Роберт Чарльз Хилл: Америка дипломаты және Аргентинадағы құқық бұзушылыққа қарсы күресші
Robert C. Hill
Роберт Хилл – американ дипломаты (1917-1978). Өмірі, мансабы, Латын Америкасы елдеріндегі (Сальвадор, Коста-Рика, Мексика) және Испаниядағы елшілік қызметі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Роберт Чарльз Хилл (30 қыркүйек 1917 – 28 қараша 1978) – американ дипломаты.
American diplomat (1917–1978)
Robert Charles Hill (30 September 1917 – 28 November 1978) was an American diplomat.
Білім
Ол Нью-Гэмпшир штатының Литтлтон қаласында дүниеге келген. Ол 1942 жылғы түлектер қатарында Дартмут колледжінде оқыды. 1947 жылы ол Сенаттың Банктік комитетінде қызметкер болып жұмыс істеді.
He was born in Littleton, New Hampshire. He attended Dartmouth College in the class of 1942. In 1947, he was a member of staff on the Senate Banking Committee.
Елші
Ол өзінің мансабында бірнеше Латын Америкасы елдеріне – Сальвадорға, Коста-Рикаға және Мексикаға, сондай-ақ Испанияға АҚШ-тың елшісі болып қызмет етті. 1961–1962 жылдары ол Нью-Гэмпширдің Бас ассамблеясына сайланды. Оның соңғы тағайындалуы 1970-жылдардың соңында Аргентинада болды, ол елде үлкен алалақандық пен толқудың кезеңі еді. Ол сонымен қатар президент Эйзенхауэр кезінде Конгресспен байланыс жөніндегі Мемлекеттік хатшының орынбасары және президент Никсон кезінде халықаралық қауіпсіздік мәселелері жөніндегі Қорғаныс министрінің орынбасары болды.
He served as U. S. ambassador to several Latin American countries—El Salvador, Costa Rica and Mexico—and to Spain throughout his career. In 1961–1962, he was elected to the New Hampshire General Court. His last posting was in Argentina in the late 1970s, a period of great unrest in that country. He was also Assistant Secretary of State for Congressional Relations under President Eisenhower and Assistant Secretary of Defense for International Security Affairs under President Nixon.
Адам құқықтары туралы үгіт-насихат
Аргентинада бес рет консервативті республикашыл елші болып тағайындалған ол 1976 жылғы наурызда билікті басып алған Аргентинаның әскери хунтасының 1973 жылғы қыркүйектегі төңкерістен кейін көршілес Чилидегі капитан-генерал Аугусто Пиночеттің жасағандай, кең ауқымды адам құқықтарын бұзуына жол бермеу үшін жасаған күш-жігерімен танылды. АҚШ Мемлекеттік хатшысы Генри Киссинджердің 1976 жылғы маусымда Сантьягода (кейіннен "Жоқ" фильмінде танымал болған Карера қонақ үйінде) Америка мемлекеттері ұйымының мәжілісінде аргентиналық генералдарға өздерінің "кір соғысына" "жасыл жарық" бергенін білгеннен кейін Хилл Киссинджердің шешімін кері қайтару үшін дереу құпия жұмыстарға кірісті. Хилл мұны жасады, тіпті Киссинджердің көмекшілері оған егер ол жалғаса берсе, Мемлекеттік хатшы оны қызметтен босататынын айтқанда да, солшыл аргентиналық партизандар АҚШ елшісін және Буэнос-Айресте тұратын оның отбасы мүшелерін өлтіруге тырысты. Хиллдің Аргентинадағы елші ретіндегі рөлі 2016 жылы қайтадан көзге түсті, сол кезде президент Барак Обама Аргентинадағы "кір соғысы" генералдарының қан төгілмейтін төңкерісінің 40 жылдығын атап өту үшін сол елге сапар шекті.
In Argentina, the five time conservative Republican ambassadorial appointee became best known for his efforts to keep the Argentina military junta that took power in March 1976 from engaging in massive human rights violations like those of Captain General Augusto Pinochet in neighboring Chile following his September 1973 coup. Upon finding out that U. S. Secretary of State Henry Kissinger had given the Argentine generals a "green light" for their own so called "dirty war" in June 1976 while at an Organization of American States meeting in Santiago (at the Hotel Carrera, a place later made famous in the film Missing), Hill immediately engaged in behind the scenes efforts to roll back the Kissinger decision. Hill did this although Kissinger aides told him that, if he continued, the Secretary of State would likely have him fired, and even as left wing Argentine guerrillas attempted to assassinate both the U. S. envoy and members of his family living in Buenos Aires. Hill's role as ambassador to Argentina again became prominent in 2016, when President Barack Obama traveled to that country to mark the 40th anniversary of the dirty "war" generals' supposedly bloodless coup.
