Канададағы медициналық марихуанаға қол жеткізуге қатысты сот ісі
Hitzig v Canada
Канададағы Hitzig ісі (2003) ММАР ережелерін күдікке түсірді. Медициналық марихуана қолданушыларының құқықтары, Toronto Compassion Centre және заңды қол жеткізілім мәселесі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Hitzig v Canada 2003 жылы азаматтық іс болып табылады, ол Медициналық марихуанаға қол жеткізу ережелерінің (MMAR) конституциялықлығын даулады, қазір Медициналық марихуанаға қол жеткізу бөлімі. MMAR бекітілген медициналық қолданушыларға заңмен рұқсат етілген жеңілдіктер бергенмен, терапиялық марихуана өнімдерінің заңды көзі болмады. Бұл істі Уоррен Хитциг, сондай-ақ жеті медициналық марихуана қолданушы (Алисон Мёрден, Стивен Вандекэмп, Марко Ренда, Мэрилин Чамни, Кэтрин Деврис, Джари Дворак және Дебби Стульц Гиффен) қозғады. 1997 жылы Уоррен Соул Хитциг Торонтодағы Compassion Centre (бастапқыда "Медициналық марихуана ресурстық орталығы") құрды, оның мақсаты медициналық қажеттілігі расталған адамдарға жоғары сапалы марихуана өнімдерін ұсыну және Канада халқы үшін медициналық марихуана туралы ақпарат беру болды. Орталықтың құрылуы 1998 жылдың басында баспасөз конференциясы арқылы және олардың қызметіне рұқсат беру туралы үкіметке жолданған хат арқылы жарияланды. Hitzig өтініш берушілері MMAR медициналық марихуанаға қол жеткізуді тек сырттай ғана қамтамасыз ететінін, ал ауру канадалықтарды заңды дәрі-дәрмек алу үшін қара нарыққа және/немесе "өздері өсіру үшін қажетті тұқымдар мен өсімдіктерге" жүгінуге итермелейтінін мәлімдеді. Онтарио Жоғарғы сотының судьясы Сидни Ледерман бұл жағдайдың 1982 жылғы Канаданың Құқықтар және бостандықтар хартиясында белгіленген өтініш берушілердің құқықтарын бұзатынын мойындады. Ол Канада үкіметіне 2003 жылдың 9 қаңтарынан бастап жағдайды түзетуге алты ай берді, бұл 8 шілдеде Health Canada компаниясы келісімшарт бойынша Prairie Plant Systems компаниясында (Flin Flon, Manitoba) өндірілген марихуананы таратуды бастайды деген дау тудыратын хабарландыруға әкелді.
Hitzig v Canada is a 2003 civil case that challenged the constitutionality of the Marihuana Medical Access Regulations (MMAR), now the Medical Marihuana Access Division. MMAR provided for exemptions from the law for approved medicinal users while allowing for no legal source of therapeutic cannabis products. The case was brought by Warren Hitzig, along with seven medical marijuana users (Alison Myrden, Stephen J Vandekemp, Marco Renda, Marylynne Chamney, Catherine Devries, Jari Dvorak and Debbie Stultz Giffen). Warren Saul Hitzig co founded the Toronto Compassion Centre (originally the 'Medical Marijuana Resource Centre') in 1997 to provide high quality cannabis products to those with a documented medicinal need and to act as a medical marijuana information resource for the Canadian general public. The Centre's formation was announced in early 1998 with a press conference and letter to the Canadian government requesting authorization for their activities. The Hitzig applicants argued that the MMAR provided an illusory access to cannabis medicine, and effectively encouraged sick Canadians to look to the black market for their legal medication, and/or the seeds/plants needed to 'grow their own.' Ontario Superior Court judge Sidney Lederman agreed that this situation violated the rights of the applicants as set out by the Canadian Charter of Rights and Freedoms (1982). He gave the Canadian government six months from January 9, 2003 to remedy the situation, which prompted the controversial announcement on July 8 that Health Canada would begin distribution of marijuana grown under contract to Prairie Plant Systems in Flin Flon, Manitoba.
Өтініш беруші Элисон Мёрден туралы мәліметтер
Элисон Мёрден алғаш рет 1999 жылдың көктемінде заң профессоры Алан Янгқа барып, Канада үкіметін қауіпсіз, таза және қолжетімді марихуана көзі үшін сотқа беру мақсатында талап арыз дайындау және ұсыну үшін жүгінді. Осылайша "Хитциг және тағы басқалар" ісі басталды. Уоррен бұл ісқатысушылардың арасында медициналық қолданушы емес жалғыз адам болды және ол "Канабис жанашырлық клубы" ретінде іс жүргізуге мүмкіндік алды. 1995 жылы Элисон құқық қорғау органдарындағы қызметінен зейнеткерлікке шығып, алғашқы рет канадалық дәрігерден медициналық марихуанаға рецепт алды. "Медициналық марихуанаға қолжетімділік ережелері" (ММЖЖ) заңына дейін Канада үкіметі оны дәрі-дәрмек сатып алу үшін көшеге жіберген. Элисон денсаулық сақтау мақсатында медициналық марихуана тартуға, иеленуге және өсіруге рұқсат алған Канададағы алғашқы жиырма адамның бірі болды. 13 жасынан бері көптік склерозбен күресіп келе жатқан Элисонның қазіргі ең үлкен физикалық мәселесі – MS-ке байланысты бетіндегі 24 сағат бойы болатын өткір ауырсыну, ол "Тик Дулорекс" деп аталады. Елдегі ең үлкен мөлшердегі марихуана рецептін алғандықтан және соңғы 15 жылда күніне 32 таблетка мен 2000 мг морфин қабылдау қажеттігінен құтылғандықтан Элисонның өмірі күрт жақсарды. Осының нәтижесінде 2004 жылы Элисон Онтарио штатының Оквилл қаласында Жаңа демократиялық партиядан сайлауға түсіп, бұрынғы федералды сайлаудағы Жаңа демократиялық партияға берілген дауыс санын екі еседен астам арттырды.
Alison Myrden first approached Law Professor Alan Young in the Spring of 1999 to form and submit a lawsuit to sue the Government of Canada for a safe, clean, and affordable source of marijuana. This became the 'Hitzig et al.' Lawsuit. Warren was the only person involved who was not a medical user and could front the suit as a Cannabis Compassion Club. In 1995, Alison retired from law enforcement and was given her first prescription for Medical Marijuana by a Canadian Physician. She was sent to the street to buy her medicine by the government of Canada before there was such a thing as 'The Medical Marijuana Access Regulations' (MMAR). Alison was one of the first twenty people in Canada to receive a Federal Licence to smoke, possess and grow medical marijuana for health reasons. Battling multiple sclerosis from the age of 13 years, Alison's worst physical problem today is a stabbing pain in her face 24 hours a day associated with MS, called 'Tic Douloureux'. Having been allotted one of the largest prescriptions in the country for cannabis and having not to depend on 32 pills a day and 2000 mg of morphine everyday any more from the past 15 years, Alison's life has dramatically improved. So much so, that in 2004 Alison ran for the New Democratic Party in Oakville, Ontario, more than doubling the votes for the New Democratic Party from the previous federal election.