Кіріспе
Америка иммиграциялық заңы 1952 жылғы Иммиграция және азаматтық туралы заң, сонымен қатар МакКарран-Вальтер заңы деп танылады, ол Америка Құрама Штаттары кодексінің 8-тарауында кодификацияланған және Америка Құрама Штаттарына иммиграция мен азаматтықты реттейді. Заң 1952 жылдың 27 маусымында күшіне енді. Бұл заңнама түрлі иммиграциялық заңдарды біртұтас мәтінге біріктірді. Ресми түрде Иммиграция және азаматтық туралы заң деп аталатын ол, 1965 жылғы заңнан ерекшелендіру үшін көбінесе 1952 жылғы заң деп аталады. Сенаттың Әділет комитетінің төрағасы, сенатор Пэт МакКарран (Невада штаты, Демократ) АҚШ-та қолданыстағы жағдайды сақтау және елді коммунизм, «жұдайық мүдделер» және ұлттық қауіпсіздікке сыртқы қауіп деп санайтын жарамсыз адамдардан қорғау мақсатымен иммиграциялық заң жобасын ұсынды. Оның заң жобасында потенциалды иммигранттарды күшейтілген тексеру, депортацияны күшейту және азаматтыққа қабылдау процедураларын қатаңдату сияқты шектеу шаралары қамтылған. Заң жобасында экономикалық потенциал, арнайы дағдылар мен білімге басымдық берілді. Сонымен қатар, өкіл Фрэнсис Э. Уолтер (Пенсильвания штаты, Демократ) палатаға ұқсас иммиграциялық заң жобасын енгізді. Өкіл Эммануэль Селлердің (Нью-Йорк штаты, Демократ) және сенатор Герберт Х. Леманның (Нью-Йорк штаты, Демократ) либералды иммиграциялық заң жобасына жауап ретінде МакКарран мен Уолтер өздерінің шектеуші иммиграциялық ұсыныстарын МакКарран-Вальтер заң жобасына біріктіріп, патриоттық және ветерандық ұйымдардың қолдауын алды. Леман сияқты шектеуші заң жобасына қарсылар МакКарранның әрекеттеріне қарсы тұру үшін топтарды біріктірудің жолдарын іздеуге тырысты. Қарсылық көрсетуге жасалған барлық күш-жігерге қарамастан, Сенат Әділет комитетінің төрағасы ретінде МакКарранның ықпалы либералды иммиграциялық реформа коалициясын басып озды. Президент Гарри Трумэн МакКарран-Вальтер заңына вето қойды, себебі ол коммунистік топтарды қамтитын потенциалды одақтастарға қатысты кемсітушілік жасайтын ұлттық шығу тегіне байланысты квоталарды сақтап қалды. Алайда, Конгресс екі палатаның үштен екісінің дауысымен ветоны қабылдамады. 82-ші АҚШ Конгресі H. R. 5678 заң жобасын қабылдады, ол 1952 жылдың 27 маусымында күшіне енді. 1952 жылғы Иммиграция және азаматтық туралы заң ретінде танылған МакКарран-Вальтер заң жобасы АҚШ-та иммиграциялық шектеулерді күшейтті.
The Immigration and Nationality Act of 1952 , also known as the McCarran–Walter Act, codified under Title 8 of the United States Code , governs immigration to and citizenship in the United States. It came into effect on June 27, 1952. The legislation consolidated various immigration laws into a single text. Officially titled the Immigration and Nationality Act, it is often referred to as the 1952 law to distinguish it from the 1965 legislation. Senator Pat McCarran (D Nevada), the chairman of the Senate Judiciary Committee, proposed an immigration bill to maintain status quo in the United States and to safeguard the country from Communism, "Jewish interests", and undesirables that he deemed as external threats to national security. His immigration bill included restrictive measures such as increased review of potential immigrants, stepped up deportation, and more stringent naturalization procedures. The bill also placed a preference on economic potential, special skills, and education. In addition, Representative Francis E. Walter (D Pennsylvania) proposed a similar immigration bill to the House. In response to the liberal immigration bill of Representative Emanuel Celler (D New York) and Senator Herbert H. Lehman (D New York), both McCarran and Walter combined their restrictive immigration proposals into the McCarran–Walter bill and recruited support of patriotic and veteran organizations. Opponents of the restrictive bill such as Lehman attempted to strategize a way to bring the groups together to resist McCarran's actions. Despite the efforts to resist, McCarran's influence as chairman of the Senate Judiciary Committee ultimately overpowered the liberal immigration reform coalition. President Harry Truman vetoed the McCarran Walter Act because it continued national origins quotas that discriminated against potential allies that contained communist groups. However, Congress overrode the veto by a two thirds vote of each house. The 82nd United States Congress enacted the H. R. 5678 bill, which became effective on June 27, 1952. The passage of the McCarran Walter bill, known as the Immigration and Nationality Act of 1952, solidified more restrictive immigration movement in the United States.
