Джон Коган: Американдық автокөлік жарысшысының тағдыры

Кіріспе

Американдық жарыс жүргізушісі (1956 жылы туған)

Джон Кевин Коган (1956 жылдың 31 наурызында Калифорния штатының Калвер-Сити қаласында туған). "Міне, балалар ер адамның жұмысын істегенде не болады". Гаражға қайтқанда Андретти Коганның қабілеттеріне наразылық білдіріп, Коганның "қиындық іздеп жүргенін", "алдыңғы қатардағы жауапкершілікке шыдамайтынын" және ол тізгіндейтін Пенске машинасының "оған тым жақсы" екенін айтты. Әдетте тілді шеше бермейтін Фойт та ABC телеарнасының Крис Экономакиге берген сұхбатында апатқа және Коганға қатысты: "Бұл ақымақ әрекет болды. Кісінің басы көкірегінен шығып кеткен". Гордон Джонкок, Джонни Ратерфорд Коганға ең танымал американдық автожарыс шеберлерінің екеуін (Фойт пен Андретти) маусымның ең маңызды жарысында бір соққымен жеңіп алуға шамасы жетпеді. Оқиға Team Penske және Patrick Racing арасындағы ұзаққа созылған дауды қайта жаңғыртты. Бір жыл бұрын Пенске мен Патрик 1981 жылғы даулы жарыста басты рөл атқарған. Апаттан кейінгі сұхбатында Пенске Коганды қолдады, бірақ бұзылған CV буынына қатысты мәлімдеме жасаудан не жоққа шығарудан бас тартты. Соның салдарынан Коган мансабының қалған бөлігіне әсер ететін үлкен дауға ұшырады. Коган 1982 жылы жарысқа жеңіске жете алмады және осы себепті Роджер Пенске оны жұмыстан босатып, 1983 жылы Аль Унсермен алмастырды. Пенске командасы апатты түсіндірген жоқ, бірақ бірнеше сарапшылардың пікірлері әртүрлі болды. IMS радиожелісінде жұмыс істейтін Роджер Уорд бірден артқы тежегіштердің құлыпталғанын болжады. Турбокомпрессорлық дәуірде жүргізушілер турбокомпрессорды қосу үшін жылыну кезінде тежегіштерді "жақсылап басу" әдеті болған. Басқалары бұл CV буынының бұзылуынан болған болуы мүмкін деп болжады. Кейбіреулер Сэм Позидің ABC телеарнасында "бұл қалай болғанына түсініксіз" деп мәлімдеп, "ол дөңгелекті қасақана бұрған сияқты" деген сөзі дауды қоздырған болуы мүмкін деп санайды. Жарақаттар Коганның маусымын аяқтады және ол ұпай бойынша 24-ші орынды иеленді. 1985 жылы Коган Kraco Racing командасы үшін No. 18 Kraco Car Stereo/Wolff Systems March 85C Cosworth DFX көлігімен жарысқа қатысты. Коган Индианаполис 500-ге іріктеуден өтпесе де, 32-ші орыннан бастап 11-ші орынға жетті. Коган Мичиган халықаралық жылдамдық жолындағы Детройт Ньюс 200 жарысында 4-орынды және Портленд халықаралық жарыстағы Строх / G. I. Joe's 200 жарысында 5-орынды алып, ұпай кестесінде 14-ші орынға ие болды. 1986 жылы Коган Patrick Racing командасына қосылып, No. 7 7 Eleven March 86C Cosworth DFX көлігімен жарысқа қатысты. Феникс халықаралық жарыс алаңында өткен Дана 200 жарысында Коган өзінің алғашқы Indycar жеңісін тойлады, екінші орынды Том Сневадан бір айналымға алды. Бұл Коганның мансабында CART рейтингінде алғаш рет көш бастауы болды. Индианаполис 500 жарысында аяқталуға 13 айналым қалғанда Коган Рик Мирс пен Бобби Рахалдан бір айналымнан кем уақытта өтуге батыл қадам жасады, олар Рэнди Ланьердің баяу машинасының кедергісіне тап болған. Көлігі бұрылыстарда айқын түрде асып кеткеніне қарамастан, Коган төртінші бұрылыста Ари Люендиктің апатына байланысты 195-ші айналымда ескерту жарияланғанға дейін 3 секундтық көшбасшылыққа ие болды. Коган 198-ші айналымда жақсы қайта бастауға қол жеткізе алмады және Рахал оны озуға үлкерді, ақырында 2-ші орынды иеленді. Коган Индианаполистен кейін де есепте көш бастады, бірақ қалған он төрт жарыстың жетісінде зейнеткерлікке шықты және чемпионатта 6-шы орынға түсті. 1987 жылы Коган Патрик командасымен қайта оралды, бұл Коганның қатарынан екі жыл жарысқан алғашқы командасы болды, No. 7 Marlboro March 87C Ilmor Chevrolet Indy V8 265A көлігімен жарысқа қатысты. Маусым көңіл көншітпейтін болды, өйткені Коган Mid Ohio спорттық автокөлік курсындағы Escort Radar Warning 200 жарысында және Назарет жылдамдық жолындағы Bosch Spark Plug Grand Prix жарысында 5-орынды алып, ұпай кестесінде 16-шы орынға ие болды. 