33-ші Идарарод шаңғы күресінің жеңімпазы

Кіріспе

33-ші Идитарод шана итттері жарысы

АҚШ-тың Аляска штатындағы 33-ші жылдық Идитарод шана итттері жарысының салтанатты басталуы 2005 жылдың 5 наурызында Анкоридж қаласында сағат 10:00-де (AKST, 19:00 UTC) басталды, ал келесі күні Вилло қаласында сағат 14:00-де (23:00 UTC) қайта басталды. 1868 км (1161 миль) қашықтықты жүргеннен кейін, норвегиялық әуежайдағы өрт сөндіруші Роберт Сорли 16 наурызда сағат 08:39-да (AKST, 17:39 UTC) Ном қаласындағы "бұралған арканың" астында финиш сызығын кесіп өтті. Итттерін күтіп, барлық міндетті жабдығы бар екенін тексерген соң, жарыс маршалы Марк Норман оны 9 күн, 18 сағат, 39 минут және 31 секундтық уақытпен жеңімпаз деп жариялады. Сорли 72 066,67 АҚШ доллары және жаңа жүк көлігін жеңіп алды. Екінші рет жеңіске жеткені туралы сұраққа ол: "Жақсы сезім, енді мен таңғы асқа дайынмын" деді. Оның итттерінің орташа жылдамдығы сағатына 7,58 км (4,65 миль) құрады. Соңғы орынды Аляска әуе компаниясының ұшқышы Фил Морган иеленді. Ол 21 наурызда сағат 20:02-де (AKST, 22 наурызда 05:02 UTC) финиш сызығын кесіп өткенде, "бұралған аркаға" ілінген "Жесірдің шамшырағы" сөндірілді, бұл жарыстың аяқталғанын білдірді. Сорли 2003 жылы жарысты жеңіп алған АҚШ азаматы емес алғашқы адам болды, және оның екі жеңісінің арасындағы ұқсастықтар көзге түседі. Екі жарыста да ол ұйқысыздықтан қиналды, жарыстың ортасына дейін көшбасшы болды, бірақ финиш сызығына жеткенде итттерінің саны 16-дан 8-ге дейін азайды. Екі жарыстың да барысын нашар тау жағдайы бәсеңдетті, себебі ауа райы күтілмегендей жылы болды, күнделікті ең жоғары температура нөл градустан жоғары болды. Марапаттау кеші 20 наурызда өтті, 63 мушердің 62-сі финиш сызығын кесіп, оған қатыса алды. Бьёрнар Андерсен "Жылдың жаңашылы" сыйлығын жеңіп алды, бұл 1976 жылдан бергі жаңадан қатысқандардың ең жақсы көрсеткіші. Алты күн бұрын аралықта столдың арасында саусағының бір бөлігін жоғалтқан және ветеринар дәрігермен кесілген жүйкесі бар Мартин Бузер 12-орынды иеленді, сонымен қатар "Спорттық рух" және "Ең шабыттандыратын мушер" сыйлықтарын жеңіп алды. "Алтын жеке" Сорлидің жетекші итттерінің бірі Уайтстокқа табысталды. (ITC, 2005 жылдың 21 наурызы)

The ceremonial start of the 33rd annual Iditarod Trail Sled Dog Race across the US state of Alaska began in Anchorage on March 5, 2005, at 10 am AKST (19:00 UTC), and restarted in Willow the next day at 2 pm (23:00 UTC). After covering 1161 mile (1868 km) of wilderness, musher Robert Sørlie, an airport firefighter from Norway, crossed the finish line under the "burled arch" in Nome on March 16 at 8:39 am AKST (17:39 UTC). After taking care of his dogs, and an inspection to make sure all the mandatory equipment was in his sled, Sørlie was declared the winner by Race Marshal Mark Norman, with a time of 9 days, 18 hours, 39 minutes, and 31 seconds and won US$72,066.67 and a new truck. When asked how it felt to win a second time, Sørlie said "it feels good, I'm ready for breakfast." His team of dogs averaged 4.65 mi/h (7.58 km/h). The Red Lantern in last was Phil Morgan, an Alaska Airlines pilot, and when he crossed the finish line on March 21 at 8:02 pm AKST (March 22, 5:02 UTC), the Widow's Lantern hanging on the burled arch was extinguished, which signaled the end of the race. Sørlie became the first non U. S. resident to win the race in 2003, and the similarities between his two victories are striking. In both races he was plagued by insomnia, pulled ahead by the halfway point of the race, managed to hold on to a sizeable but diminishing lead, and was reduced to 8 of 16 dogs by the finish. Both races were also slowed by poor trail conditions, which was caused by unseasonably warm weather with daily highs that hovered just above freezing. The finishers banquet was held on March 20, and 62 of 63 mushers had crossed the finish line and were able to attend. Bjørnar Andersen won the Rookie of the Year Award, with the best place by a rookie since 1976. Martin Buser, who lost part of a finger in a table saw accident less than a week before the race and had exposed nerves trimmed by a veterinarian, finished 12th, winning both the Sportsmanship and the Most Inspirational Musher awards. The Golden Harness was given to Whitestock, one of Sørlie's lead dogs. (ITC, March 21, 2005)

Тағы 16 мушер жарыстан шықты, оның ішінде бес мәрте жеңімпаз Рик Свенсон және жарыстың басында медиада қызығушылық тудырған, көзі нашар көретін Рейчел Скдорис та бар. 17 наурыздың соңына дейін үздік 30 мушер Ном қаласына келді. 20 наурыздың соңына дейін бір мушерді қоспағанда, барлық мушерлер Номға жетті. Ескерту: Барлық уақыт Аляска стандартты уақыты/AKST (UTC 9) бойынша көрсетілген.