Қаулылар
Бұл заң 1790 жылғы "Табиғаттану туралы заңға" дейін соңғы АҚШ иммиграциялық және натурализациялық заңдарында кездесетін нәсілдік шектеулерді жойды. 1952 жылғы заңда ұлттар мен аймақтар үшін квота жүйесі сақталды. Көп ұзағаннан кейін, заңда қай этникалық топтар қалаулы иммигранттар екенін анықтайтын басымдық жүйесі орнатылды және еңбек біліктілігіне ерекше мән берілді. Заң иммигранттардың үш түрін анықтады: ерекше дағдылары бар немесе АҚШ азаматтары туыстары бар, квотадан босатылған және шектеусіз қабылданатын иммигранттар; саны жылына 270 000-нан аспауы тиіс орташа иммигранттар; және босқындар. Ол ұлттық мәселелер бойынша "АҚШ" анықтамасын кеңейтіп, бұған бұрыннан Пуэрто-Рико және Виргин аралдары кірген болатын, сондай-ақ Гуамды да қосты. Осы аумақтарда 1952 жылдың 24 желтоқсанында немесе одан кейін дүниеге келген адамдар АҚШ-тың басқа бөліктерінде туған адамдармен бірдей шарттарда туғаннан бастап АҚШ азаматтығын алады.
Ұлттық квоталар
1950 жылдардағы МакКарран есебі Ұлттық тектік актінің квоталық бөлу жүйесін қолдады, оның мәлімдемесіне сәйкес, ол «Америка Құрама Штаттарының әлеуметтік және мәдени тепе-теңдігін сақтаудың» ең тиімді құралы болды. «Азиялық жабық аймақтан» келетін жалпы иммиграция жыл сайын 2000 адаммен шектелді. Актты қабылдау үшін Қытай-Америка азаматтар альянсы, Жапон-Америка азаматтар лигасы, Америка филиппин федерациясы және Корея ұлттық қауымдастығы күшті лоббилік жұмыс жүргізді; алайда, бұл шаралар кезең-кезеңімен болды, себебі аталған ұйымдар ұлттық тектік квоталарды толығымен жоюды көздеді. МакКарран-Уолтер актісі Азиядан келген адамдарға иммиграциялауға және азаматтыққа өтуге мүмкіндік берді, бұл 1882 жылғы Қытайлықтарды шеттету туралы заң және 1924 жылғы Азиялықтарды шеттету туралы заң сияқты заңдармен тыйым салынған еді. Атап айтқанда, қытайлық иммиграция МакКарран-Уолтер актісіне дейін он жыл бұрын, Американың Екінші дүниежүзілік соғыстағы Қытаймен одақтастығының нәтижесінде қабылданған 1943 жылғы Магнусон актісі арқылы рұқсат етілді. Жапон-Америкалықтар мен Кореялық-Америкалықтарға алғаш рет МакКарран-Уолтер актісі бойынша азаматтыққа өтуге рұқсат берілді. Азиялықтарға қатысты көзқарастардағы жалпы өзгерістер «суық соғыс» саясатының арқасында мүмкін болды; 1948 жылғы «Орын ауысқан адамдар» актісі Қытайдағы азаматтық соғысқа оралудан қорқып, антикоммунистік қытайлық-американдық студенттерге Америка Құрама Штаттарында қалуға мүмкіндік берді, ал бұл ережелер 1953 жылғы «Босқындарға көмек көрсету» актісімен кеңейтілді. Президент, егер ол кез келген шетелдіктердің немесе шетелдіктердің кез келген тобының Америка Құрама Штаттарына кіруі Америка Құрама Штаттарының мүдделеріне зиян келтіретінін анықтаса, ол жариялау арқылы және қажет деп санаған мерзімге барлық шетелдіктердің немесе шетелдіктердің кез келген тобының иммигранттар немесе бейімдеушілер ретінде кіруін тоқтата алады немесе шетелдіктердің кіруіне қатысты олар тиімді деп санаған кез келген шектеулерді енгізе алады.
