Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Британдық классикалық ғалым (1851–1912)
British classical scholar (1851–1912)
Артур Вулгар Верралл (5 ақпан 1851, Брайтон – 18 маусым 1912, Кембридж) – Кембридж университетінің Троицкий колледжімен байланысты британдық классикалық ғалым және ағылшын тілінің король Эдуард VII атындағы алғашқы профессоры. Ол аудармаларымен және грек драматургтарын түсіндірудегі ерекше, дәстүрден тыс көзқарастарымен белгілі болды, мысалы, «Агамнемнон» туралы түсіндірмесі. Оның қарсыластары оның түсіндірмелерін қиын және тым тапқыр деп санады, көбінесе қарапайым түсіндірмелерді елемей, күрделі нәрсені таңдады. Оның жарияланған еңбектері қазіргі таңда жоғары бағаланбайды. Оның өлімінен кейін, ізбасарлары М. А. Бейфилд және Дж. Д. Дафф Верраллдың «Классикалық және заманауи әдеби эсселері» мен «Грек және латын ғылымындағы жинақталған эсселер» (1914) атты еңбектерін жариялады. Оның еңбектерінің ішінде «Эврипид Рационалист» ерекше ықпалды болды. Ол 1871 жылдан бастап Кембридж елшілерінің, құпия қоғамның мүшесі болды.
Arthur Woollgar Verrall (5 February 1851, Brighton – 18 June 1912, Cambridge) was a British classics scholar associated with Trinity College, Cambridge, and the first occupant of the King Edward VII Chair of English. He was noted for his translations and for his challenging, unorthodox interpretations of the Greek dramatists, such as his commentary on Agamemnon; his detractors found his readings contorted and too ingenious, too often overlooking obvious explanations in favour of the convoluted, and his published work is nowadays not highly regarded. After his death, admirers M. A. Bayfield and J. D. Duff edited Verrall's Collected Literary Essays. Classical and Modern and Collected Essays in Greek and Latin Scholarship 1914. Among his publications, Euripides the Rationalist was highly influential. He was a member of the Cambridge Apostles, a secret society, from 1871.
Өмір
Артур Вулгар Верралл заңгердің ұлы болды. Ол Твифорд мектебінде, Веллингтон колледжінде және Кембридждегі Тринити колледжінде білім алған. 1872 жылы ол бакалавр дәрежесін 2-ші классикалық мамандық бойынша бітірген. 1874 жылы Тринити колледжінің мүшесі болып сайланған ол 1877 жылдан 1911 жылға дейін колледж лекторы болды. 1911 жылдың ақпанында ол Кембриджтегі жаңа король Эдуард VII-нің әдебиет профессоры қызметіне тағайындалды, бұл қызметке Гарольд Хармсворт қаржылай қолдау көрсеткен. Ол сонымен қатар медиум болды. Ол Кембриджде спиритизм мен автоматты жазуды алғаш зерттеген топтың мүшесі болды. Олардың қызы Хелен Уильям Генри Салтерге үйленді, ол кейін Психикалық зерттеулер қоғамының президенті болды (1947–1948). Анасы мен қызы Пальма жексенбісі ісіне қатысқан медиумдардың арасында болды, онда Мэри Кэтрин Литтлтоннан (1875 жылдың 21 наурызында қайтыс болған) автоматты жазу арқылы оның жақыны Артур Балфурға хабарлар жіберілді. Ол Кембридждегі Асенсия зиратында әйелі және қызы Фиби Маргарет Де Годрион Верралл (1888–1890) қабірінде жерленген. Оның әйелі «Әйелдер тамақтандыру қоғамы» мүшесі болды. Фредерик Йейтстің Верраллдың портреті Кембридждегі Тринити колледжінің коллекциясында сақталады. Ол психоаналитик және Британдық психоаналитикалық қоғамның мүшесі болған Джоан Ривьердің сіңілісі болды.
Arthur Woollgar Verrall was the son of a solicitor. He was educated at Twyford School, Wellington College, and Trinity College, Cambridge, where he graduated BA as 2nd Classic in 1872. Elected a fellow of Trinity in 1874, he was a College Lecturer from 1877 to 1911. In February 1911, he was appointed to fill the new King Edward VII professorship of literature at Cambridge, which had been endowed by Harold Harmsworth. — and as a medium. She was a member of a Cambridge group who were early explorers of Spiritualism and automatic writing. Their daughter Helen married William Henry Salter, who was later President of the Society for Psychical Research (1947–48). Mother and daughter were among mediums involved in the Palm Sunday Case, in which messages from Mary Catherine Lyttleton (who died on 21 March 1875) were supposedly transmitted by automatic writing to her lover Arthur Balfour. He is buried at the Parish of the Ascension Burial Ground in Cambridge, with his wife and daughter, Phoebe Margaret De Gaudrion Verrall (1888 1890). His wife was a member of the Ladies Dining Society. A portrait of Verrall by Frederic Yates is in the collection of Trinity College, Cambridge. He was an uncle of Joan Riviere, psychoanalyst et member of the British Psychoanalytic Society.