Швейцар агрономы мен педагогы Филипп Эммануэль фон Фелленберг
Philipp Emanuel von Fellenberg
Швейцар агрономы және педагогы Филипп Эммануэль фон Фёлленберг (1771-1844) өмірі мен еңбектері. Песталоццимен байланысы, білімі, құқық саласындағы жетістіктері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Швейцариялық педагог және агроном Филипп Эммануэль фон Фелленберг (27 маусым 1771 – 21 қараша 1844) – швейцариялық педагог және агроном болған.
Swiss educationalist and agronomist
Philipp Emanuel von Fellenberg (27 June 1771 – 21 November 1844) was a Swiss educationalist and agronomist.
Өмірбаян
Ол Бернде дүниеге келді. Әкесі патрицийлер әулетінен шыққан, өз кантонындағы маңызды тұлға, ал анасы голланд адмиралы Ван Тромптың немере қызы болды. Анасынан және Кольмардың соқыр ақыны Готлиб Конрад Пфеффельден ол көптеген балаларға қарағанда жақсы білім алды, ал әкесінің Песталоццимен тығыз байланысы оның санасына кейіннен ізбеген бағыт берді. 1790 жылы ол Тюбинген университетіне түсті, онда құқық саласындағы шапшаң прогресімен көзге түсті. Денсаулығына байланысты ол Швейцарияда және Франция, Швабия және Тирольдің іргелес аймақтарында жаяу саяхат жасады, шағын елді мекендер мен шаруа қожалықтарына барып, шаруалар мен жұмысшылардың еңбегіне араласып, олардың қарапайым тағамын және жатақханасын бөлісті. Робеспьердің құлауынан кейін ол Парижге барды және туған еліне қауіп төніп тұрғанына көз жеткізу үшін жеткілікті уақыт болды. Ол бұл жағдайды болдырмау үшін бар күшін салды, бірақ оның ескертулеріне құлақ аспады, Швейцария қауіпсіздігі үшін тиімді шаралар қолданылмастан бұрын жоғалды. Фелленберг асығыс түрде халықты жұмылдырды, ол іздеуге алынды, оның басына сыйлық белгіленді және ол Германияға қашуға мәжбүр болды. Бірақ көп ұзамай ол отандастары шақыртып алып, француз республикасының агенттерінің ашкөздігі мен қатыгездігіне наразылық білдіру үшін Парижге миссиямен жіберді. Бірақ осы және басқа да дипломатиялық қызметтерде ол қысқа ғана уақыт ішінде көп сыбайлас жемқорлық пен интригаға куә болды, оның санасы саяси өмірден жиренді, ол жастардың біліміне толыққанды арнау ниетімен үйіне оралды.
He was born at Bern. His father was of patrician family, and a man of importance in his canton, and his mother was a granddaughter of the Dutch admiral Van Tromp. From his mother and from Gottlieb Konrad Pfeffel, the blind poet of Colmar, he received a better education than falls to the lot of most boys, while the intimacy of his father with Pestalozzi gave to his mind that bent which it afterwards followed. In 1790 he entered the University of Tübingen, where he distinguished himself by his rapid progress in legal studies. On account of his health he afterwards undertook a walking tour in Switzerland and the adjoining portions of France, Swabia and Tirol, visiting the hamlets and farmhouses, mingling in the labors and occupations of the peasants and mechanics, and partaking of their rude fare and lodging. After the downfall of Robespierre, he went to Paris and remained there long enough to be assured of the storm impending over his native country. This he did his best to avert, but his warnings were disregarded, and Switzerland was lost before any efficient means could be taken for its safety. Fellenberg, who had hastily raised a levy en masse, was proscribed; a price was set upon his head, and he was compelled to flee into Germany. Shortly afterwards, however, he was recalled by his countrymen, and sent on a mission to Paris to remonstrate against the rapacity and cruelty of the agents of the French republic. But in this and other diplomatic offices which he held for a short time, he was witness to so much corruption and intrigue that his mind revolted from the idea of a political life, and he returned home with the intention of devoting himself wholly to the education of the young.