blockquote|Whenever the President finds that the entry of any aliens or of any class of aliens into the United States would be detrimental to the interests of the United States, he may by proclamation, and for such period as he shall deem necessary, suspend the entry of all aliens or any class of aliens as immigrants or nonimmigrants, or impose on the entry of aliens any restrictions he may deem to be appropriate. Annual National QuotaAct of 1921Act of 1924Act of 19521922%1925%1930%1965% 288 0.08% 100 0.06% 100 0.07% 100 0.06% 230 0.06% 124 0.08% 100 0.07% 100 0.06% 7,451 2.08% 785 0.48% 1,413 0.92% 1,405 0.89% 1,563 0.44% 512 0.31% 1,304 0.85% 1,297 0.82% 302 0.08% 100 0.06% 100 0.07% 100 0.06% 14,357 4.01% 3,073 1.87% 2,874 1.87% 2,859 1.80% 301 0.08% 228 0.14% 100 0.07% 5,619 1.57% 2,789 1.69% 1,181 0.77% 1,175 0.74% 1,348 0.38% 124 0.08% 116 0.08% 115 0.07% 3,921 1.10% 471 0.29% 569 0.37% 566 0.36% 71 0.02% 5,729 1.60% 3,954 2.40% 3,086 2.01% 3,069 1.94% 67,607 18.90% 51,227 31.11% 25,957 16.89% 25,814 16.28% 3,294 0.92% 100 0.06% 307 0.20% 308 0.19% 5,638 1.58% 473 0.29% 869 0.57% 865 0.55% 75 0.02% 100 0.06% 100 0.07% 100 0.06% 28,567 17.35% 17,853 11.61% 17,756 11.20% 42,057 11.75% 3,854 2.34% 5,802 3.77% 5,666 3.57% 1,540 0.43% 142 0.09% 236 0.15% 235 0.15% 2,460 0.69% 344 0.21% 386 0.25% 384 0.24% 92 0.03% 100 0.06% 100 0.07% 100 0.06% 3,607 1.01% 1,648 1.00% 3,153 2.05% 3,136 1.98% 12,202 3.41% 6,453 3.92% 2,377 1.55% 2,364 1.49% 31,146 8.70% 5,982 3.63% 6,524 4.24% 6,488 4.09% 2,465 0.69% 503 0.31% 440 0.29% 438 0.28% 7,419 2.07% 603 0.37% 295 0.19% 289 0.18% / 24,405 6.82% 2,248 1.37% 2,784 1.81% 2,697 1.70% 912 0.25% 131 0.08% 252 0.16% 250 0.16% 20,042 5.60% 9,561 5.81% 3,314 2.16% 3,295 2.08% 3,752 1.05% 2,081 1.26% 1,707 1.11% 1,698 1.07% 2,388 0.67% 100 0.06% 226 0.15% 225 0.14% 77,342 21.62% 34,007 20.65% 65,721 42.76% 65,361 41.22% 6,426 1.80% 671 0.41% 845 0.55% 942 0.59% and 359 0.10% 221 0.13% 200 0.13% 700 0.44%Total from Europe 356,135 99.53% 161,546 98.10% 150,591 97.97% 149,697 94.41%Total from Asia 1,066 0.30% 1,300 0.79% 1,323 0.86% 3,690 2.33%Total from Africa 122 0.03% 1,200 0.73% 1,200 0.78% 4,274 2.70%Total from all Countries 357,803 100.00% 164,667 100.00% 153,714 100.00% 158,561 100.00%
Артықшылық жүйесі
1952 жылғы заң квота бойынша қабылдау үшін төрт басымдық категориясын белгіледі: 50% маңызды біліктілігі бар иммигранттарға, 30% ересек азаматтардың ата-аналарына, 20% заңды түрде тұратын адамдардың жұбайлары мен балаларына, ал қалған жасыл карталар азаматтардың бауырлары мен ересек балаларына берілді.
