Осылайша 1970 жылдары Комиссия солтүстік-шығыс Викторияда плантациялардың әсерін зерттеу үшін ірі экологиялық зерттеулерді бастады. Зерттеулер қазіргі плантациялар биологиясын көршілес жергілікті ормандармен салыстыруды және плантациялар су жинағы гидрологиясына тигізетін әсерді зерттеуді қамтиды. 1970 жылдары Жерді қорғау кеңесінің кейіннен жүргізген тексерулері мемлекеттік жерлердегі жаңа жұмсақ ағаш плантацияларының аумағын шектеді, ал 1987 жылға қарай PX бағдарламасы үшін нашарлаған егістік жерлер сатып алынды және жергілікті орманды ағаштан тазарту тоқтатылды. 2009 жылдың 7 ақпанында Черчилль маңында басталған «Қара сенбі» өрті HVP плантациясының үлкен аумағын жойды. Ағаштар тез арада құтқарылып, қайта отырғызылды, бірақ бұл жергілікті ағаш өндірушілердің, ағаш кесу зауыттарының және Мэривейлдегі қағаз фабрикасының ағашпен қамтамасыз етілуіне елеулі әсер етті.

Туризм

1920 жылдары салынған тамаша Гранд Ридж жолы таулардың арасымен иіліп өтеді, солтүстікке Латроб аңғарына және оңтүстікке Вилсонс мүйісіне әдемі көріністер ашады. Grand Strzelecki Track 2012 жылдың мамыр айында Билли's Creek-тен Тарра Булга ұлттық паркіне дейін 100 шақырымнан астам жаяу жол ретінде ашылды, оны бөліп-бөліп жүріп аяқтауға болады. Тоораға жақын орналасқан Агнес шарлауы – 59 метрлік құлаумен Викториядағы ең биік бір құбылалы шарлауық. Тарра – Булга ұлттық паркі.