5 наурыз: салтанатты түрде басталады

33-ші жылдық Идитарод жарысының салтанатты басталуы 2005 жылғы 5 наурызда Аляска стандартты уақыты бойынша сағат 10-да Анкоридж қаласында басталды. Төртінші авеню мен D көшесіндегі старттан шыққан алғашқы “биб” орны, 1925 жылы Ном қаласына жасалған тарихи сарысу тасымалы арқасында дифтерия эпидемиясынан құтқарылған балалардың соңғы тірі қалғаны – құрметті мүшеру Джирдс Винтер Бакстерге бөлді. Бакстер Төртінші авеню мен D көшесіндегі старттан 15 жасар Мелисса Оуэнстің шанасында жолға шықты. Оуэнс 27 ақпанда 138 мильдік (222 км) Junior Iditarod жарысын 1 күн, 51 минут және 27 секундта жеңіп алды. Жыл басында Оуэнс Junior Yukon Quest жарысында екінші орынды иеленді. Жарысқа қатысушылар екі минуттан кем емес интервалмен сағат 10:02-де старт алды. Соңғы команда сағат 12:53-те жолға шықты. Мүшеру мен 12 иттен тұратын командадан басқа, әр шанада отбасы мүшесі немесе досы және “Идита Райдер” (Idita Rider) болды. Idita Rider орындары қаңтар айында аукционға қойылды және жалпы сомасы 140 021 АҚШ долларын құрады, орташа бағасы 1 918,09 АҚШ долларына тең болды. Аукцион 2005 жылы алғаш рет толығымен онлайн режимінде өтті. Командалар шамамен 100 000 адам тұратын қала көшелерінің 1,5 милінен (2 км) өтті. Жылы ауа райы мен нашар жол жағдайына байланысты, жарыстың бірінші кезеңі 27 ақпанда Iditarod Trail Committee-і тарапынан қысқартылды және Анкориджден 11 миль (18 км) қашықтықтағы Кэмпбелл әуежайында аяқталды, әдеттегі Eagle River чекпойнтінен 20 миль (32 км) қашықтықта аяқтаудың орнына.

6 наурыз: Саз өрісте қайта бастау

Виллоуда қайта бастау: Әуежайдан командалар жүк көлігімен қайта бастау нүктесіне жеткізілді, ол әдетте Василладағы Идитарод штаб-пәтерінде болады. Ауа райының нашарлауына байланысты қайта бастау 30 миль (48 км) солтүстікке Уиллоуға ауыстырылды, ал Книктегі бақылау бекеті өткізілді. Номға жету уақыты 6 наурыз, жексенбі күні сағат 14:00-де Willow Lake-тен алғашқы команданың аттанғанынан бастап есептеледі. Қалған командалар екі минуттық интервалмен, соңғысы сағат 16:36-да аттанғанға дейін жолға шықты. Әр командада ең көп дегенде 16 ит болды, жарыс барысында олардың санын арттыруға болмайды. 2004 жылы жарыстың басталу уақыты сағат 10:00-ден кейінге шегерілді. Жүк көтергіш иттер шамамен -4 градус температурада жақсы өркендейді, бұл мушерлерге командаларын суық түнгі уақытта Алясканың ішкі аймағына дейін жүгіруге мүмкіндік береді. Соңғы үш команданың арасында бұрынғы Идитарод жеңімпаздары Мартин Бузер мен Джефф Кинг болды, олар жарысқа соңғы сәтте қатысып, кеш басталған позицияны қамтамасыз етуді көздеді. Шараны 12 000 – 15 000 жанкүйер тамашалады, ал аймақ қар мотоциклімен (Аляскада – қар машинасы), оттық тойлармен және 4 000 – 5 000 автомобильмен толы болды. Иттер, жабайы табиғатқа үйренгендіктен, бұл жағдай оларға қиын болды; Келли Гриффинның командасы бағытқа оралудан бұрын көпшілікке шабуылдады. Йетна: Джесси Ройер 6 наурызда сағат 17:37-де Йетна станциясына бірінші болып келді, ал Рейчел Скдорис сағат 21:34-те соңғы болып жетті. Ең үздік 10 мушер бір сағаттың ішінде, ал ең үздік 30 мушер екі сағаттың ішінде жолға шықты. Сквентна: 2003 жылғы «Жыл жаңашылы» атанған Джессика Хенрикс 6 наурызда сағат 20:59-да Сквентнаға бірінші болып келді, одан кейін жарты сағаттан соң Диди Джонроу, сосын Фил Морган, Рик Свенсон және Майк Уильямс келді. Скдорис келесі күні таңғы сағат 07:31-де келген соңғы мушер болды. Ханс Гатт сағат 22:28-де бірінші болып жолға шықты. Ең үздік 10 мушер екі сағаттың ішінде, ал ең үздік 30 мушер алты сағаттың ішінде жолға шықты. Г.Б. Джонс 7 наурызда Сквентнада жарыстан бас тартқан алғашқы мушер атанды. Идитарод ветераны мұз үскісінің сапасы, басты иттерінің жағдайы және жеке денсаулығы Уиллоудағы қайта бастаудан бері проблема тудырғанын мәлімдеді.

Restart at Willow: From the Airstrip the teams were shipped by truck to the restart point, which is normally at the Iditarod Headquarters in Wasilla. Due to inclement weather the restart was moved 30 mile (48 km) north to Willow, and the checkpoint at Knik was skipped. The time to Nome is calculated from Sunday, March 6, at 2 pm when the first team departed from Willow Lake. The remaining teams left, staggered by two minute intervals, until the last departed at 4:36 pm. Each departing team had up to the maximum of 16 dogs, and no more can be added during the race. In 2004, the starting time of the race was pushed back from 10 am. Sled dogs perform better in temperatures close to , and this allows mushers to run their teams through the cold of the night until they cross the Alaska Range into the Interior. Among the last three to leave were previous Iditarod winners Martin Buser and Jeff King, who entered the race at the last minute in order to secure a late starting position. An estimated 12,000 to 15,000 fans watched the restart, and the area was thronged by snowmobiles (snowmachines, in Alaska), bonfire parties, and between 4,000 and 5,000 cars. The chaos is hard on the dogs, who are accustomed to the wilderness; Kelly Griffin's team ran into the crowd before steering back on course. Yentna: Jessie Royer was the first to arrive at Yetna Station on March 6 at 5:37 pm, and Rachael Scdoris was the last at 9:34 pm. The top 10 mushers departed within an hour of each other, and the top 30 within two hours. Skwentna: An early lead pack developed as Jessica Henricks, the 2003 Rookie of the Year, became the first to arrive at Skwentna on March 6 at 8:59 pm, followed by DeeDee Jonrowe almost 30 minutes later, and then Phil Morgan, Rick Swenson, and Mike Williams. Scdoris was the last to arrive at 7:31 am the next day. Hans Gatt departed first, at 10:28 pm. The top 10 departed within 2 hours of each other, and the top 30 within 6 hours. G. B. Jones became the first musher to scratch from the race, on March 7 in Skwentna. The Iditarod veteran indicated he had problems with sled quality, his lead dogs, and personal health ever since the restart in Willow.

