Кіріспе

Пётр Филипссон (лат. Petrus Philippi), сондай-ақ Педр Филипссон Рёде деп те белгілі, 1332 жылдан 1341 жылға дейін Уппсала архиепискобы болған швед доминикан монахы.

Өмірбаян

Ол Уппландтан шыққан және Румбиаттендік Филип Финвидссонның ұлы, сонымен қатар Филип Рёде деп аталатын маңызды ақсүйек отбасының ұлы болды. Оның анасы Карл Тьелвесонның қызы, ол Лёц приходындағы Фанёде тұрған. Оның ата-бабалары Уппландтың ықпалды магнаттары болған, олар патшалық рудан тараған деген әңгіме бар. Халық аңызы бойынша, олар ерте ортағасырлық бірнеше патшалармен туысқандық байланыста болған. Алдыңғы ғасырда оның жақын ата-бабалары мен туыстары бірнеше рет орталық үкімет билігіне қарсы бүлік көтерген Фолкунге партиясымен (Folkungaätten) байланысты болған. Оның інісі, Джон Фанё, 1280 жылы өлімге кесілді, ал әкесі Филип Финвидсон, өте үлкен ақшалай айып төлеп, өмірін сақтап қалды. Осыдан кейін отбасы орталық үкіметпен одақтасты. Оның бір әпкесі (Ингегерд Филипсдоттер) Швеция королі Магнус III-тің (Магнус Биргерсон) заңды емес немересіне үйленді. Петрус архиепископ болып сайлануға дейін аз ғана уақыт шіркеуде қызмет етті. Сайланғаннан кейін, ол епископтыққа бекітілу үшін Папа Иоанн XXII тұратын Авиньон қаласына сапарлады. 1336 жылы Стокгольмде Швеция королі IV Магнусты таж кигізді. 1337 жылы ол монастырь орденіне кірді және дүниелік мүлікті мұраға алуға құқылы емес еді. Сол кездегі швед заңы монахтар мен дін қызметкерлерін ажырататын (соңғылары мұрагерлікке құқылы болған). Ол Францискан орденімен келіспеушілікке түсті. Папаның тапсыруымен Нидарос архиепискобы Пол Бардсон бұл мәселе бойынша шешім шығарды. Бұл 1339 жылы екі тараптың келісуіне әкелді. 1341 жылы архиепископ Петрус қайтыс болды және оның денесі Сигтунадағы Доминикан шіркеуіне, қазіргі күні Сигтунадағы Қасиетті Мария шіркеуі (Мариакыркан) деп аталатын жерге жерленді.