Виза алуға жарамсыз және рұқсат етілмейтін көшіп келушілер тобы
1952 жылғы Иммиграция және азаматтық туралы заңға дейін АҚШ Иммиграция бюросы АҚШ-қа келген жаңа адамдарды тексеріп, 1900-1924 жылдар аралығында гомосексуализм, жезөкшелік, жыныстық бұрмалау, моральдық жағынан нашар қылмыс, экономикалық тәуелділік немесе гермафродиттер, сондай-ақ қалыпты емес немесе кішкентай дене мүшелері бар адамдар сияқты «бұзық» әрекеттер туралы субъективті шешімдер негізінде жаңа иммигранттардың кіруіне жиі жол бермейтін. Осы кезеңде иммиграциялық органдар «қоғамға жүк болуы мүмкін» деген себеппен иммигранттарды кіргізбеуге құқылы болды. Алайда, 1950 жылдары иммиграциялық органдар бұл тексеру шарасын заңмен бекітіп, жезөкшелікке немесе кез келген «адамгершілікке сыймайтын жыныстық әрекетке» қарсы ереже енгізді. Бұған қоса, ақыл-ойы кем, психикалық мүкіяттығы бұзылған, дене бітімі нашар немесе кәсіби тіршілікпен айналысатын иммигранттар да қабылдауға жарамсыз деп танылды. 1952 жылғы Иммиграция және азаматтық туралы заң қабылдау шарттары ретінде ішімдік және есірткі заттарды қолдану мәселелерін қарастырды. Заңда «әдеттегідей мас күйде болатын» немесе «есірткіге тәуелді немесе алкоголизммен күресіп жүрген» кез келген иммигранттың АҚШ азаматтығы үшін қажетті жақсы мінез-құлыққа сай келмейтіні айтылды. Осының салдарынан, шамадан тыс ішімдік ішіп немесе есірткі қолданумен айналысқан иммигранттар АҚШ-қа қабылданбады.
Депортациялауға жататын иммигранттардың тобы
Иммиграция және азаматтық туралы заң иммигранттарды депортациядан қорғайтын көптеген процессуалдық кепілдіктерді жойды. "Моральдық бұзылысқа байланысты қылмыстарды" анықтау қиын болса да, 1952 жылғы Иммиграция және азаматтық туралы заң "моральдық бұзылысқа байланысты қылмыстарды" анықтауға көмектесетін ережелерді орнатып, дамытты. "Кіруге рұқсат етілмейтін шетелдіктер" және "Депортацияға жататын шетелдіктер" бөлімдеріне сәйкес, иммигранттар елге кіргеннен кейін бес жыл ішінде қылмыстық айыптама алған, заңсыз құмар ойнаған, алкоголь қолданған, есірткі таратқан, жыныстық қызметпен айналысқан, заңсыз дауыс берген және т.б. қылмыстар жасады деген күдік туса немесе оларды жасаса, натурализацияға құқылы болмады. Моральдық бұзылысқа байланысты қылмыстар тізімі иммигранттың күшін жоюға әкелді. 1952 жылғы Иммиграция және азаматтық туралы заң АҚШ-ты құлатуды жоспарлаған анархистерді немесе Коммунистік партияның немесе кез келген басқа тоталитарлық ұйымдардың мүшелерін немесе олармен байланысы бар адамдарды депортацияға жататын иммигранттар деп санды. Коммунизмнің кез келген ұйымының мұрагерлері, атауы өзгергеніне қарамастан, депортацияға жататын иммигранттар санатына кірді. Коммунизмді, тоталитарлық диктатураны және АҚШ-ты құлатуды жақтаған, үйреткен, жазған, жариялаған иммигранттар да депортацияға жататын иммигранттар болып есептелді. 1952 жылғы Иммиграция және азаматтық туралы заңның 243(h) тармағына сәйкес, Бас прокурор иммигрант елге қайтса физикалық қудалауға ұшырайды деп сенген жағдайда, оның депортациясын тоқтатуға өкілеттік алды. Депортацияны тоқтату мерзімі де Бас прокурордың қарамағында болды.