8 наурыз

Николай: Сорли 8 наурыз күні сағат 11:16-да Николайға бірінші болып жетіп, шамамен бір сағаттан кейін Брукс пен Джонроу келді. Сорли де сағат 17:09-да бірінші болып жолға шықты. Ең жылдам 10 шашушы үш сағаттан сәл астам уақыт ішінде келді, бірақ үздік 30 шашушы 11 сағатқа дейін қалып қойды. Сорли 2003 жылы жеңіске жеткендегідей ұйқысыздықтан қиналады, бірақ оның иттері жақсы демалып жатыр. МакГрат: Сорли 8 наурыз күні сағат 22:40-та ішкі аймақтың орталық нүктесіне бірінші болып келгендігі үшін «Аляска рухы» сыйлығын жеңіп алды. Ол төрт минуттан кейін жолын жалғастырды. Алдыңғы 10 шашушы арасындағы айырма шамамен 6,5 сағатты, ал үздік 30 шашушы арасындағы айырма шамамен 21 сағатты құрады. 10 наурызда жарыстың бес мәрте жеңімпазы Рик Свенсон, иттерінің денсаулығына алаңдаушылық білдіріп, алғаш рет жарыстан шықты. Ол МакГраттан шығып, Такнотнаға жетіп, Офирге бет алғанда, ішкі аймақтағы иттерді тастап кеткендердің орталық нүктесіне – МакГратқа қайта оралды. Свенсон 1970 жылдары бес жылдың ішінде үш рет жеңіске жетіп, «Идитародтың королі» атанды, сондай-ақ 1980 және 1990 жылдары да жеңіс тойлады. Өзінің алғашқы жарысынан бері ол 31 жылдың ішінде тек екі жарыстан ғана қалып қойды. МакГратқа келген кезде бес ит жарақат алды. Гари МакКеллар 12 наурызда командасын түнгі демалысқа жібергеннен кейін МакГратта жарыстан шықты. МакКеллар командасының өнімділігі мен олардың денсаулығына қатысты алаңдаушылық білдірді. МакКеллар соңғы орында «Қызыл шам» атанды.

10 наурыз: Идитародтың жартысы

Жарыс ортасына ең жақын бақылау пункты – бұл жолға атын берген тарихи алтын іздеушілердің тастап кеткен Идитарод қаласы (мағынасы – "алыс, қашықтағы жер"). Монтана штатынан келген Клифф Ванг 11 наурызда Такотнада жарыстан шықты, Монтанадағы жапқан жылы ауа райы оның командасының жаттығуларына әсер еткенін айтты. Идитарод: Сорли 10 наурызда сағат 1:41-де Идитародқа келгенде Дороти Г. Пейдж атындағы жарты жол сыйлығын және 4000 долларлық алтын ұсақтарын жеңіп алды. Жарты жол сыйлығы кейде сәусзекке айналады деген сенім бар, бірақ Сорли оны 2003 жылы жеңіске жеткенінен бұрын да жеңіп алған. Одан кейін бір сағаттан соң Брукс, одан соң Бузер келді. Пауль Гебхардт сағат 17:59-да орта нүктеден алғашқы мушер ретінде шықты. Алғашқы 10 орынды алғандар арасындағы айырма 14 сағатқа, ал алғашқы 30 орынды алғандар арасындағы айырма 24 сағатқа созылды. Ішкі аймақтағы турнир кестесі алдамшы болуы мүмкін, өйткені барлық мушерлер жарыс барысында міндетті түрде 24 сағаттық үзіліс жасауы керек, әдетте Такотна, Макграт немесе Идитародта. Осы кезеңде басталу уақытындағы айырма түзетіледі және көптеген жарыскерлер Идитародтан кейін тең мүмкіндікке ие болды.