1988 жылы Коган Machinists Union Racing командасы үшін No. 11 Schaefer Beer/Playboy Fashions March 88C Cosworth DFX көлігімен жарысқа қатысты (бірақ Miller High Life 200 жарысында Milwaukee Mile-де 87C көлігі қолданылды). Маусым жақсы басталды, өйткені Коган Лонг-Бич көшелерінде Лонг-Бичтің Toyota Grand Prix жарысында 3-орынды иеленді. Жеті раундтан кейін Коган Экзибишн Плейстегі Molson Indy Toronto жарысында жарақаттанғандықтан 11-орында тұрды. Коган төрт жарыстан қалады, бірақ Тамиами паркіндегі Nissan Indy Challenge жарысында 4-орынды алып, ұпай кестесінде 13-ші орынға ие болды. 1989 жылы Коган машина жасаушылар одағымен No. 11 Schaefer Beer/Playboy Fashions March 88C Cosworth DFX көлігімен жарысқа қатысты. Тағы бір сәтсіздікке ұшыраған маусымда Коган Лагуна Сека автожолындағы Champion Spark Plug 300K жарысында 8-орынды иеленіп, ұпай кестесінде 14-ші орынға ие болды. Коганның маусымдағы жалғыз "көрікті" жағдайы - Индианаполис 500 жарысындағы үлкен апат болды. Үшінші айналымның соңында Коган төртінші бұрылысқа бұрылып, пит-лейнге кірді. Көлік екіге бөлініп, қайта соқтығысып, пит-лейн қабырғасына соқтығысып, содан кейін қабырғасымен тоқтады. Барлығының таңғалысына орай, Коган зардаптанбаған күйде қираған көлігінен бірден шықты. 1990 жылы Коган Vince Granatelli Racing командасы үшін No. 11 Tuneup Masters Penske PC18 Buick V6 көлігімен жарысқа қатысты. Жарыста Коган 15-ші орынды алып, 9-шы орынды иеленді. Коган кейінірек Мичиган халықаралық жылдамдық жолындағы Marlboro 500 жарысында Stoops Racing командасы үшін No. 17 Conseco Lola T9000 Cosworth DFS көлігімен жарысқа қатысты, 13-ші орыннан бастап 20-ші орынды иеленді. Коган маусымды ұпай кестесінде 23-ші орында аяқтады. 1991 жылы Коган Team Menard командасына қосылып, Indianapolis 500 жарысында No. 9 Glidden/Menards Lola T9100 Buick V6 көлігімен жарысқа қатысты. Іріктеу кезінде Коган жаңбырға байланысты әрекет ете алмады және екінші күнді күтуге мәжбүр болды. Коган жарысқа оңай іріктеліп, 16-шы орынды иеленді, оның жылдамдығы оны командаласы Гари Беттенхаузен, Ари Люендикті, Эмерсон Фиттипальди және Стан Фокс сияқты басқа да жүргізушілермен бірге топ-10-дыққа қоюға мүмкіндік берді. Жарыста Коган 25-ші айналымда Роберто Герреромен апатқа ұшырады. Коганның жағдайы ауыр болды, оның оң жамбас сүйегі жамбасқа жақын төрт бойлық бөлікке бөлініп, жеті жарым сағаттық операция қажет болды. Оның оң қол және иығы да сынды. Телеарнадан түсірілген бастапқы кадрлар нақты нәтиже бермеді, Коган Геррероны кінәлады, Герреро оны кесіп өткенін айтты. Бірақ көрермендердің бірі түсірген әуесқой видео Коган Геррероға жол берген болуы мүмкін екенін көрсетті. Дегенмен, бұл жай ғана жарыс апаты болған болуы мүмкін, бірақ Коган Геррероны кінәлі деп санайды. Апаттың салдарынан Коган жылдың қалған бөлігін (Menard басқа жарыстарға қатыспады) және келесі жылы жарысқа қатыса алмады. Коган маусымда ешқандай ұпай жинамады. 1993 жылы Коган Galles Kraco Racing командасы үшін No. 11 Conseco Lola T9300 Ilmor Chevrolet Indy V8 265A көлігімен жартылай штаттық режимде жарысқа қатысты. Коганның жыл басындағы дебюті Indianapolis 500 жарысында "Bump Day" күні іріктеуден шығып қалуға жақын болды және Бобби Рахал оны шығарып тастауға тырысты. Рахал сәтті болмады және Коган 14-ші орыннан бастап, пит-стоп кезінде төрт айналымға көшбасшы болды, ақырында 14-ші орынды иеленді. Коган Galles Kraco үшін тағы үш жарысқа қатысып, Бурк Лейкфронт Эйрпорттағы Budweiser Grand Prix of Cleveland жарысында 13-орынды иеленді. Коган чемпионатта ешқандай ұпай жинамады. Коган 1993 жылдың соңында жарыспен аяқтады, 1982 және 1986 жылдары CART рейтингінде 6-шы орынды иеленді және 1986 жылы Фениксте жеңіске жетті.

