Аллан Маклин – Канада саяхатшысы, Онтарио провинциясының бұрынғы депутаты. 1981-1999ж. сайлауда өкілдік етті, даулы жағдайға байланысты қызметтен шығарылды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Канадалық саясаткер, MLB ойыншысы.
Canadian politician
the MLB player
Аллан Кеннет Маклин (20 наурыз 1937 жылы туған) – Канаданың Онтарио провинциясының бұрынғы саяхаткері. Ол 1981 жылдан 1999 жылға дейін Онтарио заң шығарушы жиналысының прогрессивті консервативті депутаты болды және Симко-Ист сайлау округін өкілдік етті. Франк Миллер үкіметінде министр болып қызмет етті, содан кейін бір дауға байланысты қызметтен алыстырылғанша жиналыстың спикері болды.
Allan Kenneth McLean (born March 20, 1937) is a former politician in Ontario, Canada. He was a Progressive Conservative member of the Legislative Assembly of Ontario from 1981 to 1999 who represented the riding of Simcoe East. He was a cabinet minister in the government of Frank Miller and served as speaker of the assembly before being forced out of office due to a scandal.
Саясат
Ол 1981 жылғы провинциялық сайлауда Онтарио заң шығарушы құрамына сайланды, Симко-Ист округінде НДП үміткері Файн Булленді шамамен 3500 дауыспен жеңді. 1983 жылдан 1985 жылға дейін ПК партиясының вице-випы болып қызмет етті, ал 1985 жылдың 8 ақпанында премьер-министр Франк Миллер оны портфелі жоқ министр және үкіметтің бас випы етіп тағайындады. Маклиннің министрлік қызметі қысқа болды. Ол 1985 жылғы провинциялық сайлауда Фейне Булленді тағы да жеңіп қайта сайланды, бірақ Прогрессивті консервативтік партия провинциялық деңгейде әлсіз азшылық үкіметке дейін төмендеді. 1985 жылдың 17 мамырында ол Солтүстік істер және тұрғын үй шаруашылығы жөніндегі портфелі жоқ министр болып қайта тағайындалды, бірақ Миллер үкіметі бір айдан кейін заң шығарушы органмен жеңіліп, Маклин партиясымен бірге оппозицияға өтті. Маклин 1987 жылғы провинциялық сайлауда Либерал Буч Орсерді 1000-нан аз дауыс айырмасымен жеңіп, қайта сайланған он жеті ПК депутатының бірі болды. 1990 жылғы провинциялық сайлауда ол НДП үміткері Деннис Бейлиді 740 дауыспен жеңді. Прогрессивті консерваторлар 1995 жылғы сайлауда көпшілік үкіметке ие болды, ал осы жолы Маклин өзінің ең жақын қарсыласын 14000-нан астам дауыспен жеңді. 1995 жылдың 26 қыркүйегінде ол заң шығарушы органның спикері болып сайланды. 1996 жылдың тамызында Маклин спикердің көмекшісі тарапынан сексуалдық қысым көрсеткені туралы айыптама алды. Ол наурыз айында тағайындалғаннан бері, яғни алты ай бұрын, үнемі қысымға ұшырағанын мәлімдеді. Кейіннен қызметкердің айтуынша, төрт рет сексуалдық зорлық-зомбылыққа ұшыраған және ол оның талаптарын орындамағаннан кейін Маклин оны жұмыстан шығарған. Маклин бұл айыптамаларды жоққа шығарды, бірақ одан әрі тергеулер оның осы оқиғадан он жыл бұрын сексуалдық қысым туралы шағымдарға ұшырағанын көрсетті. Ол кезде Маклин соттан тыс келісімге келді. "Глоб энд Мейл" газетінің жүргізген тергеуі Маклиннің шағымданушыға 2000 доллар төлегенін көрсететін құжаттарды тапты. Сонымен қатар, кем дегенде бір рет сексуалдық қысым көрсетілген, ал соңғы жағдайда Маклин өзінің айыптаушысының өміріне қатысты ақпаратты тексеру үшін жеке тергеушіні жалдады. Маклин бұрынғы қызметкері тарапынан сотқа берілді, ал сот ісі соттан тыс 400 000 долларға шешілді. Келісімге келген ақша және Маклиннің заңдық шығыстарын консервативтік үкімет төледі. Қыркүйекте заң шығарушы орган отырысын қайта бастағанда, оппозициялық НДП Маклиннің орнын ауыстыруды талап ететін ұсыныс енгізді. ПК партиясы бұл ұсынысқа дауыс беруден бас тартты. Маклин он жыл бұрынғы есептерді жариялаған кез келген депутатты сотқа беретінін мәлімдеді. Заңгерлік кеңес алғаннан кейін, ол сотқа шағымдана алмайтынын түсінді, содан кейін Маклин медициналық себептермен үш айға демалысқа шығуға шешім қабылдады. 1996 жылдың 26 қыркүйегінде Маклин Палата спикері лауазымынан кетіп қалғанын жариялады. Маклин 1999 жылғы сайлауға қатыспауға шешім қабылдады.
He was elected to the Ontario legislature in the 1981 provincial election, defeating NDP candidate Fayne Bullen by about 3,500 votes in the riding of Simcoe East. He served as Deputy Whip of the PC party from 1983 to 1985, and was appointed a minister without portfolio and Chief Government Whip by Premier Frank Miller on February 8, 1985. McLean's time as a cabinet minister was brief. He was re elected over Fayne Bullen in the 1985 provincial election, but the Progressive Conservative Party was reduced to a fragile minority government provincially. He was re appointed as a minister without portfolio responsible for Northern Affairs and Housing on May 17, 1985, but the Miller government was defeated in the legislature one month later and McLean moved with his party to the opposition benches. McLean was one of only seventeen PC members re elected in the 1987 provincial election, defeating Liberal Butch Orser by fewer than 1,000 votes. In the 1990 provincial election, he defeated NDP candidate Dennis Bailey by only 740 votes. The Progressive Conservatives won a majority government in the 1995 election, and on this occasion McLean defeated his nearest opponent by more than 14,000 votes. On September 26, 1995, he was chosen as speaker of the legislature. In August 1996, McLean was accused of sexual harassment by an assistant to the Speaker. She complained that she had been harassed extensively since her appointment in March, six months previous. It was later revealed by the employee that there were four instances of sexual coercion and that McLean fired her after she rebuffed him. McLean denied the allegations but further investigations revealed that he had been subject to previous sexual harassment claims ten years prior to this event. In that case McLean settled out of court. An investigation by The Globe and Mail found public documents that showed McLean had paid $2,000 to the complainant. There was at least one other instance of sexual harassment and in the latest case, McLean hired a private investigator to look into the background of his accuser. McLean was sued by the former employee and the suit was settled out of court for $400,000. The settlement and McLean's legal expenses were paid for by the Conservative government. When the legislature resumed sitting in September, the opposition NDP introduced a motion demanding that McLean be replaced. The PCs refused to vote on the motion. McLean went on to say that he would sue any MPP that made the decade old reports public. After receiving legal advice that he could not sue, McLean decided to take a three month leave of absence for medical reasons. On September 26, 1996, McLean announced his resignation as Speaker of the House. McLean decided not to run in the 1999 election.