11 наурыз: Юкон өзені

Шагелук: Басқа командалардың көпшілігі Макгратта, Тактонада немесе Идитародта міндетті 24 сағаттық тоқтама жасады, бұл Гебхардтқа 11 наурызда келесі мушерден 7 сағат бұрын, сағат 2:45-те Шагелукқа жетіп алуға мүмкіндік берді. Гебхардт 10 минуттан кейін старт берді, одан кейін 19 сағат ішінде топ-10, ал 33 сағат ішінде топ-30 мушерлер келді. Монтаналық Клифф Ванг 11 наурызда Тактонада жарыстан шықты, Монтанадағы күтпеген жылы ауа райы олардың жаттығуларына әсер еткенін және командасының жағдайына алаңдаушылық білдірді. Гебхардт 11 наурызда сағат 7:14-те Анвикке келгенде Юконға жеткен алғашқы мушер сыйлығын жеңіп алды, оған Millennium Hotel Anchorage қонақүйінің шеф-аспазы дайындаған 7 тағамдық мәзіл ұсынылды. Сорли кешкі сағат 21:31-де старт бергенде қайтадан көшбасшы болды. Топ-10 мушерлер арасындағы айырмасы 6 сағаттан аспайды, ал топ-30 мушерлер арасындағы айырмасы 19 сағатты құрады. 24 сағаттық демалыстан кейін Гебхардт 15-орынға түсіп қалды. Бұл кезеңде жағдай салыстырмалы түрде жақсы болды, бірақ температура нөлден жоғары болды. Бұл Монтаналық Свингли, сондай-ақ Норвегиялық Сорли мен Андерсен сияқты жылы аймақтарда жаттыққан командаларға қолайлы жағдай жасады. Кейбір командалар Анвикке бара жатқанда тіпті жаңбырға да тап болды. Андерсен топ-10-ға енді және кем дегенде Калтагқа дейін сол қатарда қалды. Ол келесі жаңадан келген мушерден кем дегенде 10 сағатқа озып келеді және «Жылдың жаңашылы» сыйлығын алуға дайын. Сорлидің туысы, ол өзінің нағашы ағасының үлгісін қайталап, алғашқы жарысында топ-10-ға енуі мүмкін. Мушерлер Ішкі аймақтан шығар алдында Юкон өзені бойындағы бақылау пунктерінің бірінде тоқтауы міндетті, бірақ ол тоқтама тек 8 сағатқа ғана созылуы керек. Чарли Болдинг 12 наурызда Анвикте жарыстан шықты. Болдинг Юкон Квесттің бұрынғы жеңімпазы (1991, 1993), ал 13 Идитародтың 8-інде топ-10-ға кірді, 1998 жылы 3-орынды иеленді. Болдинг осы жылы зейнетке шығуды жоспарлаған. Билл Коттер 13 наурызда командасы ауырғандықтан жарыстан шықты.

12 наурыз

Грейлинг: Джонроу 12 наурызда сағат 0:21-де Грейлингке бірінші болып келді және міндетті 8 сағаттық үзіліс алды. Сорли 15 минут ішінде келді, 5 минуттан кейін Бүркіт аралына, содан кейін 1,5 сағаттан кейін Бузер келді. Алғашқы 10 қатысушы 12 сағат ішінде, ал алғашқы 30 қатысушы 24 сағат ішінде келді. Патша жаңа қардың шаңғының жүгіруші бөліктеріне жабысып жатқанын хабарлады. 15 наурызда Роберт Грегер иттері оның күткендей өнім көрсетпегендіктен жарыстан шықты, Сэнди МакКи де солай істеді. Бүркіт аралы: Сорли 12 наурызда сағат 11:30-да Грейлингтен 14 сағаттық жүгірістен кейін Бүркіт аралына бірінші болып келді. Бузер 13 наурызда сағат 15:25-те келді, Квебекке қайта оралу үшін екі сағат жоғалтты, ол қарлы бораны кезінде жетекші баудан сызылып кеткен. Квебек көп жеуге бейімділігімен белгілі болды, содан кейін кері шегіп, өзін жеңілдету алдында жанына қадам басатын. Бюзердің әйелі Кэти Чапотонның айтуынша, "Бұл үлкен үлкен жеңіс". Брукс, Митч Сиви және Джонроу олардан кейін келді. Сорли сағат 19:31-де бірінші болып жолға шықты, содан кейін 17 минуттан кейін Лэнс Макки, содан кейін Брукс, Бузер және Джонроу. Алғашқы 10 қатысушы 7 сағат ішінде, ал алғашқы 30 қатысушы 21 сағат ішінде келді. Осы кезеңде барлық көшбасшылар міндетті 24 және 8 сағаттық тоқтауларын аяқтады. Ауа температурасы нөл градустан жоғары, ал Калтаг үшін мұз жаууы туралы ескерту жарияланды. 16 наурызда Скдорис бірнеше иті вирустық диареяға шалдыққаннан кейін жарыстан шықты, ол: "Бұл көзге байланысты емес. Менің иттерім ауырғандықтан" деді. Тағы бір мәселе салмақ жоғалту болды: оның иттері консервіленген ит тағамымен, аздаған кеспе, лосось және маймен тамақтандырылды, бұл олардың салмағын сақтауға ет диетасымен салыстырғанда көмектеспеді. Оның жетекшісі Пол Эллерлинг көп ұзамай: "Мен биге келген қызбен бірге кететін адаммын", - деді. Скдорис жарыстың ең қиын бөліктерінен өтті, оның ішінде Бақытты аңғары, Дазель шатқалы және Қоштасу өртегісі, содан кейін жарыстан шықты және келесі жылы қайта оралуды жоспарлап отыр. "Барлық қиындықтар қиын болды, бірақ енді мен мұны істей алатыныма сенімдімін".

Grayling: Jonrowe was the first to arrive at Grayling on March 12 at 0:21 am, and took her mandatory 8 hour break. Sørlie arrived within 15 minutes, and continued to Eagle Island 5 minutes later, followed by Buser an hour and a half later. The top 10 followed within 12 hours, and the top 30 within 24 hours. King reported that the warm fresh snow was sticking the runners of the sleds. On March 15, Robert Greger scratched because the dogs were not performing to his expectations, and so did Sandy McKee. Eagle Island: Sørlie is the first to arrive at the Eagle Island on March 12 at 11:30 am, after a 14 hour run from Grayling. Buser was the second to arrive on March 13, 3:25 pm, after losing two hours backtracking to find Quebec, who slipped from the gangline during a snowstorm. Quebec had a habit of eating heavily, and then backing up and stepping to the side before relieving himself. According to Buser's wife Kathy Chapoton, "at this point, that's a huge lead". Brooks, Mitch Seavey, and Jonrowe followed. Sørlie was the first to depart at 7:31 pm, followed by Lance Mackey 17 minutes later, then Brooks, Buser, and Jonrowe. The top 10 are within 7 hours, and the top 30 are within 21 hours. At this stage, all the pacesetters have taken their mandatory 24 and 8 hour layovers. The temperatures are just above freezing, and a freezing rain advisory has been issued for Kaltag. On March 16, Scdoris scratched after several of her dogs came down with a viral diarrhea, saying "it was not an eye thing. It was a my dogs are sick thing". Another concern was weight loss: her dogs were fed canned dog food, with some kibble, salmon and fat, which did not help maintain their weight as well as the heavy meat diet most dogs are fed. Her guide Paul Ellering scratched shortly after, saying "I'm just the kind of guy who leaves with the girl he came to the dance with". Scdoris had navigated the most treacherous portions of the race, including Happy Valley, Dazell Gorge, and the Farewell Burn before she withdrew, and plans to return next year. "All the tough spots were tough, but I now know I can do it".

