Лондон қаласындағы Сент-Стивен Уолбрук шіркеуінің тарихы
St Stephen Walbrook
Лондон қаласындағы Сент-Стивен Уолбрук шіркеуі – Кристофер Рен жобасымен салынған, тарихы терең ғибадатхана. Римдік храм орнында салынған, өрттен кейін қайта жаңартылған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сент-Стивен Уолбрук – Лондон қаласындағы шіркеу, Англия шіркеуінің Лондон епархиясының құрамында. Қазіргі күмбезді ғимарат 1666 жылғы Лондонның Ұлы өртінен бұрынғы ортағасырлық шіркеуінің қирауынан кейін сэр Кристофер Реннің жобасы бойынша салынған. Ол Уолбрук көшесінде, Маншн Хаусқа жақын және Банк және Монумент метро станцияларының жанында орналасқан.
St Stephen Walbrook is a church in the City of London, part of the Church of England's Diocese of London. The present domed building was erected to the designs of Sir Christopher Wren following the destruction of its medieval predecessor in the Great Fire of London in 1666. It is located in Walbrook, next to the Mansion House, and near to Bank and Monument Underground stations.
Ерте тарих
Алғашқы Киелі Степан шіркеуі қазіргі Уолбрук деп аталатын көшенің батыс жағында және Уолбрук өзенінің шығыс жағалауында орналасқан. Уолбрук – бұрын римдіктер үшін маңызды тұщы су көзі болған, Моорфилдс маңындағы қала қабырғасынан Темзаға дейін оңтүстік-батысқа қарай ағатын өзен. Алғашқы шіркеудің римдік Митра ғибадатханасының қалдықтарының үстіне салынғаны айтылады, бұл христиан дінінде бұрынғы бейдін орындарын қастерлеу дәстүріне сәйкес келеді. 15 ғасырда шіркеу Уолбрук көшесінің ар жағындағы биік жерге көшірілді, бірақ ол әлі де Уолбрук өзенінің шығыс жағында қалды. 1429 жылы Роберт Чичеле, бұрынғы Лорд-мэр Уильям Стэндонның өсиетін орындаушы ретінде, Акциялар нарығына жақын жерді (кейіннен Мансион Хаусының орнында) сатып алып, оны приходқа сыйлады. Шіркеу он жылдан кейін, 1439 жылдың 30 сәуірінде қасиеттендірілді. 38 метр (125 фут) ұзындығы және 20 метр (67 фут) ені бар бұл ғимарат қазіргі құрылыстан әлдеқайда үлкен болды. 1666 жылғы Ұлы Лондон өртінен шіркеу қирады. Оны Сэр Кристофер Рен жобалап, құрылысына 7 692 фунт стерлинг жұмсалды. Ғимарат тікбұрышты пішіндес, күмбезі және солтүстік-батыс мұнарасы бар. Шіркеуге кіру үшін батыс жаққа орналасқан кіреберіс бөлігіндегі он алты сатырдан өту керек. Қабырғалар, мұнара және ішкі бағаналар тастан, ал күмбез ағаштан салынған. Бұл элементтердің үйлесімі көптеген адамдардың пікірінше, Реннің ең әдемі шіркеу интерьерлерінің бірін құрайды. Сэр Николаус Певснер оны Англиядағы ең маңызды он ғимараттың бірі деп санайды. Шіркеудің қазіргі оюлы жиһаздары – алтарь, Корольдік қару-жарақ, мінбар және шрифт жапқышы – ағаш шеберлері Томас Кричер мен Стивен Колледжге, ал оюшылар Уильям Ньюман мен Джонатан Мэнге жатқызылады. 1760 жылы Джордж Ингланд жаңа орган жасады. 1776 жылы шығыс қабырғадағы орталық терезе, ректор Томас Уилсонның тапсырысымен салынған Бенджамин Уэсттің «Киелі Степанның денесін алып кететін адалдар» картинасын орнату үшін кірпішпен қапталды. 1850 жылғы кең масштабты жөндеу жұмыстары кезінде шығыс терезесі ашылып, картина солтүстік қабырғаға көшірілді.
The original church of St Stephen stood on the west side of the street today known as Walbrook and on the east bank of the Walbrook, once an important fresh water stream for the Romans running south westerly across the City of London from the City Wall near Moorfields to the Thames. The original church is thought to have been built directly over the remains of a Roman Mithraic Temple following a common Christian practice of hallowing former heathen sites of worship. The church was moved to its present higher site on the other side of Walbrook Street, still on the east side of the River Walbrook in the 15th century. In 1429 Robert Chichele, acting as executor of the will of the former Lord Mayor, William Standon, had bought a piece of land close to the Stocks Market (on the site of the later Mansion House) and presented it to the parish. and the church was consecrated ten years later, on 30 April 1439. At 125 feet (38 m) long and 67 feet (20 m) wide, it was considerably larger than the present building. The church was destroyed in the Great Fire of London in 1666. to a design by Sir Christopher Wren, at a cost of £7,692. It is rectangular in plan, with a dome and an attached north west tower. Entry to the church is up a flight of sixteen steps, enclosed in a porch attached to the west front. The walls, tower, and internal columns are made of stone, but the dome is of timber This all contributes to create what many consider to be one of Wren's finest church interiors. Sir Nikolaus Pevsner lists it as one of the ten most important buildings in England. The contemporary carved furnishings of the church, including the altarpiece and Royal Arms, the pulpit and font cover, are attributed to the carpenters Thomas Creecher and Stephen Colledge, and the carvers William Newman and Jonathan Maine. In 1760 a new organ was provided by George England. In 1776 the central window in the east wall was bricked up to allow for the installation of Devout Men Taking Away the Body of St Stephen, a painting by Benjamin West, which the rector, Thomas Wilson, had commissioned for the church. The east window was unblocked, and the picture moved to the north wall, during extensive restorations in 1850.
