Мюнхеберг: Тарихы мен соғыс жолдары

Кіріспе

Екінші дүниежүзілік соғыстағы Luftwaffe-тің аса көрнекті ұшқышы

Мюнхеберг – Германияның шығысындағы Märkisch Oderland аймағындағы шағын қала, Берлин мен Польша шекарасының арасында, шамамен ортасында орналасқан. Бұл қала тарихи Любуш аймағының ішінде жатыр.

Тарих

Елді мекенді 1225 және 1232 жылдар аралығында төменгі Силезияның Пяст герцогы және жақын арада Польшаның монархы болған Генрих I Бородатый берген цистерциан монахтары құрды. 1232 жылдың 29 маусымында құрылған құжаттың ресми күні көрсетілген. Бұл алғашқы елді мекенді монахтар Lubes (қазіргі Lubiąż) деп атады, бұл Польшаның төменгі Силезиядағы Lubiąż монастырының құрметіне, олар бастапқыда келген. Бұл атау ұзақ сақталмады және 1233 жылдың ақпан айында елді мекен алғаш рет Папа Григорий IX жарғысында Мюнхенберг (орталық жоғарғы неміс тілінде "Монк төбесі") деп аталды. Елді мекен тез өсіп, 1245 жылы қала мәртебесін алды. Өсе келе өркендеу 1319 жылы қала қабырғасын салуға әкелді. 1319 жылы аймақты басқару үшін соғыс басталғаннан кейін қала Померания герцогтігінің бақылауына түсті. 1319 жылы Вартаслав IV қалаға жаңа артықшылықтар берді. 1324 жылы қала Бранденбургке өтті, ал 1373 және 1415 жылдар аралығында ол Богемияның (Чехия) Тажының құрамына кірді. 1432 жылы 17 сәуірде қаланы хуситтер басып алып, шіркеуді тонап, қалаға от қойып, оны өрттеп жіберді. 1605 жылы Мюнхенбергте бубондық оба эпидемиясы таралып, 696 адам қаза тапты. 1624 жылы қалада тағы да 1300 адам тұратын болды. Отыз жылдық соғыс (1618-1648) және одан әрі эпидемиялардан кейін 1655 жылы тұрғындар саны 400-ден төмен болды. Қалай? 1700 жылы Мюнхенбергке алғашқы гугенот босқындары қоныстанды және қала тұрақты әскери базаға айналды. Халық саны өсіп, 1800 жылы қала қайтадан өркендеп кетті. 1852 жылы бірінші мектеп, сондай-ақ яһуди қауымы үшін жаңа мәжілісхана (1856) салынды. 1867 жылы 1 қазанда Берлин мен Шығыс Германия арасындағы темір жол жұмысын бастады, бұл Мюнхенбергке астанамен жылдам байланыс жасады. 1888 жылы алғашқы ерікті өрт сөндіру бригадасы құрылды. Бірінші дүниежүзілік соғыста Мюнхенбергтен 129 сарбаз қаза тапты. 1928 жылы "Кайзер Вильгельм" селекциялық зерттеу институты ашылды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Заксенхаузен концлагерінің қосалқы лагері қазіргі Требниц ауданында орналасқан. Тұтқындар норвегиялық, поляк, неміс және совет азаматтары болды. 1945 жылдың басында әртүрлі ұлт тұтқындарының өлім науқаны Żabikowo-дағы таратылған лагерден Sachsenhausen-ге қала арқылы өтті. Соғыста Мюнхенбергтің 400-ден астам тұрғыны Еуропаның әртүрлі майдандарында шайқасып, қаза тапты. Мюнхенбергте Вермахт пен Қызыл Армия арасындағы ұрыс 1945 жылдың 17 сәуірінен 19 сәуіріне дейін өтті және қаланың 85% -ы жойылды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Мюнхенберг Кеңес Одағының қоныстану аймағының бөлігі болды. 1949 жылдан бастап 1990 жылдың 3 қазанында Германияның қайта бірігуіне дейін қала Германия Демократиялық Республикасының (Шығыс Германия) Франкфурт (Одер) ауданындағы муниципалитет болды.

The settlement was founded between 1225 and 1232 by Cistercian monks who had been given the land by the Piast Duke of Lower Silesia and soon to be monarch of Poland, Henry I the Bearded. A citation in a document from June 29, 1232, marks the official date of the founding. This first settlement was called Lubes (modern Lubiąż) by the monks in honor of the monastery in Lubiąż in Lower Silesia, Poland, where they originally came from. This name was not kept for long and in February 1233 the settlement was first mentioned as Munichberc (Middle High German for "Monk's Hill") in a charter by Pope Gregory IX. The settlement grew quickly and gained town privileges in 1245. The increasing prosperity led to the construction of a city wall in 1319. After a war broke out over control of the region in 1319, the town came under the control of the Duchy of Pomerania. In 1319, Wartislaw IV granted new privileges to the town. In 1324, the town passed to Brandenburg, and between 1373 and 1415 it was part of the Bohemian (Czech) Crown. On April 17, 1432, the town was conquered by the Hussites who plundered the church and set the town on fire. In 1605 an epidemic of bubonic plague infested Müncheberg, killing 696 inhabitants. By 1624 about 1,300 people were living in the town again. Following the Thirty Year War (1618–1648) and further epidemics, the number of inhabitants dropped to less than 400 in 1655. Ca. 1700 the first Huguenot refugees settled in Müncheberg and the town became a permanent military base. The population increased and by 1800 the town was flourishing again. The first school was constructed in 1852 as well as a new synagogue (1856) for the Jewish community. The railway between Berlin and the eastern Germany started operating on October 1, 1867 giving Müncheberg a fast connection to the capital. The first volunteer fire brigade was formed in 1888. During World War I, 129 soldiers from Müncheberg were killed in action. In 1928 the Kaiser Wilhelm Institute for Breeding Research was opened. During World War II, a subcamp of the Sachsenhausen concentration camp was located in the present day district of Trebnitz. The prisoners were Norwegians, Poles, Germans and Soviets. In early 1945, a death march of prisoners of various nationalities from the dissolved camp in Żabikowo to Sachsenhausen passed through the town. In the war, more than 400 inhabitants of Müncheberg died fighting on various battlefields in Europe. Combat in Müncheberg between the Wehrmacht and the Red Army took place from April 17 to April 19, 1945 and destroyed 85% of the town. After World War II, Müncheberg was part of the Soviet occupation zone. From 1949 until the German Reunification on October 3, 1990, the town was a municipality in the Bezirk (district) Frankfurt (Oder) of the German Democratic Republic (East Germany).

Мюнхенхоф

Мюнхенхофе – Мюнхенберг қаласының екінші ең көне және ең кішкентай (102 тұрғыны бар) қалашығы.