13 наурыз: Беринг теңізі

Калтаг: 13 наурызда Сорли сағат 3:43-те Калтагқа бірінші болып келді. Ол Калтагтан сағат 8:44-те бірінші болып шықты, одан кейін шамамен бір сағаттан соң Брукс, тағы бір сағаттан соң Бузер және тағы бір сағаттан соң Джон Бейкер ілесіп келді. Алғашқы 10 қатысушы 6 сағаттан сәл астам уақыт ішінде, ал алғашқы 30 қатысушы 26 сағат ішінде шараны аяқтады. 16 наурызда Карен Рамстед командасының жағдайы мен жол ахуалына байланысты жарыстан шықты. Оның командасы Аляска хаскилерінің көпте қолданылатын аралас тұқымының орнына, Сібір хаскилерінен құралған. Уналакит: 13 наурызда сағат 20:45-те Уналакитке бірінші болып жеткені үшін Сорли Аляска Алтын жағалау сыйлығын жеңіп алды. Сорли 14 наурызда сағат 0:11-де бірінші болып жолға шықты. Алғашқы 10 қатысушы 8 сағат ішінде, ал алғашқы 30 қатысушы 27 сағат ішінде старт алды. Сорли: «Номға дейін әлі де алыс жол бар» деді. Әдетте трасса Уналакит өзені арқылы қалаға дейін созылады, бірақ мұздың үстінен су аққандықтан 7 мильге (11 км) қарай жылды. Xtrail маркерлері бірнеше командалар өтіп кеткен 1 фут (0 м) тереңдіктегі су ағысынан өтті. 16 наурызға дейін температура 40 градусқа дейін (Фаренгейт бойынша, яғни 5–10 °C) көтерілуі күтілуде. Уналакит Нортон шығанағының жағалауында орналасқан, және жарыс көшбасшылар Беринг теңізінің жағалауымен солтүстік және батысқа қарай Номға соңғы күшті серпіліс жасағанда қарқынын күшейтеді.

14 наурыз

Шактулик: 14 наурызда таңғы сағат 7-де Сёрли бірінші болып келді, ал бір жарым сағаттан кейін Брукс келді. Сёрли 14 наурызда сағат 12:05-те (UTC 21:05) Шактуликтен шығарда көшбасшылығын сақтап қалды, бірақ Митч Сиви, содан кейін Бузер, және Брукс, Лэнс Макки, Кинг, Эд, Джонроу және Бейкерден құралған күшті топ оны артынан қуып жете келіп, алға шығуы бір сағаттан кем болды. Олар бақылау пункттері арасында сағатына 1-1,5 миль (1,5-2,5 км) жылдамдықпен тұрақты түрде орташа жылдамдықпен жүріп жатыр. Алдыңғы ондық 5,5 сағат ішінде, ал алдыңғы отызы – шамамен 29 сағат ішінде жолға шықты. Сёрлидің командаласы Андерсен қазір Свинглиден 26 минутқа қалып қойды және топ-10-нан шығып кетті, бірақ ол келесі жаңадан келген Луис Нельсон ағадан кемінде бір бақылау пунктымен алда келеді. Командалар шаршаған және нашар өнер көрсетіп жатқан иттерді қалдырып келе жатқандықтан, саны азайып барады. Алдыңғы ондық 9-12 итпен жүріп жатыр, бұл 16-дан азырақ, ал көпшілігінде 10 немесе 11 ит бар. Жолдың жағдайы нашар болғандықтан шаршау немесе соқпақтан жарақат алған көптеген иттер жолдан шығарылды. 9 иттен аз командалардың күші жеткіліксіз. Ауа райы жаңбырлы, бұл жоғары температурада иттерді салқындатуға көмектеседі. Командалар Нортон шығаңағының ашық мұзынан өтіп, Койуққа бет алғанда желдің жылдамдығы сағатына 65 км/сағ-қа жетеді. Бұл 1925 жылғы сарысуды жеткізу кезінде Леонард Сеппала мен оның жетекші иті Того басып өткен жол. Командалар Сёрлиді қуып жете алу үшін Койуққа үдеп барады. Койуқ: Сёрли 14 наурызда сағат 17:57-де бірінші болып келді және үш минуттан кейін алғашқы болып жолға шықты. Алдыңғы ондық 8,5 сағат ішінде, ал алдыңғы отызы 38 сағат ішінде жолға шықты.