Жақында болған тарих
1941 жылы Лондондағы бомбалау кезінде шіркеуге шамалы зиян келді, кейін қалпына келтірілді. 1954 жылы Сент-Мэри Ботхоу және Сент-Свитин Лондон Стоун (1670 жылы біріктірілген) қауымдары Сент-Стефан қауымымен біріктірілді. 1950 жылдың 4 қаңтарында шіркеу І санаттағы ескерткіш ретінде тіркелді. 1953 жылы Сент-Стефан шіркеуінің пасторы доктор Чад Варах «Самаритян» қайырымдылық қорына негіз салды. «Самаритян» қорының алғашқы бөлімшесі (Орталық Лондон бөлімшесі деп аталды) Соходағы Маршалл көшесіне көшкенге дейін шіркеудің криптінен жұмыс істеді. Осыған орай, шіркеуде әйнек қорапта телефон сақталып тұр. «Самаритян» қоры осы телефонмен бастау алды, және бүгінде ерікті ұйым эмоционалдық қолдауға зәру адамдар үшін тәулік бойы жұмыс істейтін телефон желісін ұйымдастырды. 1987 жылы ірі жөндеу және қайта жабдықтау бағдарламасы аясында шіркеудің ортасына скульптор Генри Мурдан арнайы тапсырыспен жасалған үлкен, жылтыр ақ тас алтарь орнатылды. Оның ерекше орналасуы үшін шіркеу соттарының сирек кездесетін шешімімен рұқсат алу қажет болды. 1993 жылы Патрик Херонның дизайнымен алтарьдың айналасына түрлі-түсті тізе бүгіп отырулықтар орнатылды. Бенджамин Уэсттің «Әулие Степанның денесін алып келе жатқан адалдар» картинасы, бұрын солтүстік қабырғада ілінген болатын, қайта жабдықтаудан кейін сақтауға алынды. Бұл шешім дау тудырды, өйткені картинаны бастапқыда алып тастау заңсыз болды. 2013 жылы шіркеуге картинаны қорға сатуға рұқсат берілді, Лондон епархиялық кеңесінің және Англия шіркеуінің шіркеу ғимараттары кеңесінің қарсылығына қарамастан. Содан бері қор оны Бостонның Көркем өнер мұражайына берді, онда картинаны қалпына келтіру жұмыстары жүргізілді. 1994 жылдың 14 шілдесінде шіркеу леди Сара Армстронг Джонс пен Дэниел Чаттоның некелесу рәсіміне куә болды. 2003 жылы 92 жасқа толған доктор Чад Варах Англия шіркеуіндегі ең ұзақ қызмет еткен пастор болды.
The church suffered slight damage from bombing during the London Blitz of 1941 and was later restored. In 1954, the united parishes of St Mary Bothaw and St Swithin London Stone (merged in 1670) were themselves united with the parish of St Stephen. The church was designated a Grade I listed building on 4 January 1950. In 1953 the Samaritans charity was founded by the rector of St Stephen's, Dr Chad Varah. The first Samaritans branch (known as Central London Branch) operated from a crypt beneath the church before moving to Marshall Street in Soho. In tribute to this, a telephone is preserved in a glass box in the church. The Samaritans began with this telephone, and today the voluntary organisation staffs a 24 hour telephone hot line for people in emotional need. In 1987, as part of a major programme of repairs and reordering, a massive white polished stone altar commissioned from the sculptor Henry Moore by churchwarden Peter Palumbo was installed in the centre of the church. Its unusual positioning required the authorisation of a rare judgement of the Court of Ecclesiastical Causes Reserved. In 1993 a circle of brightly coloured kneelers designed by Patrick Heron was added around the altar. Benjamin West's Devout men taking away the body of St Stephen, previously hung on the north interior wall, was put into storage following the reordering. This decision was controversial, as the initial removal of the painting was illegal. In 2013 the church was given permission to sell the painting to a foundation, despite opposition from the London Diocesan Advisory Committee for the Care of Churches, and by the Church of England's Church Buildings Council. The foundation has since loaned it to the Museum of Fine Arts in Boston, which has undertaken restoration work on the painting. On 14 July 1994, the church was the venue for the wedding of Lady Sarah Armstrong Jones to Daniel Chatto. At the time of his retirement in 2003, at the age of 92, Dr Chad Varah was the oldest serving incumbent in the Church of England.