Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз портретшісі
French portrait artist
Роберт Нантеюль (ʁɔbɛʁ nɑ̃tœj; 1623 – 9 желтоқсан 1678) – француз портретшісі, гравер, суретші және XIV Людовик сарайының пастельшісі.
Robert Nanteuil (ʁɔbɛʁ nɑ̃tœj; 1623 – 9 December 1678) was a French portrait artist: engraver, draughtsman and pastellist to the court of Louis XIV.
Өмір
Ол 1623 жылы Реймсте, жүн саудагері Ланселот Нантейдің ұлы болып дүниеге келді. Ол туған қаласы Реймсте философияны оқыды, бірақ 1645 жылы диссертациясын қорғаған кезде ол-ақ гравер болған еді. Ол гравюраны қарындасымен үйленген Николас Регнессонның басшылығымен оқыды. 1646 жылы ол Регнессонның қарындасына үйленді. 1647 жылы Парижге көшіп барды. Оның сурет салу стиліне суретші Филипп де Шампань, ал гравюрасына Клод Мелан мен Жан Морин әсер еткен. Оның қаламмен салған суреттері мен гравировкалық портреттері назар аудартып, 1652 жылға қарай оның туындыларына жоғары сұраныс туды. Аса ірілігінде, оның ықпалымен король 1660 жылы Сент-Жан-де-Люзден шыққан жарлыққа қол қойды, онда гравировка механикалық өнерден еркін және бөлек деп жарияланды, ал оның шеберлері басқа суретшілерге берілген артықшылықтарға ие деп белгіленді. Нантейдің клиенттерінің арасында Күн патшасының өзі, кардинал Ришелье, Швеция королевасы Кристина және көптеген жоғары дәрежелі аристократтар мен белгілі тұлғалар болды. Оның толыққанды дамыған кезеңінің ең көрнекті туындыларының қатарында Помпон де Бельевр, Жиль Менэж, Луи Гранд Конде, Жан Лорет, Ла Мейлерэй герцогі және Немур герцогинясының портреттері бар. Ол 1678 жылдың 9 желтоқсанында Парижде қайтыс болды.
He was born in Reims in 1623, the son of Lancelot Nanteuil, a wool merchant of Reims. He studied philosophy in his native Reims but was already an engraver by the time he defended his thesis in 1645. He studied engraving under his brother in law, Nicolas Regnesson, whose sister he married in 1646. In 1647 he moved to Paris. His style of drawing was influenced by the painter Philippe de Champaigne, and his engraving, by Claude Mellan and Jean Morin. His crayon drawings and engraved portraits having attracted attention, by 1652 his work was in high demand. It was mainly due to his influence that the king granted the edict of 1660, dated from Saint Jean de Luz, by which engraving was pronounced free and distinct from the mechanical arts, and its practitioners were declared entitled to the privileges of other artists. Nanteuil's clientele included the Sun King himself, Cardinal Richelieu, Queen Christina of Sweden and many other high ranking aristocrats and personages of note. Among the finest works of his fully developed period may be named the portraits of Pompone de Bellièvre, Gilles Ménage, Louis, Grand Condé, Jean Loret, the Duc de La Meilleraye and the Duchesse de Nemours. He died at Paris on 9 December 1678.
Жұмыс
Нантейль тақталарының саны шамамен үш жүзге жуық, олардың кейбіреулері тіршілік өлшеміне жақын. Ол 221 портреттің 155-ін тікелей модельден салды. Алғашқы тәжірибесінде ол алдыңғы шеберлердің әдістерін еліктеп, Клод Мелан стиліндегі көлеңкелерді түзу сызықтармен, нығайтып, бірақ кесістірмей жасады, ал басқа баспаларда Regnesson сияқты қиылысқан штрихтармен немесе Жан Булангер стиліндегі нүктелеумен жұмыс істеді. Бірақ ол біртіндеп өзінің ерекшелігін көрсетіп, портреттерінің беттерін ең жоғары дәлдікпен және толықтығымен бейнеледі, киімдері мен тақталарының басқа бөліктері үшін әртүрлі техникаларды қолданды.
The plates of Nanteuil, several of them approaching the scale of life, number about three hundred. He drew 155 of his 221 portraits from life. In his early practice he imitated the technique of his predecessors, working with straight lines, strengthened, but not crossed, in the shadows, in the style of Claude Mellan, and in other prints cross hatching like Regnesson, or stippling in the manner of Jean Boulanger; but he gradually asserted his full individuality, modeling the faces of his portraits with the utmost precision and completeness, and employing various methods of touch for the draperies and other parts of his plates.