15 наурыз

Елим: Сорли 15 наурызда сағат 1:17-де бірінші болып келді және үш сағаттан кейін жолға шықты. Джон Бейкер Сорли кеткеннен кейін 7 минут өткен соң келген екінші мушер болды. Алдыңғы ондық 10 сағатқа созылды, ал алдыңғы отызы – 39 сағатқа. Сорли мен Бузер иттерін қалдырып, командаларын тек 8 итке дейін азайтты. Лэнс Макки 11-орында, бұл Юкон Квест жеңімпазының бір жылғы Идитародтағы ең жақсы көрсеткіші. Жол жағалау бойымен жүріп, содан кейін Квиталик таулары арқылы ішкі аймаққа өтеді. Ақ тау: Сорли тағы да баяу болды, 15 наурызда сағат 12:59-да жетуіне шамамен 9 сағат кетті және Кіші МакКинлиде жолын жоғалтқан болуы мүмкін. Әдетте 5-7 сағаттық сапар болатын, бірақ лайлы қар немесе шаршау алдыңғы ондықты баяулатты. Бірақ Итен екінші орынға өрлеп шықты, одан кейін өте жылдам Митч Сиви және шапшаң Брукс келді. Андерсен 10-шы орыннан 6-шы орынға көтерілді. Алдыңғы қатардағы мушерлердің қалғаны төрт сағаттан астам артта қалды және орын үшін күресе бастайды; соңғы турнирлік кестеде бір орынға түсу жүлде қорынан бірнеше мың доллар (АҚШ доллары) жоғалтуға әкелуі мүмкін. Алдыңғы ондық 9 сағат ішінде жолға шықты. Сорли дәл 8 сағаттан кейін кетті, ал қалғаны міндетті 8 сағаттық демалысқа шықты. Қазіргі жарыс пен оның 2003 жылғы жеңісі арасындағы ұқсастықтар көзге түседі: екі жарыста да ол ерте алға шығып, үлкен артықшылықты сақтап, командасын 8 итке дейін азайтты және жұмсақ, жабысқақ қарға тап болды. 14-15 наурызда Севард түбегінің оңтүстік жағалауындағы дауыл көптеген ұшақтарды жерге отырғызды, бұл Идитарод Әуе күштерінің шағын ұшақтары ветеринарлар мен жарыс шенеуніктерін Уайт-Маунтинге басшылар келгенге дейін жеткізе алмады, бірақ жергілікті еріктілер болды. Ақ көшпенді жағдай мен жолдағы ашық су қар мотоциклімен жүруді қауіпті етті. Ветеринарлар бақылау бекеттеріне келген командаларды тексеру үшін 1988 жылдан бері алғаш рет болды, ал Элимдегі жалғыз ветеринар тым көп жұмыс істеді. 16 наурызда рейстер қайта басталды, бірақ желдің күші жоғары болды (сағатына 30-35 миль). Алдыңғы ондық 9 сағат ішінде жолға шықты. Екі мушердің жарыстан шығуынан кейін Скдорис пен Эллерринг соңғы орында. Әдетте Ақ таудан Номға дейін 10 сағатқа жуық уақыт кетеді.

Elim: Sørlie arrived first on March 15 at 1:17 am, and departed three hours later. John Baker was the second musher to arrive, 7 minutes after Sørlie's departure. The top 10 stretched out 10 hours, and the top 30 are now 39 hours apart. Sørlie and Buser left dogs behind, dropping their teams to just 8. Lance Mackey is in 11th place, which is the best position a winner of the Yukon Quest has held in a same year Iditarod. The trail follows the coast then crosses inland over the Kwitalik Mountains. White Mountain: Sørlie again was slow, taking almost 9 hours to arrive on March 15 at 12:59 pm, and may have gotten lost on Little McKinley. Normally a 5 to 7 hour trip, the slushy, soppy snow or just fatigue have slowed the top 10, though Iten rocketed in to arrive second, followed by a very fast Mitch Seavey, and a quick Brooks. Andersen, after hovering around 10th place, jumped to 6th. The remainder of the front runners are more than four hours behind, and will start jockeying for position; slipping just one place in the final standings can cost several thousand dollars (US$) in prize money. The top 10 left within 9 hours. Sørlie departed in exactly 8 hours, and the rest are taking their mandatory 8 hour rests. The parallels between the current race and his victory in 2003 are striking: in both races, he pulled ahead early and held onto a sizeable lead, dropped to a mere 8 dogs, and faced soft sticky snow. On March 14 to 15, a storm along the southern shore of the Seward Peninsula grounded most airplanes, which prevented the small aircraft of the Iditarod Air Force from flying veterinarians and race officials into White Mountain before the leaders arrived, though local volunteers were present. The whiteout conditions and open water on the trail made snowmobile travel unsafe. This is the first time since at least 1988 that veterinarians were present to check teams arriving at a checkpoint, and the single veterinarian at Elim was overworked. Flights began again on March 16, but gusts of winds remained high (30 to 35 mph). The top 10 departed within 9 hours. After two scratches, Scdoris and Ellering are in last place. It normally takes about 10 hours from White Mountain to Nome.

