Канада Жоғарғы Сотының «МакКинни Университеті Гельфке қарсы» ісі және Конституциялық құқықтар шеңбері
McKinney v University of Guelph
Канада Жоғарғы Сотының McKinney ісі (1990) университеттерді мемлекеттік орган деп танымады. Бұл Канаданың құқықтары мен бостандықтары хартасын қолдануға әсер етті.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
McKinney v University of Guelph [1990] 3 SCR 229 – Канада Жоғарғы Сотының Канаданың Құқықтар мен бостандықтар хартиясын қолдану мақсатында университеттер мемлекет құрамына кірмейтінін шешкен ісі. Осыған байланысты, университет оқытушыларының міндетті зейнеткерлік жасы Хартияның 15-бабында қарастырылған теңдік құқығын бұзбады. Бұл шешімге келген кезде, Сот Хартияның мемлекеттік органдарға қатысты қолданылу ауқымын, сондай-ақ Хартия шеңберіндегі "заң" анықтамасын нақтылады.
McKinney v University of Guelph [1990] 3 SCR 229 is the Supreme Court of Canada case that decided that, for the purpose of determining the application of the Canadian Charter of Rights and Freedoms, universities were not part of government. Therefore, the mandatory retirement age for university teachers did not violate equality rights under section 15 of the Charter. In reaching this holding, the Court refined the scope of the Charter as it applies to government bodies as well as the definition of "law" within the ambit of the Charter.
Соттың дәлелдеуі
ЛаФорест судьясы көпшілік пікір білдірді, Диксон және Гонтиер судьялары қолдады. Dolphin Delivery ісіндегідей, олар Хартияның мақсатын анықтау үшін 32-баптың мағынасын қарастырып, оның жеке тұлғаларға қатысты үкімет билігін тексеру құралы екеніне тоқталды. Бұл қорытындыны олар жеке іс-әрекеттерді қамтитын кең ауқымды түсіндіру соттарға артық жүктеме салып, жалпы құқық нормаларымен және заңдармен қайталауға алып келетінімен негіздеді. Содан кейін ЛаФорест судьясының назары университет мемлекеттік орган болып табыса ма деген мәселеге ауды. Dolphin Delivery ісінде айтылған «Халыққа қызмет ету» тестісі шешуші емес. Университет заңмен құрылғаны және қаржысының көп бөлігі мемлекеттен түскені жеткіліксіз болды. Сондай-ақ, мемлекеттік реттеуде болуы және мемлекеттік қызмет атқаруы да жеткіліксіз деп танылды. ЛаФорест судьясы университеттер әлі де дербес органдар ретінде жұмыс істейтінін және үкіметтің университетті тікелей бақылауға құқығы жоқ екенін атап өтті. Оның орнына, университет басқару кеңесімен басқарылады, ол үкіметтің өкілі емес. Сот университет мемлекеттік орган емес деген шешім қабылдағанына қарамастан, зейнеткерлік саясаты 15-бапты бұза ма жоқ па деген мәселені де қарастырды. ЛаФорест судьясы заңмен берілген өкілеттіктерге сәйкес жасалған барлық әрекеттер, тек заңдарға ғана емес, Хартияға да бағынышты екенін мәлімдеді. Көпшілік пікір бойынша 15-бап бұзылған, себебі жасқа байланысты кемсітушілік жасалған, бірақ еңбекке қабілетті жасы келген адамдарға қатысты. Алайда, бұл бұзушылық 1-бап бойынша жаңа мұғалімдерді жұмысқа алу қажеттілігімен ақталады. Вильсон судьясы (Кори судьясы қолдады) күшті қарсылық білдіріп, кең ауқымды дереккөздерді зерттеді және «бақылау тестісі», «үкіметтік функция тестісі» және «үкіметтік құрылым тестісі» сияқты бірнеше тесттерді ұсынды. Бірақ Вильсон олардың ешқайсысын толық шешім ретінде қарастырмады, өйткені олардың барлығы үкіметтің кейбір аспектілерін назардан тыс қалдырды.
LaForest J wrote the majority, with Dickson and Gonthier JJ concurring. In the similar fashion from Dolphin Delivery, they looked at the meaning of section 32 to determine the purpose of the Charter, concluding it is a tool for checking the powers of the government over the individual. They further justified this conclusion by stating that if the scope were so widely read as to include private actions, it would impose too much a burden on the courts and would result in too much overlap with common law rules and statutes. LaForest J's attention then moved to whether the University was a government body. The Public Purpose test alluded to in Dolphin Delivery is not determinative. The fact the school was created by statute and received a significant portion of its funding from government was insufficient. Nor was the fact it is regulated by government and fulfilled a public service sufficient. LaForest J noted that universities still function as autonomous bodies and the government had no direct power to control the school. Instead, the school is governed by a Board of Governors which is not the representative of government. Despite the court ruling against the University's status as a government body, they nevertheless examined whether the retirement policy violated section 15. LaForest J stated that all actions pursuant to powers granted by law, not merely statutes, would be subject to Charter scrutiny. The majority found that section 15 was violated because a distinction based on age discriminated against those who were old but capable of working. However, the violation was justified under section 1 due to the public necessity to have new teachers hired. In a strong dissent, Wilson J (with Cory J concurring) examined a broad range of sources and proposed several tests including a "control test", "government function test" and a "government entity test". However, Wilson did not regard any of them as a panacea, since they all missed some aspect of government.