Кіріспе
Жан Жене жазған пьеса "Балкон" - француз драматургы Жан Женедің пьесасы. Бұл оқиға аты аталмаған, көшеде революциялық көтеріліс болып жатқан қалада орын алады; іс-әрекеттің көп бөлігі сырттан қауіп төндіретін мекеме режимі микрокосмосы ретінде жұмыс істейтін жоғары деңгейдегі жезөкшеханада өтеді. Питер Задек 1957 жылы Лондондағы Артс Театр Клубында ағылшын тіліндегі алғашқы қойылымды жүргізгеннен бері, бұл пьеса жиі қайта жаңғыртылып келеді (түрлі нұсқаларда) және көптеген танымал режиссерлерді, соның ішінде Питер Брук, Эрвин Пискатор, Роджер Блин, Джорджио Стрехлер және Джоанн Акалаитисті тартты. Ол фильмге түсіріліп, опералық көрініспен танылды. Пьесаның драмалық құрылымы Женетің метатеатралдылық пен рөлдік ойынға деген қызығушылығын біріктіреді және екі орталық желіден тұрады: революция мен контрреволюция арасындағы саяси қақтығыс және шындық пен иллюзия арасындағы философиялық. Жене пьесаны "Сәйкестікті және бейнелеуді даңқтау" ретінде орындауға кеңес берді. Женеттің өмірбаянын жазған Эдмунд Уайт "Балкон" және "Қаралар" (1959) фильмдері арқылы Жене қазіргі заманғы театрды қайта ойлап тапқан деп жазды. Психоаналитик Жак Лакан пьесаны классикалық афиналық комик драматург Аристофанның рухының қайта туылуы деп сипаттады, ал философ Люсьен Голдман "түгел басқа дүниетанымына" қарамастан, ол "француз әдебиетіндегі алғашқы үлкен Брехтиндік пьеса" деп мәлімдеді. Мартин Эслин "Балконды" "заманымыздың шедеврлерінің бірі" деп атаған.
the play
The Balcony is a play by the French dramatist Jean Genet. It is set in an unnamed city that is experiencing a revolutionary uprising in the streets; most of the action takes place in an upmarket brothel that functions as a microcosm of the regime of the establishment under threat outside. Since Peter Zadek directed the first English language production at the Arts Theatre Club in London in 1957, the play has been revived frequently (in various versions) and has attracted many prominent directors, including Peter Brook, Erwin Piscator, Roger Blin, Giorgio Strehler, and JoAnne Akalaitis. It has been adapted as a film and given operatic treatment. The play's dramatic structure integrates Genet's concern with meta theatricality and role playing, and consists of two central strands: a political conflict between revolution and counter revolution and a philosophical one between reality and illusion. Genet suggested that the play should be performed as a "glorification of the Image and the Reflection." Genet's biographer Edmund White wrote that with The Balcony, along with The Blacks (1959), Genet re invented modern theatre. The psychoanalyst Jacques Lacan described the play as the rebirth of the spirit of the classical Athenian comic playwright Aristophanes, while the philosopher Lucien Goldmann argued that despite its "entirely different world view" it constitutes "the first great Brechtian play in French literature." Martin Esslin has called The Balcony "one of the masterpieces of our time."
Қысқаша мазмұны
Іс-әрекеттің көп бөлігі сәнді жезөкше үйінде өтеді, онда оның мадам, Ирма, "үзі шексіз айналар мен театрлар үйінде қойылымдарды ойнайды, басқарады және үйлестіреді". Жене бұл жағдайды қоғамдағы биліктің рөлін зерттеу үшін қолданады; алғашқы бірнеше сахнада меценаттар өкінішті кешіретін епископтың, ұрыны жазалайтын судьяның және өзінің атына мініп жүретін генералдың рөлдерін атқарады. Осы уақытта қала сыртында төңкеріс жүріп жатыр, ал жезөкше үйдің тұрғындары полиция бастығының келуін асыға күтуде. Шанталь, сойқышылдардың бірі, революция рухын бейнелеу үшін бордельден шықты. Патшаның елшісі келіп, қоғамның тіректері (бас судья, епископ, генерал және т.б.) Олардың барлығы көтерілісте қаза тапты. Ирманың "иллюзиялар үйіндегі" (бұрдегелге арналған дәстүрлі французша атау) костюмдер мен реквизиттерді пайдаланып, меценаттардың рөлдері тәртіпті және статус-квоны қалпына келтіру үшін контрреволюциялық күш-жігерде билік фигуралары ретінде жұртшылық алдында тұрғанында жүзеге асырылады.