16 наурыз: Ном қаласындағы дуал

Қауіпсіздік: Норвегиялық Роберт Сорли 16 наурызда сағат 16:52-де (АҚШ уақыты бойынша 16 наурыз 13:52 UTC) Safety-ден бірінші болып шықты, финиш сызығына дейін 35 км (22 миль) қана қалып қойды. Эд Итен алғашқы басымдығын бір сағат бес минутқа қысқартты, бірақ оны қуып жете алмайды. Митч Сиви 42 минуттан кейін, ал Сорлидің командаласы Бьёрнар Андерсен 18 минуттан кейін шықты. Апат болмаса, Андерсен «Жылдың жаңашылы» атағын жеңіп алады. Алдыңғы ондық 8 сағат ішінде старт алды. Алдыңғы он бестікке екі мәрте екінші орын алған Рами Брукс, Джон Бейкер, Пол Гебхардт, биылғы Юкон Квест жеңімпазы Лэнс Маккей, Джесси Ройер, үш мәрте жеңімпаз Джефф Кинг, төрт мәрте жеңімпаз Мартин Бузер, Диди Джонроу, Али Зиркл, төрт мәрте жеңімпаз Дуг Свингли және Джессика Хендрикс кіреді. Командалар финалдық турнирлік есептегі орнын сақтап қалу үшін күшті бәсекелестікке түсті, өйткені бір ғана орынға түсу сыйлық қорынан бірнеше мың доллар (АҚШ доллары) жоғалтуға әкелуі мүмкін. Заңды түрде соқыр Рейчел Скдорис және оның «көрнекі түсіндірушісі» Пол Эллеринг соңғы орында, Грейлингтен Бөрік аралына қарай бет алды. Ном: Норвегиялық Роберт Сорли 16 наурызда сағат 08:39-да Ном қаласындағы «бұрылысқан аркадан» өтіп, 9 күн, 18 сағат, 39 минут және 31 секундтық көрсеткішпен жарысты жеңіп алды. Алдыңғы ондық 7 сағаттан сәл астам уақытта финиш сызығын кесті. Бұл салыстырмалы түрде тартысты жарыс болды; 33 Идитародтың ішінде жарыс тоғыз рет қана бір сағаттан кем айырмашылықпен аяқталды, соңғы рет 1993 жылы Джефф Кинг Диди Джонроуды жеңгенде. Эд Итен жарыстың соңында күшті шабуыл жасап, 26 минуттан кейін екінші орынды иеленді, бұл оның 2004 жылғы 5-ші орынынан жақсы нәтиже. Өткен жылғы чемпион Митч Сиви көшбасшылыққа ұмтылысы сәл сәтсіз аяқталды, бірақ ол Сорлидің командаласы және інісі Бьёрнар Андерсенді жеңіп, үшінші орынды сақтап қалды. Андерсеннің Норвегия командасының екінші тізбегімен 4-орын алуы оны 1976 жылдан бері ең жоғары нәтиже көрсеткен жаңашылға айналдырды және оған «Жылдың жаңашылы» сыйлығын жеңіп алды. Екі мәрте екінші орын алған Рами Брукс Андерсеннен бір жарым сағаттан кейін 5-орынды иеленді, ал одан кейін 11 минуттан соң Джон Бейкер келді. Лэнс Маккей 2 жарым сағаттан кейін 7-орынға жетті, бұл сол жылы Юкон Квестті жеңгеннен кейін Идитародтағы ең жақсы нәтиже, одан кейін Джесси Ройер, Пол Гебхардт және Диди Джонроу. Қалған жарыскерлер өздерінің орнын сақтап қалу үшін күшті бәсекелестікке түсті, өйткені финалдық есепте бір орынға түсу сыйлық қорынан бірнеше мың АҚШ долларын жоғалтуға әкелуі мүмкін. Бұрынғы жеңімпаздар Бузер мен Кинг жарыстың соңына қарай күшті шабуыл жасады, бірақ 12-ші және 13-ші орындарды иеленді. Бузердің басты себебі ретінде Квебекке қайтуды кешіктіруін айтты. Ройер 8-орында болды, жарыстың басында алға шыққан жас әйел мушерлердің біріншісі болды, ол Коюкта Джессика Хендриксті басып өтті, содан кейін Элимде Бузер, Кинг, Свингли және Джонроуға жетіп, Головинге жеткенше Маккейден басқа барлығын басып өтті. Ройер тіпті Номнан сыртта Гебхардты да басып өтті, бірақ Кинг та оларға жақын болды. Бұрынғы Юкон Квест жеңімпазы Алай Зиркл 11-орынды, ал Тустумена 300 жеңімпазы Джессика Хендрикс 15-орынды иеленді.

Safety: Robert Sørlie of Norway was the first to leave Safety on March 16 at 4:52 pm AKST (March 16, 13:52 UTC), with only 22 mile (35 km) from the finish line. Ed Iten cut his lead to just one hour and five minutes, but is unlikely to catch up. Mitch Seavey left 42 minutes later, then Sørlie's teammate Bjørnar Andersen, just 18 minutes later. Barring a catastrophe Andersen will win the Rookie of the Year Award. The top 10 departed within 8 hours. The rest of the top 15 are two time runner up Ramy Brooks, John Baker, Paul Gebhardt, this year's winner of the Yukon Quest Lance Mackey, Jessie Royer, three time winner Jeff King, four time winner Martin Buser, DeeDee Jonrowe, Aliy Zirkle, four time winner Doug Swingley, and Jessica Hendricks. The front runners are jockeying for position, because slipping just one place in the final standings can cost several thousand dollars (US$) in prize money. Legally blind Rachael Scdoris and her "visual interpreter" Paul Ellering are in last place, and are en route from Grayling to Eagle Island. Nome: Robert Sørlie of Norway crossed the finish line under the "burled arch" in Nome on March 16 at 8:39 am AKST, winning the race with a time of 9 days, 18 hours, 39 minutes, and 31 seconds. The top 10 finished in just over 7 hours. This was a relatively close race; in 33 Iditarods the race has been won by less than an hour only nine times, the last time in 1993 when Jeff King beat DeeDee Jonrowe. Ed Iten made a hard push at the end of the race, and finished 26 minutes later in second place, beating his previous best of 5th in 2004. Last year's champion Mitch Seavey's bid to take the lead came up a little short, but he successfully fended off Sørlie's teammate and nephew, Bjørnar Andersen, to place third. Andersen's 4th place finish with Team Norway's second string of dogs makes him the highest placed rookie since 1976, and wins him the Rookie of the Year Award. Two time runner up Ramy Brooks took 5th place more than an hour and a half later than Andersen, and he was followed by John Baker just 11 minutes later. Lance Mackey arrived 2 1/2 hours later, in 7th place, which is the best anyone has ever done in the Iditarod after winning the Yukon Quest in the same year, followed by Jesse Royer, Paul Gebhardt, and DeeDee Jonrowe. The remaining racers jockeyed for position, because slipping just one place in the final standings can cost several thousand US$ in prize money. Former winners Buser and King pushed hard toward the end of the race, but ended up in 12th and 13th place. Buser credits the delay in turning and picking up Quebec as the primary factor. Royer in 8th place was the first of the young female mushers who took the lead early in the race to cross the finish line, passing Jessica Hendricks at Koyuk, and then catching up with Buser, King, Swingley, and Jonrowe at Elim and passed all but Mackey as they crossed Little McKinley before reaching Golovin. Royer even passed Gebhardt, just outside Nome, though King was close behind. Former Yukon Quest winner Aliy Zirkle placed 11th, and Tustumena 300 winner Jessica Hendricks placed 15th. Place Musher Lead dog(s) Time (h:min:s) Prize (US$)1stRobert SørlieSox & Blue9 days, 18:39:31$72,066.672ndEd Iten9 days, 19:13:33$65,800.003rdMitch Seavey9 days, 19:20:58$59,533.334thBjørnar Andersen9 days, 19:50:38$52,222.225thRamy Brooks9 days, 21:30:00$45,955.566thJohn Baker9 days, 21:41:00$41,777.787thLance Mackey10 days, 00:21:00$38,644.448thJessie Royer10 days, 01:03:30$35,511.119thPaul Gebhardt10 days, 01:24:20$32,377.7810thDeeDee Jonrowe10 days, 01:42:55$29,244.4411thAliy Zirkle10 days, 01:46:30$26,111.1112thJeff King10 days, 02:21:21$22,977.7813thMartin Buser10 days, 02:32:40$20,888.8914thDoug Swingley10 days, 02:59:03$18,800.0015thJessica Hendricks10 days, 03:20:28$17,755.5616thTyrell Seavey10 days, 05:25:52$16,711.1117thKen Andersen10 days, 09:25:54$15,666.6718thHans Gatt10 days, 12:26:05$14,622.2219thTim Osmar10 days, 15:08:25$13,577.7820thRamey Smyth10 days, 16:12:59$12,533.3321stLouis Nelson Sr.10 days, 16:17:45$11,488.8922ndVern Halter10 days, 17:20:15$9,400.0023rdMelanie Gould10 days, 19:04:17$8,355.5624thAaron Burmeister10 days, 19:09:39$5,535.5625thRay Redington Jr.10 days, 20:17:04$4,700.0026thHugh H. Neff10 days, 20:17:04$3,446.6727thDiana Moroney11 days, 01:07:56$2,820.0028thPeter Bartlett11 days, 01:37:28$2,402.2229thHarmony Barron11 days, 06:04:34$2,193.3330thJason Barron11 days, 06:08:56$1,880.00