John Kevin Cogan (born March 31, 1956, in Culver City, California "This is what happens when you have children doing a man's job up front." Back in the garage area, Andretti complained about Cogan's abilities, claiming that Cogan was "looking for trouble", that he "couldn't handle the responsibilities of the front row" and that the Penske car he was driving was "too good for him". The commonly outspoken Foyt also chimed in during comments to ABC's Chris Economaki with, of the crash and of Cogan that "It was a stupid deal. The guy had his head up his ass." Gordon Johncock, Johnny Rutherford Cogan nearly had the dubious distinction of taking out two of the most famous American auto racing legends (Foyt and Andretti) in one move in the biggest race of the season. The incident also further rehashed a standing feud between Team Penske and Patrick Racing. A year earlier, Penske and Patrick were the key fixtures in the controversial 1981 race. In a post wreck interview, Penske stood behind Cogan, although he also refused to confirm nor deny the broken CV joint believed to be responsible. As a result, Cogan faced a firestorm of controversy that impacted the remainder of his career. Cogan never managed to win a race in 1982, and was possibly fired by Roger Penske because of it and replaced by Al Unser in 1983. The accident was never explained by the Penske team, however, several experts had differing opinions. Rodger Ward, working for the IMS Radio Network immediately believed the rear brakes locked up. It was a common practice for drivers in the turbocharged era to "ride the brakes" during warm up laps in order to engage the turbocharger. Others theorized it may have happened due to a broken CV joint. Some feel that Sam Posey on ABC TV inadvertently may have added to the controversy when he proclaimed "absolutely no idea" to the question of how it could have happened, and saying "it was as if he turned the wheel intentionally." The injuries ended Cogan's season and he finished 24th in points. In 1985 Cogan would begin to drive for Kraco Racing in the No. 18 Kraco Car Stereo/Wolff Systems March 85C Cosworth DFX. The season had its ups and downs uch as Cogan nearly failing to qualify for the Indianapolis 500, eventually starting in 32nd place and finishing 11th. Cogan would also get a 4th place finish at the Detroit News 200 at Michigan International Speedway and a 5th place finish at the Stroh's/G. I. Joe's 200 at Portland International Raceway to get a 14th place finish in points. For 1986 Cogan joined Patrick Racing to drive the No. 7 7 Eleven March 86C Cosworth DFX. At the season opening Dana 200 for Special Olympics at Phoenix International Raceway Cogan scored his first Indycar win, leading 2nd place Tom Sneva by a lap. It was also the first time Cogan led the CART standings in his career. With 13 laps to go in the Indianapolis 500, Cogan made a bold move to pass Rick Mears and Bobby Rahal in less than a lap when both were held up by the slower car of Randy Lanier. Despite his car conspicuously oversteering in the turns, Cogan pulled away to a 3 second lead before a caution came out on lap 195 for a crash by Arie Luyendyk in turn four. Cogan did not get a good restart on lap 198 and was passed by Rahal, eventually finishing in 2nd place. Cogan still led the standings after Indianapolis but suffered retirements in seven of the fourteen remaining races and fell to 6th in the championship. For 1987 Cogan would return with Patrick, making it the first team Cogan drove for in consecutive years, driving the No. 7 Marlboro March 87C Ilmor Chevrolet Indy V8 265A. The season would turn out to be a disappointment as Cogan got a best finish of 5th at the Escort Radar Warning 200 at Mid Ohio Sports Car Course and the Bosch Spark Plug Grand Prix at Nazareth Speedway to get a 16th place finish in points. In 1988 Cogan would begin to drive for Machinists Union Racing in the No. 11 Schaefer Beer/Playboy Fashions March 88C Cosworth DFX (although an 87C was used at the Miller High Life 200 at the Milwaukee Mile). The season started off well as Cogan got a 3rd place finish at the Toyota Grand Prix of Long Beach on the Streets of Long Beach. After seven rounds Cogan was ranked 11th in points when he was injured while competing at the Molson Indy Toronto at Exhibition Place. Cogan would miss four races but would still finish 13th in points on the strength of a 4th place finish at the Nissan Indy Challenge at Tamiami Park. For 1989 Cogan returned with the Machinists Union driving the No. 11 Schaefer Beer/Playboy Fashions March 88C Cosworth DFX. Another frustrating season saw Cogan finish 14th in points with a best finish of 8th at the Champion Spark Plug 300K at Laguna Seca Raceway. The only 'highlight' of Cogan's season was a major crash at the Indianapolis 500. At the end of the third lap, Cogan spun in turn four and hit the entrance to the pit lane. The car broke in half, rebounded and slammed into the end of the pit wall before finally sliding to a stop on its side in the pit lane. To everyone's surprise, Cogan immediately climbed from his destroyed car unharmed. In 1990 Cogan could only get a drive for Indianapolis for Vince Granatelli Racing in the No. 11 Tuneup Masters Penske PC18 Buick V6. In the race Cogan qualified in 15th place and finished in 9th place. Cogan would later get a second race at the Marlboro 500 at Michigan International Speedway for Stoops Racing in the No. 17 Conseco Lola T9000 Cosworth DFS starting 13th and finishing 20th. Cogan would finish out the season 23rd in points. In 1991 Cogan would join Team Menard to drive the No. 9 Glidden/Menards Lola T9100 Buick V6 at the Indianapolis 500. During qualifying Cogan was unable to make an attempt due to rain and would have to wait for the second day. Cogan would easily qualify for the race in 16th place with a speed that would have placed him easily in the top ten along with other drivers, such as teammate Gary Bettenhausen, Arie Luyendyk, Emerson Fittipaldi and Stan Fox. In the race Cogan was involved in a crash with Roberto Guerrero on lap 25. Cogan suffered serious injuries with his right femur broken near the hip in four lengthwise pieces, requiring seven and a half hours of surgery. He also suffered a broken right forearm and shoulder. Original television footage was inconclusive, and Cogan firmly assessed the blame on Guerrero, claiming that Guerrero cut down on him. An amateur home video shot from the grandstands surfaced, however, which showed that Cogan may have moved up into Guerrero. At the very least, the video showed that it may have been a simple racing accident, although Cogan still holds Guerrero responsible. As a result of the crash Cogan missed the remainder of the year (Menard wasn't going to do anymore races) and the next year. Cogan scored no points during the season. For 1993 Cogan would drive for Galles Kraco Racing in the No. 11 Conseco Lola T9300 Ilmor Chevrolet Indy V8 265A in a part time schedule. At Cogan's debut for the year, the Indianapolis 500 Cogan was on the bubble on Bump Day and was nearly bumped by Bobby Rahal. Rahal was not successful and Cogan started in 14th place and would lead for four laps during pit stops, eventually finishing in 14th place. Cogan would drive in three more races for Galles Kraco, getting a best finish of 13th at the Budweiser Grand Prix of Cleveland at Burke Lakefront Airport. Cogan would again score no points towards the championship. Cogan would retire from racing at the end of 1993 with 6th place in 1982 and 1986 being his best finish in the CART standings and his win at Phoenix in 1986 being his only win.