Киссинджермен келіспеушілік
1987 жылдың қазан айында «The Nation» журналында жарияланған мақалада былай делінген: «Хилл дүрсілдеді, ол елшіліктің отыз жылдық қызметкерінің ұлының жағдайына қатты алаңдады, студент ұсталғаннан кейін қайтадан көрінбеді», – деп еске алды бұрынғы «New York Times» тілшісі Хуан де Онис. «Хилл жеке қызығушылық танытты». Ол есірткі істері бойынша жұмыс істеген генерал, ішкі істер министріне барып: «Бұл не? Біз бұл іске қызығушылық танытамыз», – деді. Ол (Сезар) Гуццеттиді және, соңында, президент Хорхе Р. Виделаның өзінен сұрақтар қойды. «Ол тек жалған жауаптар алды, ешқандай нәтижеге жетпеді», – деді де Онис. «Оның соңғы жылы көбейе түскен көңіл көшірушілік пен уайымға толы болды, ол адам құқықтары мәселесінде өз қызметкерлерін толық қолдады». «The Nation» журналының редакторы Виктор Наваскиге мақаланың жариялануына қарсылық білдіріп жазған хатында Киссинджер: «Дегенмен, Хиллді құштар адам құқықтары жақтасы ретінде қарастыру оның бұрынғы әріптестерінің барлығына жаңалық боларлық жайт», – деп мәлімдеді. Кейін Киссинджердің көмекшісі Гарри В. Шлаудеман Киссинджермен келіспей, Дипломатиялық зерттеулер мен оқыту бойынша Сыртқы істер жөніндегі ауызша тарих жобасының ауызша тарихшысы Уильям Э. Найтқа былай деді: «Бұл мәселе мен Министрдің көмекшісі болған кезде, немесе Аргентинадағы жағдай, онда «кір соғыс» толыққанды жүріп жатқанда, шынымен де күрт өршіді. Боб Хилл, сол кезде Буэнос-Айрестегі елші, өте консервативті республикашыл саясаткер, либералды немесе оның сияқты емес, осы жерде болып жатқан жағдайды, мына бейкүнә азаматтардың қырғынын, олар бейкүнә деп есептелген азаматтардың қырғынын, олардың жүргізіп жатқан осы қатыгез соғысты, жер асты соғысын тиімді түрде баяндауға кірісті. Ол бірде маған құпия телеграмма жіберіп, Вашингтонға келген және Буэнос-Айреске оралған Сыртқы істер министрінің Киссинджер оған адам құқықтары туралы ештеңе айтпағанын мақтан еткенін айтты. Мен бұл сұхбатта болмадым». Кейінірек Наваски Киссинджермен болған кездесу туралы кітабында былай деп жазды: «Маған айтыңызшы, Наваски мырза, – деді Киссинджер өзінің әйгілі қарқынды үнімен, – қалайша сіздің сияқты беймәлім журналдағы қысқаша мақала Аргентинада болған немесе болмаған бір нәрсе туралы жылдар бұрын болған деп есептелетін әңгіме туралы алпыс адам бірнеше ай бұрын Копенгагендегі әуежайда ұшақтан түскенде мені айыптаған плакаттарды ұстап тұрды?»
As an article published in The Nation in October 1987 noted: "'Hill was shaken, he became very disturbed, by the case of the son of a thirty year embassy employee, a student who was arrested, never to be seen again,' recalled former New York Times reporter Juan de Onis. 'Hill took a personal interest.' He went to the Interior Minister, a general with whom he had worked on drug cases, saying, 'Hey, what about this? We're interested in this case.' He questioned (Foreign Minister Cesar) Guzzetti and, finally, President Jorge R. Videla himself. 'All he got was stonewalling; he got nowhere.' de Onis said. 'His last year was marked by increasing disillusionment and dismay, and he backed his staff on human rights right to the hilt." In a letter to The Nation editor Victor Navasky, protesting publication of the article, Kissinger claimed that: "At any rate, the notion of Hill as a passionate human rights advocate is news to all his former associates." Kissinger aide Harry W. Shlaudeman later disagreed with Kissinger, telling the oral historian William E. Knight of the Association for Diplomatic Studies and Training Foreign Affairs Oral History Project: "It really came to a head when I was Assistant Secretary, or it began to come to a head, in the case of Argentina where the dirty war was in full flower. Bob Hill, who was Ambassador then in Buenos Aires, a very conservative Republican politician by no means liberal or anything of the kind, began to report quite effectively about what was going on, this slaughter of innocent civilians, supposedly innocent civilians this vicious war that they were conducting, underground war. He, at one time in fact, sent me a back channel telegram saying that the Foreign Minister, who had just come for a visit to Washington and had returned to Buenos Aires, had gloated to him that Kissinger had said nothing to him about human rights. I don't know I wasn't present at the interview." Navasky later wrote in his book about being confronted by Kissinger, "'Tell me, Mr. Navasky,' [Kissinger] said in his famous guttural tones, 'how is it that a short article in a obscure journal such as yours about a conversation that was supposed to have taken place years ago about something that did or didn't happen in Argentina resulted in sixty people holding placards denouncing me a few months ago at the airport when I got off the plane in Copenhagen?'"
Жеке өмір
1945 жылдың 1 желтоқсанында Хилл Сесилия Гордон Боудоинге үйленді, ол кейіннен орталық Атлантика аймағындағы теннис чемпионы, дубликат бридж ойыншысы және шебер атпен жүруші ретінде белгілі болды. Ол 2012 жылдың 1 сәуірінде Палм жексенбісі күні қайтыс болды. Хиллдің құжаттары Дартмут колледжінде сақтаулы.
On 1 December 1945, Hill married Cecelia Gordon Bowdoin, who later became known as an accomplished mid Atlantic tennis champion, duplicate bridge player, and an excellent horse woman. She died on Palm Sunday, 1 April 2012. Hill's papers are held at Dartmouth College.