Білім беру реформасы
1799 жылы Фелленберг Берн қаласының жанында Хофвиль мүлігін сатып алды. Ол Хофвильде кооперативтік мектеп ашты, онда оқушылар қол еңбегін әдебиет және ғылым салаларын оқумен үйлестірді, бұл білім беруші Йохан Генрих Песталоццидің идеяларымен шабыттандырылды. Фелленберг 45 жыл бойы басқарған мектеп – алғашқы ауыл шаруашылығы мектебі болды. Фермерлердің ұлдары мен басқалары интернатта тұратын, ал олардың егістіктегі еңбегі мектептің қаржылық тұрақтылығын қамтамасыз етті, сондықтан көптеген оқушылар оқу ақысын төлеуге міндетті болмады. Мектеп 19 ғасырда инновациялық педагогикасымен әйгілі болды. 1857 жылы "Массачусетс мұғалімі және үй және мектеп білімі журналында" жарияланған мақалада бұл жүйе "он жасында мұндай мекемеге келіп, он жыл бойы білім алған оқушылар өз еңбегімен тамақ, киім және оқуға қажетті шығыстарды өтей алатынын, сонымен қатар пайдалы мамандыққа ие болатынын дәлелдеді" делінген. Мектеп сонымен қатар оқу ақысын төлейтін бай отбасылардан келген оқушыларды да қабылдады. Сондықтан Фелленберг адамдардың тең емес деп қаралатын "қабатталған қоғамды қолдаушы" ретінде сипатталды. Академиялық және ауыл шаруашылығы білімінің үйлесімділігі ауыл шаруашылығында инновациялық техникаларды дамытуды қамтыды, мысалы, егіс және орақ машиналарын пайдалану, жаңа тұқымдар мен өсімдіктерді енгізу және қолданыстағы түрлерді жақсарту. 1840 жылдары Австралияда Джеймс Бонвик өзінің интернатын Хофвиль Хаус деп атады және оны "Тасманияның де Фелленбергі" деп атады. Фелленберг, әйелінің көмегімен, ол мектептің қыздарға арналған бөлімін басқарды, [[4]] қырық бес жыл бойы білім беру еңбегін жалғастырды және ақыры мекемесін өркендеу мен пайдалылықтың ең жоғары деңгейіне жеткізді. Ол 1844 жылы қайтыс болды. Хофвильдегі мектеп оның қайтысынан кейін төрт жыл өткен соң ғана жабылды.
In 1799 Fellenberg purchased the estate of Hofwyl, near Bern. He established a co operative school at Hofwyl where students combined manual labour with studies of literature and science inspired by educationalist Johann Heinrich Pestalozzi. The school, which Fellenberg ran for 45 years, was the first agricultural school. The sons of farmers and others would live at the boarding school, and their work on the fields would sustain the school so most of them did not have to pay tuition, but the school financially stable. The school was well known in the 19th century for its innovative pedagogy. A 1857 article in The Massachusetts Teacher and Journal of Home and School Education wrote that the system "proved that pupils, who enter such an institution at ten years of age, and remain there ten years, can, by their labor alone, defray their expenses for board, clothing, and instruction, besides having learned a useful occupation". The school also accepted students from wealthy families who would pay tuition. Fellenberg has thus been described as "endorsing a stratified society" where people are not seen as equal. The combination of academic and agricultural training also included the development of innovative techniques in agriculture, such as the use of sowing and reaping machines, the introduction of new seeds and plants, and the improvement of existing species. In Australia in the 1840s, James Bonwick named his boarding school Hofwyl House, and was called "the de Fellenberg of Tasmania." For forty five years Fellenberg, assisted by his wife, who ran the side of the school devoted to girls,[[4]] continued his educational labors, and finally raised his institution to the highest point of prosperity and usefulness. He died in 1844. The school at Hofwyl was closed only four years after his death.