Жеке өмір

Индикарттан кеткеннен кейін Коган Лос-Анджелестегі Palos Verdes Estates LLC жылжымайтын мүлік бизнесіне көңіл бөлгендіктен жарыс әлемінен алшақтады. Коган Индианаполис моторлы трассасының 100 жылдығына (2009) арналған ESPN тілшілерінің сұхбаттарына қатысудан бас тартты, онда көптеген Индикарт танымал тұлғалары мен жүргізушілері интервью берді. Коган сондай-ақ 2011 жылы жарыстың 100 жылдығына орай өткен Индианаполис 500 мерекелік шараларына қатысудан да бас тартты. (9)

1988 жылы ESPN тілшісі Джек Арут Коганның Трейсиге үйленгенін және ұлы бар екенін хабарлады. Жұбайлар 2004 жылдан бері ажырасып кеткен. 2015 жылы жаңалықтар тілшісіне берген сұхбатында Коган зейнетке шыққаннан кейін тағы екі баласы болғаны белгілі болды – қызы мен ұлы.

USAC Mini-Indy сериясының толық нәтижелері

Жыл Жаңадан келген 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Орын Ұпайлар 1978 Ralt American Ltd. PIR1 TRE1 MOS MIL1 TEX MIL2 OMS1 OMS2 TRE2 PIR2 11-ші 340