Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Дэвид Маметтің пьесасы
Cohabitation of two women, independent of financial support from a man
the play by David Mamet
Екі әйелдің бірге өмір сүруі, еркектің қаржылық қолдауына тәуелсіз "Бостондық неке" – тарихи тұрғыдан, еркектің қаржылық қолдауына тәуелсіз екі бай әйелдің бірге өмір сүруі. Бұл терминнің 19-шы ғасырдың соңы мен 20-шы ғасырдың басында Жаңа Англияда қолданылғаны айтылады. Осы қарым-қатынастардың кейбіреулері романтикалық болған және қазіргі кезде лесбияндық қарым-қатынас деп есептелуі мүмкін, ал қалғандары болмаған.
A "Boston marriage" was, historically, the cohabitation of two wealthy women, independent of financial support from a man. The term is said to have been in use in New England in the late 19th–early 20th century. Some of these relationships were romantic in nature and might now be considered a lesbian relationship; others were not.
Этимология
Әйелдер арасындағы салыстырмалы түрде ресми романтикалық достық немесе өмірлік серіктестік "Бостондық неке" терминінен бұрын пайда болған, және Англияда және басқа да Еуропа елдерінде оның ұзақ тарихы бар. "Бостондық неке" термині Генри Джеймстің "Бостондықтар" (1886) романымен байланысты, онда екі үйленбеген әйел, "жаңа әйелдердің" арасындағы ұзақ мерзімді бірге тұруы суреттелген, бірақ Джеймс өзі бұл терминді қолданған жоқ. Джеймстің қарындасы Элис Кэтрин Лорингпен осындай қарым-қатынаста өмір сүрді және роман үшін оның дереккөзі болды. "Бостондық некеде" болған әйелдердің кейбір мысалдары кеңінен белгілі болды. Мысалы, 1700 жылдардың соңында ағылшын-ирландтық жоғары тапқа жататын Элеонора Батлер мен Сара Понсонби жұп ретінде танылып, Лланголен ханымдары деп аталды. Элизабет Мавор әйелдер арасындағы романтикалық достық институты 18 ғасырдағы Англиядағы ең жоғары деңгейіне жеткенін айтады. Лилиан Фаддерман "Ерлер махаббатын басып өту" (1981) еңбегінде "Бостондық некелер" туралы ең толық зерттеулердің бірін ұсынды. 20 ғасырдың киносыншылары бұл терминді 1998 жылғы "Өткеннен тыс" деректі фильмінде бейнеленген Джуетт Филдс қарым-қатынасын сипаттау үшін қолданды. Дэвид Маметтің "Бостондық неке" пьесасы 2000 жылы тұсаукесер өткізіп, терминді танымал етуге көмектесті.
The fact of relatively formalized romantic friendships or life partnerships between women predates the term Boston marriage and there is a long record of it in England and other European countries. The term Boston marriage became associated with Henry James's The Bostonians (1886), a novel involving a long term co habiting relationship between two unmarried women, "new women", although James himself never used the term. James' sister Alice lived in such a relationship with Katherine Loring and was among his sources for the novel. Some examples of women in "Boston marriages" were well known. In the late 1700s, for example, Anglo Irish upper class women Eleanor Butler and Sarah Ponsonby were identified as a couple and nicknamed the Ladies of Llangollen. Elizabeth Mavor suggests that the institution of romantic friendships between women reached a zenith in 18th century England. Lillian Faderman provided one of the most comprehensive studies of Boston marriages in Surpassing the Love of Men (1981). 20th century film reviewers used the term to describe the Jewett Fields relationship depicted in the 1998 documentary film Out of the Past. David Mamet's play Boston Marriage premiered in 2000 and helped popularize the term.
Әлеуметтану
Бостондық кейбір әйелдер мұны еркектерге қарағанда әйелдермен жақсы байланыс орнатуға болатынын сезінгендіктен жасады. Кейбір әйелдер қажеттілік тудырып бірге тұрды; мұндай әйелдер көбінесе отбасы мұрасы немесе еңбек табысы арқасында қаржылық тәуелсіздікке ие болды. Карьераны таңдаған әйелдер (дәрігер, ғалым, профессор) «жаңа әйелдер» деп аталатын әйелдердің жаңа тобын құрады, олар еркектерге қаржылық жағынан тәуелді емес еді. Білімді және мансапты әйелдер, басқа әйелдермен бірге өмір сүргісі келгендерге, белгілі бір деңгейде әлеуметтік қабылдау мен өз өмірін өздері шешуге мүмкіндік берілді. Олар көбінесе ортақ құндылықтары бар феминистер болды және әлеуметтік және мәдени мәселелерге белсенді қатысты. Мұндай әйелдер көбінесе өздерін-өздері қамтамасыз ете білді, бірақ көбінесе наразылыққа, сексистікке және кейде жаушылыққа толы қоғамда қолдау алу үшін бір-біріне жақын тартылатын.
Some women in Boston marriages did so because they felt they had a better connection to women than to men. Some of these women lived together out of necessity; such women were generally financially independent due to family inheritance or career earnings. Women who chose to have a career (doctor, scientist, professor) created a new group of women, known as new women, who were not financially dependent upon men. Educated women with careers who wanted to live with other women were allowed a measure of social acceptance and freedom to arrange their own lives. They were usually feminists with shared values, involved in social and cultural causes. Such women were generally self sufficient in their own lives, but gravitated to each other for support in an often disapproving, sexist, and sometimes hostile society.