Sørlie said, "I think this win is better than the 2003. This year, the dogs are better." Sørlie is first non U. S. resident to win the race, and the second foreign citizen, after four time winner Martin Buser who was a Swiss citizen who became a naturalized U. S. citizen in 2002. Sørlie also said, "I have proved that I can do the ordinary race". While the weather this year favored mushers who trained in warmer climates (Swingley from Montana placed higher than expected with an inexperienced team), the victory by Sørlie over a normal route, and the impressive rookie showing by Andersen is already leading to speculation that other mushers will copy their training techniques. Andersen's place is the best since 1976, just a few years after the first race in 1973 when all the mushers were rookies. Sørlie races the Iditarod every other year, alternating with his teammate Backen, but after Andersen's finish he indicated the team may push Andersen instead and said, "I haven't decided whether I'll run in 2007". At 47, Sørlie is also the oldest winner of the Iditarod.

21 наурыз

Қызыл фонарьдың соңғысы Аляска әуе компаниясының ұшқышы Фил Морган болды. Ол финиш сызығынан 21 наурызда сағат 20:02-де (АҚШ уақыты бойынша 22 наурызда 5:02 UTC) өтті, сол сәтте қақпақ аркаға ілінген Жесір фонары өшірілді, бұл жарыстың аяқталғанын білдірді. Рождестволық жарықтар мен баннерлер де алынып тасталды. Ол 15 күн, 6 сағат, 2 минут және 57 секунд жұмсады және 8 итпен жарысты аяқтады, ал ол Финишерлер банкетіне бір күн бұрын қатыса алмаған жалғыз мушер болды. Көптеген мушерлер нашар жағдайларға байланысты жарыстан шықты, ал Қызыл фонарь – "қажырлылықты" білдіреді. Морган 737-200 ұшқышы. Ол "Ақ таудан" келген кезеңде қарлы дауылға тап болған жалғыз мушер болды. Оның үш иті жарыс басталғанда қызу шақта болды, сондықтан ол Идитародта жетекші иттерін тастауға мәжбүр болды. Морган 1995 жылдан бері Идитарод әуе күшіне ерікті болып көмектесіп келеді. Морганның айтуынша, "біз өте қиын жағдайларды бастан кешірдік". Ном қаласының әкімі Лео Расмуссеннің сөзіне қарағанда, жарыс 1990 жылдары Аляска штатына барлығы 23 миллион АҚШ доллары көлемінде табыс әкелді. Ном және Алясканың басқа да аймақтары қыс мезгілінде отын бағасының өсуіне байланысты қаржылық қиындықтарды бастан кешірді.

Марапаттар

Жеңімпаздар арасында 750 107 АҚШ доллары бөлісті. Жеңімпаз 72 066,67 доллар және жаңа жүк көлігі алды, ал алдыңғы 30 қатысушы 705 000 доллар бөлісті. Қалған 45 107 долларды финиш сызығын кескендер бөлісті. ITC (2005 жылдың 21 наурызы) Сыйлық жеңімпазының шарттары. Сыйлық – Аляска рухы. Роберт Сёрли – МакГратқа бірінші болып келгені үшін 500 долларлық әуе билеті. Дороти Г. Пейдж – Жарты жолда Роберт Сёрли – Идитародқа бірінші болып келгені үшін 3000 долларлық алтын ұсақ-түйектер. Юконға бірінші болып жеткен мушер – Пол Гебхардт – Анвикке бірінші болып келгені үшін 3500 доллар және 7 тағамдық кешкі ас. Голд-Кост – Роберт Сёрли – Уналакитке бірінші болып келгені үшін 2500 долларлық алтын монеталар. Қауіпсіздіктен Номға дейінгі ең жылдам уақыт – Кен Андерсон – топ-20-да (2 сағат 20 минут) – 500 доллар. Ең жақсартылған мушер – Гармония Баррон – 68-ден 29-шы орынға көтерілгені үшін. Жылдың жаңашылы – Бьёрнар Андерсен – 1500 доллар. Спорттық рух – Мартин Бусер – 1000 долларлық сыйлық сертификаты. Ең шабыттандырған мушер – Мартин Бусер – 1000 долларлық жанармай. Алтын құжаттама – Шактуи бақылау пункті – ең жақсы қолдау. Алтын стетоскоп – Ингрид Вилк Хаугбьорг – ең пайдалы ветеринар – 500 доллар. Леонхард Сеппала гуманитарлық сыйлығы – Алий Зиркил – 2 бағытты билет. Алтын қамыт – Уитсток (Сёрли) – ең жақсы жетекші ит – 500 доллар. Қызыл шам – Фил Морган – соңғы финиш сызығын кескені үшін.